en ru

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 355
Ἀριθμ.
Διεκπ. 168/16-4-2019


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2019


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(145Η )

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἔφθασε ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἡ ἡμέρα τοῦ Πάσχα! «Αὕτη ἡ κλητὴ καὶ ἁγία ἡμέρα, ἡ μία τῶν Σαββάτων, ἡ βασιλὶς καὶ κυρία, ἑορτῶν ἑορτὴ καὶ πανήγυρίς ἐστι πανηγύρεων», ψάλλουμε μὲ τὴν θεολογικὴ καὶ θεόπνευστη γλῶσσα τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ. Εἶναι ὄντως μεγάλη καὶ μοναδικὴ ἑορτὴ καὶ πανήγυρις, ἡ μεγαλύτερη ἀπὸ ὅλες. Εἶναι ξεχωριστὴ καὶ ἁγία ἡ ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως. Εἶναι αὐτὴ γιὰ τὴν ὁποία μίλησαν οἱ προφῆτες, αὐτὴ γιὰ τὴν ὁποία κατ’ οὐσίαν δημιουργήθηκε ὁ κόσμος, αὐτὴ γιὰ τὴν ὁποία ζοῦμε κι ἐμεῖς. Εἶναι «ἡ ἡμέρα ἣν ἐποίησεν ὁ Κύριος». Εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Ἂν καὶ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως ἐπισυμβαίνει ὄρθρου βαθέος, τὸ ξημέρωμα, τὸ χάραγμα, τῆς «μιᾶς τῶν Σαββάτων», πρὶν ἀκόμη φωτίσει ἡ ἡμέρα, ἡ ἀπερχόμενη νύκτα, ἡ παροῦσα νύκτα τῆς Ἀναστάσεως, εἶναι «σωτήριος καὶ φωταυγής, ἱερὰ καὶ πανέορτος», διότι ἀποτελεῖ «προάγγελο» καὶ προμήνυμα τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας τῆς Ἐγέρσεως. 

Μὲ τὴν Ἀνάστασή Του ὁ Κύριος πρωτίστως ἐνίκησε τὸν θάνατο, «Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει, θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει» (Ρωμ. στ΄ 9). «Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; Ποῦ σου ᾍδη τὸ νίκος;», ἀναφωνεῖ ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος· ποῦ εἶναι τὸ δολοφονικὸ κεντρί σου, ποῦ ἡ νικηφόρος κυριαρχία σου;

Στὸν θριαμβευτικὸ ὕμνο τῆς ἡμέρας, τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν» ποὺ ψάλλουμε συνέχεια καὶ ἐπαναληπτικά, ἀπὸ τὶς δεκατέσσερις λέξεις ποὺ περιέχει οἱ τέσσερις «θανάτῳ, θάνατον, νεκρῶν καὶ μνήμασι» παραπέμπουν στὸ φοβερὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου. Αὐτὸ ποὺ τὶς μεταμορφώνει σὲ λέξεις γεμάτες χαρά, ζωὴ καὶ νίκη εἶναι ἡ λέξη «πατήσας». Ὁ Κύριος κατεπάτησε τὸν θάνατο. Ζοῦμε πλέον σὲ κόσμο ποὺ ὁ θάνατος εἶναι δέσμιος καὶ ἡττημένος, χωρὶς ἐξουσία καὶ κυριαρχία ἐπάνω μας.

Δεύτερη συνέπεια τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ συντριβὴ τοῦ διαβόλου, ἡ κατάργηση τῆς δυνάμεως καὶ τοῦ κράτους του. Ὁ Κύριος «κατήργησε τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τουτέστι τὸν διάβολον» (Ἑβρ. β΄ 14), κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο. Ὁ διάβολος εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔφερε τὸν θάνατο καὶ συνεπῶς ἡ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου συνεπάγεται τὴν κατάργηση τῆς δυνάμεως τοῦ διαβόλου.

Ζοῦμε πλέον σὲ κόσμο ποὺ ὁ θάνατος δὲν ἔχει ὀλέθριες συνέπειες καὶ ὁ διάβολος δὲν ἔχει δύναμη. Αὐτὸ ποὺ κυριαρχεῖ εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ὁ Χριστός, ἡ δόξα καὶ ἡ χάρις Του. «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, ζωὴν χαρισάμενος». Ὁ θάνατος ἔδωσε τὴ θέση του στὴν ζωή.

Ὑπάρχει καὶ μία τρίτη συνέπεια, ἕνα μεγάλο δῶρο τῆς ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου· «Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο», εἶναι «πρωτότοκος τῶν νεκρῶν». Ἡ δική Του ἀνάσταση ἐπαγγέλλεται καὶ προμηνύει καὶ τὴν δική μας. Ὅπως ὁ Κύριος ἔπαθε, σταυρώθηκε, ἀπέθανε ἐπὶ τοῦ σταυροῦ καὶ ἐτάφη σὲ μνημεῖο ποὺ σφραγίσθηκε καὶ ἀσφαλίσθηκε, στὴ συνέχεια δὲ ἀναστήθηκε «ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος», ἔτσι κι ἐμεῖς δὲν εἴμαστε δέσμιοι τοῦ τάφου καὶ τοῦ θανάτου ἀλλὰ προορισμένοι γιὰ ζωὴ αἰώνια καὶ ἀνάσταση.

Ἡ νίκη κατὰ τοῦ θανάτου, ἡ συντριβὴ τοῦ διαβόλου καὶ ἡ δική μας ἀνάσταση ἐκ τῶν νεκρῶν, ἀφοῦ ὁ Κύριος ἀναστήθηκε μὲν αὐτεξουσίως ἀλλὰ «συνανέστησε καὶ τὸν Ἀδὰμ παγγενῆ», δηλαδὴ ὅλους μας ἔβγαλε ἀπὸ τὰ μνημεῖα στὰ ὁποῖα θὰ τοποθετηθοῦμε, κρύβουν μέσα τοὺς κάτι ἀκόμη μεγαλύτερο. Αὐτὸ εἶναι ἡ «ἐκτυπωτέρα» μετοχὴ στὴν ἀνέσπερη ἡμέρα τῆς βασιλείας τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ ἡ πλήρης κοινωνία στὴν αἰώνια δόξα Του.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὅλα αὐτὰ ἀποτελοῦν δῶρα τοῦ Θεοῦ, ἀφορμὲς καὶ αἴτια χαρᾶς, εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάσεως. Ὅλα αὐτὰ καθιστοῦν τὴ γιορτὴ τοῦ Πάσχα ὄντως «Λαμπρὴ» καὶ γιὰ αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς καλεῖ νὰ λαμπρυνθοῦμε γιὰ τὴν πανήγυρη, νὰ ἀγκαλιασθοῦμε ἐν ἀγάπῃ μεταξύ μας, νὰ συγχωρήσουμε τὰ πάντα ἐπὶ τῇ ἀναστάσει καὶ ἔτσι νὰ ἑνώσουμε τὶς φωνές μας ψάλλοντες μὲ τὴν καρδιὰ καὶ τὰ χείλη μας «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος».

«Δεῦτε, λοιπόν, λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς», «δεῦτε ἀπολαύσετε τῆς καλῆς ταύτης καὶ λαμπρᾶς πανηγύρεως» καὶ «δοξάσατε Χριστὸν τὸν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν».



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν καὶ προσρήσεων
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 145η pdf

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 300
Ἀριθμ.
Διεκπ. 141/1-4- 2019


Κυ­ρι­ακὴ  τῶν Βα­ῒων  2019

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 144η*

 

Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

 Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, 

Σήμερα Κυριακὴ τῶν Βαΐων, μιὰ ἀνάσα, μιὰ ἑβδομάδα, ἀπὸ τὴ μεγάλη ἑορτὴ τοῦ Πάσχα ποὺ ὅλοι μας τόσο προσδοκοῦμε, ποὺ γι’ αὐτὴν προετοιμα­ζόμαστε, ποὺ γι’ αὐτὴν τελικὰ ζοῦμε. Μόλις ὁλοκληρώθηκε ἡ Μεγάλη Τεσσα­ρακοστὴ καὶ ἡ Ἐκκλησία μας, πρὶν εἰσέλθουμε στὴ Μεγάλη Ἑβδο­μάδα, μᾶς  παρουσιάζει τὴ θριαμβευτικὴ Εἴσοδο τοῦ Κυρίου στὰ Ἱεροσόλυμα, εἰσάγοντάς μας στὸ σωτήριο Πάθος Του.

Ἡ σοφὴ καὶ Ἁγία μας Ἐκκλησία, πρὶν μᾶς προσκαλέσει νὰ λάβουμε τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως, μᾶς ἔχει προετοιμάσει κατὰ τὴν περίοδο τῆς Νηστείας νὰ καθάρουμε τοὺς ἑαυτούς μας μὲ τὴν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν, μὲ τὸν προσω­πικό μας ἀγῶνα, μὲ τὴν ἐξομο­λόγηση καὶ τὴ μετάνοια, μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὶς ἀκολουθίες, μὲ τὴν κατάνυξη καὶ τὴν προσκύνηση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, καὶ ἔτσι μετὰ πίστεως καὶ εὐλαβείας νὰ ἀκολουθήσουμε τὸν Κύριο στὴν πορεία τῆς θυσίας Του, στὸ Πάθος, στὴ σταύρωση καὶ τὴν Ταφή Του καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε νὰ ἀντικρύσουμε καὶ τὴν Ἀνάστασή Του.

Μὲ τὴν εὐκαιρία, ἐπιτρέψτε μου νὰ μοιρασθῶ μαζί σας καὶ τὰ ἑξῆς:

 Α. Ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καὶ φέτος, τὸ ἀπόγευμα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου γύρω στὶς 7:00 μ.μ., θὰ γίνει ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς στὸν Ἀερολιμένα «Ἐλευθέριος Βενιζέλος».

Φέτος, τὸ Ἅγιο Φῶς θὰ τὸ μεταφέρω ἐγὼ προσωπικῶς ἐκ μέρους τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ στὶς 8:00 μμ θὰ τὸ ὑπο­δε­χθοῦμε  στὸ Ἱερὸ Προσκύνημα τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα μὲ σύντομη τελετή. Γιὰ τὸν λόγο αὐτόν, καὶ καλοῦμε τοὺς ἱερεῖς τῶν ἐνοριῶν μας μὲ ἀντι­προσωπευτικὴ συνοδεία πιστῶν νὰ προσ­έλθουν μὲ κατάλληλα προευ­τρεπισμένα  φαναράκια, προκειμένου νὰ λάβουν τὸ Ἅγιον Φῶς καὶ νὰ τὸ μεταφέρουν σὲ ὅλες τὶς ἐνορίες, τὰ ἐκκλησάκια καὶ τὰ σπίτια.

 Β. Θεωρῶ ὑποχρέωσή μου νὰ σᾶς προτρέψω τὴ νύχτα τῆς Ἀναστά­σεως νὰ παραμείνου­με ὅσοι καὶ γιὰ ὅσο μποροῦμε στὴν γρυπνία τοῦ Μεγά­λου Σαβ­βάτου. Ἡ Ἀνάσταση δὲν τελειώνει μὲ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», ἀλλὰ ὁ ἑορτασμός της ἀρχίζει μόλις τὸ ψάλουμε. Ἂς κανονίσουμε ἀπὸ τώρα ἔτσι τὸ πρόγραμμά μας, ὥστε νὰ ζήσουμε καὶ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς δικῆς μας ἀνάστασης.

 Γ. Καὶ φέτος τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα θὰ περι­έλθω τὰ κοιμητήρια τῆς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ τελέσω Ἀρχι­ερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο κυρίως ὑπὲρ ἀναπαύσεως προσφά­τως κοιμηθέντων ἀδελ­φῶν μας, ἰδίως νεωτέρων ἀτόμων, παιδιῶν, συζύγων, ἀδελφῶν, κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

        

  9:45 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
10:15 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:45 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
12:00 μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης
12:30 μ.μ.   Κοιμητήριο Γέρακα


Δ. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, στὶς 6:30 μ.μ. στν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Νικο­λάου Σπά­των θὰ ἔχουμε τὸν σπερινὸ τῆς γάπης. Θὰ ἀκολου­θήσει κέρασμα στὸ Ἐπισκοπεῖο. Σᾶς περιμένω νὰ ἀνταλλάξουμε τὸν ἀσπασμὸ τῆς Ἀνα­στάσεως καὶ νὰ σᾶς προσφέρω ὡς πασχάλιο εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγό.

 

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ, ἀδελφοί μου. Σᾶς εὔχομαι
ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ καὶ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ.


Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



*Απόσπασμα από την 144η Εγκύκλιοpdf 

xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 1194
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 611


Σπάτα,  4  Δεκεμβρίου  2018

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 141H

Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Θέμα: «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης»

 Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, 

Ἡ μεγάλη γιορτὴ τῶν Χριστουγέννων πλησιάζει. Καθὼς ρίχνουμε ματιές στὴν πραγματικότητα τῆς ζωῆς, διακρίνουμε ἕναν κόσμο γεμᾶτο μίση, κακίες, ἁμαρτία, ἐντάσεις, θλίψεις, μικρότητες, χωρὶς ἐλπίδα, δίχως φῶς. Τὸ ψέμμα κυριαρχεῖ παντοῦ, τὰ συμφέροντα τὸ ἴδιο. Ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος «ὁ πλοῦς ἐν νυκτί, πυρσὸς οὐδαμοῦ, Χριστὸς καθεύδει», ἡ πορεία μας στὸ σκοτάδι, φῶς πουθενά, ὁ Χριστός κοιμᾶται. Καὶ ὅμως, μέσα σὲ αὐτὴ τὴν ἀτμόσφαιρα, ἔρχεται ἡ Ἐκκλησία καὶ μὲ τὸ στόμα τοῦ ἴδιου Ἁγίου ἀναφωνεῖ: «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστός ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε», ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι παρὼν καὶ μαζί μας. Ἔτσι εἶναι, ἀδελφοί μου. Κάτω ἀπὸ τὸ πρῖσμα τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως τὰ πάντα ἀλλάζουν. Καὶ ἐκεῖ ποὺ φαί­νεται νὰ ἀπουσιάζει ὁ Θεός, Αὐτὸς παρουσιάζεται ζῶν καὶ δυνατός, ἐκεῖ ποὺ κυριαρχεῖ ἡ κακία, ἀποδει­κνύεται πὼς ζεῖ ἡ καλωσύνη καὶ ἡ ἀγάπη.

Τὰ Χριστούγεννα ὀνομάζονται καὶ εἶναι ἡ ἑορτὴ τῆς ἀγάπης, μιᾶς ἀρετῆς ποὺ χαρακτηρίζει τὸν Θεό, «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί», ἀλλὰ καὶ ταυτοποιεῖ τὸν χριστιανό.

Ὁ ἀληθινὸς χριστιανὸς εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῆς ἀγάπης. Οἱ παραβολὲς τῆς Κρίσεως καὶ τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη τί ἄλλο δείχνουν; Ὁ Κύριος τὴ νύχτα τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, μαζὶ μὲ τὸ μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας καὶ τὶς ὑποθῆκες Του, τὸ μυστήριό της δὲν ἀποκαλύπτει; Οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τὸ βάθος της δὲν φανερώνουν; Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α΄ Ἐπιστολή του στοὺς Κορινθίους αὐτὴν δὲν ἐξαίρει καὶ αὐτὴν δὲν ἐξυμνεῖ ὡς «ὁδὸν καθ’ ὑπερβολήν», ὡς τὸν ἀνώτερο δρόμο; 

Καθὼς λοιπόν, ἰδιαίτερα αὐτὲς τὶς μέρες, ζοῦμε καὶ γιορτάζουμε τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σὲ μᾶς, ποὺ γιὰ μᾶς γίνεται ἄνθρωπος, ἡ καρδιά μας θέλει φιλότιμα  νὰ ἀνταποκριθεῖ προσφέροντας ἀγάπη στὸν πεινασμένο, τὸν διψασμένο, τὸν γυμνό, τὸν ξένο, τὸν ἀσθενῆ, τὸν φυλακισμένο, τὸν ἄνεργο, τὸν ξεχασμένο, τὸν πάσχοντα συνάνθρωπό μας, ποὺ βρίσκεται κοντά μας, στὴ γειτονιὰ μας, δίπλα μας καὶ στὸ πρόσωπο τοῦ ὁποίου εἰκονίζεται ὁ Χριστός.

Ὡς Μη­τρό­πο­λη Με­σο­γαί­ας καὶ Λαυ­ρε­ω­τι­κῆς, μέσω τῶν ἱδρυμάτων μας, τῆς ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ, τοῦ Γηροκομείου καὶ τοῦ Γενικοῦ Φιλοπτώχου Ταμείου, μέσω τῶν δέκα ἐνοριακῶν συσσιτίων, ἀλλὰ καὶ ὡς δί­κτυο Ἐνο­ρι­ῶν καὶ Ἱε­ρῶν Προ­σκυ­νη­μά­των, ὅπως καὶ πέρυσι ἔτσι καὶ φέ­τος, μὲ τὴ δική σας συν­δρο­μὴ γνω­στῶν καὶ ἀγνώ­στων, πλου­σι­ο­τέ­ρων ἀλλὰ καὶ φτω­χῶν, ἑνώ­σα­με τὶς δυ­νά­μεις μας καὶ προ­σφέ­ρα­με ἤδη σὲ ἔργα ἀγά­πης, μάλιστα καὶ μετὰ τὴν καταστροφικὴ πυρκαγιὰ στὴ Ραφήνα τὸν περα­σμένο Ἰούλιο, καθημερινὰ περισσότερες ἀπὸ 1100 μερίδες μαγειρεμένου φαγητοῦ καὶ συνολικὰ  3.051.000  ΕΥΡΩ, συμ­πε­ρι­λαμβανομένων καὶ τῶν με­γά­λων πο­σοτήτων τρο­φί­μων, εἰ­δῶν ἔν­δυ­σης καὶ ὑπό­δη­σης, φαρ­μά­κων, εἰ­δῶν οἰ­κι­α­κῆς χρή­σε­ως, ποὺ κά­λυ­ψαν πλῆ­θος ἀναγ­κῶν συ­ναν­θρώ­πων μας.  

Ἀξίζει τὶς μέρες αὐτὲς νὰ συνεχισουμε αὐτὸ τὸ ἔργο καὶ νὰ ἑνώσουμε τὶς δυνάμεις μας σὲ μιὰ ἐκστρατεία ἀγάπης. Στὰ ὅρια τῆς Μητροπόλεώς μας τὶς ἡμέρες τῶν Χριστου­γέννων θὰ βρισκό­μαστε περισ­σότεροι ἀπὸ 500.000 ἄνθρωποι. Γιὰ φαντασθεῖτε ἕνα μόλις ΕΥΡΩ γιὰ τὸν καθένα! Ὅταν πολλοὶ προσφέρουμε ἀπὸ λίγο, τότε χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε γίνονται θαύματα. Αὐτὴ εἶναι ἡ δύναμη τῆς συλλο­γικῆς προσπάθειας.

Στὴ Μητρόπολή μας, ἡ λογία αὐτὴ τῆς ἀγάπης θὰ πραγματοποιηθεῖ καὶ φέτος, ὅπου τὶς προσεχεῖς μέρες οἱ δι­α­κο­νη­τὲς τοῦ «Ἐρά­νου τῆς Ἀγά­πης» θὰ χτυ­πή­σουν διακριτικὰ τὴν πόρ­τα μας. Ἂς ἀνοί­ξουμε καὶ τὶς καρδιές μας, ἂς συνεισφέρουμε ἀπὸ τὸ βάθος τοῦ καλοῦ ἑαυτοῦ μας, ἂς προσφέρουμε μὲ ἀρχοντιὰ τὴν δωρεά μας, ἂς τοὺς δε­χθοῦ­με ὡς τὴν με­γα­λύ­τε­ρη εὐ­λο­γία τῆς χρο­νι­ᾶς, ὡς τὴν κα­λύ­τε­ρη εὐ­και­ρία τῆς ἀγά­πης μας. 

Εὔχομαι σὲ ὅλους σας ΚΑΛΑ καὶ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Ο Θεὸς νὰ σᾶς χαρίζει κάθε εὐλογία προσωπικὴ καὶ οἰκογενειακή.
Μετὰ ἑορτίων προσρήσεων, εὐχέτης πρὸς Κύριον
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Eγκύκλιος 141 pdf 

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 851
Ἀριθμ.
Διεκπ. 488


Σπάτα, 17 Σεπτεμβρίου 2018


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ  140Η
ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


Πρὸς Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς 
Τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί  μου ἀδελφοί,

Ἡ Ἱερά μας Μητρόπολις μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους καὶ τῆς νέας ἐκπαιδευτικῆς χρονιᾶς, ἐπιθυμεῖ καὶ φέτος νὰ ἀπευθυνθεῖ στοὺς πιστοὺς καὶ νὰ τοὺς ἐνημερώσει γιὰ τὴν λειτουργία τῆς Σχολῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Μητροπόλεώς μας ποὺ ἐπὶ δεκαετίες προσφέρει τὶς ὑπηρεσίες της στὴν ἐκκλησία, ἀναδεικνύοντας Ἱεροψάλτες, κυρίως νέους, ποὺ κοσμοῦν τὰ ἀναλόγια τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ συμβάλλουν σὲ μεγάλο βαθμὸ στὸν ἐμπλουτισμὸ τῆς λατρείας μας καὶ τῆς ὑμνολογίας πρὸς τὸν Θεό.

Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολή μας θεωρεῖ ὡς ἰδιαίτερα σημαντικὸ τομέα τῆς ποιμαντικῆς της μέριμνας καὶ εὐθύνης τὴν καλλιέργεια αὐτῆς τῆς αὐθεντικῆς καὶ παραδοσιακῆς Βυζαντινῆς  Μουσικῆς καὶ τὴν φροντίδα γιὰ τὴν κατὰ τὸ δυνατὸν ἱεροπρεπέστερη τέλεση τῶν ἐκκλησιαστικῶν μας ἀκολουθιῶν. Γι’ αὐτὸ συστήνουμε καὶ πάλιν ἐνθέρμως τὴν Σχολὴ τῆς Μητροπόλεώς μας σὲ ὅλους καὶ κυρίως στοὺς γονεῖς, καὶ προτρέπουμε τοὺς καλλιφώνους νέους, ἀλλὰ καὶ κάθε ἐνδιαφερόμενο ποὺ ἀγαποῦν τὴν Βυζ. Μουσική, νὰ ἐγγραφοῦν ἐφέτος καὶ νὰ παρακολουθήσουν τὰ μαθήματα τῆς Σχολῆς.

Ἡ ὠφέλεια ποὺ θὰ προκύψει εἶναι διπλῆ καὶ γιὰ τὴν ἐκκλησία μας καὶ γιὰ τὰ ἴδια τὰ παιδιὰ καὶ τὶς οἰκογένειές τους. Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων σπουδαστῶν πλησιάζει τοὺς 200 κατ’ ἔτος. Ἤδη ἡ Σχολὴ ἔχει χορηγήσει μέχρι σήμερα 70 πτυχία σὲ νέους καὶ νέες ποὺ ὁλοκλήρωσαν τὸν πενταετὴ κύκλο σπουδῶν, πολλοὶ δὲ ἐξ αὐτῶν ἔχουν διορισθεῖ ὡς Ἱεροψάλτες σἐ Ἱεροὺς Ναοὺς τῆς Μητροπόλεώς μας.

Στὸ πλαίσιο τῶν μαθημάτων ἀλλὰ καὶ τῶν δραστηριοτήτων τῆς Σχολῆς λειτουργεῖ καὶ Βυζαντινὴ  Ἐκκλησιαστικὴ Χορωδία.

Ἡ Σχολὴ εἶναι ἀνεξάρτητη, ἀναγνωρισμένη ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ τελεῖ ὑπὸ τὴν ἄμεση ἐποπτεία τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ. Ἡ ἕδρα της εὑρίσκεται στὰ Σπάτα μὲ Παραρτήματα στὶς πόλεις Κορωπὶ, Παλλήνη, Ἀρτέμιδα, Ραφήνα, Μαρκόπουλο, Κερατέα καὶ Λαύριο. Τὰ μαθήματα ποὺ διδάσκονται εἶναι ἡ Ὑμνολογία, τὸ Τυπικό, ἡ Λειτουργικὴ καὶ ἡ Ἱστορία τῆς Βυζαντινῆς  Μουσικῆς. Ἡ Σχολὴ χορηγεῖ Πτυχίο Ἱεροψάλτου, Δίπλωμα Μουσικῆς, οἱ ἀποφοιτῶντες, ἀποκτοῦν τίτλο Μουσικοδιδασκάλου Ψαλτικῆς Τέχνης καὶ ἐκτὸς τοῦ ὅτι ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ ἐπανδρώσουν τὰ ἀναλόγια τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, ἀποκτοῦν ἐπίσης ἕνα ἐπιπλέον ἐφόδιο γιὰ τὴν ἐπαγγελματικὴ τους ἀποκατάσταση, ἐφόσον μποροῦν νὰ διοριστοῦν καὶ στὴν Α΄/βάθμια, καὶ Β΄/θμια Ἐκπαίδευση.

Ὅλοι, ὁ καθένας μας ἀπὸ τὴ θέση εὐθύνης του, ὀφείλουμε νὰ μεριμνήσουμε γιὰ τὴν διατήρηση τοῦ μεγάλου αὐτοῦ κειμηλίου καὶ τοῦ ἀνεκτίμητου καλλιτεχνικοῦ θησαυρίσματος τῆς ἐθνικῆς μουσικῆς μας Παράδοσης.

 

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


pdf Για πληροφορίες και εγγραφές πατήστε εδώ

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 798
Ἀριθμ.
Διεκπ. 458
Ἐγκυκλίου: 139


Σπάτα, 11 Σεπτεμβρίου 2018


M H N Y M A


Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων
των Μεσογείων & της Λαυρεωτικής

με την έναρξη του σχολικού έτους 2018-2019

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες,

Σας εύχομαι καλή χρονιά, δημιουργική και χαρούμενη, γεμάτη πρόοδο, ουσία και επιτυχίες.

Ζούμε σε μια χώρα περικοσμημένη με εκπληκτική ιστορία, απαράμιλλα μνημεία, μοναδική παράδοση φιλοσοφίας, ζηλευτές φυσικές ομορφιές, θαυμάσιο κλίμα, σπάνια κληρονομιά και παραδόσεις, εξαιρετική γεωπολιτική θέση και ανεκτίμητο φυσικό πλούτο. Αυτοί που λένε ότι ζούμε στην καλύτερη γωνιά τής γης μάλλον έχουν δίκιο. Εδώ, από παλιά, οι άνθρωποι ήξεραν να σκέπτονται, ήξεραν να χαίρονται, ήξεραν να ζουν. Γι’ αυτό και η σωστή ελληνική παιδεία είναι σπουδή πολιτισμού, φιλοσοφίας, παράδοσης και ιστορίας. Η Ελλάδα είναι παγκόσμιο σχολείο, είναι μοναδικό πανεπιστήμιο ζωής.

Παράλληλα ζούμε και σε μια εποχή πρωτοφανούς παρακμής. Δεν μας ταιριάζει κάτι τέτοιο. Δεν αξίζει στον λαό μας. Κυρίως όμως δεν αξίζει σε σας, τα νέα μας παιδιά.

Η δημόσια διοίκηση γιὰ κάποιον λόγο φαίνεται πως πάσχει στην οργάνωση. 

Γι’ αυτό και υπάρχει τόση ασυνέπεια και αταξία.

Ζούμε σαν να μην έχουμε σκοπό στη ζωή. Γι’ αυτό και αγριέψαμε.

Ούτε και αξίες και ηθική. Γι’ αυτό και χάσαμε την αξιοπρέπειά μας.

Ούτε τρόπο να σκεφτόμαστε. Γι’ αυτό παραλογιζόμαστε.

Ούτε πίστη. Γι’ αυτό ζούμε χωρίς προσανατολισμό και ελπίδες.

Σαν να χάθηκε και η χαρά και η ζωντάνια μας.

Η σημερινή Ελλάδα μοιάζει να μην είναι... τόσο ελληνική!

Το πρώτο θύμα της παρακμής λέγεται πως είστε εσείς οι νέοι και ἡ παιδεία μας. Αν θύμα σημαίνει τραυματισμένος και αδικημένος, τότε πράγματι εσείς είστε τα θύματα. Αν όμως σημαίνει τελειωμένος χωρίς ελπίδες, τότε όχι. Δεν είστε θύματα. Έχετε προοπτική.

 Μόλις τον περασμένο μήνα, παιδιά λίγο μεγαλύτερα από εσάς μας έκαναν υπερήφανους με τα επιτεύγματά τους στον αθλητισμό. Άλλα πάλι κάθε τόσο με τις διεθνείς διακρίσεις τους στον χώρο των σύγχρονων επιστημών και της τεχνολογίας προκαλούν παγκόσμιο θαυμασμό. Και άλλα με τις μεγάλες κοινωνικές και πνευματικές επιτυχίες τους αποδεικνύουν ότι η Ελλάδα ζει, γιατί παράγει μεγαλείο και δημιουργεί.

Όταν σκεφτόμαστε το παρελθόν, δικαιολογημένα καμαρώνουμε.

Όταν στρεφόμαστε στο παρόν, οφείλουμε να φιλοτιμούμαστε.

Όταν αντικρίζουμε το μέλλον, θέλουμε να ελπίζουμε.

Εθνική υπερηφάνεια, πίστη στον Θεό και φιλότιμο. Αυτά θα φωτίσουν το μέλλον μας, αυτά θα φτιάξουν τη ζωή μας.

Αξίζει όσο τίποτα, κατά τη φετινή χρονιά, παράλληλα με τα μαθήματά σας, να σπουδάσετε τις ομορφιές και τα μυστικά τού πολιτισμού μας. Έστω και μόνοι σας, χωρίς άλλη εξωτερική βοήθεια. Έστω και αν προέρχεστε από άλλες χώρες και πολιτισμούς. Δεν θα χάσετε. Η Ελλάδα είναι η χώρα τής φιλοξενίας. Ξέρει να μοιράζεται τον πλούτο της με όλον τον κόσμο.

Μη μείνετε, παιδιά, στη μιζέρια του παρόντος. Ξυπνήστε ό,τι ελληνικό στις ψυχές σας, γίνετε μέτοχοι της ελληνικής παιδείας, δημιουργήστε τη νέα Ελλάδα. Μπορείτε να το κάνετε. Η δόξα τής σημερινής επιτυχίας αξίζει πολύ περισσότερο από τη δόξα τού ιστορικού παρελθόντος. Αυτή είναι η πραγματική επιτυχία σας. Αυτή είναι και η ευχή και η ελπίδα μας για σας.

 Να έχετε όλοι σας, καθηγητές, γονείς και μαθητές την ευλογία του Θεού.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Μήνυμα προς τους μαθητές/-τριες Γυμνασίου και Λυκείου  pdf

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 798
Ἀριθμ.
Διεκπ. 458
Ἐγκυκλίου: 139


Σπάτα, 11 Σεπτεμβρίου 2018


M H N Y M A


Προς τους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων
τους γονείς και δασκάλους
των Μεσογείων & της Λαυρεωτικής

με την έναρξη του σχολικού έτους 2018-2019

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες των Δημοτικών μας Σχολείων

Ο αγιασμός που μόλις τελείωσε δεν αποτελεί μια τυπική διαδικασία. Καθιερώθηκε για να σας δώσει την ευλογία τού Θεού στις προσπάθειες που αυτή τη στιγμή ξεκινάτε. Γι’ αυτό κι εγώ σας εύχομαι καλή αλλά και ευλογημένη χρονιά. Δηλαδή καλό ξεκίνημα και ευλογημένη συνέχεια.

Πολλοί θα σας πούν ότι η μόρφωση θέλει προσπάθεια, μελέτη και κόπο. Και είναι αλήθεια. Όπως έλεγαν οι σοφοί πρόγονοί μας, «τὰ καλὰ κόποις κτῶνται», που σημαίνει ότι ό,τι καλό αποκτάται με κόπο. Είναι λογικό· ένας αθλητής δεν θα τα καταφέρει, αν δεν προσπαθήσει, ούτε ένας επιστήμονας, αν δεν διαβάσει και δεν εργαστεί με σύστημα και επιμέλεια.

Επιτρέψτε μου όμως να σας πω ότι ο κόπος και η μελέτη, για να αξιοποιηθούν καλύτερα, πρέπει να στηρίζονται στη χαρά και τον ενθουσιασμό. Αν έχετε αυτά, τότε η προσπάθεια δεν θα σας κουράζει. Η μάθηση και η σπουδή θα είναι σαν παιγνίδι. Τότε θα πετύχετε πολλά με λιγότερο κόπο.

Θα σας πω όμως και κάτι άλλο. Η χαρά στηρίζεται στους σωστούς στόχους, στην ξεκούραστη ψυχή και στις καλές σχέσεις. Αν στο σπίτι σας τσακώνεστε, δεν θα έχετε χαρά. Αν η ζωή μας είναι γεμάτη ψέματα, πείσματα, πονηριές, ιδιοτροπίες, ζήλειες και παράπονα, εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι δεν υπάρχει ειρήνη στην καρδιά μας και η χαρά εξαφανίζεται.

Θα τελειώσω με ένα τρίτο. Και αυτό είναι η σχέση μας με τον Θεό. Από παλιά, στα σχολεία το έτος άρχιζε με αγιασμό, όπως σήμερα, και η κάθε μέρα με την προσευχή. Επίσης συστηματικά διδασκόταν το μάθημα των Θρησκευτικών. Σκοπός είναι να μάθουμε τον δρόμο τού Θεού. Μόνο κερδισμένοι θα βγούμε. Τώρα όλα αυτά σιγά - σιγά μπαίνουν στο περιθώριο. Το σημερινό σχολείο αποφεύγει να διδάσκει για τον Θεό. Γι’ αυτό και αγριέψαμε, γι’ αυτό και χάσαμε τη χαρά και τον προσανατολισμό μας. Ένας από τους μεγαλύτερους ρώσους συγγραφείς και φιλοσόφους, όταν του έδωσαν ένα μεγάλο βραβείο, μίλησε με θέμα: «οι άνθρωποι λησμόνησαν τον Θεό· από εκεί έρχονται όλα τα κακά». Δυστυχώς, αυτό είναι αλήθεια. Κάποιοι πάλι μας λένε ότι δεν υπάρχει Θεός. Ευτυχώς, αυτό είναι ψέμα. Ο Θεός και υπάρχει και είναι δίπλα μας. Αρκεί κι εμείς να τον θέλουμε και να τον πλησιάζουμε. Και τότε θα έχουμε και ειρήνη και χαρά μέσα μας και προκοπή στη ζωή μας.

Εύχομαι ο Θεός να είναι μαζί σας και όλοι μας να μείνουμε κοντά Του.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Μήνυμα προς τους μαθητές/-τριες του Δημοτικού  pdf

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

   Γιὰ κατανόηση τοῦ μεγέθους τῆς καταστροφῆς καὶ τῶν προβλημάτων τῶν πληγέντων Ραφηνιωτῶν παρατίθενται οἱ παρακάτω φωτογραφίες.

   


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Στὰ πλαίσια τῆς κινητοποίησης γιὰ συμπαράσταση ἡ Μητρόπολή μας θὰ διενεργήσει, μάλιστα κατὰ προτροπὴν καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἔκτακτη «λογία» τὴν Κυριακὴ 29 Ἰουλίου σὲ ὅλους τοὺς ναούς μας. 

   Ἐπιπλέον, ἐπειδὴ πολλοὶ ἐξέφρασαν τὴν ἐπιθυμία κατάθέσεως τῶν εἰσφορῶν τους μέσῳ τραπεζῶν, σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ γίνει στοὺς παρακάτω τραπεζικοὺς λογαριασμοὺς τοῦ Γενικοῦ Φιλοπτώχου τῆς Μητροπόλεώς μας:


ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ

 ΤΡΑΠΕΖΑ  ΑΡ. ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΙΒΑΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ
 ALPHA 283 002101 015376   GR69 0140 2830 2830 0210 1015 376
 ΕΘΝΙΚΗ  087 558019-69  GR37 0110 0870 0000 0875 5801 969
 ΠΕΙΡΑΙΩΣ  6048 127470 256  GR89 0171 0480 0060 4812 7470 256
EUROBANK  0026 0334 89 0200557082  GR25 0260 3340 0008 9020 0557 082

   Γιὰ κατανόηση τοῦ μεγέθους τῆς καταστροφῆς καὶ τῶν προβλημάτων τῶν πληγέντων Ραφηνιωτῶν επισυνάπτεται ο παρακάτω επίσημος πίνακας του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου.

   Βάσει αὐτοῦ, ἐπί συνόλου 1278 οἰκιῶν τῶν περιοχῶν Κόκκινο Λιμανάκι, Διασταύρωση καὶ Νέος Πόντος, οἱ ὁποῖες ἐκκλησιαστικῶς ἀνήκουν στὶς ἐνορίες Παντοβασίλισσας καὶ Ἀναλήψεως Ραφήνας, οἱ 292 κρίνονται πρὸς κατεδάφιση ως παντελῶς κατεστραμμένες, οἱ 270 χρήζουν βασικῶν ἐπισκευῶν προκειμένου νὰ καταστοῦν κατοικίσιμες, οἱ 554 εἶναι μὲν κατοικίσιμες, ἀλλὰ χρήζουν ἐπισκευῶν καὶ οἱ 162 δὲν παρουσιάζουν προβλήματα καὶ ζημιές.

oiko en anakoinwsh pin 29 7 2018



Aνακοίνωση pdf


xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 137Η 



Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Θέμα: «Στήριξη τῶν Πυροπαθῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

      Μὲ αἰσθήματα βαθειᾶς συνοχῆς, ἐσωτερικῆς συντριβῆς, πρωτοφανοῦς ἀπορίας, πρωτόγνωρης ἀμηχανίας αὐτὲς τὶς μέρες ὅλος ὁ κόσμος καὶ ἰδιαίτερα ἐμεῖς στεκόμαστε μπροστὰ στὸ συγκλονιστικὸ γεγονὸς τῆς ἀσύλληπτης καταστροφῆς ποὺ συνέβη καὶ στὴν ἐπαρχία μας. Τὸ Κόκκινο Λιμανάκι, ὁ Νέος Πόντος καὶ ἡ Διασταύρωση δὲν εἶναι πλέον ὅπως τὰ γνωρίζαμε. Ἡ Ραφήνα θρηνεῖ, ἡ Μητρόπολή μας πενθεῖ.

      Ἕνα πλῆθος ἐρωτημάτων ποὺ σχετίζονται μὲ τὸ γιατί, τὸ πῶς, τὸ μήπως, τὸ ἂν ἢ τὸ ποιός φταίει, τυραννοῦν τὴ σκέψη ὅλων μας καὶ ξεσχίζουν τὰ συναισθήματα καὶ τὶς καρδιές μας. Σὲ τί ὅμως ὠφελεῖ νὰ βασανιζόμαστε μαζὶ ἀπὸ τὰ γεγονότα καὶ ἀπὸ λάθος ἐρωτήματα ποὺ μάλιστα δὲν ἔχουν ἀπάντηση;

      Ἀνάμεσα στοὺς ἑκατὸ περίπου συνανθρώπους μας, ποὺ μὲ τόσο τραγικὸ τρόπο ἔχασαν τὴ ζωή τους, οἱ τριάντα ἦταν τέκνα τῆς δικῆς μας ἀγκαλιᾶς, ἀγαπημένοι συγγενεῖς, φίλοι, γείτονες ποὺ μαζί τους μοιραζόμασταν χαρὲς καὶ λύπες, ὁράματα καὶ μνῆμες, τὴν ὀμορφιὰ τῆς ζωῆς καὶ τὴν ἀμεσότητα τῆς καθημερινότητας.

      Σήμερα ὅλοι αὐτοὶ σιγοῦν. Ἡ παρουσία τους εἶναι μόνον νοερή. Ἡ ζωή μας εἶναι τόσο ἄδεια. Μᾶς λείπουν. Ἀλλὰ καὶ τόσο πληγωμένη ἀπὸ τὸν τραγικὸ καὶ ἐπώδυνο τρόπο τοῦ θανάτου τους. Ἡ ἀξία της φαντάζει τόσο μικρή, ἡ λογική της τόσο προβληματική, ὁ πόνος της ἀβάσταχτος. Δίπλα της ἀντικρύζουμε ἀκρωτηριασμένες οἰκογένειες, τσακισμένους συγγενεῖς, ἐρειπωμένα σπίτια, ἐξανεμισμένους τοὺς κόπους μιᾶς ζωῆς, τὸν φυσικό μας παράδεισο ὡς κόλαση, τὰ καταπράσινα δένδρα σταχτιασμένα, τὶς ὅποιες ἐλπίδες μας προδομένες. Ὁλόκληρος ὁ κόσμος γονατισμένος ἀπὸ τὴ φρίκη, ἡ λογικὴ ἀκυρωμένη ἀπὸ τὴν τραγικότητα. Ποιός καὶ γιατί πλέον νὰ θέλει νὰ ζήσει αὐτὴ τὴ ζωή καὶ σὲ αὐτὸν τὸν τόπο;

      Ὅλα αὐτὰ εἶναι τόσο πραγματικά, ἀδελφοί μου, ἀλλὰ δὲν ἀποτελοῦν τὴ μόνη ἀλήθεια. Ὅπως μέσα ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῆς ζωῆς σὲ λίγες μόλις στιγμὲς ἀκολούθησε ἡ καταστροφή, συγχωρέστε με ποὺ τολμῶ νὰ τὸ πῶ, ἔτσι καὶ μέσα ἀπὸ τὶς στάχτες τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς θὰ μποροῦσε νὰ ξεπηδήσει ὄχι πάλι ἡἴδια ζωή, ἀλλὰ ὁπωσδήποτε μιὰ πολὺ πιὸ ἀληθινὴ καὶ γνήσια ζωή. Μιὰ ζωὴ ποὺ δὲν ἀπειλεῖται καὶ δὲν καταστρέφεται.

      Ἤδη ἡ Μητρόπολή μας ἔγινε ἀποδέκτης προσφορᾶς ἀπὸ ποικίλες πηγὲς ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμο, ἀπὸ τὴν Αὐστρία, τὴν Ἑλβετία, τὴ Γερμανία, τὴν Ἀμερική, ἀπὸ πλῆθος Μητροπόλεις καὶ ἐκκλησιαστικοὺς φορεῖς, ἀπὸ γνωστοὺς καὶ ἀγνώστους συμπολῖτες μας καὶ ἀνθρώπους ποὺ προσφέρουν χρήματα, σπίτια, τρόφιμα, φάρμακα, σκέψεις, ἰδέες καὶ κυρίως ποταμοὺς ἀλληλέγγυων αἰσθημάτων, ποὺ ὣς τώρα ἦταν κρυμμένα, δίχως ἔκφραση καὶ διέξοδο. Αὐτὴ ἡ ἀγάπη, ἡ ἑνότητα, ἡ πληθωρικὴ ἀλληλεγγύη, ἡ κοινὴ προσπάθεια εἶναι τὸ πρῶτο βῆμα μας γιὰ δημιουργικὴ ἀφύπνιση καὶ οὐσιαστικὴ ἀναγέννηση.

    Ἡ Μητρόπολή μας δὲν μένει ἀδρανής. Ὅ,τι ἔχει εἶναι καὶ δικό σας. Ἐσεῖς εἶστε καὶ ἡ περιουσία της καὶ ὁ λαός της. Ἀπὸ ἐσᾶς ἀντλεῖ τοὺς πόρους της καὶ σὲ σᾶς προσφέρει τὴ ζωὴ καὶ τὴν ὅποια παρακαταθήκη της. Ἤδη σὲ συνεννόηση μὲ τοὺς φορεῖς τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης, ὅλες οἱ Ἐνορίες και οἱ Ἱερεῖς μας, μαζὶ μὲ τὰ μέλη τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Συμβουλίων καὶ τοὺς ἐθελοντές μας, κινητοποιοῦνται πρὸς κάθε κατεύθυνση (ἀντιμετώπιση ἄμεσων ἀναγκῶν σίτισης, ἱματισμοῦ, στέγασης, καθαρισμοῦ, ὑγειονομικοῦ ὑλικοῦ καὶ αἵματος, οἰκονομικῆς συνδρομῆς στὸ ἐπίπεδο τῶν πρώτων βασικῶν ἀναγκῶν, ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς στήριξης κ.λπ.). Ὅλοι μας προσπαθοῦμε νὰ ζήσουμε μαζὶ τὸν λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Τίς ἀσθενεῖ καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι;» (Β΄ Κορ. ια΄ 29). Αὐτος εἶναι ὁ πρῶτος πνευματικὸς στόχος μας.

      Δεύτερος ἡ προσευχή μας. Δὲν εἶναι λίγο αὐτό, ἀδελφοί μου. Ἡ προσευχὴ εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴ μέριμνα καὶ τὰ φιλάνθρωπα αἰσθήματά μας, πιὸ δυνατή, πιὸ οὐσιαστική, πιὸ ἀναγκαία ἀπὸ τὴν ἀλληλέγγυα διάθεσή μας. Πῶς νὰ τὸ κάνουμε; ὁ Θεὸς ἔχει δύναμη καὶ τρόπους πολύ ἀνώτερους ἀπὸ τὴ δική μας καλωσύνη, προκειμένου νὰ παρηγορήσει, νὰ ἐνισχύσει, νὰ βοηθήσει, νὰ φωτίσει, νὰ μεταμορφώσει. Οἱ μέρες αὐτὲς πρέπει νὰ γίνουν μέρες ἔντονης καὶ ἀληθινῆς προσευχῆς, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς κοιμηθέντας ἀδελφούς μας ἀλλὰ κυρίως γιὰ τοὺς κατατραυματισμένους συγγενεῖς καὶ φίλους τους καὶ ἐπίσης γιὰ τοὺς ναρκωμένους καὶ μουδιασμένους ἑαυτούς μας· «Διὸ τὰς παρειμένας χεῖρας καὶ τὰ παραλελυμένα γόνατα ἀνορθώσατε καὶ τροχιὰς ὀρθὰς ποιήσατε τοῖς ποσὶν ὑμῶν» (Ἑβρ. ιβ΄ 12), κατὰ τὴν προτροπὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Πρέπει νὰ σταθοῦμε στὰ πόδια μας καὶ νὰ ἀλλάξει ἡ ζωὴ καὶ ὁ προσανατολισμός ὅλων μας. Τὸ ζητούμενο στὴν τραγικότητα ποὺ ζοῦμε εἶναι ἀσφαλῶς ἡ ἀλληλεγγύη. Αὐτὸ ὅμως ποὺ κυρίως μᾶς χρειάζεται καὶ ἀγνοοῦμε εἶναι ἡ πίστη στὸν Θεό. Οἱ στάχτες τῆς πίστης μας εἶναι ἀνάγκη νὰ μεταμορφωθοῦν σὲ καταπράσινα δένδρα ζωῆς καὶ πνεύματος.

   Πρὶν ἀπὸ 13 περίπου χρόνια ἔζησα ἕνα ἀνάλογο δρᾶμα στὸ Γραμματικό, ὅταν μὲ τὴν πτώση ἑνὸς ἀεροπλάνου βρέθηκαν ἀπανθρακωμένα 121 πτώματα συνανθρώπων μας, κυρίως Κυπρίων. Τὸ δρᾶμα ποὺ συνάντησα ἦταν ἀπερίγραπτο. Τὸ δάκρυ ἀνεξάντλητο, ὁ πόνος ἀπροσμέτρητος. Αὐτὸ ὅμως ποὺ τοὺς στήριξε ἦταν κυρίως ἡ πίστη τους. Αὐτὴ τοὺς κράτησε αὐτὴ καὶ τοὺς ἀνέστησε. Σήμερα πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ζοῦν καὶ πολὺ ἀληθινά. Πατοῦν σταθερὰ στὰ πόδια τους. Ὁ ἀπόηχος τοῦ πόνου καὶ τοῦ θρήνου τους εἶναι πλέον μιὰ νότα ἀληθινῆς ζωῆς μὲ πίστη στὸν Θεό, νόημα καὶ ἀξιοπρέπεια.

    Καὶ ἕνα τελευταῖο· καιρὸς νὰ μάθουμε ἀπὸ τὰ λάθη καὶ τὶς παραλείψεις μας. Γιὰ ὅ,τι συνέβη δὲν φταίει ὁ Θεός· φταῖμε ἐμεῖς. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀναστηθεῖ στὴ ζωή μας πρωτίστως ἡ πίστη στὸν Θεό καὶ στὴ συνέχεια ἡ σύνεση. Θὰ μποροῦσε κάλλιστα αὐτὴ ἡ τραγικὴ δοκιμασία νὰ μεταστραφεῖ σὲ ἀφύπνιση καὶ ἀλλαγὴ πορείας. Κάτι τέτοιο εἶναι μονόδρομος καὶ ἐπιταγή.

      Στὰ πλαίσια τῆς κινητοποίησης γιὰ συμπαράσταση ἡ Μητρόπολή μας θὰ διενεργήσει, μάλιστα κατὰ προτροπὴν καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἔκτακτη «λογία» σήμερα Κυριακὴ 29 Ἰουλίου σὲ ὅλους τοὺς ναούς μας. Σᾶς προτρέπω ὅλοι νὰ βοηθήσουμε ὅσο μποροῦμε, νὰ γίνουμε μέρος αὐτῆς τῆς καθολικῆς συστράτευσης.

      Ἐπιπλέον, ὅποιος ἐπιθυμεῖ μπορεῖ νὰ καταθέσει χρήματα στοὺς τραπεζικοὺς λογαριασμοὺς τῆς Μητροπόλεώς μας, τοὺς ὁποίους καὶ μπορεῖτε νὰ πληροφορηθεῖτε εἴτε ἀπὸ τοὺς Ἱερεῖς σας εἴτε καὶ ἀπὸ τὴν ἱστοσελίδα τῆς Μητροπόλεώς μας.

      Ὁ Θεὸς νὰ εἶναι μαζί μας.




Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΙ ΓΕΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΠΤΩΧΟΥ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ

 ΤΡΑΠΕΖΑ  ΑΡ. ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΙΒΑΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ
 ALPHA 283 002101 015376   GR69 0140 2830 2830 0210 1015 376
 ΕΘΝΙΚΗ  087 558019-69  GR37 0110 0870 0000 0875 5801 969
 ΠΕΙΡΑΙΩΣ  6048 127470 256  GR89 0171 0480 0060 4812 7470 256
EUROBANK  0026 0334 89 0200557082  GR25 0260 3340 0008 9020 0557 082




Ἐγκύκλιος 137η pdf

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 275
Ἀριθμ.
Διεκπ. 153/26-3-2018


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2018


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(136Η )

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Χαρᾶς καὶ φωτὸς τὰ πάντα πεπλήρωται». Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι «ἑορτῶν ἑορτὴ καὶ πανήγυρις πανηγύρεων», ποὺ μᾶς γεμίζει μὲ χαρά, φῶς, ἐλπίδα καὶ ζωή. Καὶ τοῦτο διότι, ὅπως διακηρύσσει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος:

«Ἀνέστη Χριστὸς καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος,
   ὁ Ἅδης ἐπικράνθη καὶ γὰρ ἐνεκρώθη.
   Μηδεὶς οὖν φοβείσθω θάνατον• ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ θάνατος».

Ὁ Κύριος, μὲ τὴν Ἀνάστασή Του, κατήργησε τὸν θάνατο, ἐνίκησε τὴν αἰτία τοῦ θανάτου, δηλαδὴ τὴν ἁμαρτία, καὶ συνέτριψε «τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου, τοὐτέστι τὸν διάβολον». Γι’ αὐτὸ καὶ ὅταν ψάλλουμε ἀτέλειωτες φορὲς καὶ μὲ ἱερὸ ἐνθουσιασμὸ τὸν νικητήριο παιᾶνα «Χριστὸς Ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος», διαδηλώνουμε τὴν πίστη μας ὅτι ὅλοι, γνωστοὶ καὶ ἄγνωστοι, ποὺ βρίσκονται στὰ μνήματα, ἐνῷ τοὺς ἀποχαιρετήσαμε ὡς νεκροὺς, τώρα εἶναι ἀναστημένοι καὶ ἀπολαμβάνουν τὸ θεῖο δῶρο τῆς ζωῆς. Οἱ τάφοι, ἐνῶ εἶναι γεμᾶτοι μὲ νεκρὰ σώματα, στὰ σπλάγχνα τους φιλοξενοῦν ἀναστημένους ἀνθρώπους, ποὺ σὰν ἄλλοι σπόροι ἑτοιμάζονται νὰ βλαστήσουν καὶ νὰ καρπίσουν στὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Ἀνάσταση τὸ πρῶτον συνέβη ἐντὸς του τάφου. Αὐτὴν τὴν θεολογικὴ ἀλήθεια γιορτάζουμε τὴν ἡμέρα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. Ὁ Κύριος τὸ Μέγα Σάββατο «τῇ σαρκὶ μὲν σαββατίζει», δηλαδὴ τὸ σῶμα Του εἶναι σὲ κατάπαυση, στὴν πραγματικότητα ὅμως εἶναι σὰν λιοντάρι ποὺ κοιμᾶται, «ἀναπεσὼν κεκοίμησαι ὡς λέων», ψάλαμε μόλις χθές. Στὸν τάφο εἶναι σωματικῶς, στὸν Ἅδη ὅμως συνυπάρχει «μετὰ ψυχῆς ὡς Θεός». Ἔτσι, Θεὸς ὢν κατέρχεται στὸν Ἅδη «κατάστικτος τοῖς μώλωψι καὶ πανσθενουργός» καὶ μὲ τὴν ζωαρχική Του παλάμη «τὰ τοῦ θανάτου κλεῖθρα διεσπάραξε» καὶ «συνέτριψε μοχλοὺς αἰωνίους, κατόχους πεπεδημένων», συνανιστῶν, συμπαρασύρων μαζί Του «παγγενῆ τὸν Ἀδάμ». Τί μεγάλο καὶ συγκλονιστικὸ γεγονός! «Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν».

Μὲ τὰ λόγια αὐτά, ποὺ ἄλλα ψάλλονται τὸ Μέγα Σάββατο καὶ ἄλλα τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα, ὁμολογεῖται τὸ μυστήριο τῆς καθόδου τοῦ Κυρίου στὸν Ἅδη ἀφ’ ἑνός, καὶ τῆς συντριβῆς τῶν δεσμῶν τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀναστάσεως ὅλων τῶν ἀνθρώπων ἀφ’ ἑτέρου.

Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ποὺ στὴν παννυχίδα τοῦ Πάσχα ψάλλουμε τὸν Κανόνα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου καὶ ἀμέσως μετὰ ἀπὸ αὐτὸν τὸν Κανόνα τῆς Ἀναστάσεως. Ὅπως ἐπίσης, στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου εἰκονίζεται μὲ τὴν «εἰς Ἅδου Κάθοδον» καὶ ὄχι μὲ τὴν ἔξοδο τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ τάφου. Ὁ Κύριος εἶναι ζῶν «νεκρός», ἀλλὰ «ζωαρχικότατος» μέσα στὸν Τάφο. Τὰ συντρίμμια ποὺ ἀπεικονίζονται μέσα στὰ σπήλαια τοῦ Ἅδου, τὰ καρφιά, τὰ κλειδιά, οἱ ἁλυσίδες, οἱ μοχλοί, οἱ σπασμένες πόρτες, καὶ ἡ ὁρμὴ μὲ τὴν ὁποία ἀνασύρει ἀπὸ τοὺς καρποὺς γονατισμένους τὸν Ἀδὰμ καὶ τὴν Εὔα καὶ τοὺς ἀνορθώνει αὐτὸ καταδεικνύουν.

Στὴ σημερινὴ ἑορτὴ ὑπάρχει τὸ θεμέλιο τῆς πίστης μας ὅτι στὰ μνήματα εἶναι ἤδη ζωντανὲς καὶ ἀναστημένες οἱ ψυχὲς γι’ αὐτὸ καὶ ψάλλουμε ὅτι «ὁ Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος». Ποιά μεγαλύτερη ἐλπίδα και γιὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ γιὰ ὅλον τὸν κόσμο!

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶναι ἀνεπίτρεπτη πολυτέλεια νὰ χάσουμε φέτος τὴν ἑορτὴ τοῦ Πάσχα. Εἶναι ἀσυγχώρητο ἀτόπημα νὰ περιορισθοῦμε στὰ ὄμορφα ἔθιμα, στοὺς ὡραίους γιορταστικοὺς τύπους,  στὰ τσουγκρίσματα μὲ τὰ αὐγά, στὶς λαμπάδες, στὰ ἀρνιὰ καὶ στὶς εὐχὲς καὶ νὰ ἀναβάλουμε τὴ συμμετοχή μας στὰ βαθύτερα καὶ πιὸ ἀληθινὰ γιὰ τοῦ χρόνου.

Ὁλόκληρη ἡ ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως ἀπὸ τὸ «Δεῦτε λάβετε φῶς» μέχρι καὶ τὸ δοξαστικὸ «Ἀναστάσεως ἡμέρα καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει» εἶναι γεμάτη ἀπὸ προτροπὲς πνευματικοῦ ἑορτασμοῦ. Ἂς τὶς προσέξουμε γιὰ λίγο:

 «Καθαρθῶμεν τὰς αἰσθήσεις», ἂς καθαρίσουμε τὸν φυσικὸ ἑαυτό μας ἀπὸ τοὺς λεκέδες τῶν κατωτέρων παθῶν.

 «Ἀλλήλους περιπτυξώμεθα καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει», ἂς συμφιλιωθοῦμε, ἂς συγχωρηθοῦμε γιὰ ὅλα καὶ μὲ ὅλους καὶ ἂς ἀγκαλιασθοῦμε μὲ ἀγάπη.

 «Ὀρθρίσωμεν ὄρθρου βαθέος», ἂς μὴν καθυστερήσουμε, ἀλλὰ μὲ σπουδὴ καὶ θεία ὁρμὴ «ἀγαλλομένῳ ποδί»,  μὲ πόθο ἱερὸ ἂς στρέψουμε τὶς ἐλπίδες μας στὸν Ἀναστάντα.

 Ἂς «προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι» πρὸς Αὐτὸν συνεορτάζοντες μὲ τὸν ἀγγελικὸ κόσμο καὶ

 «Δεῦτε λάβετε φῶς καὶ δοξάσατε Αὐτὸν», ἂς πάρουμε φῶς καὶ δύναμη ἀπὸ τὸν Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν Κύριο. 

 «Σῶμα Χριστοῦ μεταλάβετε, πηγῆς ἀθανάτου γεύσασθε», «Δεῦτε πόμα πίωμεν καινόν», ἂς μετάσχουμε μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης στὴ θεία κοινωνία. Καὶ τότε θὰ «λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει» καὶ θὰ «εὐφρανθῶμεν ἐνθέως», θὰ φωτισθεῖ ἡ ὅλη μας ὕπαρξη καὶ θὰ πλημμυρίσει ἀπὸ «θεία εὐφροσύνη» ὁ νοῦς, ἡ καρδία και ἡ ζωή μας.

 Εὐχὴ καὶ προσευχὴ της Ἐκκλησίας μας εἶναι ὁ Κύριος νὰ μᾶς «ἀξιώσει ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν», «νὰ εἰρηρεύσει ἡμῶν τὴν ζωήν», καὶ νὰ μᾶς δώσει «ἐκτυπώτερον Αὐτοῦ μετασχεῖν ἐν τῇ ἀνεσπέρῳ ἡμέρᾳ τῆς βασιλείας Του».

 Σᾶς τὸ εὔχομαι ὁλόψυχα, ἀγαπητοί μου άδελφοί.



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!


Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 136η pdf

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 273
Ἀριθμ.
Διεκπ. 151


Σπάτα,   26  Μαρτίου  2018

ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

 

Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

 ΘΕΜΑ: «Ὑποδοχὴ καὶ Διανομὴ Ἁγίου Φωτὸς - Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια  -  Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης»

 Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, καθὼς ὁλοκληρώνεται ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα καὶ στὸ βάθος διακρίνεται τὸ φῶς καὶ ἡ δόξα τῆς Ἀναστάσεως, εὔχομαι σὲ ὅλους σας ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

 Ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καὶ φέτος σᾶς καλῶ, ὅσοι  θέλετε καὶ μπορεῖτε, νὰ συνεορτάσουμε τὴν Ἀνάσταση τὸ βράδυ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, στὸ Ἱερὸ Προσκύνημα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα. Σᾶς περιμένω νὰ πρωτοψάλουμε μαζὶ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», νὰ παραμείνουμε σὲ ὁλόκληρη τὴν ἀκολουθία μὲ τὶς λαμπάδες τῆς πίστεως ἀναμμένες, νὰ λειτουργηθοῦμε καὶ νὰ κοινωνήσουμε κατάλληλα προετοιμασμένοι τὸ σῶμα καὶ τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ.

 Ἐπίσης:

 Α. Τὸ Μέγα Σάββατο τὸ ἀπόγευμα, περίπου στὶς 7:00μ.μ., στὸν Ἀερολιμένα «Ἐλευθέριος Βενιζέλος», θὰ παραλάβω ὡς συνήθως ἀπὸ τὸν Ἔξαρχο τοῦ Παναγίου Τάφου, μαζὶ μὲ τὸν Κλῆρο τῆς Μητροπόλεώς μας ἀλλὰ καὶ τοὺς Δημάρχους καὶ τὶς Τοπικὲς Ἀρχές, τὸ Ἅγιο Φῶς ποὺ μὲ εἰδικὴ πτήση θὰ μεταφερθεῖ ἀπὸ τὸν Πανάγιο Τάφο. Αὐτὸ ἀποτελεῖ μεγάλη εὐλογία γιὰ τὴ Μητρόπολή μας ἀλλὰ καὶ γιὰ ὁλόκληρη τὴν Ἐκκλησία μας. Τί μεγάλο πρᾶγμα, νὰ βγαίνει θαυμαστῶς ἀπὸ τὸν Τάφο τοῦ Κυρίου μας τὸ Φῶς τῆς Ἀναστάσεώς Του καὶ μέσα σὲ λίγες ὧρες νὰ διανέμεται σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη!

 Β. Ὅπως καὶ πέρσι, στὶς 8:00μ.μ. τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, θὰ γίνει σύντομη τελετὴ στὸ Ἱερὸ Προσκύνημα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα, θὰ ψάλουμε τὸ «Δεῦτε λάβετε φῶς» καὶ τὸ ἅγιο Φῶς θὰ διανεμηθεῖ σὲ ἀντιπροσωπεῖες τῶν Ἐνοριῶν μας, προκειμένου ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Ἱερέων μας νὰ τὸ παραλάβετε ὅλοι ὡς εὐλογία γιὰ τὴ ζωὴ καὶ τὰ σπίτια σας ἀργότερα τὸ βράδυ κατὰ τὴν Ἀκολουθία τῆς Ἀναστάσεως. Ὅσοι θέλετε θὰ εἶναι χαρά μας νὰ συμπανηγυρίσουμε.

 Γ. Τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὅπως κάθε χρόνο, θὰ περιέλθω τὰ κοιμητήρια, προκειμένου νὰ τελέσω Ἀναστάσιμα Τρισάγια, κυρίως ὑπὲρ ἀναπαύσεως προσφάτως κοιμηθέντων ἀδελφῶν μας, ἰδίως νεωτέρων ἀτόμων, παιδιῶν, συζύγων, ἀδελφῶν, κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

        

  9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
  9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Καλυβίων
12:00 μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης


Στὴν Κερατέα τὴν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, δηλαδὴ τὴ Δευτέρα 23 Ἀπριλίου, μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία.

Μέσα στὰ μνήματα δὲν ὑπάρχουν νεκροί, ἀλλὰ ζωντανοί. Ὑπάρχουν σώματα νεκρὰ καὶ ψυχὲς ἀναστημένες. Αὐτὸ ἀποτελεῖ συνέπεια τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας.

Δ. Τέλος, τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα θὰ τελεσθεῖ ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὰ Σπάτα, στὶς 6:30μ.μ., ὅπου καὶ θὰ ἀναγνωσθεῖ ἡ ἀντίστοιχη Εὐαγγελικὴ περικοπὴ σὲ διάφορες γλῶσσες, ἀπόδειξη τοῦ οἰκουμενικοῦ χαρακτῆρα τῆς Ἀναστάσεως καὶ θὰ διανεμηθεῖ σὲ ὅλους ὡς εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγό.

Στὴ συνέχεια, ψάλλοντας τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» θὰ ἐπιστρέψουμε στὸν Μητροπολιτικὸ Οἶκο, ὅπου καὶ θὰ ἀναταλλάξουμε εὐχὲς καὶ θὰ προσφερθεῖ κέρασμα.

Μὲ κάθε τρόπο, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, πρέπει νὰ ζήσουμε τὴν χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως. Εὔχομαι φέτος νὰ συμβεῖ μὲ ὅλους μας.

 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Εγκύκλιο Σημείωμα pdf 

xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 1352
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 795/14-12-2017


Χριστούγεννα  2017

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 133Η
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ 
Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς
τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως


Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ΧΡΟΝΙΑ σας ΠΟΛΛΑ καὶ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

Ἡ γιορτὴ τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως εἶναι φυσικὸ νὰ γεμίζει τὶς καρδιές μας μὲ πνευματικὴ χαρὰ καὶ εὐφροσύνη. Ἡ χαρὰ ὅμως αὐτὴ εἶναι αὐθεντικὴ καὶ ἀναφαίρετη, μόνον ὅταν ἀναδύεται μέσα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς ἑορτῆς καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειά της. Αὐτὴ ἡ ἀλήθεια συναντᾶται μέσα σὲ δύο ἁγιογραφικοὺς ὅρους, ποὺ διαρκῶς ἐπαναλαμβάνουν οἱ θεόφθογγοι ὑμνογράφοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι ἡ λέξη «κένωση» καὶ ἡ λέξη «πλήρωμα».

Ὁ Χριστός, λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στοὺς Φιλιππησίους, «ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών» (Φιλιπ. β΄ 7) – ἄδειασε τὸν ἑαυτό Του καὶ ἔλαβε μορφὴ δούλου. Καὶ στοὺς Κολοσσαεῖς λέγει ὅτι «ἐν αὐτῷ κατοικεῖ πᾶν τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος σωματικῶς» (Κολ. β΄ 9), δηλαδή, ἐνῷ ἐκένωσε καὶ ἄδειασε τὴν εἰκόνα Του «σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος» (Φιλιπ. β΄ 8), μέσα Του κατοικεῖ τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος, ὁλόκληρη ἡ θεότητα. Τὸ ταπεινὸ Βρέφος τῆς Βηθλεὲμ δὲν εἶναι ἕνα συνηθισμένο συμπαθὲς μωράκι, ὅπως συνήθως ἀπεικονίζεται στοὺς ζωγραφικοὺς πίνακες, ἀλλὰ ὁ παντέλειος Θεός, ὅπως ἀποτυπώνεται στὴ βυζαντινή μας εἰκονογραφία.

Ὁ Θεός, παραμένοντας τέλειος Θεός, χωρὶς δηλαδὴ καθόλου νὰ χάσει ἀπὸ τὴ θεότητά Του, ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Χριστοῦ, γίνεται ἄνθρωπος γιὰ νὰ ἐξαγιάσει τὴν ἀνθρώπινη ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα, γιὰ νὰ θεώσει τὴν ἀνθρώπινη φύση μας. Τί τιμὴ καὶ τί εὐλογία! Εἶναι τόσο μεγάλη αὐτὴ ἡ ἀλήθεια, ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ τὴν συλλάβει ἡ διάνοιά μας καὶ συχνὰ δυσκολεύεται νὰ τὴν ἀγκαλιάσει ἡ πίστη μας. Εἶναι ὅμως ἀναγκαῖο μὲ αὐτὴν τὴν ἀλήθεια νὰ γεμίσει ἡ ζωή μας.

Χωρὶς αὐτήν, ἡ ζωή μας γίνεται τόσο ἄδεια καὶ ἐπίπεδη. Ἐνῷ μᾶς γίνεται ἡ τιμὴ νὰ ἔχουμε καὶ δυνατότητα καὶ προορισμὸ θεώσεως, ἐμεῖς νὰ τὸ ἀγνοοῦμε. Ἀρκούμαστε σὲ μία ζωὴ μικρὴ καὶ λίγη σὲ ποιότητα, φτωχὴ σὲ περιεχόμενο, ἡ δὲ προοπτικὴ τῆς ἁγιότητος εἶναι ἐξαφανισμένη ἀπὸ τὸν ὁρίζοντα τοῦ προορισμοῦ μας. Ὁ λόγος καὶ τὸ μήνυμα τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ υἱοθεσία, εἶναι νὰ γίνουμε τέκνα Θεοῦ! Γίνεται ὁ Θεὸς ἄνθρωπος, γιὰ νὰ μᾶς κάνει μετόχους τῆς θεότητός Του.

Ἐκτὸς ὅμως ἀπὸ τὸν στόχο, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς δείχνει καὶ τὸν τρόπο. Ἡ ὁδὸς πρὸς τὴν θέωση ξεκινάει ἀπὸ τὴν κένωση, τὸ ἄδειασμα, τὴν ταπείνωση, ἀπὸ τὴν ἔξοδο ἀπὸ τὴ φυλακὴ τοῦ ἐγωισμοῦ μας. Ὅποιος θέλει νὰ ζήσει τὴν ἀγάπη, τὴν ἐλευθερία, τὴν ἀλήθεια, πρέπει προηγουμένως νὰ περάσει ἀπὸ τὸ παράδοξο ἀλλὰ εὐλογημένο μονοπάτι τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς κενώσεως. Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ γεμίσουμε τὴν καρδιά μας μὲ τὴν παρουσία καὶ τὴ χάρι τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ ἀνοίξει ὁ δρόμος τῆς κοινωνίας καὶ τῆς ἕνωσης μαζί Του, πρέπει νὰ ἀδειάσουμε ἀπὸ τὴν τυραννία τοῦ ἐγωισμοῦ καὶ τὰ ἀδιέξοδα τοῦ ὀρθολογισμοῦ μας, ἀπὸ τὸ δουλικὸ δικαίωμα τοῦ συναισθήματος καὶ τὸ πεισματικὸ θέλημά μας.

Γνωρίζουμε λοιπὸν τὸν σκοπό μας, εἶναι ἡ θέωση καὶ ὁ ἁγιασμός. Γνωρίζουμε καὶ τὸν δρόμο, εἶναι ἡ ταπείνωση καὶ ἡ κένωση. Ἡ μεγάλη γιορτὴ τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου μᾶς δίνει καὶ ἕνα τρίτο ἐφόδιο γιὰ τὴ ζωή μας: τὸ φρόνημα. Ἡ ἀκολουθία τῶν Χριστουγέννων εἶναι γεμάτη ἀπὸ στοιχεῖα Ὀρθοδόξου φρονήματος καὶ ἤθους. Ὁ Κύριος ἔγινε φτωχὸς γιὰ νὰ μᾶς πλουτίσει, «ἑαυτὸν ἐκένωσε» γιὰ νὰ μᾶς γεμίσει, κατέβηκε ἀπὸ τὸν οὐρανὸ γιὰ νὰ μᾶς ἀνεβάσει, ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ νὰ μᾶς θεώσει. Γνωρίζουμε λοιπὸν τὸν σκοπό μας, εἶναι ἡ θέωση καὶ ὁ ἁγιασμός.

Τί σημαίνουν ἆραγε αὐτὲς οἱ ἀντιθέσεις; Ἴσως εἶναι καιρός, τὰ φετινὰ Χριστούγεννα, νὰ ἐγκαταλείψουμε αὐτὴ τὴ λογικὴ μὲ τὴν ὁποία εἴμαστε διαποτισμένοι, τὴ φυσικὴ λογική, καὶ νὰ προχωρήσουμε σὲ μία ἐντελῶς διαφορετικὴ λογική, τὴν πνευματικὴ λογική. Ὅποιος θέλει νὰ εἶναι πρῶτος πρέπει νὰ ἐπιλέγει τὴ θέση τοῦ  τελευταίου, ὅποιος θέλει νὰ ζήσει τὸν Θεὸ πρέπει νὰ πεθάνει γι’ Αὐτόν, ὅποιος θέλει τελικὰ νὰ ἀνέβει πρέπει νὰ κατέβει, πρέπει νὰ ταπεινωθεῖ. Ἀλήθεια! Τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχουν αὐτὰ τὰ Χριστούγεννα μὲ τὰ Χριστούγεννα τοῦ ἐμπορικοῦ καταναλωτισμοῦ ἢ τὰ Χριστούγεννα τῆς κοσμικῆς κοινωνικότητας;

Σήμερα χαιρόμαστε ποὺ εἴμαστε ἄνθρωποι. Σήμερα πανηγυρίζουμε ποὺ εἴμαστε πιστοὶ Ὀρθόδοξοι. Αὐτὸ τὸ φρόνημα φέρνει τὴν ἐλευθερία, αὐτὸ δίνει τὴν ἀγάπη, αὐτὸ χαρίζει τὴν ἀλήθεια, αὐτὸ θὰ μᾶς κάνει νὰ ζήσουμε κι ἐμεῖς φέτος «Ἀληθινὰ καὶ ἁγιασμένα Χριστούγεννα» καὶ καθὼς ἀνατέλλει τὸ 2018 μιὰ Νέα «Καλὴ καὶ εὐλογημένη χρονιά». Σᾶς τὸ εὔχομαι ἀπὸ καρδίας.

 


Μετὰ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἐνανθρωπήσαντι ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Eγκύκλιος 133η pdf

 
   

Σπάτα, 11 Σεπτεμβρίου 2017


Μ Η Ν Υ Μ Α
Προς τους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων 
τους γονείς και δασκάλους
των Μεσογείων & της Λαυρεωτικής

με την έναρξη του σχολικού έτους 2017-2018

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες των Δημοτικών Σχολείων,

Με αφορμή την έναρξη του νέου σχολικού έτους και τον καθιερωμένο αγιασμό, εύχομαι σε όλους σας να έχετε μια καλή και ευλογημένη χρονιά.

Σήμερα, καθώς αρχίζουν τα μαθήματα, όλων τα μάτια είναι καρφωμένα επάνω σας. Οι γονείς σας στηρίζουν τις ελπίδες τους στο σχολείο, οι δάσκαλοί σας χαίρονται που σας ξανασυναντούν, οι εκπρόσωποι της πολιτείας αναλογίζονται τις ευθύνες τους απέναντί σας, η Εκκλησία τέλεσε τον αγιασμό, θέλοντας να έχετε τον φωτισμό του Θεού στον αγώνα σας, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μιλούν για σας, στη Βουλή διεξάγονται έντονες συζητήσεις για σας. Όλοι φαίνεται πως θέλουν το καλό σας. Λίγοι όμως το υπηρετούν.

Είναι τόσο σημαντικό θέμα η μόρφωσή σας που θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να είναι το πρώτο υπουργείο από όλα. Όπως καταλαβαίνετε, από την επιτυχία σας στο σχολείο καθορίζεται το μέλλον σας. Από το είδος όμως της εκπαίδευσής σας καθορίζεται και το μέλλον της πατρίδας μας και η ευημερία της κοινωνίας μας. Γι’  αυτό και θέλουμε στο σχολείο όχι μόνο να γεμίσετε το μυαλό σας με γνώσεις, αλλά κυρίως την καρδιά σας με αγάπη, πίστη, αρετές και ιερές αξίες.

Εγώ σαν ο Επίσκοπος της περιοχής μας, ένα πράγμα έχω να σας πω∙ αν μάθετε όλα τα μαθήματά σας και λύνετε όλες τις ασκήσεις σας, και είστε πρώτοι στα ηλεκτρονικά παιγνίδια, αλλά δεν μάθετε τί είναι ο Θεός και πώς κανείς τον πλησιάζει, τότε έχετε αποτύχει. Για τον λόγο αυτόν, το πιο σημαντικό μάθημα στο σχολείο σας είναι τα θρησκευτικά και η πιο σπουδαία ώρα είναι η ώρα της προσευχής. Αν αυτά δεν γίνονται σωστά, τότε δεν είναι καλό το σχολείο. Αν αυτά γίνονται όπως πρέπει τότε το σχολείο σας αξίζει.

Προσωπικά, είμαι πάντα στη διάθεσή σας. Αν με καλέσετε ευχαρίστως να σας επισκεφθώ∙ αν πάλι θέλετε να έρθετε εσείς κοντά μου, σας περιμένω με ανοιχτή την αγκαλιά είτε στα Σπάτα, είτε στο Επισκοπείο του Λαυρίου, είτε σε κάποιο από τα όμορφα μοναστηράκια μας είτε σε ένα από τα πανέμορφα ξωκλήσια της περιοχής μας ή όπου αλλού νομίζετε.

Να έχετε την ευλογία του Θεού, παιδιά, και ο Θεός να φωτίζει τους γονείς και τους δασκάλους σας.



ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


pdf

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

    Πρωτ. 912
Ἀριθμ.
   Διεκπ. 592/4-9-2017


Σπάτα, 11 Σεπτεμβρίου 2017


Μ Η Ν Υ Μ Α
Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων
τους γονείς και καθηγητές
των Μεσογείων & της Λαυρεωτικής

με την έναρξη του σχολικού έτους 2017-2018

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες, γονείς και καθηγητές,

Με αφορμή την έναρξη του νέου σχολικού έτους και  τον καθιερωμένο πλέον αγιασμό, θα ήθελα να εκφράσω τη χαρά μου που επικοινωνώ μαζί σας και φυσικά να δώσω τις ευχές μου για καλή και γεμάτη από ουσιαστική γνώση, πρόοδο και επιτυχίες χρονιά. Μαζί όμως με τις ευχές, θα ήθελα να σας πω και δυο αλήθειες, γιατί ενώ οι ευχές δείχνουν την αγάπη μας, οι αλήθειες φανερώνουν τη σοφία μας και η ζωή δεν θεμελιώνεται σε ευχολόγια αλλά σε αλήθειες.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και η κρίση στην πατρίδα μας, για την οποία όλοι μιλούν, δεν φαίνεται να υποχωρεί. Αυτό όμως για το οποίο δεν γίνεται λόγος είναι η βαθύτατη παρακμή, κύρια αιτία της οποίας είναι η άνευρη και δίχως πνεύμα παιδεία μας και θύματά της η πορεία μας ως έθνους και εσείς τα παιδιά.

Ἡ παιδεία είναι το κλειδί της επιβίωσης και ευημερίας μας ως έθνους και κοινωνίας και δυστυχώς, παρά τις συνεχείς μεγαλόστομες διακηρύξεις για τη φροντίδα της πολιτείας, η ποιότητά της στην πατρίδα μας δεν είναι αυτή που της αξίζει. Όχι γιατί δεν δίδονται χρήματα ούτε γιατί δεν υπάρχουν προγράμματα, αλλά γιατί το εκπαιδευτικό σύστημα ως έχει δεν παρέχει σοφία, δεν φωτίζει, δεν μορφώνει ανθρώπους, δεν προσφέρει όραμα, δεν παράγει πολιτισμό, δεν στηρίζεται σε αξίες. Μοιάζει με εργοστάσιο μηχανικής αναπαραγωγής και μεταφοράς γνώσης και πληροφοριών.

Η ανάγκη για τη μετάλλαξη της γνώσης σε μόρφωση και των πρόσκαιρων πληροφοριών σε διαχρονικές αξίες και πνεύμα είναι επιτακτική όσο ποτέ. Ένα σχολείο που γεμίζει τα μυαλά με πληροφορίες και δεν καλλιεργεί ισόμορφα την ψυχή είναι σαν να προσφέρει τροφή που έχει θερμίδες που αρρωσταίνουν και παχαίνουν και όχι βιταμίνες που χαρίζουν ζωή και υγεία. Όπως η διατροφή μας έχει απομακρυνθεί από τους όρους υγιεινής, προσθέτοντας στο σώμα λίπος και όχι υγεία, διάρκεια ζωής χωρίς ποιότητα, έτσι και η εκπαίδευσή μας δίνει έμφαση στη γνώση και όχι στη σοφία. Η παραδοσιακή μας δίαιτα αποδεδειγμένα είναι η καλύτερη. Το ίδιο και η παραδοσιακή μας παιδεία είναι περισσότερο επίκαιρη παρά ποτέ. Μορφωμένος δεν είναι αυτός που ξέρει πολλά, αλλά ο σοφός που μπορεί να βλέπει την αλήθεια και να διαχειρίζεται τη γνώση.

Απευθύνομαι σε όλους όσοι συγκροτούν την ευρύτερη εκπαιδευτική οικογένεια, εκπαιδευτικούς, γονείς, μαθητές. Όλοι μαζί καλούμαστε να συμβάλουμε σε μια προσπάθεια διεκδίκησης της αληθινής μόρφωσης. Αν δεν δώσουμε προτεραιότητα σε τέτοια παιδεία, τελειώσαμε. Η αδικία που θα έχουμε διαπράξει στα παιδιά, στους εαυτούς και στο μέλλον μας θα είναι ασυγχώρητη.

Σε μια τέτοια προσπάθεια κι εμείς ως Εκκλησία είμαστε στο πλευρό όλων σας και με όλες μας τις δυνάμεις. Ο αγιασμός που σήμερα τελέσαμε δεν αποτελεί ένα τυπικό προνόμιο της Εκκλησίας που αγωνίζεται να διατηρήσει, αλλά ένα δικαίωμα στην πνευματική μόρφωση όλων μας που με κάθε τρόπο πρέπει ως εκπαιδευτική κοινότητα να αξιοποιήσουμε. Μας λείπει ο Θεός. Γκρεμίσαμε την πίστη σε Αυτόν μέσα μας. Εμείς ως Εκκλησία αυτό που ξέρουμε είναι να μιλήσουμε για τον Θεό και το Ευαγγέλιο και να τον προσφέρουμε ως έμπνευση και ανάσα στα πνευμόνια των παιδιών και ως ζωογόνο συμπλήρωμα στη σχολική γνώση. Στο μέτρο που μας αναγνωρίζεται αυτός ο ρόλος, και εγώ προσωπικά και οι ιερείς μας, είμαστε στη διάθεσή σας, έτοιμοι να σταθούμε στο πλευρό σας, έτοιμοι να ανοίξουμε την πόρτα μας σε όλους, έτοιμοι να ανοίξουμε και την καρδιά μας.

Να έχετε όλοι σας, καθηγητές, γονείς και μαθητές την ευλογία του Θεού.



Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


pdf

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 433
Ἀριθμ.
Διεκπ. 306/28-3-2017


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2017


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(126Η )

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός». «Δεῦτε», λοιπόν, «λάβετε φῶς»

Ἂς σπεύσουμε ὅλοι ἀνταποκρινόμενοι στὴ θερμὴ καὶ ἐνθουσιώδη προτροπὴ τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ πάρουμε ἀπὸ τὸ ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως καὶ νὰ γεμίσουμε μὲ αὐτὸ τὶς σκοτεινιασμένες καρδιές μας.

Ὁ Χριστὸς ἀληθῶς ἀνέστη. «Θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει». Ἀνέστη καὶ συνετρίβη ἡ δύναμη τοῦ θανάτου. Ὁ ᾅδης στενάζει καὶ βοᾶ. Δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξει στὰ σπλάγχνα του τὸν Κύριο καὶ Θεό. Μαζὶ μὲ τὸν θάνατο δέχεται καίριο πλῆγμα καὶ «ὁ τὸ κράτος ἔχων τοῦ θανάτου», δηλαδὴ ὁ διάβολος. Ἡ κοσμοκρατορία του καταργεῖται ἀπὸ τὴν παντοκρατορία τοῦ Θεανθρώπου. Μὲ τὴν Ἀνάσταση ὁ διάβολος καὶ ἡ κυριαρχία του ἀποδυναμώνονται καὶ ὑποχωροῦν παντελῶς.

Ἡ Ἀνάσταση ὅμως δὲν συντρίβει μόνο τὴν δύναμη τοῦ θανάτου καὶ τὸ κράτος τοῦ διαβόλου, ἀλλὰ ἀποδεικνύει περίτρανα καὶ τὴν θεότητα τοῦ Χριστοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πίστη στὴν Ἀνάσταση εἶναι πίστη στὸν Κύριο ὡς Θεό, εἶναι αὐτὸ ποὺ ὁμολογεῖ ὁ Θωμᾶς, ὅταν ἀντικρύζει τὸν ἀναστημένο Κύριο: «Ὁ Κύριος μου καὶ ὁ Θεός μου». Εἶναι αὐτὸ ποὺ ὁμολογοῦμε οἱ πιστοί: «Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς ἡμῶν», ἐκτὸς ἀπὸ σένα ἄλλον δὲν γνωρίζουμε.

Ὅλα ὅμως αὐτὰ δὲν ἔγιναν, γιὰ νὰ δείξει ὁ Θεὸς τὴ δύναμή Του, οὔτε γιὰ νὰ ἀποδείξει τὴ θεότητά Του μέσα στὴν κτίση. Τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως ἔχει ἄμεσες συνέπειες σὲ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ νίκη τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ θανάτου ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴ δική μας ἀθανασία. «Ὁ πιστεύων» στὸν Ἀναστάντα «κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται». Ὁ θάνατος γιὰ κάθε πιστὸ δὲν εἶναι σκλαβιὰ στὸ σκοτάδι τοῦ ᾅδη, ἀλλὰ μετοχὴ στὴ δόξα τῆς αἰώνιας βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Ἡ νίκη τοῦ Κυρίου κατὰ τοῦ διαβόλου εἶναι καὶ δική μας νίκη. Ὁ διάβολος δὲν ἔχει πλέον ἀπόλυτη ἐξουσία ἐπὶ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ χάρις τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ «ποὺ τὰ ἀσθενῆ θεραπεύει καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῖ», αὐτὴ ἡ χάρις καθιστᾶ τὸν πιστὸ πιὸ δυνατὸ ἀπὸ τὸν διάβολο. Μπροστὰ στὸν Κύριο ὁ διάβολος «φρίττει καὶ τρέμει μὴ φέρων καθορᾶν αὐτοῦ τὴν δύναμιν». Γιατί αὐτό; «ὅτι νεκρούς ἀνιστᾷ καὶ θάνατος κατήργηται».

Ὁ Κύριος διὰ τῆς Ἀναστάσεώς Του φανερώνει τὴ θεότητά Του, ὄχι γιὰ νὰ τρομάξει τὸν διάβολο οὔτε γιὰ νὰ ἐντυπωσιάσει τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν θεώσει, νὰ τὸν συναναστήσει μαζί Του, νὰ τὸν καταστήσει μέτοχο τῆς δόξης Του, νὰ μοιραστεῖ μαζί του τὴ θεότητά Του.

Λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὸ τέλος τῆς Α΄ ἐπιστολῆς του πρὸς Κορινθίους: «Εἰ Χρστὸς οὐκ ἐγήγερται», ἂν ὁ Χριστὸς δὲν ἀναστήθηκε, τότε ἡ πίστη μας εἶναι μάταιη καὶ τὸ κήρυγμά μας ἄδειο, χωρὶς περιεχόμενο. Ὅλοι δὲ ἐμεῖς ποὺ στηρίξαμε τὴν ἐλπίδα μας στὸν Κύριο καὶ μόνο, εἴμαστε οἱ ἐλεεινότεροι, οἱ πλέον ταλαίπωροι καὶ ξεγελασμένοι τῶν ἀνθρώπων. Ἀντίθετα, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὸν φωτισμένο λόγο τοῦ Παύλου καὶ ἀποδεικνύεται στὴ ζωή τῆς Ἐκκλησίας, ὅποιος εἶναι κοινωνὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἀντὶ γιὰ ματαιότητα ζεῖ τὴν βεβαιότητα τῆς πίστεως, ἀντὶ γιὰ κενότητα ζεῖ τὴν πληρότητα τοῦ θείου λόγου, καὶ ἀντὶ γιὰ ἐλεεινότητα ζεῖ τὴν δόξα καὶ τὴν τιμὴ τῆς φύσεώς του.

«Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων». Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου σημαίνει καὶ τὴ δική μας ἀνάσταση.

Τὶς γραμμὲς αὐτὲς τὶς χαράσσω στὶς 22 Μαρτίου ἐνώπιον τοῦ Ζωοδόχου Τάφου, καθὼς παραδίδεται τὸ ἱστορικὸ ἔργο τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ ἱεροῦ κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ καθήμενος μπροστὰ στὴν «θύρα τοῦ μνημείου» ἀντικρύζω μαζὶ μὲ τοὺς Πατριάρχες μας καὶ ὅλη τὴν Ἐκκλησία τὸ κενὸ μνῆμα καὶ ἀκούω τὸ δυνατὸ μήνυμά του, τὴν αἰώνια φωνή του, νὰ ξεχύνεται θριαμβευτικὰ μέσα στὴν κτίση καὶ νὰ ἀντηχεῖ δοξολογικὰ μέσα στὴν ἱστορία ὅτι ἀνέστη ὁ Κύριος ὄντως. Ἀκούγεται νὰ προτρέπει ὅλους μας «ἐν καινότητι ζωῆς νὰ περιπατήσωμεν», νὰ στοιχήσουμε τὰ βήματα τῆς ζωῆς καὶ τοὺς κτύπους τῆς καρδιᾶς μας στὰ βήματα τοῦ Ἀναστάντος.

«Ἐκνήψωμεν οὖν δικαίως, ἀδελφοί, καὶ μὴ ἁμαρτάνωμεν», «ἀλλήλους περιπτυξώμεθα καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει καὶ οὕτω βοήσωμεν• Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος».



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 126η pdf


Διανομή Αγίου Φωτός - Αναστάσιμα Τρισάγια -
Εσπερινός της Αγάπης

mitropolitis 14 6 2012

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, βρισκόμαστε στὸ ξεκίνημα τῆς ὄντως Μεγάλης Ἑβδομάδας καὶ μόλις λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα. Οἱ καρδιές μας εἶναι γεμᾶτες προσδοκία γιὰ κάτι καλὸ καὶ μεγάλο, γιὰ λύτρωση ἀπὸ τὸ ἀτελείωτο βούλιαγμα στὸ ὁποῖο μᾶς ἔρριξαν τὰ ξένα συμφέροντα, τὰ μεγάλα λάθη μας, ἡ πολὺ κακὴ νοοτροπία μας, οἱ προσωπικὲς καὶ ἐθνικὲς ἁμαρτίες μας καὶ κυρίως ἡ δημόσια ἀλλὰ καὶ ἡ πρακτικὴ ἀθεΐα μας. Καιρὸς νὰ ἀνασυντάξουμε τὶς δυνάμεις μας.

Ὅπως ἀσφαλῶς γνωρίζετε, τὸ ἀπόγευμα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου γύρω στὶς 7:00 μ.μ., γίνεται ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς στὸ Ἀεροδρόμιο «Ἐλευθέριος Βενιζέλος».

Φέτος καὶ γιὰ πρώτη φορὰ θὰ γίνει ἀπὸ ἐμᾶς προσωπικῶς ἡ διανομὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς σὲ ὅλες τὶς Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεώς μας ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Προσκύνημα τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα στὶς 8:00 μ.μ. κατόπιν σύντομης τελετῆς.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτόν, καὶ καλοῦμε τοὺς ἱερεῖς τῶν Ἐνοριῶν μας μὲ ἀντιπροσωπευτικὴ συνοδεία πιστῶν νὰ προσέλθουν μὲ κατάλληλα προευτρεπισμένα  φαναράκια, προκειμένου νὰ λάβουν τὸ ἅγιον Φῶς ἀπὸ τὰ χέρια μας ὡς Μητροπολίτου τῆς Ἐπαρχίας μας καὶ νὰ τὸ μεταφέρουν σὲ ὅλες τὶς Ἐνορίες, τὰ ἐκκλησάκια καὶ τὰ σπίτια.

Ὅπως κάθε χρόνο, θὰ ἤθελα καὶ φέτος νὰ σᾶς προτρέψω τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως νὰ κάνουμε τὴν ἀλλαγή, καὶ ἀπὸ περίεργοι ἐπισκέπτες τοῦ κενοῦ τάφου νὰ γίνουμε συνόμιλοι τοῦ Ἀναστάντος. Μὲ ἄλλα λόγια, νὰ μείνουμε ὅσοι καὶ γιὰ ὅσο μποροῦμε στὴν ἀγρυπνία τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, μὲ τὴν ἐλπίδα μας στραμμένη στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι νὰ βιαστοῦμε νὰ γευθοῦμε τὰ ψητὰ καὶ τὴ μαγειρίτσα. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ μοναδικὴ εὐκαιρία ποὺ δὲν πρέπει νὰ χάσουμε. Τὸ δεύτερο ἡ ὄμορφη συνήθεια ποὺ μπορεῖ λίγο νὰ περιμένει. Ἂς κάνουμε ἀπὸ τώρα ἔτσι τὸ πρόγραμμά μας, ὥστε νὰ ζήσουμε καὶ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς δικῆς μας ἀνάστασης.

Κάτι ἀκόμη. Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, θὰ διανείμω προσωπικὰ ὡς εὐλογία τῆς Μητροπόλεώς μας τὴ λαμπάδα τῆς Ἀναστάσεως, ἀπὸ ἁγνὸ μελισσοκέρι, σὲ ὅλους ὅσους συναντήσω, σὲ ὅποιους Ναοὺς θὰ λειτουργήσω ἢ θὰ χοροστατήσω, σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα τῆς Μητροπόλεώς μας.

Ἐπιπλέον, σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα θὰ περιέλθω τὰ Κοιμητήρια τῆς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ τελέσω Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο κυρίως ὑπὲρ ἀναπαύσεως προσφάτως κοιμηθέντων ἀδελφῶν μας, ἰδίως νεωτέρων ἀτόμων, παιδιῶν, συζύγων, ἀδελφῶν, κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

        

  9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
  9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης
12:00 μ.   Κοιμητήριο Γέρακα


Χωρὶς ἀμφιβολία, τὸ πιὸ δυνατὸ «Ἀληθῶς Ἀνέστη» ἀκούγεται στὰ κοιμητήρια. Τὸ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ὅμως ἀκούγεται καὶ στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς μεταξύ μας κοινωνίας καὶ ἀγάπης. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος στὶς 6:30μ.μ. στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων θὰ ἔχουμε τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Ἀγάπης. Θὰ ἀκολουθήσει κέρασμα στὸ Ἐπισκοπεῖο. Σᾶς περιμένω νὰ ἀνταλλάξουμε τὸν ἀσπασμὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ νὰ σᾶς προσφέρω ὡς πασχάλιο εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγό.

Μὲ κάθε τρόπο, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, πρέπει νὰ ζήσουμε τὴν χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως. Εὔχομαι φέτος νὰ συμβεῖ μὲ ὅλους μας.

 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



*Aπόσπασμα από την 125η Εγκύκλιο 
Εγκύκλιος 125η pdf 

xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



 

Κυριακὴ Βαῒων 2017


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   125Η

 
Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ: «Διανομὴ Ἁγίου Φωτὸς - Στήριξη Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ - Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια  -  Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης»

 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, βρισκόμαστε στὸ ξεκίνημα τῆς ὄντως Μεγάλης Ἑβδομάδας καὶ μόλις λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα. Οἱ καρδιές μας εἶναι γεμᾶτες προσδοκία γιὰ κάτι καλὸ καὶ μεγάλο, γιὰ λύτρωση ἀπὸ τὸ ἀτελείωτο βούλιαγμα στὸ ὁποῖο μᾶς ἔρριξαν τὰ ξένα συμφέροντα, τὰ μεγάλα λάθη μας, ἡ πολὺ κακὴ νοοτροπία μας, οἱ προσωπικὲς καὶ ἐθνικὲς ἁμαρτίες μας καὶ κυρίως ἡ δημόσια ἀλλὰ καὶ ἡ πρακτικὴ ἀθεΐα μας. Καιρὸς νὰ ἀνασυντάξουμε τὶς δυνάμεις μας.

Α. Ὅπως ἀσφαλῶς γνωρίζετε, τὸ ἀπόγευμα τοῦ Μεγάλου Σαββάτου γύρω στὶς 7:00 μ.μ., γίνεται ἡ ὑποδοχὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς στὸ Ἀεροδρόμιο «Ἐλευθέριος Βενιζέλος».

Φέτος καὶ γιὰ πρώτη φορὰ θὰ γίνει ἀπὸ ἐμᾶς προσωπικῶς ἡ διανομὴ τοῦ Ἁγίου Φωτὸς σὲ ὅλες τὶς Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεώς μας ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Προσκύνημα τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα στὶς 8:00 μ.μ. κατόπιν σύντομης τελετῆς.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτόν, καὶ καλοῦμε τοὺς ἱερεῖς τῶν Ἐνοριῶν μας μὲ ἀντιπροσωπευτικὴ συνοδεία πιστῶν νὰ προσέλθουν μὲ κατάλληλα προευτρεπισμένα  φαναράκια, προκειμένου νὰ λάβουν τὸ ἅγιον Φῶς ἀπὸ τὰ χέρια μας ὡς Μητροπολίτου τῆς Ἐπαρχίας μας καὶ νὰ τὸ μεταφέρουν σὲ ὅλες τὶς Ἐνορίες, τὰ ἐκκλησάκια καὶ τὰ σπίτια.

Β. Ὅπως κάθε χρόνο, θὰ ἤθελα καὶ φέτος νὰ σᾶς προτρέψω τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως νὰ κάνουμε τὴν ἀλλαγή, καὶ ἀπὸ περίεργοι ἐπισκέπτες τοῦ κενοῦ τάφου νὰ γίνουμε συνόμιλοι τοῦ Ἀναστάντος. Μὲ ἄλλα λόγια, νὰ μείνουμε ὅσοι καὶ γιὰ ὅσο μποροῦμε στὴν ἀγρυπνία τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, μὲ τὴν ἐλπίδα μας στραμμένη στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι νὰ βιαστοῦμε νὰ γευθοῦμε τὰ ψητὰ καὶ τὴ μαγειρίτσα. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ μοναδικὴ εὐκαιρία ποὺ δὲν πρέπει νὰ χάσουμε. Τὸ δεύτερο ἡ ὄμορφη συνήθεια ποὺ μπορεῖ λίγο νὰ περιμένει. Ἂς κάνουμε ἀπὸ τώρα ἔτσι τὸ πρόγραμμά μας, ὥστε νὰ ζήσουμε καὶ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς δικῆς μας ἀνάστασης.

Γ. Ἐπίσης, τὰ τελευταῖα δύο χρόνια, τὴ μέρα αὐτὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων τὴν ἀφιερώνουμε στὴν προσπάθεια ἐνισχύσεως τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ», τῆς Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας καρκινοπαθῶν προχωρημένου σταδίου, ποὺ ἐδῶ καὶ ἑπτὰ χρόνια ὑποδειγματικὰ λειτουργεῖ ὡς Μοναδικὴ καὶ Πρότυπη τέτοια Μονάδα στὴ Μητρόπολή μας.

Ἤδη ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», ποὺ εἶναι ἡ πρώτη τέτοια Μονάδα στὴν Ἑλλάδα, ἔχει περιθάλψει 600 ἀσθενεῖς, ἐνδεχομένως κάποιοι ἀπὸ σᾶς δέχθηκαν τὶς ὑπηρεσίες τῆς 25μελοῦς ὁμάδας γιατρῶν, νοσηλευτῶν, κοινωνικῶν λειτουργῶν κ.λπ. ἐντελῶς δωρεάν, ἔχετε αἰσθανθεῖ τὴν ἀγάπη τῶν 150 περίπου ἐκπαιδευμένων ἐθελοντῶν μας, τοὺς βάλατε στὰ σπίτια σας, σᾶς δεχθήκαμε στὸ Κέντρο Ἡμέρας, μὲ τὴ βοήθεια δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀρκετῶν χορηγῶν, βρίσκομαι στὴν εὐχάριστη θέση νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι ἔχει ἤδη ὁλοκληρωθεῖ καὶ ὁ πρῶτος στὴν πατρίδα μας Ξενώνας Βραχείας Νοσηλείας, στὰ Σπάτα.

Οἱ τέσσερεις δισκοφορίες ποὺ ἔγιναν τὰ τελευταῖα δύο χρόνια γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτόν, οἱ δωροεκθέσεις μὲ τὶς διακριτικὰ ἐπαναλαμβανόμενες μικροεισφορὲς ὅλων σας ἀπέδωσαν, χωρὶς νὰ δυσκολευτοῦμε κανένας μας πολύ, ἕνα ποσὸ ποὺ ξεπερνάει τὶς 200.000 Εὐρώ, ποσὸ ἱκανὸ νὰ συμβάλει μερικῶς στὴ λειτουργία τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ». Ἀξίζει νὰ σημειωθεῖ ὅτι κάθε χρόνο, ἐνῷ βαθαίνει ἡ κρίση, αὐξάνει τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀγάπης.

Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ σᾶς προτρέψω μέσα στὰ ὅποια ἔξοδα θὰ κάνετε αὐτὲς τὶς μέρες νὰ συμπεριλάβετε καὶ μία εἰσφορὰ ἀγάπης στὴ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», δηλαδὴ στοὺς τόσο ἀναγκεμένους καὶ ἐνίοτε ἐγκαταλελειμμένους ἀπὸ τὸ σύστημα ὑγείας τῆς χώρας μας καρκινοπαθεῖς ἀσθενεῖς καὶ νὰ συνεισφέρετε μὲ τὴν καρδιά σας στὴ σημερινὴ δισκοφορία. Εἶναι τὸ μόνο ἵδρυμα ποὺ πραγματικὰ ἀγκαλιάζει αὐτοὺς τοὺς συνανθρώπους μας καὶ ἔχουμε τὴ μοναδικὴ εὐλογία νὰ λειτουργεῖ στὴν περιοχή μας. Ἡ σημερινὴ «λογία» δὲν εἶναι προσφορὰ στοὺς ἄλλους∙ εἶναι συνεισφορὰ στὸν ἑαυτό μας.

Δ. Κάτι ἀκόμη. Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, θὰ διανείμω προσωπικὰ ὡς εὐλογία τῆς Μητροπόλεώς μας τὴ λαμπάδα τῆς Ἀναστάσεως, ἀπὸ ἁγνὸ μελισσοκέρι, σὲ ὅλους ὅσους συναντήσω, σὲ ὅποιους Ναοὺς θὰ λειτουργήσω ἢ θὰ χοροστατήσω, σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα τῆς Μητροπόλεώς μας.

Ε. Ἐπιπλέον, σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα θὰ περιέλθω τὰ Κοιμητήρια τῆς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ τελέσω Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο κυρίως ὑπὲρ ἀναπαύσεως προσφάτως κοιμηθέντων ἀδελφῶν μας, ἰδίως νεωτέρων ἀτόμων, παιδιῶν, συζύγων, ἀδελφῶν, κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

        

  9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
  9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης
12:00 μ.   Κοιμητήριο Γέρακα


ΣΤ. Χωρὶς ἀμφιβολία, τὸ πιὸ δυνατὸ «Ἀληθῶς Ἀνέστη» ἀκούγεται στὰ κοιμητήρια. Τὸ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ὅμως ἀκούγεται καὶ στὴν ἀτμόσφαιρα τῆς μεταξύ μας κοινωνίας καὶ ἀγάπης. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος στὶς 6:30μ.μ. στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων θὰ ἔχουμε τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Ἀγάπης. Θὰ ἀκολουθήσει κέρασμα στὸ Ἐπισκοπεῖο. Σᾶς περιμένω νὰ ἀνταλλάξουμε τὸν ἀσπασμὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ νὰ σᾶς προσφέρω ὡς πασχάλιο εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγό.

Μὲ κάθε τρόπο, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, πρέπει νὰ ζήσουμε τὴν χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως. Εὔχομαι φέτος νὰ συμβεῖ μὲ ὅλους μας.

 

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



pdf


xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 281
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 221/22-2-2017


Σπάτα, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας 2017

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 124Η



Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΚΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ!

      Πρώτη Κυριακὴ τῶν Νηστειῶν, σήμερα, καὶ ἡ Ἐκκλησία μας γιορτάζει τὸ δῶρο τῆς Ὀρθόδοξης πίστεως καὶ θεολογίας. Καὶ εἶναι δῶρο, καὶ μάλιστα μεγάλο αὐτὴ ἡ πίστη, διότι, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Συνοδικὸ ποὺ διαβάζουμε, εἶναι ἀπαράλλακτη μὲ τὴν πίστη τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, μὲ τὴν πίστη τῶν σοφῶν Πατέρων, μὲ τὴν πίστη ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων διὰ μέσου τῶν αἰώνων. Εἶναι ἡ πίστη ποὺ στηρίζει τὴν οἰκουμένη καὶ ἁγιάζει τοὺς πιστούς.

      Αὐτὴ ἡ πίστη σήμερα διώκεται ἀπὸ τοὺς ἀθέους τῆς συγχρόνου ἐποχῆς, νοθεύεται ἀπὸ τὶς ποικίλες αἱρέσεις καὶ πλάνες ποὺ ἐνδημοῦν στὴν ἐποχή μας, προδίδεται ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους ποὺ εἴτε δὲν ἀναγνωριζουμε τὸν θησαυρό της εἴτε δὲν ζοῦμε τὴ χάρι της εἴτε δὲν τὴν ἐπιβεβαιώνουμε καὶ ὁμολογοῦμε μὲ τὴ ζωή μας. Ἡ πίστη ὅμως αὐτὴ μαρτυρεῖται μέσα ἀπὸ τὰ ἀθῶα στόματα καὶ τὶς πεντακάθαρες ψυχὲς χιλιάδων νεοφωτίστων ἀδελφῶν μας εἴτε στὰ βάθη τῆς Ἀφρικῆς εἴτε στὶς ἐσχατιὲς τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, εἴτε στὰ σκοτάδια τοῦ λεγόμενου πολιτισμένου κόσμου. Τέτοιοι ἀδελφοί μας, κάτω ἀπὸ συνθῆκες ἀκραίας φτώχειας, ἀπόλυτης πνευματικῆς ξηρασίας, μέσα σὲ εἰδωλολατρικὲς παραδόσεις, σὲ θρησκευτικὲς συγχύσεις καὶ λατρεῖες ἀνύπαρκτων θεοτήτων, σὲ δαιμονικὲς ἀντιλήψεις, κοσμικὲς καὶ ἀθεϊστικὲς συνήθειες ριζωμένες στὸ παρελθὸν καὶ θεμελιωμένες στὰ ἀνθρώπινα πάθη, αὐτοὶ ἐπαναλαμβάνω οἱ ἀδελφοί μας κρατοῦν τὴν πίστη ὡς μειοψηφίες καὶ τὴν ὁμολογοῦν μὲ θάρρος καὶ δύναμη στὶς ζαλισμένες πλειοψηφίες ποὺ τοὺς περιβάλλουν.

      Τέτοια λοιπὸν μέρα, Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας, κάθε χρόνο εὐγνωμονοῦμε τὸν Κύριο γιὰ τὴν εὐλογία τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας καὶ ἀνανεώνουμε τὴ σχέση μας μὲ τὴν ἁγία Ἐκκλησία μας, παράλληλα ὅμως, ἡ σκέψη καὶ ἡ καρδιά μας στρέφεται στὶς ζοῦγκλες τῆς Ἀφρικῆς ποὺ διψοῦν γιὰ Χριστὸ καὶ ἀγκαλιάζει τοὺς ἀδελφούς μας Ὀρθοδόξους ποὺ παλεύουν μὲ τὰ θηρία τῆς εἰδωλολατρείας, ταξειδεύει στὴν μακρινὴ Ἀσία γιὰ νὰ συναντήσει τοὺς ἱεραποστόλους μας ποὺ ἀγωνίζονται στὴ μακρινὴ Κορέα καὶ στὴν Ἰνδονησία, ἐπισκέπτεται καὶ τὴν Τουρκία, τὴ Λυκία, τὴν Πισιδία, τὴν Προῦσα, στὰ παράλια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας ὅπου καὶ ἐκεῖ, κάτω ἀπὸ ἐξαιρετικὰ δύσκολες συνθῆκες μία-μία ἀνασταίνονται ἀρχαῖες παραδοσιακὲς ἐκκλησίες ποὺ ἡ ἱστορία τὶς ὁδήγησε γιὰ χρόνια στὴ νάρκη.

      Γιὰ τοὺς λόγους αὐτούς, μὲ προτροπὴ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου κάθε χρόνο τέτοια μέρα καὶ προκειμένου νὰ ἐκφράσουμε τὴ συμπαράστασή μας στὸ ἔργο τῶν ποικίλων ἱεραποστολῶν, διενεργεῖται «λογία» σὲ ὅλους τοὺς ἱεροὺς ναοὺς τῆς Ἑλληνικῆς ἐπικράτειας.

      Ἐπιτρέψτε μου λοιπόν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, νὰ κάνω ἔκκληση στὰ εὐγενῆ σας αἰσθήματα καὶ νὰ προτρέψω ὅλους, καὶ τὸν πιστὸ λαὸ καὶ τὶς Ἐνορίες τῆς Μητροπόλεώς μας, νὰ συμβάλουμε τὸ κατὰ δύναμιν σὲ αὐτὴ τὴν πανελλαδικὴ προσπάθεια ἁπλόχερα καὶ μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά. Ἡ ὅποια προσφορά μας εἶναι ἐπένδυση ἀγάπης μὲ μεγάλο ἀνταπόδομα.

    Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ σᾶς στηρίζει στὸν εὐλογημένο ἀγῶνα τῆς νηστείας ἀλλὰ καὶ στὸν δύσκολο δρόμο τῆς ζωῆς.



Μετ’ εὐχῶν καὶ περισσῆς τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 124η pdf



xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΩΝ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ 2017*


      Κατὰ τὴν φετινὴ περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τὸ πρόγραμμα τῶν Κατανυκτικῶν Ἑσπερινῶν, κατὰ τοὺς ὁποίους θὰ χοροστατήσει ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος, ἔχει ὡς ἀκολούθως:

 

26/2  Κυ    Ἑσπ. Συγχωρήσεως (6:30μ.μ.)   Ἱ.Ν. Ἁγ. Νικολάου Μαρκοπούλου
    Ὁμιλητής: Σεβ. Μητροπολίτης Μ&Λ κ. Νικόλαος    
    «Τὸ θεμέλιο τῆς Μεγ. Τεσσαρακοστῆς»    
         
   
   
         
5/3  Κυ   Α΄ Κατ. Ἑσπερινὸς (6:30μ.μ.)   Ἱ.Ν. Ἀναλήψεως Κυρίου Κορωπίου
    Ὁμιλητής: ὁ ἱερομ. Φιλόθεος Γρηγοριάτης    
    «Ἡ ἐν Χριστῷ Ὀρθόδοξος πίστις -  Ὁ ἀτίμητος θησαυρός μας»    
         
   
   
         
12/3  Κυ   Β΄ Κατ. Ἑσπερινὸς (6:30μ.μ.)   Ἱ.Ν. Ἁγ. Τρύφωνος Παλλήνης
    Ὁμιλητής: ὁ Πρωτοπρ. Δημήτριος Μπαθρέλλος    
    «Ἀπὸ τὴν πίστη στὴν ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ»    
         
   
   
         
19/3  Κυ   Γ΄ Κατ. Ἑσπερινὸς (6:30μ.μ.)   Ἱ.Π. Ἀναστάντος Χριστοῦ Σπάτων
    Ὁμιλητής: ὁ Ἀρχιμ. Γεννάδιος Κουτσόπουλος, ἱεροκῆρυξ    
    «Ὁ Σταυρὸς τοῦ Κυρίου δύναμη καὶ ἐλπίδα μας»    
         
   
   
         
26/3  Κυ   Δ΄ Κατ. Ἑσπερινὸς (6:30μ.μ.)   Ἱ.Ν. Ζωοδόχου Πηγῆς Παιανίας
    Ὁμιλητής: ὁ Ἀρχιμ. Κωνσταντῖνος Συρῖγος    
    «Ἀπὸ τὴ συκομορέα τοῦ Ζακχαίου στὴν Κλίμακα τοῦ Ἰωάννου»    
         
   
   
         
2/4  Κυ   Ε΄ Καταν. Ἑσπερινὸς (7:00μ.μ.)   Ἱ.Ν. Ἁγ. Δημητρίου Κερατέας
    Ὁμιλητής: ὁ Ἀρχιμ. Τιμόθεος Ἀγγελῆς    
    «Πάσχα: Ἀπὸ τὴν ἔξοδο τοῦ Ἰσραὴλ στὸ Πάθος τοῦ Κυρίου»    
         
    

Πρόγραμμα κατανυκτικῶν ἑσπερινῶν 2017  pdf



*Ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ Ἐγκυκλίου Σημειώματος με Ἀρ. Πρωτ. 257
Πατήστε πάνω στον Ι.Ναό γα να μεταβείτε στην αντίστοιχη σελίδα και χάρτη.

 



xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 


Χριστούγεννα  2016

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 123Η
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ


Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ΧΡΟΝΙΑ σας ΠΟΛΛΑ καὶ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

      «Εὐφραίνεσθε δίκαιοι, οὐρανοὶ ἀγαλλιᾶσθε, σκιρτήσατε τὰ ὄρη Χριστοῦ γεννηθέντος», ψάλλει πανηγυρικὰ ἡ Ἐκκλησία μας.

      Μέτοχοι τῆς ἐπιγείου χαρᾶς καὶ τῆς ἐπουρανίου δόξης, γιορτάζουμε ὡς Ἐκκλησία καὶ φέτος τὴν ἑορτὴ τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως. Μὲ τὶς ἱστορικὲς ἀναφορὲς καὶ εὐαγγελικὲς περιγραφὲς τῆς Γεννήσεως τοῦ Κυρίου, μὲ θεολογικὲς ἀναλύσεις τῶν φωτισμένων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, μὲ τὶς ὑπέροχες καὶ θεόπνευστες πραγματικὰ ἀκολουθίες, μὲ τὰ τόσο ὄμορφα ἔθιμα, μέσα σὲ μιὰ ἀτμόσφαιρα ὅπου συναντιοῦνται ἡ ἀλήθεια μὲ τὴ χαρά, ἡ ἱστορία μὲ τὴ θεολογία, ὁ Θεὸς μὲ τὸν ἄνθρωπο, ὁ οὐρανὸς μὲ τὴ γῆ, προσπαθοῦμε ὄχι νὰ κατανοήσουμε τὸ «ξένον καὶ παράδοξον μυστήριον», ἀλλὰ νὰ γιορτάσουμε τὸ δῶρο τῆς σωτηρίας καὶ λύτρωσής μας• «λύτρωσιν ἀπέστειλε Κύριος τῷ λαῷ αὐτοῦ», ψάλλουμε στὸ κοινωνικὸ τῆς ἑορτῆς.

      Τί μεγαλύτερη εὐλογία, ποιά μεγαλύτερη εὐεργεσία, ποιό σημαντικότερο γεγονός στὴν ἱστορία!  Ὁ Ἴδιος ὁ Θεὸς ἔρχεται στὸν κόσμο μας, εἰσέρχεται στὴν ἱστορία, ἐνδύεται τὴν ἀνθρώπινη φύση, «ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαροὺχ γ΄ 38). Ἔρχεται ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος, ἡ Σοφία καὶ Δύναμις, ὁ Σωτήρας Ἰησοῦς (Φιλιπ. γ΄ 20), ὁ Μεσσίας Χριστός, ὁ «Ἐμμανουήλ, ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός» (Ματθ. α΄ 23). Γιορτάζουμε τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ ἀνάμεσά μας, τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπινου γένους, τὸν φωτισμό μας: «Ἐπεσκέψατο ἡμᾶς ἐξ ὕψους ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, Ἀνατολὴ ἀνατολῶν καὶ οἱ ἐν σκότει καὶ σκιᾷ εὕρομεν τὴν ἀλήθειαν, καὶ γὰρ ἐκ τῆς Παρθένου ἐτέχθη ὁ Κύριος».

      Ἔρχεται ἀνάμεσά μας ζῶντας ὡς ἄνθρωπος, «διδάσκων καὶ κηρύσσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν ἀσθένειαν» (Ματθ. δ΄ 23, θ΄ 35), πάσχων καὶ ἑκουσίως δι’ ἡμᾶς ὑπομένων σταυρὸν καὶ θάνατον, προσλαμβάνοντας τὴ φύση μας, προκειμένου νὰ μᾶς καταστήσει «κοινωνοὺς τῆς δικῆς Του θείας φύσεως» (Β΄ Πέτρ. α΄ 4). Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ὅμως ἔρχεται ὡς ἀποτέλεσμα τῆς ἄπειρης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καὶ ὡς ἀντανάκλαση τῆς θείας δόξης. Ὅταν οἱ ἄγγελοι ψάλλουν «δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ», αὐτὸ ἀκριβῶς ὁμολογοῦν ὅτι, ἂν ἀπόδειξη τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ ἡ πλάση τοῦ ἀνθρώπου, κορύφωσή της εἶναι ἡ ἐναθρώπηση τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου καὶ ἡ ἀνάπλαση τοῦ ἀνθρώπου.

      Αὐτὸ δὲ τὸ μοναδικὸ γεγονὸς τῆς θείας ἐνανθρωπήσεως ἐπιτελεῖται μὲ δύο ἐπίσης μοναδικὰ σημεῖα: πρῶτον «ἐκ Παρθένου», δηλαδὴ μὲ ὑπερφυσικὸ τρόπο καὶ ἀπόλυτη καθαρότητα καὶ δεύτερον «ἐν τῷ σπηλαίῳ», δηλαδὴ ἀφανῶς καὶ μὲ ἄκρα ταπείνωση. Αὐτὴ ἡ καθαρότητα καὶ ἡ ταπείνωση ἀποτελοῦν καὶ τὸν δρόμο τῆς δικῆς μας μετοχῆς στὴν εὐλογία τῶν Χριστουγέννων.

      Καιρός, ἀγαπητοί μου, νὰ ζήσουμε τὰ Χριστούγεννα μὲ ἀνοιχτὰ τὰ μάτια τῆς ψυχῆς μας, μὲ ἐλεύθερους τοὺς ὁρίζοντες τῆς διανοίας μας, μὲ προευτρεπισμένη τὴν καρδιά μας. Χωρὶς πίστη καὶ θεολογικὴ προσέγγιση ὁ ἑορτασμὸς τῶν Χριστουγέννων εἶναι ὅ,τι πιὸ κούφιο, ὅ,τι πιὸ ψεύτικο ὑπάρχει• εἶναι γιορτὴ ποὺ στὸ τέλος της ἀφήνει τὴν πικρὴ γεύση ἑνὸς ἐπαναλαμβανόμενου κενοῦ. Τὸ βλέπουμε γύρω μας• ἡ ἀσέβεια αὐξανόμενη ξεσκεπάζεται, τὸ κῦμα τῆς ἁμαρτίας διογκώνεται, ἡ παγκόσμια οἰκονομία ἔχει ἀποτύχει, τὰ πολιτικὰ συστήματα καταρρέουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο, οἱ κοινωνίες ἐκφυλίζονται, οἱ δημοκρατίες αὐτοκαταργοῦνται, οἱ χωρὶς τὸν ἀληθινὸ Χριστὸ θρησκεῖες αὐτοδιαψεύδονται, οἱ ἄνθρωποι ἐντελῶς πλέον ἀπαξιωμένοι δυστυχοῦν.

      Ἀντίθετα, τὰ Χριστούγεννα τῆς εὐλαβείας καὶ τῆς πνευματικῆς κατάνυξης χαρίζουν τὴν ἐμπειρία τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, μᾶς καθιστοῦν ἀποδέκτες τῆς εἰρήνης τοῦ ἀγγελικοῦ ὕμνου, προσφέρουν τὴ χαρὰ τῶν ἐξ ἀνατολῶν μάγων καὶ ὁδηγοῦν στὴ δοξολογία τῶν ἁπλοϊκῶν ποιμένων. Εἶναι κρῖμα νὰ χάσουμε τὰ φετινά μας Χριστούγεννα. Αὐτὴ τὴν ἀδικία δὲν πρέπει νὰ τὴν ἐπιτρέψουμε στὸν ἑαυτό μας.

      Εὔχομαι ἐκ βάθους καρδίας, «ὁ ἐν σπηλαίῳ γεννηθεὶς καὶ ἐν φάτνῃ ἀνακλιθεὶς διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεός» νὰ χαρίζει σὲ ὅλους σας κάθε χαρά, εὐλογία καὶ εὐτυχία, προσωπικὴ καὶ οἰκογενειακή, ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ καὶ κυρίως νὰ ξυπνήσει μέσα μας τὴν ἀγάπη Του καὶ νὰ μᾶς προσφέρει τὸν φωτισμό Του.



ΧΡΟΝΙΑ σας ΠΟΛΛΑ, ἀδελφοί μου!.
Μετὰ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ τεχθέντι ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 123η pdf


xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 1113
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 581


Σπάτα,  1η  Δεκεμβρίου  2016

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 122Α

Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Θέμα: «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης»

 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, 

Μέσα στὸ εὐλογημένο κλῖμα τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων, τῆς πνευματικῆς μας προετοιμασίας καὶ τοῦ ἀγῶνα ποὺ ὅλοι κάνουμε, γιὰ νὰ γιορτάσουμε τὴ Γέννηση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς καλεῖ σὲ ἕνα συναγερμὸ πίστεως, εὐλαβείας καὶ ἀγάπης. Ἴσως, μάλιστα κάτω ἀπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες, τὰ αἰσθήματα καὶ οἱ ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης νὰ εἶναι ἡ τελευταία μας, ἀλλὰ μεγάλη ἐλπίδα νὰ χαροῦμε τὴ ζωή μας καὶ νὰ κάνουμε τὴν κοινωνία μας πραγματικὴ κοινωνία ἀδελφῶν καὶ συνανθρώπων.

Εἶναι εὐκαιρία τὶς ἡμέρες αὐτὲς νὰ τὶς μεταμορφώσουμε σὲ αὐτὸ ποὺ εἶναι, ἅγιες καὶ χαρμόσυνες.∙ Μέσα ἀπὸ τὸ πρόβλημα τοῦ ἐμπερίστατου ἀδελφοῦ μας νὰ πλησιάσουμε τὸν πτωχεύσαντα γιὰ ἐμᾶς Χριστό, ξεχασμένο στὸ ψυχρὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεέμ, διωγμένο στὴν Αἴγυπτο, ταπεινωμένο στὴ φάτνη.

Γύρω μας, τὸ βλέπουμε, ὑπάρχει μεγάλη ἀνέχεια, ἀδικία, πόνος. Τὸ κῦμα τῆς πολύχρονης καὶ σαρωτικῆς κρίσης ἔφερε πολλοὺς συνανθρώπους μας σὲ μεγάλη δυσχέρεια. Τὰ σοβαρὰ προβλήματά τους, ὑλικὰ καὶ πνευματικά, τὰ ὁποῖα ἀπὸ ἀξιοπρέπεια κρύβουν, μὲ ἐλπίδα ἔρχονται νὰ τὰ ἀποθέσουν καὶ νὰ βροῦν ἀνακούφιση στὴν ἀνοιχτὴ ἀγκαλιὰ τῆς Ἐνορίας. Μοναδικό τους λιμάνι στὴν ξαφνικὴ τρικυμία τῆς ζωῆς ἡ Ἐκκλησία. Καὶ Ἐκκλησία εἶναι ὁ Θεός τῆς ἀγάπης, ὁ Χριστὸς τῆς κένωσης, ἀλλὰ καὶ ἐμεῖς ὅλοι μαζὶ συνηγμένοι στὸ ὄνομά Του.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ κάθε χρόνο τέτοιες μέρες διενεργεῖται πανελλαδικά, σὲ ὅλες τὶς Μητροπόλεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὁ λεγόμενος «ΕΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ». Τὰ Χριστούγεννα δὲν εἶναι μία γιορτὴ ποὺ ζεῖ ὁ καθένας μας κλεισμένος στὸ σπίτι του, παγιδευμένος στὸν κόσμο του. Τὰ Χριστούγεννα εἶναι γιορτὴ κοινωνίας, ἀλληλεγγύης, ἀμοιβαίου ἐνδιαφέροντος, προσφορᾶς, παγκόσμιας χαρᾶς.

Ἂς δώσουμε,  γιὰ νὰ ἔχουμε. Ἂς προσφέρουμε, γιὰ νὰ λάβουμε. Βοηθῶντας αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἀνάγκη, αὐτοὺς ποὺ εἶναι μόνοι καὶ ἀνήμποροι, αὐτοὺς ποὺ εἶναι ἄρρωστοι καὶ κατάκοιτοι, αὐτοὺς ποὺ εἶναι κτυπημένοι ἀπὸ τὶς ἀπρόσμενες καὶ αἰφνίδιες ἀλλαγὲς τῆς ζωῆς τους. Συμπαραστεκόμενοι σὲ αὐτοὺς ποὺ πάσχουν καὶ ὑποφέρουν, μοιραζόμενοι τὶς ἀνάγκες μας, ὅλοι μας θὰ λάβουμε ὡς ἀντίδωρο τὴν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ μας, ποὺ τόσο τὴν ἔχουμε ἀνάγκη.

Στὴ Μητρόπολή μας ἡ λογία αὐτὴ τῆς ἀγάπης θὰ πραγματοποιηθεῖ καὶ φέτος ἀπὸ τὶς 10 ἕως τὶς 16 Δεκεμβρίου, ὅπου στὶς Ἐνορίες μας οἱ διακονητὲς τοῦ «Ἐράνου τῆς Ἀγάπης» θὰ χτυπήσουν διακριτικὰ τὴν πόρτα τῆς ψυχῆς μας. Ἂς ἀνοίξουμε τις καρδιές μας καὶ ἂς δώσουμε ὅ,τι μποροῦμε. Καὶ τὸ δίλεπτο τῆς χήρας καὶ ὁ ὀβολὸς τοῦ πτωχοῦ ἔχουνε μεγάλη ἀξία καὶ ἀποτελοῦν πρωτίστως γιὰ μᾶς τοὺς ἴδιους εὐλογία. «Μακάριον ἐστὶ διδόναι μᾶλλον ἢ λαμβάνειν», προτιμότερο  εἶναι νὰ δίνεις ἀπὸ τὸ νὰ λαμβάνεις. Τί σοφὸς λόγος!

 

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,
ἀγαπητοί μου ἀδελφοί.
Ὁ Θεὸς νὰ εἶναι μαζί μας!
Μετὰ ἑορτίων προσρήσεων καὶ πολλῆς τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Eγκύκλιος  pdf 


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 759
Ἀριθμ.
Διεκπ. 428


Σπάτα, 12 Σεπτεμβρίου 2016


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   119Η


Πρὸς τοὺς μαθητὲς τῶν Γυμνασίων καὶ Λυκείων
τῶν Μεσογείων & τῆς Λαυρεωτικῆς

μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ σχολικοῦ ἔτους 2016-2017

Ἀγαπητοὶ μαθητὲς καὶ μαθήτριες, γονεῖς καὶ καθηγητές,

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἔναρξη τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους καὶ τὸν καθιερωμένο ἁγιασμό, θὰ ἤθελα κι ἐγὼ μαζὶ μὲ ὅσους σᾶς σκέπτονται καὶ σᾶς ἀγαποῦν νὰ δώσω τὶς εὐχές μου γιὰ καλὴ καὶ καρποφόρα χρονιά. Ἂν θέλουμε βέβαια νὰ εἴμαστε ρεαλιστές, θὰ ὁμολογούσαμε ὅτι οἱ εὐχές μας γιὰ μία καλὴ χρονιὰ ξεπερνοῦν δυστυχῶς τὶς ἐλπίδες μας γιὰ κάτι τέτοιο. Ἐπειδὴ ὅμως θὰ θέλαμε ὅλοι μας νὰ συμβεῖ τὸ ἀντίθετο, ἐπιτρέψτε μου μαζὶ μὲ τὶς εὐχὲς νὰ καταθέσω καὶ λίγες σκέψεις.

Ὁ εὐλογημένος τόπος στὸν ὁποῖο ζοῦμε κουβαλάει μία παράδοση ποὺ ἔχει ἄμεση σχέση μὲ τὴ ζωή. Ὁ τόπος μας, ἡ πατρίδα μας, ὁ λαός μας γέννησε μοναδικὸ πνεῦμα, τέχνη καὶ πολιτισμὸ ποὺ ὁμολογεῖται ἀπὸ ὅλους καὶ πάντοτε. Αὐτὸ τὸ πνεῦμα γέννησε σοφούς, ἥρωες καὶ ἁγίους, ποὺ αὐτοὶ ἔβαλαν τὴ σφραγῖδα τους στὴν παγκόσμια ἱστορία.

Ὅλο αὐτὸ ἔγινε γιατί ὑπῆρχε μία σπάνια παιδεία. Μία παιδεία ποὺ μόρφωσε καὶ καταξίωσε τὸν ἄνθρωπο ὅσο τίποτε ἄλλο. Μία παιδεία ποὺ στηρίχθηκε σὲ τρεῖς βάσεις: στὴν ἀρετή, στὴν ἀριστεία καὶ στὴν πίστη. Δηλαδὴ στὴν ἠθική, στὴν τελειότητα καὶ στὴν ὑπέρβαση. Σήμερα αὐτὰ τὰ τρία ὄχι μόνον δὲν καλλιεργοῦνται, ἀλλὰ συστηματικὰ περιφρονοῦνται καὶ πολεμοῦνται. Ἡ ἀρετὴ θεωρεῖται ἀνοησία, ἡ ἀριστεία ρατσισμὸς καὶ ἡ πίστη σκοταδισμός. Ἀποτέλεσμα, τὸ ἐκπαιδευτικὸ σύστημα καὶ οἱ σύγχρονες κοινωνίες νὰ γεννοῦν ἕναν ἀνθρωπισμό, ὁ ὁποῖος παράγει μὲν ἐπιστήμονες ποὺ ὅμως δὲν εἶναι σοφοί, δυνατοὺς ποὺ ὅμως δὲν εἶναι ἥρωες καὶ ἱκανοὺς ποὺ δυστυχῶς ἀγνοοῦν τὴν ἁγιότητα.

Εἶναι καιρὸς νὰ γυρίσουμε στὴν παραδοσιακή μας παιδεία, ποὺ καλλιεργῶντας τὴν ἀρετὴ ὁλοκληρώνει τὸν ἄνθρωπο, ποὺ προωθῶντας τὴν ἀριστεία τὸν ὁδηγεῖ στὸ μέγιστο τῆς ἀξίας του, ποὺ ἐμπνέοντας τὴν πίστη τὸν βοηθάει νὰ καταλάβει ὅτι ὑπάρχει ζωὴ πέραν ἀπὸ τὰ ὅριά του καὶ Θεὸς μέσα στὴν καρδιά του. Εἶναι καιρὸς αὐτὰ νὰ ζητήσουμε ἀπὸ τὸ σημερινὸ σχολεῖο, αὐτὰ νὰ ἀπαιτήσουμε ἀπὸ τοὺς σχεδιαστὲς τῆς παιδείας μας, αὐτὰ νὰ διεκδικήσουμε ἀπὸ τὴ ζωή μας. Ὅλοι μαζί. Ἡ ἀρετὴ εἶναι τὸ ἔδαφος τῆς ψυχῆς, ἡ ἀριστεία τὸ λίπασμα καὶ ἡ πίστη ὁ σπόρος. Τὸ σχολεῖο πρέπει νὰ φυτέψει τὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία νὰ Τὸν φέρει στὴ ζωή μας. Ἂν σᾶς λένε ὅτι δὲν ὑπάρχει Θεός, αὐτὸ εἶναι τεράστιο ψέμα καὶ ἀσυγχώρητο λάθος. Αὐτὸ εἶναι ἡ πραγματικὴ πηγὴ τῆς κρίσης.

Καιρὸς νὰ βγοῦμε ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἀσφυκτικὸ γιὰ τὴν ὕπαρξή μας μνημόνιο καὶ νὰ ἐπανεκκινήσουμε τὴν παιδεία μας στὶς παλιές της βάσεις, μὲ νέο ὅμως ἐνθουσιασμό. Αὐτὸ μποροῦμε νὰ τὸ κάνουμε καὶ πρέπει νὰ τὸ κάνουμε. Μάλιστα τὰ νέα παιδιά. Εἶναι ὁ μονόδρομος τῆς σωτηρίας μας. Εἴδατε πὼς νέα παιδιά, μὲ ἡλικίες κοντὰ στὶς δικές σας, μάλιστα κάτω ἀπὸ ἐντελῶς ἀντίξοες προϋποθέσεις, κατάφεραν νὰ πρωτεύσουν στοὺς πρόσφατους Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες καὶ νὰ κάνουν ὑπερήφανο ἕναν ὁλόκληρο λαό, τὸν τσακισμένο λαό μας. Ἂς πάρουμε ἀπὸ αὐτοὺς μάθημα γιὰ τὸ τί σημαίνει ἀρετὴ καὶ ἀριστεία καὶ ἂς ἀντλήσουμε ἐλπίδα. Τὰ νέα παιδιὰ τελικὰ ἀποδεικνύονται οἱ καλύτεροι δάσκαλοί μας. Γι’ αὐτὸ καὶ εἶστε ἡ ἐλπίδα μας. Ναί, ἐσεῖς εἶστε ἡ ἐλπίδα μας. Ἀρκεῖ νὰ μιμηθεῖτε αὐτὰ τὰ ἐξαιρετικὰ πρότυπα ποὺ βρίσκονται ἀνάμεσά σας.

Τὸ καλύτερο σχολεῖο εἶναι αὐτὸ ποὺ διδάσκει τὴν ἀρετή, τὴν ἀριστεία καὶ τὴν πίστη. Καὶ οἱ καλύτεροι δάσκαλοι αὐτοὶ ποὺ τὰ ἐφαρμόζουν στὴ ζωή τους.

Νὰ ἔχετε ὅλοι σας, καθηγητές, γονεῖς καὶ μαθητὲς τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 119η  pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 724
Ἀριθμ.
Διεκπ. 407


15  Αὐγούστου  2016


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   118Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ:« Στήριξη Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΟΝΙΑ σας ΠΟΛΛΑ καὶ ΠΟΛΥ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

Ἡ Παναγία μας νὰ εἶναι βοήθειά σας, τοῦ Ἔθνους μας καὶ ὅλου τοῦ κόσμου. Στὶς δύσκoλες μέρες ποὺ περνοῦμε ἡ χάρι της νὰ σᾶς σκεπάζει καὶ οἱ πρεσβεῖες της νὰ σᾶς συνοδεύουν. Ἡ Παναγία ἀποδείχθηκε στὴν ἱστορία «ἐλπὶς καὶ προστασία τῶν χριστιανῶν» καὶ «σώτειρα» τοῦ πιστοῦ Ἔθνους μας. Γι’ αὐτὸ καὶ σ’ αὐτὴν στρέφουμε κι ἐμεῖς πάντοτε τὶς ἐλπίδες μας, μὲ πίστη ὅμως στὸ Υἱό της, τὸν Κύριο καὶ Θεό μας. Ἐλπίδα καὶ πίστη ποὺ δὲν μένουν ἀναπάντητες.

Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς σημερινῆς γιορτῆς καὶ πανηγυρικῆς συνάξεως ἐπιτρέψτε μου, ὅπως καὶ πέρσι, τέτοια μέρα νὰ προσφύγω στὴν ἀγάπη σας γιὰ ἕνα θέμα ποὺ ἀρκετοὶ ἀπὸ σᾶς γνωρίζουν καὶ ποὺ ἔχει τὴν ἀνάγκη συμπαραστάσεως ὅλων μας. Δὲν θέλω μὲ κανέναν τρόπο ἀδιάκριτα νὰ σᾶς πιέσω. Τὸ κάνω ὅμως μὲ τὴ συνείδηση ὅτι δὲν ζητῶ, ἀλλὰ γνωστοποιῶ καὶ δίνω εὐκαιρία συντονισμένης προσπάθειας σὲ ὅλους μας γιὰ ἕνα ἔργο ἱερὸ και εὐλογημένο, τὸ ἔργο τῆς Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας, «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», ποὺ ἀπὸ ἑξαετίας καὶ πλέον λειτουργεῖ  μὲ τὴν εὐθύνη τῆς Μητροπόλεώς μας.

Ἡ Μονάδα αὐτὴ ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ 25μελὲς ἐξειδικευμένο ἐπιστημονικὸ προσωπικὸ καὶ εἶναι ἡ μόνη στὴν Ἑλλάδα, στηρίζει ἐντελῶς δωρεὰν καρκινοπαθεῖς προχωρημένου σταδίου, παρέχοντας ἰατρική, νοσηλευτική, ψυχολογική, κοινωνική καὶ πνευματικὴ φροντίδα.

Ἤδη ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» ἔχει περιθάλψει περισσότερους ἀπὸ πεντακόσιους τριάντα ἀσθενεῖς καὶ οἱ ἐμπειρίες τῆς ἀγάπης καὶ τῆς προσφορᾶς ποὺ ζοῦν οἱ λειτουργοὶ ὑγείας μας μαζὶ μὲ τοὺς πάσχοντες ἀδελφούς μας εἶναι ἀνεκτίμητες.

Ἕδρα καὶ βάση τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ» εἶναι τὰ Σπάτα καὶ στὸ πρόγραμμά της δέχεται ἀσθενεῖς ἀπὸ ὅλα τὰ Μεσόγεια καὶ τὴ Λαυρεωτική.

Στόχος μας εἶναι νὰ ἀγκαλιάσουμε αὐτοὺς ποὺ βασανίζονται ἀπὸ ἔντονους πόνους καὶ ἐπώδυνα συμπτώματα, ποὺ ταλαιπωροῦνται ἀπὸ ψυχολογικὰ καὶ κοινωνικά, συχνὰ ἀξεπέραστα, προβλήματα, ἢ ἀκόμη καὶ κάποιους ποὺ ἑτοιμάζονται γιὰ τὸ αἰώνιο ταξείδι τους. Τὸ ἔργο αὐτὸ εἶναι ἱερό, μοναδικὸ καὶ μεγάλο καὶ ἀξίζει τὸν κόπο ὅλοι μας νὰ βοηθήσουμε ὥστε νὰ στηριχθεῖ καὶ νὰ ἐπεκταθεῖ.

Ἤδη βρίσκομαι στὴν εὐχάριστη θέση νὰ σᾶς πληροφορήσω ὅτι, παρὰ τὴν δυσχερῆ οἰκονομικὰ κατάσταση τῆς χώρας μας, ὁλοκληρώνεται καὶ ὁ πρῶτος ξενώνας φιλοξενίας τέτοιων ἀσθενῶν στὴν πατρίδα μας, καὶ πλέον βρισκόμαστε στὴ φάση τῆς ἐκδόσεως ἄδειας λειτουργίας.

Ἐπὶ πλέον, ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», σταθμίζοντας τὶς ὑφιστάμενες ἀνάγκες, ἐδῶ καὶ ἕξι μῆνες ἐπεκτείνει τὴ διακονία της καὶ σὲ ἀσθενεῖς ποὺ πάσχουν ἀπὸ πολὺ σοβαρὲς καὶ συνήθως χρόνιες νευρομυϊκὲς ἀσθένειες, ὅπως νόσο τοῦ κινητικοῦ νευρῶνα, μυϊκὴ δυστροφία κ.λπ.

Ὅπως τόσες μέρες παρακαλέσαμε τὴν Παναγία μας νὰ σκεπάσει τὰ προβλήματά μας, ἔτσι καὶ οἱ δοκιμαζόμενοι ἀδελφοί μας παρακαλοῦν ὅλους μας νὰ σκεπάσουμε μὲ τὸν ἔνδυμα τῆς ἀγάπης μας τὸν πόνο καὶ τὴν ἀνάγκη τους. Δὲν ὑπάρχει καλύτερος τρόπος νὰ γιορτάσουμε αὐτὴ τὴ μέρα ἀπὸ τὸ νὰ ἀφήσουμε τὴ σκέψη μας νὰ ἀγκαλιάσει τὰ προβλήματα τῶν συνανθρώπων μας καὶ νὰ ἑνώσουμε τὶς μικρὲς δυνάμεις μας στὸν εὐλογημένο δρόμο τῆς κοινῆς συμπόρευσής μας.

Γιὰ τὸν λόγο αὐτόν, σήμερα ἑορτὴ τῆς Παναγίας μας, θὰ ἐπαναλάβουμε τὴν «λογία» τῆς ἀγάπης μας καὶ σᾶς προτρέπω ὁ καθένας μας ἀπὸ τὸ περίσσευμα τῆς καρδιᾶς του, μὲ τὸ λίγο ἢ τὸ περιοσσότερο ποὺ διαθέτει, νὰ προσφέρει στὸν δίσκο ποὺ θὰ περιαχθεῖ στοὺς Ναοὺς τῆς Μητροπόλεώς μας ὅ,τι ἐκεῖνος κρίνει. Ἡ βοήθεια τοῦ καθενός μας εἶναι ἀνεκτίμητη. Εἶναι τόσο εὐλογημένο καὶ σπουδαῖο τὸ ἔργο τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ», ἀγαπητοί μου ἀδελφοί!

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ χαρίζει τὴν ὑγεία τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος σὲ ὅλους σας.  ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ.

 

Μετὰ πολλῶν εὐχῶν καὶ ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 118η  pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 415
Ἀριθμ.
Διεκπ. 237/10-5-2016


Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων 15 Μαΐου 2016


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ  117Η

Πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς ἐφημερίους
καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅτι τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς καὶ γιὰ ἕνα περίπου δεκαήμερο πρόκειται νὰ συνέλθει στὴν Κρήτη ἡ, ὅπως ὀνομάζεται, Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι Πανορθόδοξος, μὲ ἄλλα λόγια συμμετέχουν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες μὲ ἀντιπροσωπεῖες τους ἐξ ἀρχιερέων, ἔχοντας ἐπικεφαλῆς τοὺς προέδρους τους, δηλαδὴ τοὺς Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπισκόπους τους. Μερικοὶ τῆς δίνουν χαρακτῆρα Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἂν καὶ γιὰ κάποιους λόγους, ἰδίως τελευταῖα, ἀποφεύγουν νὰ τὴν ὀνομάσουν ἔτσι. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἴσως τέτοιου μεγέθους στὴ δεύτερη χιλιετία, δηλαδὴ ἡ μόνη μετὰ τὴν ἀπόσχιση τῆς Ρώμης ἀπὸ τὴν ἑνότητα τῶν ὑπολοίπων Ἐκκλησιῶν, ἤτοι ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Ἀντιλαμβάνεται λοιπὸν κανεὶς τὴ βαρύτητά της καὶ τὶς ἐλπίδες καὶ προσδοκίες ποὺ ἡ σύγκλησή της γεννᾶ. Ὡς ἐκ τούτου, θεωρῶ μέγιστη ποιμαντικὴ εὐθύνη μου νὰ ἀπευθυνθῶ σὲ σᾶς, γιὰ νὰ σᾶς ἐνημερώσω γιὰ τὸ ἦθος καὶ τὴ σημασία της, διότι ὁ λαὸς κατὰ τὴν ἐκκλησιαστική μας παράδοση δὲν εἶναι ἁπλὸς θεατὴς τῶν τεκταινομένων, ἀλλὰ συμμετέχει μὲ τὴν προσευχή, τὸν λόγο του ἢ καὶ τὴν ὑγιῆ ἀντίδρασή του στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Μία τέτοια Σύνοδος συνέρχεται στὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, μὲ σκοπὸ κυρίως πνευματικό, προκειμένου νὰ ἑνώσει τὸ σῶμα τῶν πιστῶν, νὰ τοὺς στηρίξει, νὰ δείξει τὸν δρόμο τῆς ἀληθείας, νὰ θεραπεύσει τὴ σύγχυση καὶ ταυτόχρονα νὰ δώσει τὴ μαρτυρία της στὸν σύγχρονο κόσμο μέσα στὸ πλαίσιο τῆς ἀποστολῆς της, δηλαδὴ νὰ φανερώσει τὴ μία ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ «εἰς πάντα τὰ ἔθνη» κατὰ τὴν προτροπὴ τοῦ Κυρίου (Ματθ. κη΄ 29). Αὐτὸ ὀφείλει νὰ τὸ κάνει στηριζόμενη στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, ὀρθὰ ἑρμηνευόμενο, στὴν Ἱερὰ Παράδοση τῶν προηγούμενων Συνόδων, στὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ φυσικὰ σὲ ἀναφορὰ μὲ τὰ προβλήματα τῆς σύγχρονης ἐποχῆς.

Κατόπιν τούτου, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι τὸ μήνυμα καὶ ὁ λόγος μιᾶς τέτοιας Συνόδου πρέπει νὰ εἶναι ξεκάθαρα, πολὺ δυνατά, προφητικά, θεόπνευστα. Προσβλέπουμε σὲ αὐτὴν σὰν νὰ ἀνοίγει τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ ὕστερα ἀπὸ χίλια χρόνια συνοδικῆς σιωπῆς, μάλιστα σὲ μιὰ ἐποχὴ «σκολιὰ καὶ διεστραμμένη» (Δευτ. λβ΄ 5), γεμάτη σύγχυση, συμβιβασμούς, ἀδιέξοδα, πλάνες, αἱρέσεις, ἄρνηση, ἀθεϊστικὴ μανία, ἀνατροπὲς διαχρονικῶν ἠθικῶν σταθερῶν, πολυμέτωπη προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας, σὲ μία ἐποχὴ παγκόσμιας ἀνασφάλειας, τεχνολογικῆς παντοδυναμίας, ψηφιακῆς αὐτοφυλάκισης, συντονισμένων ὕβρεων κατὰ τοῦ Θεοῦ, μαζικῆς καταστροφῆς ἀρχαιότατων πολιτισμῶν, βίαιας μετακίνησης λαῶν ἀπὸ τὶς ἱστορικὲς ρίζες τους, ἀποκαλυπτικοῦ διωγμοῦ τῶν χριστιανῶν.

Ἡ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ εἶναι «φωνὴ ὑδάτων πολλῶν» (Ψαλμ. κη΄ 3), «φωνὴ καταρρακτῶν» (Ψαλμ. μα΄ 8), νὰ συγκλονίσει τὸν κόσμο, νὰ ἀναστήσει νεκρωμένες ζωές. Ἂν γιὰ κάτι τέτοιο δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι, τότε καλύτερα νὰ περιμένουμε, τότε καλύτερα, ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμή νὰ ἀναβληθεῖ ἡ Σύνοδος γιὰ ἀργότερα. Τὸ νὰ φωτογραφηθοῦν στὴν Κρήτη τετρακόσιοι ἐπίσκοποι μαζί, μὲ συμβατικὰ χαμόγελα, ἔχοντας προηγουμένως ἀνακατέψει τὸ τίποτα, ἢ ἔχοντας ὑπογράψει κείμενα χωρὶς αἷμα ἀλήθειας καὶ ὕδωρ ζωῆς, χωρὶς τὴ μάχαιρα τοῦ πνευματικοῦ λόγου, μὲ ἀκατανόητες θεολογικὲς διατυπώσεις στοχαστικοῦ ὑποβάθρου, μὲ διάθεση συγκάλυψης τῆς ἀλήθειας καὶ ὡραιοποίησης τῆς πραγματικότητας, ὅλα αὐτὰ ὄχι μόνον θὰ ἀκυρώσουν τὴν οὐσία τῆς Συνόδου, ἀλλὰ καίρια θὰ πλήξουν τὸ κῦρος τῆς Ὀρθόδοξης μαρτυρίας σήμερα καὶ γιὰ πάντα.

Ἡ Σύνοδος πρέπει νὰ γίνει, μόνο ἂν ἔχει νὰ πεῖ καὶ νὰ δείξει κάτι τόσο δυνατό, ποὺ θὰ ἀναστήσει τὶς ἐλπίδες ὅλων μας, ποὺ θὰ φωτίσει τὸ σκοτάδι μας, ποὺ θὰ ἀκυρώσει τὶς ὑποψίες τῶν πολιτικῶν καὶ ἐγωιστικῶν σκοπιμοτήτων τῆς ἐποχῆς μας, ἀκόμη καὶ ἐκκλησιαστικῶν. Διψᾶμε γιὰ ἀλήθεια, ὅλη ἡ οἰκουμένη, γιὰ ἐλπίδα, γιὰ φῶς, γιὰ δύναμη, γιὰ ζωή, γιὰ αὐθεντικότητα. Αὐτὰ λείπουν στὶς μέρες μας. Εἴμαστε κορεσμένοι ἀπὸ ψέμα, συμβιβασμό, μετριότητα, ὑποψιάζουσες σκοπιμότητες, πεθαμένες θρησκεῖες, ἄνευρη πίστη, θρησκευτικὲς ὑπερβολὲς χωρὶς περιεχόμενο, ρηχὴ καὶ ἀνόητη ἐπίδειξη, ὑποκριτικοὺς ἐναγκαλισμούς. Δὲν ἀντέχουμε ἄλλο τὴν ἐκκοσμίκευση, τὸν συγκρητισμό, τὴν ἀσάφεια, τὴ διγλωσσία, τὴ δημοσιοσχεσίτικη θεολογία, τὸν ἐκφυλισμὸ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ μυστήριο ἀποκάλυψης τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ φανέρωσης τοῦ θελήματός Του σὲ θρησκειακὸ κατασκεύασμα ἐγκόσμιου προσανατολισμοῦ.

Ἐλπίζουμε καὶ προσευχόμαστε ἡ Σύνοδος νὰ δώσει καὶ μαρτυρία ἑνότητος, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι λίγο, ἀλλὰ ὅμως καὶ λόγο προφητικό. Πράγματι τὸ ὅτι θὰ συναντηθοῦν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ θὰ διακηρύξουμε ὅτι παρὰ τὶς ποικίλες γλῶσσες καὶ νοοτροπίες, παρὰ τὰ ἐλαττώματα καὶ τὶς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες, παρὰ τὶς μεταξύ μας παρεξηγήσεις καὶ ἀντιθέσεις, ἴσως  διαφορὲς ἢ καὶ συγκρούσεις, μοιραζόμαστε ὅμως τὴν μία καὶ αὐτὴν πίστη στὴν Τριαδικὴ θεότητα καὶ στὸν Θεάνθρωπο Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ αὐτὴν τὴν κοινὴ πίστη διακηρύσσουμε καὶ ὁμολογοῦμε, αὐτὸ εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ ἅγιο καὶ καθιστᾶ ἀπὸ μόνο του τὴν Σύνοδο Μεγάλη καὶ Ἁγία.

Χρειάζεται ὅμως καὶ ὁ λόγος της νὰ εἶναι θεόπνευστος. Πρέπει νὰ κάνει, ὅπως καὶ οἱ προηγούμενες Σύνοδοι, τομὴ στὴν ἱστορία, νὰ προσδώσει τιμὴ καὶ ἀξία στὴν ἐποχή μας ὅσο τίποτε ἄλλο, νὰ βάλει ἀνεξίτηλη σφραγίδα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ σήμερα! Ἀλλιῶς δὲν ἀξίζει. Μᾶς ἀρκεῖ ἡ σιωπή Του. Δὲν θέλουμε νὰ ἀκούσουμε τὸν ἀνθρώπινο λόγο τῶν συγχρόνων ἐπισκόπων οὔτε νὰ μάθουμε πῶς σκέπτονται οἱ πιὸ ἔξυπνοι καὶ μορφωμένοι ἀπὸ αὐτούς. Θέλουμε νὰ ἀκούσουμε τὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ἐπισκόπων μας καὶ πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν κραυγὴ τῆς Συνόδου μας. Ἂν οἱ σημερινοὶ χριστιανοὶ δὲν παρηγορηθοῦμε, δὲν στηριχθοῦμε καὶ δὲν φωτισθοῦμε, ἂν οἱ ἐπερχόμενες ἐποχὲς δὲν προστρέχουν σὲ αὐτὴν τὴν Σύνοδο ὡς πηγὴ ἀδιάψευστης ἀλήθειας, τότε ποιὸς ὁ λόγος τῆς συγκλήσεώς της; Ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι οὔτε τετριμμένος οὔτε μισὸς οὔτε λίγος.

Καὶ βέβαια δὲν εἶναι λίγα αὐτὰ ποὺ ἔχει νὰ πεῖ καὶ ποὺ πρέπει νὰ πεῖ ἡ Σύνοδος. Μιὰ χιλιετία ἐμπνευσμένη ἀπὸ θεολογικὴ σοφία σὰν αὐτὴν τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, μιὰ ἐμπειρία ἀδιάκοπης συνεχοῦς λατρείας, μάλιστα ἀναλυμένη ἀπὸ θεολόγους Ἁγίους ὅπως ὁ Νικόλαος Καβάσιλας καὶ ὁ Συμεὼν Θεσσαλονίκης, μιὰ ζωὴ γεμάτη ὁμολογία καὶ αἷμα νεομαρτύρων, ποτισμένη ἀπὸ ἱδρῶτες μεγάλων ἀσκητικῶν μορφῶν, ὅπως ὁ ἅγιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ ὁ σύγχρονος ἅγιος Παΐσιος, σφραγισμένη ἀπὸ σημεῖα καὶ θαύματα ἁγίων, μέχρι καὶ τὶς μέρες μας, ὅπως ὁ ἅγιος Νεκτάριος καὶ ὁ ἅγιος Λουκᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Κριαίμας, οἱ ἅγιοι τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, τῶν Βαλκανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς οἰκουμένης, μιὰ πορεία μέσα στὴ θάλασσα τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἐντὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν ἀποτυπωθεῖ ὡς «καινὸς λόγος» στὸ μήνυμα τῆς Μεγάλης Συνόδου. Σήμερα ποὺ ὁ ἄνθρωπος κατάντησε μία βιολογικὴ μηχανὴ ἢ μία κοινωνικὴ μονάδα ἢ ἐκφυλίσθηκε σὲ ἐφήμερη ὀντότητα ἢ συσκευὴ ἐλεγχόμενης σκέψης, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ὀρθόδοξη μαρτυρία τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ, διατυπωμένη καὶ ἐμπειρικὰ τεκμηριωμένη μέσα στοὺς ναούς μας καὶ τὰ μοναστήρια μας, στὰ μυστήρια καὶ τὴ ζωή μας νὰ μὴν κατατεθεῖ ὡς στεντόρεια πανορθόδοξη κραυγή στὴν ἐποχή μας; Μᾶς εἶναι ἀδύνατο νὰ φανταστοῦμε ὅτι σὲ μιὰ ἐποχὴ ὕπουλου καὶ ἀπηνοῦς διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ἀσφυξίας, σύγχυσης καὶ «συνοχῆς ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ ἠχούσης θαλάσσης καὶ σάλου» (Λουκ. κα΄ 25), σὲ μιὰ ἐποχὴ μὲ ἔντονη τὴν ἀγωνία τῶν ἐσχάτων, ἡ Μεγάλη καὶ μοναδικὴ αὐτὴ Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων θὰ ἀρκεσθεῖ σὲ δελτία τύπου, ἀνακοινωθέντα καὶ φωτογραφήσεις, ὅλα γυμνὰ ἀπὸ νόημα καὶ στεγνὰ ἀπὸ περιεχόμενο.

Ἡ Σύνοδος ὅμως εἶναι καὶ ἡ μόνη ἀπὸ τοῦ Σχίσματος καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ ἀπόσχιση τῆς Δύσεως ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ κορμὸ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν ἔχει γεννήσει πλάνες, ἑτεροδιδασκαλίες καὶ αἱρετικὲς δοξασίες, γιὰ τὶς ὁποῖες ἴσως ἡ εὐθύνη τῶν σημεριῶν χριστιανῶν τῆς Δύσεως νὰ μὴν εἶναι τόση ὅση συχνὰ παρουσιάζεται. Ἡ εὐθύνη ὅμως τῆς Συνόδου νὰ μᾶς προστατεύσει ἀπὸ κάθε τέτοιο κίνδυνο, ὄχι ἐλέγχοντας σκληρὰ καὶ ἀνελέητα αὐτοὺς ποὺ ἀνυποψίαστοι κληρονόμησαν τὴν πλάνη, ἀλλὰ προσδιορίζοντάς την μὲ πόνο, ἀγάπη καὶ θεολογικὴ ἀκρίβεια εἶναι τεράστια. Ὅπως καὶ ἡ εὐθύνη της νὰ προσκαλεῖ πρωτίστως καὶ ταυτόχρονα τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ μετάνοια, προκειμένου νὰ ζήσουμε μὲ συνέπεια τὴν ἀλήθεια ἐμεῖς ποὺ εἴχαμε τὴ μεγάλη εὔνοια τοῦ Θεοῦ ἢ νὰ τὴν κληρονομήσουμε ἢ νὰ τὴν συναντήσουμε στὸν δρόμο μας, εἶναι ἀπροσμέτρητη. Γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν οἱ ἄλλοι, πρέπει νὰ μετανοοῦμε προηγουμένως ἐμεῖς. Ἂν δὲν ζοῦμε αὐτό, τότε πάσχει ἡ Ὀρθοδοξία ποὺ ὁμολογοῦμε. Καὶ ἂν αὐτὸ δὲν μᾶς τὸ πεῖ ἡ Σύνοδος, τότε μπορεῖ νὰ εἶναι Μεγάλη, ἀλλὰ δὲν θὰ εναι Ὀρθόδοξος.

Εἶναι ἆραγε ὁ οἰκουμενισμὸς αἵρεση; Θὰ μποροῦσε ὑπὸ ὅρους νὰ ἀποτελεῖ εὐλογημένη πρωτοβουλία; Εἶναι ὁ ἀντιοικουμενισμὸς πάντοτε θεάρεστη ὁμολογία; Μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι μία καὶ ὄχι καθολικὴ καὶ ἁγία, δηλαδὴ νὰ δίνει ἔμφαση στὴν Ὀρθόδοξη ὁμολογία καὶ ὄχι ἀντίστοιχη ἱεραποστολικὴ μαρτυρία; Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καθολικὴ χωρὶς νὰ εἶναι μία, δηλαδὴ νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θυσιάζοντας τὴν μοναδικότητά της, μὲ ἄλλα λόγια τὴν αὐτοσυνειδησία της ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία;

Περιμένουμε ἀπὸ τὴν Σύνοδο αὐτὴ νὰ μᾶς μιλήσει πειστικὰ γιὰ τὴ μοναδικότητα, τὴν ἁγιότητα, τὴν καθολικότητα καὶ ἀποστολικότητα τῆς Ἐκκλησίας μέσα ἀπὸ μία διάλεκτο αὐθεντικοῦ λόγου, μετανοίας καὶ ἔμπρακτης ἁγιότητος πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους, σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ὄχι μὲ ὑπερφίαλες θριαμβολογίες ἢ μὲ γλυκόλογα κούφιων κοσμικῶν ἰσορροπιῶν. Ἔχουμε ἀνάγκη νὰ μάθουμε ποιὸ εἶναι τὸ «πατροπαράδοτον σέβας», ὑπὲρ τοῦ ὁποίου καὶ μυριάκις οἱ πρόγονοί μας στὴν Κωνσταντινούπολη δήλωναν ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀποθάνουν («Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία• οὐ ψευσόμεθά σοι, πατροπαράδοτον σέβας•… ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα• εἰ δὲ καλέσοι καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα», Ἰωσὴφ Βρυέννιος)

Ἂν ὁ οἰκουμενισμός μας δὲν εἶναι ἱεραποστολικὸς καὶ προφητικός, δὲν  μπορεῖ νὰ εἶναι Ὀρθόδοξος καὶ ἐκκλησιαστικός.

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, σᾶς καλῶ ὅλους σὲ ταπεινὴ ἐπαγρύπνηση, σὲ θερμὴ προσευχή, σὲ ἀγῶνα καὶ μετάνοια, ὥστε νὰ δώσει ὁ Θεὸς ἡ Σύνοδος αὐτὴ νὰ ἐκφράσει τὴ δική Του φωνή, ὁ λόγος της νὰ εἶναι πραγματικὰ θεόπνευστος καὶ νὰ ἀναστηθεῖ ἔτσι στὶς καρδιές μας ἡ πεποίθηση ὅτι «ζῇ Κύριος» καὶ σήμερα. Τὸ ἔχουμε ὅλοι μας, ὅλος ὁ κόσμος, τόση ἀνάγκη! Μόνον ἔτσι ἡ Σύνοδος θὰ εἶναι Ἁγία κατ’ ἀκρίβειαν καὶ ὄχι κατ’ οἰκονομίαν.

Ἂν ἡ Σύνοδος δὲν εἶναι Ἁγία, δὲν θὰ εἶναι οὔτε Μεγάλη, καὶ ἂν δὲν εἶναι Μεγάλη, τότε μεγάλο θὰ παραμείνει τὸ ἐρώτημα τῆς συγκλήσεώς της.




Μὲ πολλὴ ἀγάπη καὶ ἀναστάσιμες εὐχές,



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 117η pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 365
Ἀριθμ.
Διεκπ. 209/19-4-2016


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2016


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(116Η )

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Πάσχα ἱερὸν ἡμῖν σήμερον ἀναδέδεικται,
Πάσχα τὸ πύλας ἡμῖν τοῦ παραδείσου ἀνοῖξαν,
Πάσχα πάντας ἁγιάζον πιστούς»

Πάσχα σημαίνει πέρασμα, πέρασμα ἱστορικό, τῶν Ἑβραίων ἀπὸ τὴ δουλεία τῆς Αἰγύπτου στὴ γῆ τῶν θεϊκῶν ἐπαγγελιῶν καὶ ὑποσχέσεων, πέρασμα μυστικό, τῶν χριστιανῶν ἀπὸ τὸ σκότος τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς στὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως, ἀπὸ τὸν θρῆνο τοῦ πάθους στὴ χαρὰ τῆς νίκης, ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο τοῦ «τετέλεσται» στὴν ἔκπληξη τοῦ «ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε», ἀπὸ τὸν σεισμὸ τοῦ σταυρροῦ στὸν συγκλονισμὸ τοῦ κενοῦ μνημείου, ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ νεκροῦ ἐσταυρωμένου Χριστοῦ στὴν ἔκσταση τῆς θέας τοῦ ἀναστημένου Θεοῦ, ἀπὸ τὴν ἀγριότητα τῆς ἀνθρώπινης ἐγκατάλειψης στὴ χαρὰ καὶ τὴν εἰρήνη τῆς θεϊκῆς παρουσίας, ἀπὸ τὴ δύναμη τῆς ἁμαρτίας στὴ συντριβὴ τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὴν κυριαρχία τοῦ θανάτου ποὺ ἀποδεικνύει ὁ σταυρὸς καὶ ὁ τάφος στὴ μεγάλη νίκη ποὺ μαρτυρεῖ τὸ ἄδειο μνῆμα.

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου γκρεμίζει τὶς θύρες τοῦ ᾍδου καὶ ἀνοίγει διάπλατα τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου, δίνοντας ἔτσι τὴ δυνατότητα τοῦ ἁγιασμοῦ σὲ ὅλους μας: «Πάσχα πάντας ἁγιάζον πιστούς»!

Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ πίστη στὸν Ἀναστάντα Κύριο εἶναι ἡ βαθύτερη ἀνάγκη καὶ ἡ οὐσιαστικότερη ἐπιλογὴ στὴ ζωὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Πίστη ὅμως ποὺ νὰ συνδυάζεται μὲ τὴν «ἀπαρχὴ ἄλλης βιοτῆς», καινούργιας ζωῆς αἰώνιας προοπτικῆς.

Ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι Ἐκκλησία τῆς Ἀναστάσεως, Ἐκκλησία δηλαδὴ ποὺ τρέφεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ ζεῖ μὲ τὴν προσδοκία καὶ τῆς δικῆς μας αἰωνίου ἀναστάσεως. Λέγει ὁ Κύριος: «ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται», καὶ ἂν πεθάνει, δὲν τελειώνει, ἀλλὰ ζεῖ καὶ μεταβαίνει ἐκ τοῦ θανάτου στὴ ζωή. Ὁ θάνατος ἀποτελεῖ τὴν ἀπαρχὴ τῆς αἰώνιας ζωῆς.

Σὲ ἄλλο πάλι σημεῖο τονίζει τὸ θεϊκὸ στόμα Του: «ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος». Μὲ ἄλλα λόγια αὐτὸς ποὺ πιστεύει στὸν Χριστὸ ὡς Ἀναστάντα καὶ τὸν ὁμολογεῖ ὡς Θεό, αὐτὸς καὶ τὴν ἁμαρτία νικᾶ καὶ τὸν θάνατο δὲν φοβᾶται καὶ μεταμορφώνεται ὁ ἴδιος σὲ πηγὴ ζωῆς.

Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἐπένδυση ἀπὸ αὐτὴν τῆς πίστεως στὴν θεότητα τοῦ Κυρίου καὶ τῆς ὁμολογίας τῆς Ἀναστάσεώς Του. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀδικία γιὰ κάποιον ἀπὸ τὸ νὰ μεταμορφώσει αὐτὴ τὴ δυνατότητα τῆς πίστεως σὲ ἀμφιβολία ἢ σὲ νεκρὸ γράμμα.

Ὁ κίνδυνος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, νὰ πνιγοῦμε κάτω ἀπὸ τὰ ἄγρια κύματα τῶν ὀρθολογιστικῶν ἀμφιβολιῶν καὶ ἢ νὰ παρασυρθοῦμε ἀπὸ τοὺς θυελλώδεις ἀνέμους τῆς σύγχρονης κοσμικῆς ἀντίληψης ἢ ἀκόμη νὰ μείνουμε ἀδιάφοροι κάτω ἀπὸ ρηχότητα τῶν ἑορταστικῶν πανηγυρισμῶν τοῦ λεγόμενου ἑλληνικοῦ Πάσχα εἶναι ὁρατός. Ἡ χαρὰ ποὺ οἱ πασχαλιάτικοι ἑορτασμοὶ προσφέρουν σβήνει μόλις σβήσουν οἱ λαμπάδες, τελειώνει μόλις φᾶμε τὸ ἀρνί, εἶναι εὔθραυστη σὰν τὰ τσόφλια ἀπὸ τὰ κόκκινα αὐγά, ξεχνιέται μόλις τελειώσουν οἱ ἀργίες.

Ἀντίθετα, ὁ πνευματικὸς ἑορτασμὸς τοῦ Πάσχα, ποὺ στηρίζεται πάνω στὴν ἀκλόνητη πίστη στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν πραγματικὰ ἀναστημένη ζωή μας εἶναι αἰώνιος, δίχως τέλος, ἀνέσπερος, οὔτε ἐξαντλεῖται οὔτε ἐξαντλεῖ.

Ἐπιτρέψτε μου λοιπόν, μὲ ἀφορμὴ αὐτὴ τὴν ἐπικοινωνία μου μαζί σας, νὰ προτρέψω ὅλους σας, αὐτὴ τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως νὰ μὴν ἐγκαταλείψουμε τὸν Ἀναστημένο Χριστὸ στὸν ναό, νὰ μείνουμε κοντά Του ὅσο μπορεῖ ὁ καθένας, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ πάρουμε μαζὶ μὲ τὸ ἅγιο φῶς καὶ τὸν Χριστό, τὸ πραγματικὸ φῶς στὰ σπίτια μας, νὰ Τὸν βάλουμε στὴν καθημερινή μας ζωή, νὰ Τὸν ἐγκαταστήσουμε στὸ κέντρο τῆς ψυχῆς μας.

Νὰ εἶστε δὲ βέβαιοι ὅτι ἔτσι Αὐτὸς θὰ διαλύσει τὴ νύχτα καὶ τὴ βαθειὰ θλίψη ποὺ ὡς λαὸς καὶ κοινωνία περνᾶμε. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ μπορεῖ καὶ θὰ φέρει τὸ Πάσχα καὶ στὴ δική μας ζωή.

Σᾶς εὔχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ καὶ ΠΟΛΥ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ, γεμᾶτα ἀπὸ τὴ χάρι τοῦ κενοῦ τάφου, φωτισμένα ἀπὸ τὴ λάμψη τοῦ Ἀναστάντος, πραγματικὰ ἀναστημένα, καὶ σᾶς καλῶ ὅλους ἀνεξαιρέτως, μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς πιστοὺς διὰ μέσου τῶν αἰώνων καὶ τοὺς διεσπαρμένους σὲ ὅλο τὸν κόσμο ἀδελφούς μας Ὀρθοδόξους, μὲ ὅση δύναμη ἔχουμε μέσα μας νὰ ἀναφωνήσουμε



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 116η pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



 

Κυριακὴ Βαῒων 2016


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   115Η


ΘΕΜΑ: «Στήριξη Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ -Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια»

Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

         Σήμερα Κυριακὴ τῶν Βαΐων, βρισκόμαστε στὸ ξεκίνημα τῆς ὄντως Μεγάλης Ἑβδομάδας καὶ μόλις λίγες μέρες πρὶν ἀπὸ τὸ Πάσχα. Οἱ καρδιές μας εἶναι γεμᾶτες προσδοκία γιὰ κάτι καλὸ καὶ μεγάλο, γιὰ λύτρωση ἀπὸ τὸ ἀτελείωτο βούλιαγμα στὸ ὁποῖο μᾶς ἔρριξαν τὰ ξένα συμφέροντα, τὰ μεγάλα λάθη μας, ἡ πολὺ κακὴ νοοτροπία μας, οἱ προσωπικὲς καὶ ἐθνικὲς ἁμαρτίες μας καὶ κυρίως ἡ δημόσια ἀλλὰ καὶ ἡ πρακτικὴ ἀθεΐα μας.

        Α. Οἱ μέρες αὐτὲς πρέπει νὰ μεταμορφώσουν τὴν ἐλπίδα μας γιὰ λύτρωση ἀπὸ τὴν κυριαρχοῦσα ἀσφυξία μας σὲ πραγματικότητα. Καὶ αὐτὸ πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ γίνει. Δὲν ἔχουμε ἄλλα περιθώρια. Αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε εἶναι ἀφύπνιση, ἀποφάσεις γιὰ ἀλλαγὴ ζωῆς καὶ στροφὴ στὸν Κύριο τῆς ζωῆς. Αὐτὸς ποὺ νίκησε τὸν θάνατο καὶ τοὺς σταυρωτές Του μπορεῖ νὰ κυλήσει τὸν λίθο καὶ τοῦ δικοῦ μας πνευματικοῦ καὶ ὄχι μόνο δράματος.

       Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ σᾶς προτρέψω φέτος τὴ νύχτα τῆς Ἀναστάσεως νὰ κάνουμε τὴν ἀλλαγή, καὶ ἀπὸ περίεργοι ἐπισκέπτες τοῦ κενοῦ τάφου νὰ γίνουμε συνόμιλοι τοῦ Ἀναστάντος. Μὲ ἄλλα λόγια, νὰ μείνουμε ὅσοι καὶ γιὰ ὅσο μποροῦμε στὴν ἀγρυπνία τοῦ Μεγάλου Σαββάτου, μὲ τὴν ἐλπίδα μας στραμμένη στὸν Χριστὸ καὶ ὄχι νὰ βιαστοῦμε νὰ γευθοῦμε τὰ ψητὰ καὶ τὴ μαγειρίτσα. Τὸ πρῶτο εἶναι ἡ μοναδικὴ εὐκαιρία ποὺ δὲν πρέπει νὰ χάσουμε. Τὸ δεύτερο ἡ ὄμορφη συνήθεια ποὺ μπορεῖ λίγο νὰ περιμένει. Ἂς κάνουμε ἀπὸ τώρα ἔτσι τὸ πρόγραμμά μας, ὥστε νὰ ζήσουμε καὶ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς δικῆς μας ἀνάστασης.

         Β. Ἐπίσης, ἐδῶ καὶ δύο χρόνια, τὴ μέρα αὐτὴ τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων τὴν ἀφιερώνουμε στὴν προσπάθεια ἐνισχύσεως τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ», τῆς Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας καρκινοπαθῶν προχωρημένου σταδίου, ποὺ ἐδῶ καὶ ἕξι χρόνια ὑποδειγματικὰ λειτουργεῖ στὴ Μητρόπολή μας ὡς Μοναδικὴ καὶ Πρότυπη τέτοιου εἴδους Μονάδα.

        Ἤδη ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», ποὺ εἶναι ἡ πρώτη τέτοια Μονάδα στὴν Ἑλλάδα, ἔχει περιθάλψει 500 ἀσθενεῖς, ἐνδεχομένως ἀρκετοὶ ἀπὸ σᾶς δέχθηκαν τὶς ὑπηρεσίες τῆς 25μελοῦς ὁμάδας γιατρῶν, νοσηλευτῶν, κοινωνικῶν λειτουργῶν κ.λπ. ἐντελῶς δωρεάν, ἔχετε αἰσθανθεῖ τὴν ἀγάπη τῶν 120 περίπου ἐκπαιδευμένων ἐθελοντῶν μας, τοὺς βάλατε στὰ σπίτια σας, σᾶς δεχθήκαμε στὸ Κέντρο Ἡμέρας, μὲ τὴ βοήθεια δὲ τοῦ Θεοῦ καὶ ἀρκετῶν χορηγῶν σύντομα ὁλοκληρώνεται καὶ ὁ πρῶτος Ξενῶνας Βραχείας Νοσηλείας στὴν πατρίδα μας, ὁ ὁποῖος κατασκευάζεται  στὰ Σπάτα.

         Οἱ τέσσερεις δισκοφορίες ποὺ ἔγιναν τὰ τελευταῖα δύο χρόνια γιὰ τὸν σκοπὸ αὐτόν, οἱ δωροεκθέσεις μὲ τὶς διακριτικὰ ἐπαναλαμβανόμενες μικροεισφορὲς ὅλων σας ἀπέδωσαν, χωρὶς νὰ δυσκολευτοῦμε κανένας μας πολύ, ἕνα ποσὸ ποὺ πλησιάζει τὶς 200.000 εὐρώ, μάλιστα μέσα στὴν περίοδο τῆς κρίσεως, ποσὸ ἱκανὸ νὰ συμβάλει μερικῶς στὴ λειτουργία τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ».

         Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ σᾶς προτρέψω μέσα στὰ ὅποια ἔξοδα θὰ κάνετε αὐτὲς τὶς μέρες νὰ συμπεριλάβετε καὶ μία εἰσφορὰ ἀγάπης στὴ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ», δηλαδὴ στοὺς τόσο ἀναγκεμένους καὶ ἐνίοτε ἐγκαταλελειμμένους ἀπὸ τὸ σύστημα ὑγείας τῆς χώρας μας καρκινοπαθεῖς ἀσθενεῖς καὶ νὰ συνεισφέρετε μὲ τὴν καρδιά σας στὴ σημερινὴ δισκοφορία. Εἶναι τὸ μόνο Ἵδρυμα ποὺ πραγματικὰ ἀγκαλιάζει αὐτοὺς τοὺς συνανθρώπους μας καὶ ἔχουμε τὴ μοναδικὴ εὐλογία νὰ λειτουργεῖ στὴν περιοχή μας. Ἡ σημερινὴ «λογία» δὲν εἶναι προσφορὰ στοὺς ἄλλους∙ εἶναι συνεισφορὰ στὸν ἑαυτό μας.

         Γ. Κάτι ἀκόμη. Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας, θὰ διανείμω προσωπικὰ ὡς εὐλογία τῆς Μητροπόλεώς μας τὴ λαμπάδα τῆς Ἀναστάσεως, ἀπὸ ἁγνὸ μελισσοκέρι σὲ ὅλους ὅσους συνατήσω, σὲ ὅποιους ναοὺς θὰ λειτουργήσω ἢ θὰ χοροστατήσω, σύμφωνα μὲ τὸ πρόγραμμα τῆς Μητροπόλεώς μας.

      Δ. Ἐπιπλέον, σᾶς ὑπενθυμίζω ὅτι τὴν Κυριακὴ τοῦ Πάσχα θὰ περιέλθω τὰ Κοιμητήρια τῆς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ τελέσω Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο, κυρίως ὑπὲρ ἀναπαύσεως προσφάτως κοιμηθέντων ἀδελφῶν μας, ἰδίως νεωτέρων ἀτόμων, παιδιῶν, συζύγων, ἀδελφῶν, κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

        

9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης
12:00 μ.   Κοιμητήριο Γέρακα


        Στὴν Κερατέα, θὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο τὴν Δευτέρα 2 Μαΐου, μετὰ τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὶς 11:30 π.μ., καὶ στὰ Καλύβια στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι τῆς ἴδιας μέρας.

      Ε. Χωρὶς ἀμφιβολία, τὸ πιὸ δυνατὸ «Ἀληθῶς Ἀνέστη» ἀκούγεται στὰ κοιμητήρια. Τὸ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ὅμως ἀκούγεται καὶ μέσα στὴν μεταξύ μας κοινωνία χαρᾶς καὶ ἀγάπης. Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος στὶς 6:30μ.μ. στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων θὰ ἔχουμε τὸν Ἑσπερινὸ τῆς Ἀγάπης. Θὰ ἀκολουθήσει κέρασμα στὸ Ἐπισκοπεῖο. Σᾶς περιμένω νὰ ἀνταλλάξουμε τὸν ἀσπασμὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ νὰ σᾶς προσφέρω ὡς πασχάλιο εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγό.
        Μὲ κάθε τρόπο, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, πρέπει νὰ ζήσουμε τὴν χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως. Εὔχομαι φέτος νὰ συμβεῖ μὲ ὅλους μας.
          
 
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



pdf

xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 


Χριστούγεννα  2015

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ 
Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως


«Οὕτως ἠγἀπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν ἵνα πᾶς ὁ
πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, 
ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ΧΡΟΝΙΑ σας ΠΟΛΛΑ!

Τί μεγάλη ἡ σημερινή μέρα! Πόσο συγκλονιστικὸ πραγματικὰ τὸ νόημά της! Ἀφοῦ ἑτοιμάσαμε καὶ προευτρεπίσαμε τὶς καρδιές μας, τώρα ζοῦμε τὴ μεγάλη χαρὰ τῶν ἀγγέλων καὶ τὴν εὐφροσύνη τοῦ Θεοῦ γιὰ τὸ γεγονὸς τῆς ἐνανθρωπήσεώς Του. «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν».  Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι μιὰ γραφικὴ περιγραφή, μιὰ ὄμορφη ἱστοριούλα. Ὁ Κύριος γεννᾶται γιὰ τὴ σωτηρία μας θαυμαστῶς, «ἐκ Παρθένου». Ὁ Θεὸς γίνεται ἄνθρωπος, παίρνει μορφὴ ὑλική, ὁ ἀόρατος φαίνεται, ὁ ἄναρχος γεννιέται, ὁ ἄχρονος εἰσέρχεται στὸν χρόνο. Μέσα στὸ φτωχὸ καὶ ταπεινὸ Βρέφος τῆς Βηθλεὲμ κρύβεται τὸ πλήρωμα τῆς θεότητος, ὁ παντέλειος Θεός. Ποιά μεγαλύτερη τιμὴ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη φύση! Ποιό σημαντικότερο γεγονός γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα καὶ τὸν κάθε ἄνθρωπο χωριστά!

Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἀρχίζει μὲ τὸ βιβλίο τῆς Γενέσεως, τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου καὶ τὴν πλάση τοῦ ἀνθρώπου «κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν Θεοῦ».  Ἡ Καινὴ Διαθήκη ξεκινᾶ μὲ τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο, μὲ τὴν ἀναδημιουργία καὶ ἀνάπλαση τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ὅλα αὐτὰ ὥστε νὰ ἐπικρατήσει ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, νὰ ἔλθει ἡ βασιλεία Του ἐπὶ τῆς γῆς, νὰ ἐκπληρωθεῖ ὁ προορισμὸς τῆς θεώσεως τοῦ ἀνθρώπου.

Σήμερα πραγματώνεται ἡ προαιώνιος βουλὴ τοῦ Θεοῦ, σήμερα ἡ ἀνθρώπινη φύση ἀποκτᾶ τὴ δόξα τῆς ἀλήθειας της, σήμερα ἀνατέλλει τὸ φῶς τῆς θείας γνώσεως, σήμερα ἑρμηνεύεται ἡ «κατ’ εἰκόνα Θεοῦ» πλάση καὶ δημιουργία μας, σήμερα «τὸ καθ’ ὁμοίωσιν» τῆς κατασκευῆς μας ἀναβαθμίζεται σὲ προοπτικὴ «κοινωνίας θείας φύσεως» γιὰ ὅλους μας. Σήμερα ὁ ἄνθρωπος ἀπὸ πλάσμα Θεοῦ γίνεται μεθεκτὸς Θεοῦ. Σήμερα ἡ δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου ὁλοκληρώνεται μὲ τὴν ἐνανθρώπιση τοῦ Θεοῦ.

Αὐτή, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εἶναι ἡ δόξα τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἀπάντηση τῆς Ἐκκλησίας μας στὴν πρόκληση τῆς σημερινῆς κοσμικῆς ἀνθρωπολογίας. Τὸ μήνυμα τῶν Χριστουγέννων εἶναι σίγουρα πιὸ ἐπίκαιρο παρὰ ποτέ. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ σύγχρονη ἀντίληψη καὶ πρακτικὴ ἀγωνίζεται λυσσαλέα νὰ τὸ διαγράψει καὶ νὰ τὸ ἐξαφανίσει. Ἀπὸ ἐτῶν ὑπερτονίζεται ὁ κοσμικὸς ἑορτασμὸς εἰς βάρος τῆς θρησκευτικῆς ἑορτῆς. Τὰ δεντράκια, τὰ ἀστεράκια, τὰ λαμπιόνια, τὰ δῶρα, τὰ γλυκίσματα σταδιακὰ ἀντικατέστησαν τὸ θρησκευτικὸ χρῶμα τῶν Χριστουγέννων. Τὰ παραδοσιακὰ κάλαντα μὲ τὸ ὄμορφο θρησκευτικὸ καὶ ἐκκλησιαστικὸ περιεχόμενο ἔδωσαν τὴ θέση τους σὲ ἐπίκαιρα τραγουδάκια γυμνὰ ἀπὸ ἔμπνευση, στεγνὰ ἀπὸ ζωή, ἐντελῶς ἀποξενωμένα ἀπὸ κάθε πνευματικὸ νόημα. Ἡ Παρθένος Μαρία ἔμεινε μόνον Μαρία. Ὁ Χριστὸς καὶ ὡς λέξη συστηματικὰ ἄρχισε νὰ συρρικνώνεται, σταδιακὰ νὰ ξεθωριάζει καὶ ἐπιμελῶς νὰ περιθωριοποιεῖται. Ἤδη ὁ κόσμος γιορτάζει Χριστούγεννα χωρὶς πίστη, δίχως πνεῦμα, δίχως νόημα, χωρὶς Χριστό. Ἴσως ἡ πραγματικὴ κρίση νὰ εἶναι ὅτι χάσαμε τὰ Χριστούγεννα.

Ἱερὲς ἔννοιες ὅπως ζωή, ψυχή, ἠθική, φύλο ἔχουν πλέον προσλάβει παραμορφωμένη σημασία. Ὁ Θεὸς ἀποκαλεῖται τύχη, ἡ ψυχὴ ἑρμηνεύεται ὡς βιοχημικὴ διεργασία, ἡ ἠθικὴ ἔχει καταντήσει δεοντολογικὸ κατασκεύασμα, ἡ ἐπιστήμη ἐπιστρατεύεται γιὰ νὰ συμπιέσει τὸν θεόμορφο ἄνθρωπο σὲ βιολογικὴ μηχανή. Ἡ ἱερὴ παρακαταθήκη τοῦ ἀνδρικοῦ ἢ γυναικείου φύλου ἐκφυλίζεται σὲ ἐπιλογὴ ἡδονικοῦ προσανατολισμοῦ. Ὁ γάμος ἐξισώνεται μὲ ἕνα σύμφωνο συμβίωσης. Ὁ θάνατος δὲν ἀποτελεῖ πέρασμα στὴν αἰωνιότητα ἀλλὰ ἐπιστροφὴ στὴν ἀνυπαρξία. Ἡ τιμὴ τῆς ταφῆς τοῦ νεκροῦ σώματος ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὸν μηδενισμὸ τῆς βίαιας ἀποτέφρωσης καὶ ἡ εὐλογία τῆς ἐξόδιας ἀκολουθίας ἀπὸ κάτι ποὺ βαφτίζεται πολιτικὴ κηδεία.  Ὁ ἄνθρωπος ἔχει καταντήσει ἕνα ἐπίπεδο ὑλικὸ ὂν στερημένο πνεύματος, προοπτικῆς καὶ ἀξίας. Πρὶν πεθάνει, ἡ ἀθεΐα  τοῦ ἔχει ἤδη ρουφήξει τὴ ζωή.

Ἡ ἀθεϊστικὴ ἀντίληψη ἐπαγγέλλεται τὴν εἰρήνη καὶ σπέρνει παντοῦ πολέμους. Μιλάει γιὰ ἀξίες καὶ καλλιεργεῖ ἐμπάθειες καὶ διαστροφές. Ὑποστηρίζει τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ προκαλεῖ πρωτοφανῆ μεταναστευτικὰ κύματα.  Ἔφτιαξε ἕναν κόσμο στὸν ὁποῖο δὲν χωρᾶμε. Λέγει ὅτι κέντρο της εἶναι ὁ ἄνθρωπος καὶ θεσμοθετεῖ τὴν ἀνθρώπινη ἀσέβεια ἢ νομιμοποιεῖ τὸν παραλογισμὸ σὲ ὅλες του τὶς μορφές. Διακηρύττει τὴ δημοκρατία καὶ ἀπαξιώνει πλήρως τὸ πολιτικὸ σύστημα. Τὸν Θεὸ τὸν δέχεται μόνον γιὰ νὰ τοῦ ἀποδίδει εὐθύνες γιὰ τὰ δικά της ἐγκλήματα. Πρέπει νὰ τὸ ποῦμε∙ ὁ ὑλισμὸς, ὁ μηδενισμὸς καὶ ἡ ἀθεΐα ἀπέτυχαν παταγωδῶς. Τὸ μόνο ποὺ πέτυχαν εἶναι νὰ μᾶς ἐπιβάλουν τὴ δικτατορία τους. Καὶ ὅλα αὐτὰ καταστρέφοντας τὰ Χριστούγεννα.

Μέσα ὅμως σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν βοὴ τῆς διαστροφῆς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς ὕβρεως κατὰ τοῦ Θεοῦ, ἡ Ἐκκλησία μας ἐπιμένει νὰ ἐπαναλαμβάνει μὲ τὸ στόμα τοῦ ὑμνογράφου «Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε», διότι γεννᾶται «τὴν πρὶν πεσοῦσαν ἀναστήσων εἰκόνα», γιὰ νὰ ἐπιστρέψουμε κοντά Του. Αὐτὸς εἶναι ἡ μόνη ἐλπίδα μας, τὸ κέντρο τῆς σωτηρίας μας. Δίπλα στὸν ἄνθρωπο τῆς πίστεως στὸν Χριστὸ καὶ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄνθρωπος τῆς κοσμικῆς ἀθεϊστικῆς ἀντίληψης μοιάζει μὲ ὅ,τι πιὸ ἀποκρουστικὸ ὑπάρχει.

Δὲν θὰ ἤθελα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, νὰ σᾶς εὐχηθῶ συμβατικὰ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, λέγοντας δυὸ λέξεις, χωρὶς νὰ καταλάβετε οὔτε ἐσεῖς οὔτε κι ἐγὼ τὸ νόημά τους. Θέλω ὅμως νὰ σᾶς εὐχηθῶ νὰ ζήσουμε ὅλοι μας ὡς Ἐκκλησία τὴ χαρὰ καὶ τὴ μοναδικὴ καὶ ἀταλάντευτη ἐλπίδα ποὺ ἀπορρέει ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Κύριος ἐγεννήθη «δι’ ἡμᾶς ἐκ Παρθένου», ὅτι εἶναι «μεθ’ ἡμῶν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν» καὶ ὅτι προσδοκᾶ νὰ «σκηνώσει ἐν ἡμῖν» γιὰ πάντα.

Ὁ Χριστὸς εἶναι δικός μας, ὁ Χριστός εἶναι μαζί μας, ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα μας.

Εὔχομαι σὲ ὅλους σας

ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,
ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Μετὰ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ τεχθέντι ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Eγκύκλιος  pdf 


ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

Οι μέρες που περνούμε είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Η οικονομική κρίση συνεχίζεται. Η πνευματική παρακμή χειροτερεύει. Η ποθητή αφύπνιση όλων μας δεν φαίνεται ακόμη στον ορίζοντα. Επανερχόμαστε σε παλαιότερη Εγκύκλιο του Μητροπολίτη μας, που δυστυχώς διατηρεί την επικαιρότητά της τέσσερα χρόνια μετά. Μήπως ήρθε η ώρα να κάνουμε την καλή επανάσταση ως λαός και Εκκλησία;

egkyklios


xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 63Η 


Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

      Ἡ χάρις καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου µας Ἰησοῦ Χριστοῦ εὔχοµαι νὰ σκεπάζει ὅλους σας, τὴν κοινωνία, τὸ ἔθνος καὶ τὴν Ἐκκλησία µας.

      Σκέφθηκα πολὺ γιὰ νὰ συντάξω αὐτὴ τὴν ἐγκύκλιο καὶ νὰ τὴν ἀπευθύνω στὴν ἀγάπη σας. Μέχρι τὴν τελευταία στιγµὴ δὲν ἤµουν σίγουρος ἂν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνω. Τὶς τελευταῖες ὅµως µέρες, µέσα στὴν κατάσταση τοῦ γενικευµένου πανικοῦ ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν πατρίδα µας, τῶν σπασµωδικῶν ἀποφάσεων τῶν ὑπευθύνων διαχειριστῶν τῆς ζωῆς καὶ τοῦ µέλλοντός µας, τὴν ἐπαναλαµβανόµενη ἐναλλαγὴ ὑποσχέσεων καὶ διαψεύσεων ποὺ ἔχουν τραυµατίσει τὸ ἠθικὸ καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια µας, τὸν καταιγισµὸ τῶν χωρὶς τέλος φορολογικῶν ἐπιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνηµάτων καὶ µηνυµάτων πολιτῶν τῆς περιοχῆς µας ποὺ ζητοῦν ἀπεγνωσµένα µία παρέµβαση καὶ κάποια συµπαράσταση στὸ οἰκονοµικό τους ἀδιέξοδο καὶ δράµα. Οἱ µισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις περικόπηκαν, ἀρκετοὶ ἀπολύθηκαν, οἱ ἄνεργοι πληθύνονται, πολλοὶ στέγνωσαν οἰκονοµικά. Καὶ ξαφνικὰ µᾶς ζητεῖται ἀπειλητικὰ καὶ ἐκβιαστικὰ νὰ πληρώσουµε ἐπὶ πλέον φόρο γιὰ τὸ σπίτι ποὺ µένουµε σὰν νὰ εἶναι τὸ κράτος πλέον φτωχότερο ἀπὸ τοὺς φτωχούς. Φτάσαµε, ἀντὶ τὰ ἔξοδά µας νὰ γίνονται γιὰ τὸ φαγητό, τὸ σπίτι καὶ τὶς ἀνάγκες µας, ὅ,τι ξοδεύουµε νὰ πηγαίνει σὲ δύο φοβερὲς λέξεις: σὲ φόρους καὶ σὲ χρέη.

      ∆ὲν εἶναι δύσκολο νὰ ἀντιληφθεῖ κανεὶς τὸ αἴσθηµα πνιγµοῦ ποὺ διακατέχει ἴσως καὶ τὴν πλειοψηφία τῶν συµπολιτῶν µας, σίγουρα καὶ ἀρκετοὺς ἀπὸ µᾶς. Ποιός µποροῦσε νὰ φαντασθεῖ ὅτι ὁ ὑπέροχος καὶ ὑπερήφανος λαός µας θὰ ἔφτανε σὲ αὐτὸ τὸ κατάντηµα; Νὰ ἔχει δώσει καὶ τὴν τελευταία σταγόνα τοῦ ἱδρῶτα του, τοῦ κόπου του, τῆς ἀξίας του, καὶ παρὰ ταῦτα νὰ ἔχουµε ὡς λαὸς διασυρθεῖ παγκοσµίως; καὶ τώρα χωρὶς καµµία ἐλπίδα καὶ ἐγγύηση νὰ διεκδικεῖ τὸ κράτος µας πιεστικὰ τὰ δάκρυα καὶ τὸ αἷµα µας;

      Εἶναι αὐτονόητο ὅτι δὲν ἀντέχουµε ἄλλο. ∆ὲν εἶναι ὑπερβολὴ αὐτό. Πρέπει ὅµως νὰ τὸ ποῦµε. Νὰ τὸ φωνάξουµε στὰ αὐτιὰ τῶν ἁρµοδίων: «Ὣς ἐδῶ! ∆ὲν µποροῦµε ἄλλο. Βρέστε ἄλλες λύσεις. Ἴσως πιὸ δύσκολες, ἀλλὰ πιὸ ἀποδοτικές, πιὸ ἔξυπνες καὶ σίγουρα πιὸ ἀνθρώπινες. Ἂν δὲν µπορεῖτε, ὁµολογῆστε τὴν ἀδυναµία σας. ∆ὲν εἶναι ντροπὴ νὰ µὴν µπορεῖ κανείς. Εἶναι ὅµως ἀπαράδεκτο νὰ ἐπιµένει στὴν εὐθύνη τῆς γενικευµένης καταστροφῆς µας. Μᾶς φτιάξατε ἕνα κράτος ποὺ προσφέρει στὸν λαὸ πολὺ λιγότερα ἀπὸ ὅσα τοῦ ἀπαιτεῖ. Πρέπει νὰ τὸ καταλάβετε· δὲν εἶστε µόνο ὀφειλέτες στοὺς δανειστές σας, εἶστε ὀφειλέτες καὶ στὸν λαὸ ποὺ ταχθήκατε νὰ ὑπηρετεῖτε. Ἀφοῦ δὲν καταφέρνετε τὴν ἐθνικὴ σωτηρία µέσα ἀπὸ πολιτικὴ συνεργασία, αὐτὴ θὰ προκύψει ἀναγκαστικὰ µέσα ἀπὸ λαϊκὴ ἀπαίτηση καὶ πρωτοβουλία».

      Ἀγαπητοί µου ἀδελφοί,

      Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ πρέπει ὁ λαὸς νὰ δείξει τὸ διαµέτρηµα τῆς δύναµής του, νὰ κάνει γνωστὰ τὰ ὅριά του. Ἦρθε ἡ ὥρα ὅλοι µαζὶ νὰ πάρουµε στὰ χέρια µας τὶς τύχες µας. Ὅσο παραµένουµε ἀδρανεῖς, ὅσο µένουµε ὑποτελεῖς σὲ ἐσφαλµένες ἢ ἀβάσταχτες ἐπιλογές, τόσο καθιστοῦµε τὸν ἑαυτό µας συνυπεύθυνο στὸν ἀργὸ ἀλλὰ βέβαιο ὑπαρκτικὸ ἐκφυλισµό µας. Ἂν δὲν ξυπνήσουµε, τελειώσαµε. ∆ὲν θὰ ὑπάρχει συνέχεια!

      Καιρὸς πλέον νὰ ξεσηκωθοῦµε. Τὰ πάντα πρέπει νὰ ἀλλάξουν. Καὶ ἐπειδὴ δὲν θὰ τὰ ἀλλάξουν κάποιοι ἄλλοι, πρέπει νὰ µποῦµε στὸ παιχνίδι ὅλοι. Ὅποιος πονάει γιὰ τὴν κατάσταση καὶ ἀγαπάει τὴν ἀλήθεια ἔχει θέση σὲ αὐτὴ τὴν ἀλλαγή. Κανεὶς δὲν περισσεύει. Ὅλες οἱ ἀνατροπές, ὅλες οἱ µεγάλες ἀλλαγὲς ἔγιναν ἀπὸ ἡρωικοὺς ἀνθρώπους, κυρίως νέους. Ὄχι ἀπὸ συµβιβασµένους οὔτε ἀπὸ ἀγανακτισµένους, ἀλλὰ ἀπὸ ὑγιῶς ἐπαναστατηµένους. Ὅλοι µαζὶ καὶ πρέπει καὶ µποροῦµε καὶ ἐπιβάλλεται νὰ ἀλλάξουµε µὲ δική µας πρωτοβουλία τὸ µέλλον µας. Ὄχι µὲ βία, ἀλλὰ µὲ δύναµη καὶ ἀποφασιστικότητα. Ὄχι µὲ µηδενιστικὲς ἐπιλογές, ἀλλὰ µὲ καθαρότητα, ἡρωισµὸ καὶ ἐξυπνάδα.

      Σίγουρα καὶ ἡ δική µας εὐθύνη ὡς λαοῦ δὲν εἶναι καθόλου µικρή. Συµφωνήσαµε µὲ τὶς µικρονοϊκὲς πολιτικὲς ἐπιλογὲς καὶ τὶς κάναµε συνήθειες καὶ νοοτροπία µας. Ἡ ἀνειλικρίνεια, ἡ ἀδιαφορία, τὸ βόλεµα, τὸ εὔκολο κέρδος, ἡπροσβολὴ τῶν θεσµῶν, ἡ ὕβρις κατὰ τῆς πίστης καὶ παράδοσής µας, ἡ ἀσέβεια κατὰ τοῦ κράτους καὶ τῶν νόµων, οἱ ἀλόγιστες διεκδικήσεις ἀποτέλεσαν κοµµάτια τῆς ζωῆς τοῦ νεοέλληνα ποὺ δὲν µᾶς τιµοῦν καθόλου. ∆ὲν µᾶς φταῖνε µόνον οἱ ἄλλοι εἴτε αὐτοὶ λέγονται κερδοσκόποι εἴτε ξένα συµφέροντα εἴτε πολιτικοί. Τὸ δικό µας µερίδιο εὐθύνης γιὰ τὸ σηµερινό µας κατάντηµα δὲν εἶναι εὐκαταφρόνητο. Ἡ λύση τῆς µετάνοιας καὶ ἀλλαγῆς εἶναι µονόδροµος. Τοὺς ἄλλους δὲν µποροῦµε νὰ τοὺς ἀλλάξουµε. Τὴ δική µας ὅµως νοοτροπία καὶ ζωὴ ἔχουµε καὶ τὴ δυνατότητα καὶ τὴν εὐθύνη νὰ τὶς διορθώσουµε. Ἂς ἀρχίσει ὡς ἐπανάσταση αὐτὴ ἡ ἀλλαγὴ ἀπὸ τοὺς ἑαυτούς µας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ ἡρωικό.

      Ὁµολογῶ ὅτι καὶ ὡς Ἐκκλησία µᾶς κάνανε κοµµάτι τοῦ καταρρεόντος κρατικοῦ συστήµατος. Γι’ αὐτὸ καὶ συχνὰ µᾶς παρερµηνεύει ὁ λαός. Ἀγκαλιάσαµε τὸ κράτος, στηριχθήκαµε σὲ αὐτὸ καὶ τραυµατίσθηκε ἡ βαθειὰ σχέση µας µὲ τὸν λαό. Τὸν ὑπηρετήσαµε µὲν ὡς πονεµένο καὶ φτωχό, ἀλλὰ δὲν τὸν ἀγκαλιάσαµε ὡς κοµµάτι τῆς ὑπόστασής µας. Τουλάχιστον δὲν καταφέραµε νὰ µᾶς νοιώσει ἔτσι. Μολύνθηκε τὸ γάλα τῆς µάνας του, τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπό του ἀπὸ τὸ στῆθος της. Αὐτὸ εἶναι ὅ,τι χειρότερο ὑπάρχει. Ὁ λαὸς εἶναι ὅ,τι ἱερώτερο ἔχουµε µετὰ τὸν Θεὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία στὴ φύση της εἶναι ἡ ἀνάσα τοῦ λαοῦ. Αὐτὴν τὴν ἀνάσα τελευταῖα στερηθήκαµε. Ἦρθε ἡ ὥρα νὰ ξαναρχίσει ὁ ζωτικὸς θηλασµός.

      ∆ὲν ἀµφισβητῶ βέβαια ὅτι εἴµαστε καὶ θύµατα. Κάποιοι µᾶς ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τὰ θέµατά µας µὲ ἔνοχη ἀνικανότητα. Κάποιοι µᾶς διέσυραν διεθνῶς καὶ µᾶς ὁδήγησαν στὰ στόµατα τῶν θηρίων αὐτοῦ τοῦ κόσµου εἴτε ἀπὸ ἐπιπολαιότητα εἴτε ἐνδεχοµένως καὶ ἀπὸ ὕποπτες σκοπιµότητες. Καὶ νὰ ποῦ φτάσαµε! Ἰσοπεδωθήκαµε στὸ µηδὲν τῆς περιουσίας µας καὶ στὸ τίποτα τῆς ἀξιοπρέπειάς µας. Παρὰ ταῦτα δὲν ψάχνουµε γιὰ ἐνόχους. Τώρα ἐπειγόµαστε γιὰ λύσεις. Λύσεις ὅµως ποὺ δὲν πατᾶνε τὸν λαό, ἀλλὰ ἀνασταίνουν τὴν τιµή του. Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ θὰ πρέπει ὅσοι παίρνουν ἀποφάσεις νὰ καταλάβουν τί συµβαίνει στὰ σπίτια, στοὺς δρόµους, στὰ µαγαζιὰ καὶ στὴν καθηµερινότητα. Τί συµβαίνει στὶς ψυχές µας. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ µάθουν ἀπὸ τὴν τρόϊκα οὔτε ἀπὸ τὶς µεταξύ τους διαβουλεύσεις. Θὰ τὸ µάθουν ἀπὸ τὸν λαό. Πρέπει τὴν φωνή µας νὰ τὴν ἀκούσουν. ∆ὲν γίνεται ἀλλιῶς.

      Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ πῶ σὲ ὅσους δὲν µποροῦν νὰ πληρώσουν τὴν λεγόµενη «ἔκτακτη εἰσφορὰ ἀκινήτων» νὰ µὴ φτάσουν σὲ ἀπόγνωση. Νὰ ξέρουν ὅτι θὰ βρεθοῦµε ὅλοι ἑνωµένοι στὸ πλευρό τους καὶ θὰ φωνάξουµε µαζί: «Οὐκ ἂν λάβοις παρὰ τοῦ µὴ ἔχοντος». Ἂς καταλάβουν ὅτι δὲν ἔχουµε. ∆ὲν µποροῦµε. Φτάσαµε στὰ ὅριά µας, ἀλλὰ ἀρνούµαστε νὰ µᾶς τελειώσουν. Ἂν ἀδρανήσουµε δὲν θὰ τὸ καταλάβουν. Ὁ Ἅγιος Κοσµᾶς ὁ Αἰτωλὸς προφήτευσε πρὶν ἀπὸ διακόσια πενήντα χρόνια λέγοντας: «Θὰ σᾶς βάλουν βαρὺ καὶ δυσβάσταχτο φόρο ἀκόµη καὶ στὰ παράθυρα καὶ στὰ κοτέτσια, ἀλλὰ ὅµως δὲν θὰ προλάβουν». Πράγµατι, δὲν θὰ προλάβουν! Μὴ λυγίσετε µπροστὰ στὴν οἰκονοµικὴ χρεωκοπία. Αὐτὴν ἤδη τὴ ζοῦµε. Ἀρνηθεῖτε τὴ χρεωκοπία τῆς ἀξιοπρέπειας, τῆς ἱστορίας, τῆς ἐθνικῆς συνείδησης. Αὐτὰ µποροῦµε καὶ πρέπει νὰ τὰ διεκδικήσουµε µέχρι τελευταίας ρανίδας. Ἔστω τώρα, τὴν τελευταία στιγµή.

      Τὰ Μεσόγεια καὶ ἡ Λαυρεωτικὴ εἶναι µιὰ εὐλογηµένη περιοχὴ ποὺ µέχρι πρότινος ἔσφυζε ἀπὸ ἀνάπτυξη καὶ εὐηµερία. Τὸν τελευταῖο ὅµως καιρὸ ὅλο καὶ πληθαίνουν αὐτοὶ ποὺ µὲ ἀπόγνωση στρέφονται στὴν Ἐκκλησία ἢ ὅπου βροῦν, καὶ ἐκλιπαροῦν γιὰ συµπαράσταση καὶ βοήθεια. Πολλοὶ ἔχουν λυγίσει, ἔχουν οἰκονοµικὰ γονατίσει. ∆ὲν µποροῦν νὰ θρέψουν τὰ παιδιά τους. Ἔχασαν τὸν ὕπνο τους. Ζοῦν τὴν ἀπειλὴ τοῦ παρόντος καὶ µὲ τὸν φόβο τοῦ µέλλοντος. Ἔχουν ἰδιοκτησίες, ἀλλὰ δὲν ἔχουν χρήµατα. Αὐτοὶ πῶς θὰ πληρώσουν; Ποῦ νὰ τὰ βροῦν; Θὰ τοὺς πάρουν τὸ σπίτι; Θὰ τοὺς κόψουν τὸ ρεῦµα; Εἶναι δυνατὸν νὰ βυθίσουν στὸ σκοτάδι τὴν Κερατέα ἢ τὸ Λαύριο ποὺ φιλοξενοῦν τὸ µεγαλύτερο ἐργοστάσιο τῆς ∆ΕΗ στὴν πατρίδα µας;

      Ὅ,τι καὶ νὰ συµβεῖ, ἀδελφοί µου, θὰ ἤθελα νὰ ξέρετε ὅτι ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία µας θὰ δώσει τὰ πάντα γιὰ νὰ σταθεῖ στὸ πλευρό σας. Ἂν σὲ ἕναν κόψουν τὸ ρεῦµα, ἐµεῖς θὰ τὸ κόψουµε σὲ ὅλους τοὺς ναούς. Θὰ κάνουµε γάµους µὲ κεριὰ στὰ χέρια καὶ λειτουργίες µὲ δάκρυα στὰ µάτια. Μὲ κανέναν τρόπο δὲν θὰ δεχθοῦµε, τὴ στιγµὴ ποὺ νοικοκυριὰ εἶναι βυθισµένα στὸ σκοτάδι, οἱ ναοὶ νὰ λειτουργοῦν µὲ ἀναµµένους τοὺς πολυελαίους.

      Ὅλοι µαζὶ λοιπὸν τώρα, ὀφείλουµε νὰ πιέσουµε τοὺς ἐκπροσώπους µας περισσότερο ἀπὸ ὅσο τοὺς πιέζουνε οἱ δανειστές. Γιατὶ ἡ ἀνάγκη µας γιὰ ἐπιβίωση ξεπερνάει τὴν ἀνάγκη τους νὰ κυριαρχήσουν πάνω µας. Γιατὶ ἡ ἀξιοπρέπειά µας ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ τὰ πάσης φύσεως συµφέροντα. Γιατὶ ἡ ἐθνική µας ὑπερηφάνεια στηρίζεται σὲ µιὰ ἱστορία ποὺ ὅλοι τους ζηλεύουν. Γιατὶ τὴν Εὐρώπη τὴν βλέπουµε περισσότερο ὡς οἰκογένεια ποὺ κατανοεῖ τὴν δυσκολία τῶν λαῶν παρὰ ὡς θηλιὰ ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ἀσφυξία τὶς κοινωνίες.

      ∆ὲν µᾶς ἔµεινε τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸ νὰ µεταµορφώσουµε ξανὰ τὴν Ἑλλάδα σὲ πατρίδα µας, τὴν ἱστορία της σὲ ταυτότητά µας, τὰ παραδείγµατα τῶν προγόνων µας σὲ βιώµατά µας καὶ νὰ ἐπιστρέψουµε ἀπὸ τὸν ἀσύνετο νεοπλουτισµὸ στὴν ἀξιοπρεπῆ λιτότητα καὶ ὀλιγάρκεια, ἀπὸ τὶς ὑποτελικὲς ὑποχωρήσεις στὸν ἡρωισµό καὶ ἀπὸ τὸν παγκόσµιο διασυρµὸ στὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνεια καὶ τὸν πανθοµολογούµενο θαυµασµό.

      Ἔτσι, ὁ Θεός, ὅπως λέγει καὶ ὁ λαός, δὲν θὰ µᾶς ἀφήσει, γιατὶ µὲ αὐτὸν τὸν τρόπο δὲν θὰ Τὸν ἔχουµε κι ἐµεῖς ἀφήσει.



Μὲ πατρικὲς εὐχὲς καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς ἀφύπνισης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 63η pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 1246
Ἀριθμ.
Διεκπ. 723


Σπάτα,  26  Νοεμβρίου 2015


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   112Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ: «Ἔρανος καὶ ἐκδηλώσεις τῆς Ἀγάπης»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ Θεὸς ἔπλασε τὸν κόσμο μὲ περίσσεια ἀγάπης, ὅπως ἀναφέρει ἡ Παλαιὰ Διαθήκη, «καλὸν λίαν» καὶ τὸν ἄνθρωπο «κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσίν Του», καὶ αὐτὸς διάλεξε τὴν ἁμαρτία καὶ ἔχασε τὴ δόξα καὶ τὴν τιμή του. Γιὰ τὴ σωτηρία του γίνεται ὁ Θεὸς ἄνθρωπος καὶ ὁ εὐεργετηθεὶς ἄνθρωπος Τὸν ὁδηγεῖ στὸν σταυρό. Αὐτὸς ἀνασταίνεται, μὲ τὴν Πεντηκοστὴ προσφέρει τὴ χάρι Του καὶ ὁ ἄνθρωπος Τὸν ἀγνοεῖ καὶ Τὸν ἀρνεῖται. Μιὰ ματιὰ γύρω μας καὶ διαπιστώνουμε τὸν κατήφορο καὶ τὴν ἀσταμάτητη ἐκτροπή. Ἡ χρονιὰ ποὺ πέρασε αὔξησε τὴν ἀσέβεια, πολλαπλασίασε τὴν ἀποστασία, μεγιστοποίησε τὴν ὕβρι κατὰ τοῦ Θεοῦ.

Τὸ κακὸ ἦρθε καὶ στὴν Ὀρθόδοξη χώρα μας. Οἰκονομικὴ κρίση, κοινωνικὴ ἀνασφάλεια, ψυχολογικὴ σύγχυση, πνευματικὴ ἐκτροπή, κατάρρευση θεσμῶν, ἀπώλεια ἐλπίδων, καταστροφὴ προοπτικῶν, στενοχώρια, θλίψη, ἀδιέξοδα, ἀπόρριψη τοῦ Θεοῦ γενικευμένη.

Μέσα ὅμως στὸ ἀπέραντο σκοτάδι ὑπάρχει ἕνα φῶς∙ φῶς εὐγένειας, φῶς ἀγάπης, φῶς ἐλπίδας. Ὑπάρχουν ἀκόμη προσευχὲς ποὺ φθάνουν στὸν θρόνο τοῦ Θεοῦ μὲ δάκρυα στὰ μάτια καὶ καθαρότητα στὴν καρδιά. Ὑπάρχουν ἅγιοι ποὺ μᾶς στηρίζουν. Ὑπάρχει πίστη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Ὑπάρχει καὶ ἀγάπη. «Ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις». Μαζὶ μὲ τὸ πλεόνασμα τῆς ἁμαρτίας ὑπάρχει ἡ περίσσεια τῆς θεϊκῆς παρουσίας, μαζὶ μὲ τὰ ζιζάνια τοῦ μίσους καὶ τοῦ καταστροφικοῦ ἐγωισμοῦ συναυξάνεται καὶ  ὁ σῖτος τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης.

Ἐμεῖς ἴσως δὲν μποροῦμε νὰ ἀναχαιτίσουμε τὸ κακό. Αὐτὸ εἶναι δουλειὰ τοῦ Θεοῦ. Μποροῦμε ὅμως νὰ ὁμολογοῦμε μὲ τὰ χείλη, τὴν καρδιὰ καὶ τὴ ζωή μας τὴν πίστη μας στὸν Χριστὸ καὶ τὴν ἀγάπη μας στοὺς ἀδελφούς μας.

Τὰ προβλήματα καὶ τὰ δράματα τὰ ζοῦμε ὅλοι μας. Πρὸ ἐτῶν ἀκούστηκε ἕνα σύνθημα: «Ὅλοι μαζὶ μποροῦμε». Πόσο ἀληθινὸ πραγματικά! Αὐτὸ θὰ θέλαμε νὰ συνεχίσουμε καὶ φέτος. Τὴν κοινὴ προσπάθεια νὰ μοιρασθοῦμε τὰ βάρη ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου καὶ νὰ συμβάλουμε στὰ ἔργα τῆς ἀγάπης ὅλοι μας στὸ μέτρο τῶν δυνατοτήτων μας. «Ὅλοι μαζί, πράγματι, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, μποροῦμε».

Τὴ χρονιὰ ποὺ πέρασε, κι ἐμεῖς ὡς Ἐκκλησία, ὅλοι μαζί, στὰ Μεσόγεια καὶ τὴ Λαυρεωτική, δώσαμε φροντίδα στοὺς γέροντες μέσα ἀπὸ τὸ Γηροκομεῖο μας στὰ Σπάτα, ἀγκαλιάσαμε βαριὰ ἀσθενεῖς μὲ τὴ Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας «Η ΓΑΛΙΛΑΙΑ». Καὶ συνεχίζουμε. Καθημερινὰ προσφέρεται γεῦμα σὲ 800 περίπου συνανθρώπους μας μέσα ἀπὸ τὶς ἐνοριακὲς φιλόπτωχες δράσεις, εὐκαιριακῶς στηρίζονται σπίτια καὶ μοναχικὰ ἄτομα ποὺ ἀδυνατοῦν νὰ ἐξασφαλίσουν καὶ τὰ ἀπολύτως ἀναγκαῖα. Μεγάλες ποσότητες τροφίμων, φαρμάκων, εἰδῶν οἰκιακῆς χρήσεως, ἐνδυμάτων καὶ χρηματικὰ βοηθήματα, διανεμήθηκαν ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Κοινωνικὴ Ὑπηρεσία καὶ τὰ Ἐνοριακὰ φιλόπτωχα ταμεῖα τῆς Μητροπόλεώς μας σὲ περισσότερες ἀπὸ χίλιες οἰκογένειες ἀντιμετωπίζοντας οὐσιαστικὲς ἀνάγκες. Καὶ ὅλα αὐτὰ δὲν ἀποτελοῦν ἔργο τῆς Μητροπόλεως, ἀλλὰ δικό σας ποὺ συντονίζει ἡ Μητρόπολη. Ὅλα αὐτὰ μὲ τὴ συστράτευση πολλῶν ἀπὸ σᾶς ποὺ συνεισφέρατε ἄλλος οἰκονομικά, ἄλλος σὲ εἶδος, ἄλλος διαθέτοντας χρόνο, ὅλοι μὲ ἀγάπη, ὅλοι ἐθελοντικά. Τὸ «ὅλοι μαζί» μεταμορφώνει τὸ πολὺ μικρὸ τοῦ καθενὸς σὲ τεράστιο γιὰ ὅλους. Καὶ ἡ ἐθελοντικὴ προσφορά εἶναι ἡ πιὸ ζεστὴ ἀγκαλιὰ γιὰ ὅποιον πάσχει καὶ ἡ μεγαλύτερη δύναμη γιὰ μιὰ κοινωνία ποὺ ὑποφέρει.

Φέτος, σὲ εἰδικὴ ἐκδήλωση, μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἀποφασίσαμε νὰ δώσουμε εἰδικὴ μέριμνα στὴν οἰκογένεια ποὺ τόσο πλήττεται στὶς μέρες μας ἀπὸ τὴν ὑπογεννητικότητα, τὰ νέα ἤθη, τὴ θεσμοθέτηση νοσηρῶν καὶ προκλητικῶν συμβιώσεων, τὴν ἀνεργία κ.λπ. Ἔτσι ἀποφασίσαμε νὰ ἐνισχύσουμε ὑπερπολύτεκνες οἰκογένειες, νὰ ἐπιδοτήσουμε τὸ τέταρτο παιδί, νὰ στηρίξουμε οἰκογένειες μὲ ἄνεργους γονεῖς, καὶ ἱδρύματα μὲ παιδιὰ μὲ συγγενεῖς ἢ ἐπίκτητες ἀναπηρίες ἢ μὲ παιδιὰ μὲ νοητικὴ ὑστέρηση. Ἐπίσης νὰ τιμήσουμε μητέρες καὶ παιδιὰ ποὺ διακρίθηκαν γιὰ ἐπιτυχίες ἢ ἡρωικὲς πράξεις προσφορᾶς κ.λπ.

Γι’ αὐτό, καὶ φέτος θὰ ἐπαναλάβουμε τὸν καθιερωμένο πλέον «Ἔρανο τῆς Ἀγάπης», καὶ προτρέπουμε ὅλους νὰ ἀνοίξουμε τὴν καρδιά μας καὶ νὰ συμβάλουμε τὸ κατὰ δύναμιν σὲ αὐτὸν τὸν χριστουγεννιάτικο συναγερμὸ τῆς ἀλληλεγγύης καὶ τῆς προσφορᾶς. Ἡ λύση δὲν βρίσκεται στοὺς λίγους ποὺ δίνουν πολλά, ἀλλὰ στοὺς πολλοὺς ποὺ ὅλοι μαζὶ μποροῦμε νὰ προσφέρουμε ὅ,τι μποροῦμε.

Οἱ διακονητὲς τοῦ «Ἐράνου τῆς Ἀγάπης», ποὺ θὰ περιέλθουν κάθε γωνιὰ τῆς Μητροπόλεώς μας ἀπὸ τὶς 14 ἕως τὶς 19 Δεκεμβρίου, θὰ χτυπήσουν καὶ τὴν δική μας πόρτα. Ἡ διακριτικὴ παρουσία τους εἶναι ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Χριστοῦ στὸ σπίτι καὶ στὴ ζωή μας. Νὰ τοὺς δεχθοῦμε ὡς τὴν μεγαλύτερη εὐλογία τῆς χρονιᾶς, ὡς τὴν καλύτερη εὐκαιρία τῆς ἀγάπης μας.

 Εὔχομαι σὲ ὅλους σας
ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 Μετὰ ἑορτίων προσρήσεων καὶ πολλῆς τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Σημείωση: Ἡ παροῦσα νὰ ἀναγνωσθεῖ ἐπ’ Ἐκκλησίαις τὶς Κυριακὲς 6η καὶ 13η Δεκεμβρίου 2015 ἀντὶ κηρύγματος.

Ἐγκύκλιος 112η  pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

    Πρωτ. 935
Ἀριθμ.
   Διεκπ. 517/7-9-2015


Σπάτα, 11 Σεπτεμβρίου 2015


Μ Η Ν Υ Μ Α
Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων
των Μεσογείων & της Λαυρεωτικής
με την έναρξη του σχολικού έτους 2015-2016,

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες,

Με αφορμή την έναρξη του νέου σχολικού έτους, θα ήθελα κι εγώ μαζί με όσους σας σκέπτονται και σας αγαπούν να δώσω τις ευχές μου για καλή και ουσιαστική χρονιά.

Είναι αλήθεια ότι καλείστε να διαμορφώσετε τη ζωή και το πρόσωπό σας κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, σε έναν κόσμο πλούσιο σε γνώση και τεχνολογία, φτωχό όμως σε πνεύμα και πολιτισμό, σε πίστη και ανθρωπιά. Σε αυτόν τον κόσμο μεγαλώνετε και δυστυχώς αυτόν μόνον μαθαίνετε. Οι μεγάλοι αδικημένοι είστε εσείς οι νέοι και το πρώτο θύμα η παιδεία.

Παρά ταύτα θα ήθελα να σας πω ότι το μεγαλύτερο λάθος που μπορείτε να κάνετε είναι να απογοητευθείτε. Όχι, δεν έχει τελειώσει η ιστορία της ζωής σας. Τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, αν κάτι κάνουμε όλοι μαζί ενωμένοι, αλλά προς την σωστή κατεύθυνση. Και μπορούμε.

Ψάξτε να βρείτε τί δυναμώνει την ψυχή, τί ζωντανεύει τις σχέσεις. Αξίζει πιο πολύ η αγάπη από τη γνώση, η ταπεινότητα από την αλαζονεία, ο σεβασμός από τα δικαιώματα, η πίστη στον Θεό από την εξυπνάδα, η ψυχή από το σώμα, το πνεύμα από την υγεία, η αξιοπρέπεια από τον πλούτο, η ελευθερία από το βόλεμα.

Βρείτε λόγους να χαρείτε τις σπουδές σας. Τη χαρά που αναλογεί στην ηλικία σας δεν θα την δώσει η αγανάκτηση, ο θυμός ή η βιαιότητα μιας διαμαρτυρίας, ούτε φυσικά ο αντιδραστικός αρνητισμός, ούτε ακόμη η αυτάρκεια του «ζῆν», αλλά η διεκδίκηση του «εὖ ζῆν», o αγώνας για την αλήθεια και την ελευθερία.

Βάλτε στόχο σας την αριστεία. Όχι να είστε πρώτοι από τους άλλους, αλλά οι καλύτεροι που μπορείτε. Και έτσι περάστε από την αδράνεια στη δημιουργία.

Ζητήστε παιδεία που καλλιεργεί τον άνθρωπο, όχι σύστημα που φουσκώνει τα μυαλά.

Αν βαδίζει με τέτοια πιστεύματα κανείς, τότε είναι δυνατόν να στερείται και να τα καταφέρνει, να προδίδεται και να νικάει, να αδικείται και να διαπρέπει, να του προσφέρεται το λίγο και το λάθος και να μεγαλουργεί. Αυτό λέγει η ιστορία αυτού του τόπου, αυτό πιστοποιεί η παράδοση της πατρίδας μας, αυτό αποδεικνύει το Ευαγγέλιο και η πατροπαράδοτη πίστη μας. Αυτά γέννησαν ήρωες και αγίους, μοναδική σοφία και πολιτισμό. Αυτά κρύβουν και σήμερα το μυστικό.

Γι’ αυτό να αγαπήστε τη γλώσσα, την ιστορία και τα θρησκευτικά. Το ζητούμενο δεν είναι να καταργηθούν αυτά, αλλά να προσφέρονται με τη δύναμη που έχουν. Να ζητήσετε από τους θεολόγους σας ζωντανό μάθημα με αλήθειες που ζωντανεύουν την πίστη και όχι κουραστικές διδασκαλίες αποξενωμένες από τη ζωή∙ που να μη μιλάει μόνο θεωρητικά για τον Θεό, αλλά να δείχνει ξεκάθαρα τον δρόμο Του.

Μην αδικήσετε, παιδιά, τον εαυτό σας. Μη πέσετε θύματα της προκατάληψης άλλων. Είναι φοβερό να ζεις σε ζαχαροπλαστείο και να έχεις υπογλυκαιμία. Είναι τραγικό να ζεις στην Ελλάδα και να μην έχεις όραμα και ελπίδα. Η Ορθοδοξία, η ιστορία και η παράδοσή μας είναι πηγές με νερό πλούσιο σε δύναμη, ζωή και έμπνευση.

Αν από αυτό το νερό πιείτε και έτσι πορευθείτε, τότε η ζωή σας θα είναι δημιουργία και τότε δεν θα περιμένετε να αλλάξει ο κόσμος, αλλά θα έχετε ήδη εσείς αρχίσει να αλλάζετε τον κόσμο.

Πέρσι, είχα την ευκαιρία να επικοινωνήσω με δεκαεννέα σχολεία, κυρίως Λύκεια, προσκαλεσμένος από τα αντίστοιχα δεκαπενταμελή. Σας ευχαριστώ πολύ για την ευγένειά σας. Αν θεωρείτε ότι κάτι θα είχε να σας προσφέρει η Εκκλησία, ευχαρίστως να το κάνουμε και φέτος. Κι εμείς έχουμε τις πόρτες μας ανοιχτές για σας. Είμαστε όλοι, και οι περισσότεροι Ιερείς της Μητρόπολής μας στη διάθεσή σας. Θα θέλαμε να ζήσουμε και με σας και για σας. Γιατί το αξίζετε. Γιατί εσείς είστε η τελευταία μας ελπίδα και η πρώτη μας αγάπη.

Να έχετε όλοι σας, καθηγητές, γονείς και μαθητές την ευχή του Θεού.



Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

    Πρωτ. 909
Ἀριθμ.
   Διεκπ. 508


Σπάτα, 1η Σεπτεμβρίου 2015


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 110η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ: «Ἔναρξη  νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους 2015-2016»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ἀρχῆς τῆς Ἰνδίκτου, δηλαδὴ τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, σᾶς εὔχομαι ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νὰ σᾶς σκεπάζει.

Κάθε ἀρχὴ ἔχει ἀπὸ μόνη της κάτι φωτεινό, τὴν ἐλπίδα γιὰ κάτι καλύτερο γιὰ κάτι ἀληθινό. Γι’ αὐτὸ καὶ κρύβει μέσα της ἕνα αἴσθημα χαρᾶς. Μέσα στὴν Ἐκκλησία, ὅ,τι καὶ νὰ συμβαίνει γύρω μας, αὐτὴν τὴν ἐλπίδα τὴν ἔχουμε στὸν Χριστὸ καὶ μόνο. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν τὴν χάνουμε:«Ἐπὶ τὸν Κύριον ἐλπίδα πᾶς τις κεκτημένος ὑψηλότερός ἐστι πάντων τῶν λυπούντων».

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ κοσμική καθημερινότητα δὲν ἀντανακλᾶ αὐτὸ τὸ φρόνημα. Τὰ τελευταῖα χρόνια ὅλο καὶ σκοτεινιάζει τὸ στερέωμα τῶν ἐπίγειων ἐλπίδων μας. Αὐτὰ τὰ ξεκινήματα μᾶς κουράζουν, ἀκόμη καὶ οἱ γιορτές μᾶς θλίβουν, οὔτε τὶς εὐχές δὲν τὶς πιστεύουμε. Καὶ ἡ φετινὴ ἐκκλησιαστικὴ χρονιὰ ἀρχίζει μὲ ἀρκετὴ ἀναστάτωση καὶ ἀβεβαιότητα στὴν πατρίδα μας καὶ σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Ἴσως καὶ μὲ χειρότερες προϋποθέσεις ἀπὸ ἄλλες ἐπίσης δύσκολες χρονιές. Τὶς μέρες αὐτὲς πολλὰ θὰ ἀκουστοῦν, μάλιστα φέτος καὶ μὲ προεκλογικὴ χροιά. Καὶ ἂν αὐτὰ ἀντανακλοῦσαν πραγματικοὺς στόχους, αὐτὸ θὰ ἦταν ὁπωσδήποτε ἐλπιδοφόρο, ἂν ὅμως ἐκφράζουν καιροσκοπικὲς ὑποσχέσεις, ποὺ διαρκῶς διαψεύδονται ἀπὸ τὰ γεγονότα, τότε τὸ ἀδιέξοδο μεγαλώνει.

Τὸ σενάριο εἶναι ὄντως ἀποκαρδιωτικό: βομβαρδισμὸς ἐκλογικῶν ἀναμετρήσεων ποὺ βαθαίνουν ἡ κάθε μία περισσότερο τὸ ἤδη βαθὺ ρῆγμα τῆς ἐθνικῆς ἑνότητος∙ ἀλλεπάλληλα μνημόνια μακροχρόνιων δεσμεύσεων καὶ διαδοχικῶν ὑποχωρήσεων∙ συνεχεῖς ἐναλλαγὲς καὶ ἀνασχηματισμοὶ προφανῶς ἀποτυχημένων κυβερνήσεων∙ ἀσυνέπεια ὑποσχέσεων∙ βεβιασμένες ψηφίσεις νομοσχεδίων ποὺ καταστρέφουν τὴν ἀσφάλεια, τὸ ἔθνος, τὴν οἰκογένεια, περιθωριοποιοῦν τὴν Ἐκκλησία καὶ καταλύουν τοὺς θεσμούς∙ περιορισμὸς στὶς οἰκονομικὲς συναλλαγές∙ ἐκρηκτικὴ ἀνεργία∙ δραματικὴ ὑπογεννητικότητα∙ μαζικὴ μετανάστευση τοῦ νεανικοῦ δυναμικοῦ τῆς πατρίδας μας∙ μετακινήσεις κατατρομαγμένων προσφύγων ἀπὸ τόπους ἀσύλληπτης δυστυχίας καὶ πολεμικοῦ παραλογισμοῦ στὶς γειτονιές μας∙ ὅλα μαζὶ ἀλλοιώνουν τὸν ἐθνολογικὸ χάρτη καὶ ἀπεργάζονται μὲ πρωτοφανῆ ὁρμὴ τὴν καταστροφὴ τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας, κάθε ἰκμάδας πνεύματος σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, συντρίβοντας τὴν καθημερινότητα καὶ ἰσοπεδώνοντας τὰ ὁράματα γιὰ τὸ μέλλον. Ὅπως λέγει τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο: «Συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ ἠχούσης θαλάσσης καὶ σάλου».

Καὶ τὸ ἐπιστέγασμα ὅλων αὐτῶν ὅτι σὲ λίγες μέρες ὁδηγούμαστε καὶ πάλι στὶς κάλπες εἴτε χωρὶς νὰ καταλαβαίνουμε τὸν λόγο τους εἴτε γιὰ νὰ ψηφίσουμε παραπληροφορημένοι εἴτε γιὰ νὰ ἐκλέξουμε χωρὶς τὴ δυνατότητα νὰ ἐπιλέξουμε, ἔχοντας νὰ διαλέξουμε μόνον ἀνάμεσα σὲ αὐτὸ ποὺ δὲν ἀξίζει καὶ σὲ αὐτὸ ποὺ δὲν πρέπει. Καὶ τὸ χειρότερο, μέσα σὲ λίγα χρόνια δοκιμάσαμε ὅλες τὶς πολιτικὲς παρατάξεις, αὐτοὶ δὲ ἐπιμένουν νὰ ἀναμασοῦν ἀναλήθειες καὶ νὰ ἀναπαράγουν δικαιολογίες. Συνεχεῖς ἐκλογὲς καὶ καθόλου ἐπιλογές! Δὲν ὑπάρχει πλέον οὔτε ἡγέτης οὔτε ἀξιόπιστη πολιτικὴ πρόταση οὔτε καὶ ἐλπίδα. Διερωτᾶται κανεὶς πῶς ὑπάρχουν ἄνθρωποι σ’ αὐτὴ τῆς χώρα ποὺ θέλουν νὰ κυβερνήσουν καὶ πολίτες ποὺ δέχονται νὰ ψηφίζουν. Καὶ πῶς, παρὰ ταῦτα, ἔχουμε συνέχεια ἐκλογές, ἀπὸ τὶς ὁποῖες πάντοτε προκύπτουν αὐτοὶ ποὺ νομοτελειακὰ θὰ ἀποτύχουν. Καὶ ὅλα αὐτὰ μὲ τὴν ψῆφο μας!

Ἐμεῖς ὅμως, ἐνῶ θλιβόμαστε, δὲν ἀπογοητευόμαστε. Γιατὶ ὑπάρχει ἡ λύση. Γιὰ νὰ λυτρωθοῦμε ἀπὸ τὶς ἀλλεπάλληλες ἐκλογές, μᾶς χρειάζεται ἡ ἑνότητα ὅλων. Καὶ τότε, ὅλοι μαζὶ μποροῦμε. Ἡ λύση δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ ἕνα μόνον κόμμα, ἀλλὰ ἀπὸ ἕναν ἑνωμένο λαό. Καὶ γιὰ νὰ γίνει αὐτὸ χρειάζεται ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ δική μας ἀλλαγή, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς καὶ φρόνημα. Καὶ μόνον τότε μετὰ βεβαιότητος νὰ ποῦμε ὅτι «δὲν θὰ ἀφήσει ὁ Θεός».

Ἡ ἀναζήτηση τῶν ἐνόχων γι’ αὐτὴ τὴν κατάσταση δὲν πρόκειται νὰ μᾶς γλιτώσει ἀπὸ τὸν κατήφορο. Δὲν εἶναι δυνατὸν μόνον οἱ ἄλλοι νὰ μᾶς φταῖνε εἴτε αὐτοὶ λέγονται Εὐρωπαῖοι, εἴτε τὰ ἄλλα ἀπὸ τὸ δικό μας κόμματα, εἴτε σκοτεινὲς δυνάμεις, εἴτε ἀτυχεῖς συγκυρίες, εἴτε κάποιοι διαπλεκόμενοι, εἴτε ὅτιδήποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ μᾶς. Κανεὶς δὲν μᾶς φταίει ποὺ ἀντικαταστήσαμε τὴν ἀριστεία μὲ τὸν ὠχαδερφισμό, τὸν σεβασμὸ μὲ τὸ θράσος, τὴν πίστη μας στὸν Θεὸ μὲ τὴν ἀσέβεια καὶ τὸν σκληρὸ ἀθεϊσμό, τὴν εὐγένεια μὲ τὴν ἀλαζονικὴ προκλητικότητα, τὴν ἀγωνιστικότητα μὲ τὴν ὑποτέλεια, τὰ ὁράματα μὲ τὴν ἀδιαφορία, τὴν ἐξουσία μὲ τὴν ἀπαξίωση καὶ τὴ χυδαιότητα, τὸν πολιτισμὸ μὲ τὸν μειονεκτικὸ μιμητισμό, τὴν εὐεργετικότητα μὲ τὴν ἐκμετάλλευση, τὴν παιδεία τοῦ πνεύματος μὲ τὴν ἐκπαίδευση ἐγκεφάλου.

Μαζὶ μὲ τὴ νέα ἐκκλησιαστικὴ χρονιὰ ἀρχίζει καὶ ἡ σχολική. Καὶ ὅπως σὲ κάθε ἀρχὴ προσπαθοῦμε νὰ ἀνιχνεύσουμε βάσιμες ἐλπίδες γιὰ κάτι καλύτερο, ἔτσι καὶ φέτος ἀφήνουμε τὴ σκέψη μας κοντὰ στοὺς γονεῖς καὶ δασκάλους, κοντὰ στὰ παιδιά, μιᾶς καὶ τὰ παιδιά μας εἶναι ὅτι πολυτιμότερο ἔχουμε στὴ ζωή μας, ἡ δὲ Ἐκκλησία ὅτι ἱερότερο γιὰ νὰ πάρουμε φωτισμὸ καὶ βοήθεια στὸν ἀγῶνα μας γι’ αὐτά.

Μὲ τὴν εὐκαιρία λοιπὸν αὐτήν, ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ ὅτι ὁ μεγάλος ἀσθενὴς δὲν εἶναι βέβαια ἡ οἰκονομία μας, οὔτε ἡ πολιτικὴ σοβαρότητα, οὔτε τὸ κράτος δικαίου, οὔτε ἡ ἄγνοια τῶν ὑπαιτίων, ἀλλὰ εἶναι ἡ παιδεία μας. Παιδεία μπορεῖ νὰ ὑπάρχει μέσα σὲ φτωχὰ κτήρια, χωρὶς τὰ καλύτερα ἐργαστήρια ἢ γυμναστήρια, ἐνδεχομένως χωρὶς πολλοὺς καθηγητές. Δὲν μπορεῖ ὅμως νὰ ὑπάρξει χωρὶς πνευματικοὺς καθοδηγητές, χωρὶς ἐμπνευσμένους δασκάλους, χωρὶς ἰδανικά, ἀξίες, σεβασμὸ στὴν ἱστορία, στὴ φύση, χωρὶς καλλιέργεια στὴν πίστη στὸν Θεὸ καὶ στὴν ἱερότητα τοῦ ἀνθρώπου.

Ἂν διδάσκεται μιὰ ἠθικὴ χωρὶς ἦθος, ἂν ἡ τεχνολογία ἔχει πνίξει τὶς καλὲς τέχνες, ἂν ἡ ἀλαζονεία ἔχει ἐρειπώσει τὴν ταπεινότητα, ἂν τὸ συμφέρον ἔχει ἐξαφανίσει τὴ θυσία καὶ τὴν προσφορά, ἂν τὰ λεγόμενα ἀτομικὰ δικαιώματα καὶ ὁ ὑπεροπτικὸς ὀρθολογισμὸς ἔχουν ἐκδιώξει τὴν ἀνάγκη καὶ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ, ἂν ἡ ἐξυπνάδα ἔχει ὑποκαταστήσει τὴ σοφία, ἂν ἡ παιδεία μας φτιάχνει βιολογικὰ ἄτομα μὲ ἐγωιστικὰ δικαιώματα καὶ ὄχι πρόσωπα ποὺ ξέρουν νὰ κοινωνοῦν μεταξύ τους καὶ νὰ ξεπερνοῦν τὴ βαρύτητα τοῦ ἐμπαθοῦς ἐγωκεντρισμοῦ τους, ἂν ὁ κομματικὸς διχασμὸς ἔχει τορπιλίσει κάθε κίνηση συμπόρευσης καὶ ἑνότητας, ἂν τελικὰ δὲν ὑπάρχουν ἄμυνες στὶς παραπάνω προκλήσεις, τότε πράγματι ζοῦμε τὴ μεγαλύτερη κρίση τῆς ἱστορίας μας. Γιατὶ κρίση εἶναι ἡ ἀπώλεια καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν ἐλπίδων μας, εἶναι ἡ ἄρνηση τῶν προοπτικῶν, εἶναι ἡ ἀντικατάσταση τῆς ἀλήθειας ποὺ μεταμορφώνει μὲ τὴν πραγματικότητα στὴν ὁποία παραδίδεσαι, εἶναι ἡ ὑποκατάσταση τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸ τίποτα ἢ ἀπὸ τὴν τύχη, εἶναι ὄχι τὸ νὰ βρίσκεσαι στὸ σκοτάδι, ἀλλὰ τὸ νὰ μὴν θέλεις τὸ φῶς.

Πολλοὶ μιλοῦν γιὰ ἐχθροὺς καὶ τοὺς κατονομάζουν. Ἕνας εἶναι ὁ ἐχθρός μας καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ ἑαυτός μας. Δὲν κινδυνεύουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους οὔτε ἀπὸ τοὺς «κακούς» οὔτε ἀπὸ τοὺς ἰσχυρούς. Κινδυνεύουμε μόνο ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας. Δὲν εἶναι ἀπειλὴ τὸ νὰ νικήσουνε οἱ ἄλλοι. Ἀπειλὴ εἶναι τὸ νὰ ἡττηθοῦμε μόνοι μας. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐλπίζουμε ὅτι ἡ παροῦσα κρίση κρύβει στὰ σπλάγχνα της μιὰ μοναδικὴ εὐκαιρία. Τὴν εὐκαιρία τῆς ἀφύπνισης καὶ τῆς ἐπιστροφῆς ὅλων μας σὲ αὐτὰ ποὺ εἴχαμε καὶ χάσαμε, σὲ αὐτὰ ποὺ ἀποτελοῦν τὴ μητρικὴ γλῶσσα τοῦ λαοῦ μας καὶ ποὺ τὴν ἀντικαταστήσαμε.

Ἂς γίνουμε στὸ περιβάλλον μας κήρυκες τῆς ἑνότητας, στὸν ἑαυτό μας δάσκαλοι τῆς ἀφύπνισης καὶ στὴν εὐρύτερη ἐκπαιδευτικὴ οἰκογένεια εὐαγγελιστὲς μιᾶς παιδείας γεμάτης, ὄχι βέβαια ἀπὸ ἀπαξιωμένες φλυαρίες οὔτε ἀπὸ ἀσαφεῖς καὶ ἀόριστες ἀνθρωπιστικὲς ἀξίες, ἀλλὰ ἀπὸ τὶς δοκιμασμένες ἀξίες τῆς Ὀρθόδοξης πίστης, τῆς χριστιανικῆς παράδοσης καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ μας.

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ ὅλους, ἀδελφοί μου, καὶ νὰ μᾶς φωτίζει.



Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


pdf


xr2

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 390
Ἀριθμ.
Διεκπ. 201/31-3-2015


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2015


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(107Η )

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου, καθὼς προεῖπεν,
ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος»

Μέσα σὲ ἀτμόσφαιρα πνευματικῆς ἀνατάσεως, χαρᾶς καὶ πανηγύρεως ἀξιωνόμαστε καὶ φέτος νὰ συνεορτάσουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, καὶ νὰ ἐπαναλάβουμε «καρδίᾳ τε καὶ χείλεσι» τὸν νικητήριο παιᾶνα, τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ». Μέσα ἀπὸ λαμπαδοφορίες, κωδωνοκρουσίες, δοξολογικοὺς ὕμνους, ἀνταλλαγὲς εὐχῶν, ἑορταστικὰ ἔθιμα, ἐκφράζουμε τὴ χαρὰ καὶ τὴν πίστη μας στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, σὲ ἕνα παγκόσμιο μοναδικὸ ἱστορικὸ γεγονὸς μὲ ἀπροσμέτρητη θεολογικὴ σημασία.

Ὕστερα ἀπὸ τὸ ἑκούσιο πάθος, τὸν ζωοποιὸ σταυρό, τὸν διαπιστωμένο θάνατο, τὸν συγκλονισμὸ τῆς φύσεως καὶ τὴν ὁλόσωμη ταφὴ τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστὸς ἀνασταίνεται, ἡ ζωὴ ἐξέρχεται, ὁ θάνατος νικᾶται, ὁ διάβολος συντρίβεται, ὁ λίθος ποὺ σφραγίζει τὸν τάφο ἀποκυλίεται, ἡ κουστωδία ποὺ Τὸν φυλάσσει ἀνατρέπεται.

«Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει, θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει». Τὸ βασίλειο τοῦ θανάτου καταλύεται, ἡ αἰώνιος ζωὴ πλέον βασιλεύει καὶ τὸ «μέγα ἔλεος» κατακλύζει τὸν κόσμο καὶ τὴν ἱστορία. Ὁ Ἀναστὰς Κύριος χαρίζει πλούσια τὴ χαρά Του λέγοντας στοὺς μαθητές Του τὸ «χαίρετε» καὶ προσφέρει ἄφθονη τὴν εἰρήνη Του ἐπαναλαμβάνοντας τὸ «εἰρήνη ὑμῖν».

Κυρίως ὅμως, ὅπως ἐπαναλαμβάνουν οἱ ὕμνοι τῆς Ἐκκλησίας μας, δωρίζει στὸν ἄνθρωπο τὸ «μέγα ἔλεος», δηλαδὴ τὴ μεγάλη Του συγχώρηση καὶ τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης Του. «Συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε», λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία μᾶς προτρέπει ὅπως «συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει», νὰ συγχωρεθοῦμε καὶ νὰ συμφιλιωθοῦμε πλήρως καὶ μὲ ὅλους, διότι ἀνέστη ὁ Κύριος.

Ἂς βάλουμε στὴν ἄκρη, ἀγαπητοί μου, τυχὸν μίση ἢ χρόνια παράπονα, ριζωμένες πικρίες, ἀμετάθετες παρεξηγήσεις, παλιὲς ψυχρότητες καὶ ἀντιπάθειες. Ὁ Κύριος ποὺ σταυρώθηκε γιὰ ὅλους μας ἀναστήθηκε καὶ γιὰ ὅλους μας καὶ γιὰ ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς φίλους μας καὶ γιὰ τοὺς ἐχθρούς μας.

Ἔσχισε τὸ χειρόγραφο τῶν ἁμαρτιῶν ὅλου τοῦ κόσμου, γιὰ νὰ ἐπαναφέρει τὴν ἀγάπη καὶ τὴ ζωή, γιὰ νὰ ἐξαλείψει παντελῶς κάθε ἔχθρα. Ἀπομακρύνοντας τὸν λίθο τοῦ μνήματος γκρέμισε καὶ ὅλα τὰ χωρίσματα στὶς σχέσεις τῶν ἀνθρώπων μεταξύ τους καὶ μὲ τὸν Ἴδιο. Κατήργησε τὶς διαιρέσεις. Ἐκκλησία χωρὶς συγχώρηση εἶναι πίστη σὲ Χριστὸ δίχως ἔλεος. Καὶ πίστη σὲ Θεὸ δίχως ἔλεος εἶναι ἄρνηση τῆς Ἀναστάσεώς Του. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» προϋποθέτει τὸ «συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει», τὸ νὰ συγχωρήσουμε καὶ νὰ συγχωρεθοῦμε μὲ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, ἀφοῦ ὁ Χριστὸς ἀνέστη. Ἀλλὰ καὶ τὸ «ἀλλήλους περιπτυξώμεθα», ὁ ἕνας νὰ ἀγκαλιάσει νοερὰ καὶ ἐν ἀγάπῃ τὸν ἄλλον. Δὲν ἔχουμε πλέον ἐχθρούς. Εἴμαστε ὅλοι ἀγαπημένοι ἀδελφοί.

«Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου, καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος». Ἀναστημένος χριστιανὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ μοιράζεται μὲ τοὺς ἀδελφούς του αὐτὴ τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ τὸ μέγα ἔλεος. Νὰ δώσει ὁ Θεὸς αὐτὸ ποὺ ἀποτελεῖ καὶ εὐχή μας νὰ γίνει καὶ ζωή μας.



ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Καὶ πλούσια τὰ ἐλέη τοῦ Θεοῦ

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ



† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 107η pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 389
Ἀριθμ.
Διεκπ. 201/31-3-2015


Κυριακὴ Βαῒων 2015


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   106Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ: «Στήριξη Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ -Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἤδη εἶναι στοὺς περισσότερους ἀπὸ σᾶς γνωστὸ ὅτι στὴ Μητρόπολή μας ἐδῶ καὶ πέντε χρόνια λειτουργεῖ μία πρότυπη Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας, με τὸ ὄνομα «ΓΑΛΙΛΑΙΑ». Ἡ Μονάδα αὐτὴ ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ 25μελὲς ἐξειδικευμένο ἐπιστημονικὸ προσωπικὸ καὶ εἶναι ἡ μόνη στὴν Ἑλλάδα, στηρίζει ἐντελῶς δωρεὰν καρκινοπαθεῖς προχωρημένου σταδίου, παρέχοντας ἰατρική, νοσηλευτική, ψυχολογική, κοινωνική καὶ πνευματικὴ φροντίδα.

Ἤδη ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» ἔχει περιθάλψει περίπου τετρακόσιους ἀσθενεῖς καὶ ἡ ἐμπειρία τῆς ἀγάπης καὶ τῆς προσφορᾶς ποὺ ζοῦν οἱ λειτουργοὶ ὑγείας μας μαζὶ μὲ τοὺς πάσχοντες ἀδελφούς μας εἶναι ἀνεκτίμητη, καὶ μὲ τὴ νέα χρονιὰ ἐλπίζουμε ὅτι θὰ λειτουργήσει καὶ ὁ πρῶτος στὴν Ἑλλάδα Ξενώνας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας.

Ἕδρα καὶ βάση τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ» εἶναι τὰ Σπάτα καὶ πρῶτα ὁ Θεὸς σύντομα θὰ φιλοξενηθοῦν κάποιες δράσεις της στὸν χῶρο τοῦ πρόσφατα ἀνακαινισθέντος Ἐπισκοπείου μας στὸ Λαύριο.

Στόχος μας εἶναι νὰ ἀγκαλιάσουμε αὐτοὺς ποὺ βασανίζονται ἀπὸ ἔντονους πόνους καὶ ἐπώδυνα συμπτώματα, ποὺ ταλαιπωροῦνται ἀπὸ ψυχολογικὰ καὶ κοινωνικά, συχνὰ ἀξεπέραστα προβλήματα, ποὺ περνοῦν τὴ δοκιμασία καὶ τὸ δρᾶμα τους πολλὲς φορὲς ξεχασμένοι καὶ ἐγκαταλελειμμένοι, ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ φύγουν ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωή. Τὸ ἔργο αὐτό, ὅπως ὅλοι καταλαβαίνουμε εἶναι ἱερό, μοναδικὸ καὶ μεγάλο καὶ εἶναι ἀνάγκη ὅλοι μας νὰ βοηθήσουμε, προκειμένου νὰ στηριχθεῖ καὶ νὰ ἐπεκταθεῖ.

Σᾶς καλῶ λοιπὸν ὅλους νὰ γίνετε συμμέτοχοι σὲ αὐτὴ τὴν εὐλογημένη προσπάθεια. Γι’ αὐτὸ καὶ σήμερα Κυριακὴ τῶν Βαΐων, ποὺ ἑτοιμαζόμαστε καὶ γιὰ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου καὶ γιὰ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεώς Του, σὲ ὅλους τοὺς Ναοὺς τῆς Μητροπόλεώς μας, θὰ περιαχθεῖ δίσκος γι’ αὐτὸν τὸν σκοπό. Δὲν ὑπάρχει καλύτερος τρόπος νὰ γιορτάσουμε αὐτὲς τὶς μέρες ἀπὸ τὸ νὰ προσφέρουμε τὸ περιεχόμενο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς καρδιᾶς μας στοὺς ἀδελφούς μας. Ἡ βοήθεια τοῦ καθενός μας εἶναι ἀπροσμέτρητη.

• Ἐπίσης, σᾶς ἐνημερώνω ὅτι, ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα θὰ ἐπισκεφθοῦμε τὰ Κοιμητήρια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ ψάλουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ νὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν προσφιλῶν μας κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Καλυβίων
12:00 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης

Στὴν Κερατέα, θὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο τὴν Πέμπτη 23 Ἀπριλίου, μετὰ τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι.

• Τέλος, τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, στὶς 6:30 μ.μ., στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων, θὰ τελεσθεῖ καὶ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης, ὅπου πλέον ὅλοι μαζί, ἑνωμένοι, ἀγαπημένοι καὶ συγχωρημένοι, θὰ συμπανηγυρίσουμε τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας.

Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας θὰ διανεμηθεῖ ὡς εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγὸ καὶ θὰ προσφερθεῖ πασχαλινὸ κέρασμα στὸ κτίριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

 ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Σημείωση: Ἡ παροῦσα νὰ ἀναγνωσθεῖ κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, 5ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ., πρὸ τῆς δισκοφορίας, τὸ δὲ Πρόγραμμα τῶν Ἀναστασίμων Τρισαγίων & τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἀγάπης νὰ ἀνακοινωθεῖ ἐκ νέου στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα κατὰ τὸ ἑσπέρας τῆς Μεγάλης Πέμπτης

Ἐγκύκλιος 106η  pdf



ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΑ ΤΡΙΣΑΓΙΑ 2015*



Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

       Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα θὰ ἐπισκεφθοῦμε τὰ Κοιμητήρια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ ψάλουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ νὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν προσφιλῶν μας κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

        

9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Καλυβίων
12:00 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης


        Στὴν Κερατέα, θὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο τὴν Πέμπτη 23 Ἀπριλίου, μετὰ τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι.

Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, στὶς 6:30, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων, θὰ τελεσθεῖ καὶ ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης, ὅπου πλέον ὅλοι μαζί, ἑνωμένοι καὶ συγχωρημένοι, θὰ συμπανηγυρίσουμε τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας.
        Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας θὰ διανεμηθεῖ ὡς εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγὸ καὶ θὰ προσφερθεῖ πασχάλιο κέρασμα στὸ κτήριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.
          
 
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



*Απόσπασμα από την 106η Εγκύκλιο

xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 1429
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 815/4-12-2014


Χριστούγεννα  2014

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 104Η
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ 
Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς
τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως


Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Τί εὐλογία ἡ σημερινὴ ἡμέρα! Τί ὡραία γιορτή! Πόσο βαθειὰ καὶ πόσο ἀληθινή! Ὅποιος νοιώθει τὴ μικρότητά του, τὴν ἁμαρτωλότητά του, ὅποιος ταυτόχρονα ζεῖ ταπεινὰ τὴν αἰώνια διάστασή του, ὅποιος διατηρεῖ ζωντανὴ τὴν πίστη μέσα του, δὲν μπορεῖ σήμερα νὰ μὴ ζεῖ τὴ χαρά τῆς ἐκπληρωμένης προσδοκίας, τὴ χαρὰ τῆς αἰωνίας λυτρώσεως: «Σήμερον πᾶσα φύσις ἀγάλλεται καὶ χαίρει ὅτι Χριστὸς ἐτέχθη ἐκ τῆς παρθένου κόρης». Χαρὰ καὶ ἀγαλλίασή μας ἡ γέννηση τοῦ Κυρίου, ἡ ἐνανθρώπησή Του, ἡ παρουσία Του ἀνάμεσά μας• «Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός. Ὁ λαὸς ὁ πορευόμενος ἐν σκότει, ἴδε φῶς μέγα, ὅτι μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός».

Μέσα στὸν ἀρχέγονο παράδεισο τῆς Ἐδὲμ ψάχνει ὁ Θεὸς τὸν χαμένο, τὸν πεσμένο στὴν ἁμαρτία ἄνθρωπο: «Ἀδάμ, ποῦ εἶ;» (Γεν. γ΄ 9), ἀντηχεῖ βροντώδης ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ. Μέσα στὴν ἐξορία τῆς ἱστορίας, «Θεέ μου, ποῦ εἶσαι;» ἀκούγεται ἀγωνιώδης ἡ κραυγὴ τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Μωϋσῆς, ὁ Δαβίδ, οἱ προφῆτες, οἱ προπάτορες, τὰ ἔθνη καὶ οἱ λαοὶ τὸν Θεὸ προσδοκοῦσαν: «Καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν» (Γεν. μθ΄ 10). Ζοῦσαν περισσότερο τὴν ἀπουσία Του καὶ τὴν ἁμαρτία τους καὶ λαχταροῦσαν τὴν παρουσία Του καὶ τὴ λύτρωσή τους. Αὐτὸ τοὺς ἔλειπε, αὐτὸ στεροῦνταν.

Αὐτὸ ποὺ σήμερα γιορτάζουμε εἶναι ἡ κατάργηση τοῦ προηγούμενου δράματος, τοῦ χωρισμοῦ ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ ἡ ἀνατολὴ τῆς θεϊκῆς παρουσίας στὸν κόσμο. «Ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη» (Βαροὺχ γ΄ 38). Καὶ ὄχι μόνον. Ὁ Κύριος ἔρχεται στὸν κόσμο καὶ εἰσέρχεται στὴν ἱστορία «ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπου γενόμενος» (Φιλιπ. β΄ 7), ἔρχεται ὡς ἄνθρωπος. Καθὼς ὁ Χριστὸς γεννᾶται ἐκ τῆς παρθένου, τιμᾷ τὴν ἀνθρώπινη φύση καὶ τὴν ἀναγεννᾷ. Τί τιμὴ νὰ εἶσαι ἄνθρωπος! Τί εὐλογία νὰ κληρονομεῖς τὴν θεοείδεια, τὴ δυνατότητα τῆς ὁμοιώσεως, τῆς κοινωνίας, τῆς ἑνώσεως μαζί Του, τῆς θεώσεως! Αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία καὶ ἀνθρωπολογία, ὅτι γίνεται ὁ Θεὸς ἄνθρωπος, γιὰ νὰ κάνει θεὸ τὸν ἄνθρωπο.

Καὶ τί φοβερό! Ὅλο αὐτό, ἡ προοπτικὴ τῆς θεώσεως, παραμένει ἄγνωστο στὸν κόσμο δυὸ χιλιάδες χρόνια μετὰ τὴ Γέννηση τοῦ Κυρίου. Ἴσως καὶ μεταξὺ τῶν χριστιανῶν. Δὲν ἀποτελεῖ καύχημα οὔτε ἐπιθυμία οὔτε στόχο καὶ ἐπιδίωξη. Ἀντίθετα, αὐτὴ ἡ ὑπέροχη ἀλήθεια ἐπιμελῶς ἀγνοεῖται καὶ συστηματικὰ περιφρονεῖται καὶ πολεμεῖται. Ἡ ἐποχή μας ἔφτιαξε ἕναν ἄνθρωπο μὲ εὐδαιμονία δίχως εὐτυχία, μὲ χαρὲς δίχως ὅμως χαρά, μὲ ἀνάγκες δίχως πίστη, μὲ καρδιὰ χωρὶς αἷμα, μὲ σῶμα δίχως ψυχή, μὲ ὕπαρξη χωρὶς ζωή. Τσαλάκωσε τὸν κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἄνθρωπο, ξέσχισε τὸ καθ’ ὁμοίωσιν καὶ στὴ θέση του ἔβαλε αὐτὸν ποὺ μοιάζει μὲ τὰ ζῶα καὶ συγγενεύει μὲ τὸ τίποτα. Τί κρῖμα! Γι' αὐτὸ καὶ τὸ ἐρώτημα τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ -ποῦ εἶναι;- ἀντικαταστάθηκε μὲ αὐτὸ τῆς ὕπαρξής Του -ἆραγε ὑπάρχει; Ἡ ἐποχή μας, ἀντὶ νὰ μᾶς προτρέψει στὴ συνάντησή Του, δυστυχῶς μᾶς ἀμφισβητεῖ καὶ τὴν ὕπαρξή Του.

Μέσα στὴ θύελλα αὐτοῦ τοῦ κόσμου, μέσα στὸν παραλογισμὸ τῆς κοσμικότητος, μέσα στὴν τρικυμία τῆς ἀπιστίας, κάπου βρισκόμαστε κι ἐμεῖς πάνω στὸ εὐλογημένο καὶ ἀσφαλὲς σκάφος τῆς πίστεως καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ἐνῷ ὁ κόσμος ξεγελιέται μὲ δεντράκια καὶ λαμπιόνια, μὲ γλυκίσματα καὶ ψεύτικες συνήθειες, μὲ Χριστούγεννα χωρὶς Χριστό, ἡ Ἐκκλησία καὶ μαζί της κι ἐμεῖς ἀγρυπνοῦμε ψάλλοντας «μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός, γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε», διότι ὁ Θεός εἶναι μαζί μας. Δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη ἀλήθεια, δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερη χαρά. «Δεῦτε, λοιπόν, ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ τὸ παρὸν μυστήριον ἐκδιηγούμενοι».

Εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ μᾶς ἀξιώνει νὰ εἴμαστε κι ἐμεῖς μαζί Του καὶ νὰ χαρίζει σὲ ὅλους σας

ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ,
ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

Μετὰ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ τεχθέντι ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Σημείωση:  Νὰ ἀναγνωσθεῖ ἀντὶ κηρύγματος κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία τῆς ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων.

Eγκύκλιος 104η pdf



xr1ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

 

         Πρωτ.1046
Ἀριθμ.
         Διεκπ. 605/3-9-2014
         Εγκυκλίου: 101


Σπάτα, 11 Σεπτεμβρίου 2014

M H N Y M A
Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων Μεσογείων και Λαυρεωτικής
με την έναρξη τού σχολικού έτους 2014-2015

 

Αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες,

Καθώς σήμερα αρχίζει η νέα σχολική χρονιά, συνηθίζεται όλοι με πολλή αγάπη και ελπίδα για κάτι καλύτερο στη ζωή σας να σας δίνουν τις ευχές τους. Εγώ δεν θα το κάνω, παρά το γεγονός ότι αυτό που συνήθως μου ζητάει ο κόσμος ως Επίσκοπο είναι να δώσω την ευχή μου. Και δεν θα το κάνω, γιατί από ό,τι φαίνεται τα θέματα της ζωής δεν τακτοποιούνται με ευχές, αλλά με καθαρές, έξυπνες και τολμηρές αποφάσεις που είναι καρπός αφυπνισμένων συνειδήσεων. Γι΄ αυτό και απλά σήμερα θα σας πω δυό σκέψεις μου μόνο.

Δυστυχώς, η εποχή μας, ενώ γεννά τεχνολογία και πολλαπλασιάζει την πληροφορία, φαίνεται πως κουράζει τους νέους, βουλιάζει τον ενθουσιασμό και πνίγει κάθε όραμα. Η μεγάλη της αρρώστια είναι ότι δεν παράγει πολιτισμό, δεν καλλιεργεί το πνεύμα, έχει χαλάσει την παιδεία, και καταργεί σταδιακά τις σταθερές αξίες, μεταξύ των οποίων και τη δικαιοσύνη και τη δημοκρατία. Κάνει τη ζωή τρικυμιώδη ωκεανό χωρίς λιμάνια. Η παιδεία που με τόσο κόπο και φροντίδα σάς δίδεται δεν έχει ζωή και όραμα. Είναι σαν τροφή που έχει θερμίδες και όχι βιταμίνες. Ούτε γεύση. Αυτό που συνήθως συμβαίνει είναι ότι εσείς τα παιδιά μπαίνετε σε μια μηχανή παραγωγής γνώσης, επειδή δεν έχει κάτι άλλο να σας προσφέρει η σημερινή κοινωνία.

Κάποιοι υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει φως. Αυτό είναι επικίνδυνο λάθος. Υπάρχει φως. Απλά το φως δεν μπορεί να σας το προσφέρει η επικρατούσα αντίληψη και πρακτική, που αρνήθηκε το ιερό παρελθόν και ασέβησε στην ταυτότητα και τον πολιτισμό μας. Αυτή όμως σχεδιάζει για τη ζωή σας. Δεν πρέπει να δεχθείτε αποτυχημένες δομές ζωής και σκέψης. Ό,τι σας δώσει αυτό το σύστημα είναι στη βάση του ή λάθος ή ψεύτικο ή σαθρό ή ελλιπές. Ακόμη και την Εκκλησία και την πίστη όπως συχνά την εκφράζει, δεν θα άξιζε να την πιστέψετε.

Δοκιμάστε να χτίσετε εσείς τις νέες υποδομές της αναγέννησής σας. Στον σχεδιασμό τής νέας ζωής πρέπει οπωσδήποτε να έχετε υπεύθυνο λόγο. Μη κάνετε όμως το λάθος να το προσπαθήσετε μόνοι σας. Δεν θα τα καταφέρετε. Ψάξτε να βρείτε τους λίγους που μπορούν αγνά να σας βοηθήσουν. Τις πηγές που έχουν καθαρό νερό. Και υπάρχουν τέτοιες. Απλά, πρέπει να τις ψάξετε, για να τις ανακαλύψετε. Το φως και την αλήθεια δεν θα τα βρείτε πίσω από την καταστροφική αναρχία και την αγανακτισμένη ανατροπή των πάντων ούτε μέσα στον μηδενισμό και την αδιαφορία ούτε στο στεγνό εκπαιδευτικό σας πρόγραμμα ούτε στις υποσχέσεις και στις ευχές.

Εγώ το μόνο που μπορώ να σας πω ως ο Επίσκοπος της περιοχής είναι ότι είμαι στη διάθεσή σας. Ό,τι έχω στη ζωή μου σας ανήκει και ό,τι υπάρχει ως Εκκλησία σάς προσφέρεται με πολύ καλή διάθεση. Δοκιμάστε, αν νομίζετε σωστό, όλα τα άλλα. Μη βιαστείτε όμως να απορρίψετε την Εκκλησία, πριν την γνωρίσετε. Ούτε τον Χριστό. Είναι άλλο από αυτό που νομίζετε. Αν τελικά δεν βρείτε φως και συμπαράσταση αλλού, εμείς σας περιμένουμε. Κι εγώ προσωπικά δεν πρόκειται να αρνηθώ καμία πρόταση για διάλογο, επικοινωνία, μοίρασμα γνώσης, πίστης και εμπειρίας σε όποιον μαθητή τής περιοχής μας μου το ζητήσει, ανεξάρτητα από την θρησκεία και τις αντιλήψεις του. Θέτω τον εαυτό μου και στη διάθεση των 15μελών συμβουλίων. Ό,τι μπορώ θα το κάνω για σας, όπως πιστεύω και πολλοί από τους ιερείς μας. Θα θέλαμε να ζήσουμε για σας και μόνον. Γιατί δεν έχουμε άλλη ελπίδα για τον τόπο μας εκτός από σας. Και καμία ελπίδα για σας εκτός από τον Χριστό, την Εκκλησία και το θησαυροφυλάκιο του δοκιμασμένου πνευματικού πλούτου της.

Να έχετε όλοι σας, καθηγητές, γονείς και μαθητές την ευχή τού Θεού.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


 Μήνυμα  pdf  Φυλλάδιο  pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



         Πρωτ.707
Ἀριθμ.
         Διεκπ. 438/28-5-2014


Κυριακὴ  Ἁγίων Πατέρων, 1 Ἰουνίου 2014

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ 99H


Πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς ἐφημερίους
καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,

Τέλειωσε γιὰ φέτος ἡ ἀναστάσιμη περίοδος, καὶ ζοῦμε πλέον μὲ τὴν προσδοκία τῆς Πεντηκοστῆς. Ἡ ψυχή μας παλινδρομεῖ ἀνάμεσα στὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ στὴν ἐλπίδα τῆς χάριτος τοῦ Ἁγ. Πνεύματος. «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν». Εὔχομαι σὲ ὅλους πλούσια τὴν εὐλογία τοῦ Παρακλήτου. Ἤδη παρῆλθε καὶ ἡ ἐκκρεμότητα τῶν ἐκλογῶν τῆς Τοπικῆς Αὐτοδιοίκησης καὶ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, καὶ ὅπως πάντα τὴν ἔνταση τῶν μεταξύ μας διαιρέσεων τὴν διαδέχεται τώρα ἡ πρόκληση τῆς ἑνότητος καὶ κοινῆς προσπάθειας, ὥστε ὅλοι μαζὶ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν ἐπίθεση τῆς δυσβάσταχτης πλέον καθημερινότητος. Εἶναι τόσο δύσκολα τὰ προβλήματά μας, ποὺ ἴσως αὐτοὶ ποὺ ἔχασαν στὶς ἐκλογὲς θὰ πρέπει νὰ νοιώθουν περισσότερο ἀνακουφισμένοι ἀπὸ ὅσους κέρδισαν. Ἐμεῖς εὐχόμαστε καλὴ δύναμη καὶ ἐπιτυχία στὴν ἀποστολή τους.

Εἶμαι βέβαιος ὅτι οἱ ἐκλεγμένοι ἐκπρόσωποι τῶν τοπικῶν κοινωνιῶν μὲ ἀνανεωμένο τὸν ἐνθουσιασμό τους θὰ κάνουν ὅ,τι καλύτερο μποροῦν ὅλοι μαζὶ γιὰ νὰ ἀνακουφίσουν τὸν τσακισμένο ἀπὸ τὴν γενικευμένη κρίση λαό μας. Κι ἐμεῖς ὡς Ἐκκλησία, στὸ μέτρο ποὺ μᾶς ἀναλογεῖ καὶ στὸν βαθμὸ ποὺ θὰ μᾶς ζητηθεῖ, θὰ στηρίξουμε κάθε καλὴ προσπάθεια μὲ ὅλες μας τὶς δυνάμεις. Ἡ συνεργασία ὅλων μας εἶναι κυρίως σήμερα καὶ ἀναγκαία καὶ τεράστια σὲ δύναμη.

Ἡ περασμένη ὅμως Κυριακὴ σφραγίσθηκε καὶ ἀπὸ ἕνα ἄλλο σημαντικὸ γεγονὸς ἐκκλησιαστικοῦ χαρακτῆρος: τὴ συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη μας κ. Βαρθολομαίου μὲ τὸν Πάπα Ρώμης κ. Φραγκίσκο στὰ Ἱεροσόλυμα, μπροστὰ στὸν Πανάγιο Τάφο, 50 χρόνια μετὰ τὴν ἄρση τῶν ἀναθεμάτων.

Τὰ ΜΜΕ πρόβαλαν τὸ γεγονὸς καὶ μίλησαν γιὰ ἀγάπη, συμφιλίωση, συγχωρητικότητα, ἀμοιβαία κατανόηση καὶ πρόοδο στὶς σχέσεις τῶν ἐκκλησιῶν. Κάποιες ἄλλες φωνὲς ἔκαναν λόγο γιὰ προδοσία τῆς πίστης, συμβιβασμὸ καὶ ὑποταγὴ σὲ ὑποδείξεις τῆς νέας ἐποχῆς καὶ τοῦ παγκόσμιου συγκρητισμοῦ.

Ἐπειδὴ πιθανὸν ὅλα αὐτὰ νὰ ἐκφράζουν τὸ καθένα ξεχωριστὰ μέρος τῆς ἀλήθειας ἀλλὰ καὶ ἀπὸ μόνα τους νὰ σκεπάζουν τὸ μυστικό της ἢ καὶ νὰ ὁδηγοῦν τὸν λογισμό μας καὶ τὸ αἴσθημα τῆς πίστεως σὲ λάθος κατευθύνσεις, θεώρησα ὅτι ἔπρεπε νὰ ἐπικοινωνήσω μαζί σας μὲ τὴν πνευματική εὐθύνη μου ὡς ἐπισκόπου τῆς περιοχῆς μας.

Ποιός θὰ μποροῦσε νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι ἡ ἀγάπη, ἡ συγχώρηση καὶ ἡ συμφιλίωση εἶναι ἔννοιες ποὺ ἀντιβαίνουν στὴν εὐαγγελικὴ ἀλήθεια; Σὲ τί ἆραγε θὰ βοηθοῦσε τὸ νὰ συντηροῦνται ἀναθέματα μιᾶς περίπου χιλιετίας, ποὺ στὴν οὐσία στέρησαν τὴν κοινωνία καὶ ἀπέκοψαν ἀπὸ τὸ ἱερὸ σῶμα τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας ἑκατομμύρια ἀνυποψίαστους πιστοὺς τοῦ Δυτικοῦ κυρίως κόσμου γιὰ ὁλόκληρους αἰῶνες μέχρι σήμερα; Ἀπὸ τὴν ἄλλη, πῶς νὰ ἀρνηθοῦμε ὅτι τὸ φοβερὸ σχῖσμα τοῦ 11ου αἰῶνος ὁδήγησε σὲ μία ἀνεξέλεγκτη παραγωγὴ αἱρετικῶν δοξασιῶν καὶ διδασκαλιῶν ποὺ διαπότισαν ὁλόκληρη τὴ ζωὴ τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ καὶ τελικὰ παραμόρφωσαν τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἀλλοίωσαν τὸ ἦθος τῆς πίστεως καὶ ἀποδόμησαν τὴν αἴσθηση τοῦ μυστηρίου; Πῶς νὰ ἀρνηθοῦμε τὸ ἀποτέλεσμα, ποὺ ἦταν ἡ πίστη νὰ ἔχει ἐκφυλιστεῖ σὲ παραδοχὴ χριστιανικῶν ἀπόψεων, ἡ κοινωνία τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχει ἀντικατασταθεῖ ἀπὸ τὰ κοινωνικὰ ἔργα, ἡ Ἐκκλησία νὰ ἔχει καταντήσει θρήσκευμα, ἡ θεολογία στοχασμός, καὶ ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ φραστικὸ ἐπιχείρημα δίχως οὐσιαστικὸ ἀντίκρυσμα;

Δὲν θὰ ἀδικούσαμε τὴν ἀλήθεια, ἂν λέγαμε ὅτι ἡ Δύση μετὰ τὴν διακοπὴ τῆς κοινωνίας της μὲ τὶς Ἐκκλησίες τῆς Ἀνατολῆς, καὶ στὴν οὐσία τὴν ἀπόσχισή της ἀπὸ τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, ἀποξενώθηκε, ἀναπόφευκτα ὁδηγήθηκε σὲ πλάνες, νόθευσε τὴν πίστη καὶ ὡς ὁμολογία καὶ ὡς βίωμα καὶ ἀποδυνάμωσε τὴν ἐνέργεια τῆς χάριτος, ἀφοῦ τὴν ἀντικατέστησε μὲ τὸν ἠθικὸ ἀγῶνα. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἅγιοι ὅπως ὁ Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καὶ ὁ Μᾶρκος ὁ Εὐγενικὸς ἀγωνίστηκαν τόσο γιὰ νὰ τονίσουν τὴ διαφορὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τὶς παπικὲς κακοδοξίες. Ἀπόδειξη δὲ ὅτι ἡ Δύση ἀνυποψίαστη κολυμπάει μέχρι σήμερα μέσα σὲ μιὰ θάλασσα ἀλλοιωμένου ἤθους, πλανῶν καὶ αἱρετικῶν δοξασιῶν εἶναι ὅτι δυσκολεύεται νὰ κατανοήσει τοὺς παραπάνω θεολόγους ἁγίους, ἀλλὰ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία, μὲ συνέπεια ἡ ἐπικοινωνία μας νὰ ἀπαιτεῖ ἀτέρμονες διαλόγους μὲ ἀμφίβολο ἀποτέλεσμα. Γι΄ αὐτὸ καὶ πρώτιστη εὐθύνη μας δὲν εἶναι νὰ ἀντιπαρατεθοῦμε ἐμπαθῶς καὶ νὰ καταδικάσουμε τοὺς κληρονόμους τῆς κακοδοξίας, ἀλλὰ μὲ ἀγάπη, πόνο καὶ ταπείνωση νὰ ὁμολογήσουμε καὶ νὰ καταστήσουμε ἐνεργὸ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μέσα μας.

Αὐτὸ ποὺ στὴν οὐσία μᾶς χωρίζει, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, δὲν εἶναι ἡ διεκδίκηση κάποιου πρωτείου, οὔτε οἱ θλιβερὲς συνέπειες ἱστορικῶν ἐκτροπῶν ὅπως οἱ Σταυροφορίες, οὔτε ἀκόμη καὶ τὰ βαθειὰ τραύματα ποὺ προκαλεῖ μέχρι σήμερα ἡ ὀργανωμένη ἐξαπάτηση τῆς Οὐνίας, οὔτε ἴσως οἱ διαφορετικοὶ τύποι κάποιων λειτουργικῶν καὶ μυστηριακῶν πράξεων. Αὐτὰ ὅλα βεβαίως εἶναι μεγάλα ἀτοπήματα ποὺ προκάλεσαν βαθύτατα τραύματα, τὰ ὁποῖα ὅμως θὰ μποροῦσαν κάπως νὰ διευθετηθοῦν μέσα στὴν Ἐκκλησία μας. Γι’ αὐτὸ καὶ πρωτοβουλίες συγχώρησης πρὸς αὐτὴ τὴν κατεύθυνση εἶναι ὁπωσδήποτε εὐλογημένες, ἐφόσον δὲν προσβάλλουν τὴν ἀκεραιότητα τοῦ Ὀρθοδόξου ἤθους καὶ δόγματος. Τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι λέξεις ὅπως μυστήριο, χάρις, ταπείνωση, πίστη, ἀγάπη, ἀλήθεια, θεολογία ἀπογυμνώθηκαν ἀπὸ τὸ πνευματικό τους νόημα, στέγνωσαν ἀπὸ περιεχόμενο καὶ ἐκφυλίστηκαν σὲ ἐκκοσμικευμένες ἐκφράσεις μὲ θρησκευτικὸ ἐπίχρισμα. Καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ παραμόρφωσε ἡ αἵρεση τῆς Δύσης καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ ἀνθρώπου ἀσχήμισε ὡς συνέπεια.

Πῶς λοιπὸν αὐτὰ νὰ τὰ παραγνωρίσουμε; Οὔτε μποροῦμε οὔτε πρέπει. Δίπλα ὅμως σὲ ὅλα αὐτὰ ὑπάρχει μιὰ τραγικὴ ἀλήθεια. Ἐξίσου τραγικὴ πρὸς τὴν πλάνη τῆς Δύσεως εἶναι καὶ ἡ ἐκτροπὴ τῆς Ἀνατολῆς. Ἡ Δύση ἔχασε τὴν πίστη της. Ἡ Ἀνατολὴ μέχρι σήμερα κρατᾶ μὲν τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ἀλλὰ διερωτῶμαι πόσο ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι τὴν ζοῦμε. Κι ἂν ἡ ζωή μας εἶναι ξένη πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας, μήπως τελικὰ εἴμαστε χειρότεροι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐπειδὴ τὴν ἔχασαν, τὴν ἀγνοοῦν;
Ἀντὶ νὰ φωνάζουμε σὲ ὑβριστικοὺς τόνους κατὰ τῶν Δυτικῶν, μήπως θὰ ἔπρεπε στόχος τοῦ ἐλέγχου μας νὰ εἶναι ὁ ἑαυτός μας; Ἀλήθεια, σὲ τί ὠφελεῖ ὅταν ὑποστηρίζουμε μιὰ πίστη ποὺ δὲν τὴν ἐπιβεβαιώνει ἡ ζωή μας; Τί καλὸ ἔχει ἕνας δριμὺς ἔλεγχος τῶν ἄλλων ποὺ ἔτσι γεννήθηκαν κι ἔτσι μορφώθηκαν, ὅταν δὲν ὑπάρχει ἕνας ἀντίστοιχος ἔλεγχος γιὰ τὴ δική μας ἀσυνέπεια; Σὲ τελικὴ ἀνάλυση, ἴσως αὐτὸ ποὺ κυρίως χρειάζεται στὶς διαχριστιανικὲς σχέσεις, δὲν εἶναι ὁ ἀδυσώπητος ἔλεγχος τῆς «Δυτικῆς πλάνης», οὔτε οἱ πληθωρικὲς ἐκδηλώσεις ἀνώριμης φιλίας, ὅσο ἡ εὐθαρσὴς ὁμολογία τῆς Ὀρθόδοξης πίστης μας καὶ ἡ ταπεινὴ πρόσκληση πρὸς τοὺς Δυτικούς, μήπως τελικὰ αὐτοὶ ζήσουν μὲ περισσότερη συνέπεια ὅ,τι ἐμεῖς κρατήσαμε ὡς πίστη, ἀλλὰ δὲν ἐπιβεβαιώσαμε μὲ τὴ ζωή μας, ὅ,τι αὐτοὶ ἀγνοοῦν ὡς ἦθος καὶ διδασκαλία, ἀλλὰ ἐνδεχομένως ἀναζητοῦν ὡς ἀλήθεια.

Αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε εἶναι ἡ ἐν ταπεινώσει ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ἡ ἐν ἀγάπῃ ὁμολογία μας στὸν κόσμο τῶν ἑτεροδόξων. Ὄχι τόσο ὁ ἔλεγχος τῶν ἄλλων γιὰ τὶς πλάνες τους, ὅσο ἡ δική μας μετάνοια γιὰ τὸ ἔλλειμμα τῆς βιωμένης μαρτυρίας μας. Ἂν δὲν βλέπουν τὴ διαφορὰ στὴ ζωή μας, τότε πῶς νὰ τὴν ἀναγνωρίσουν στὰ δόγματά μας;
Ἂν ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἡ Δύση δὲν ὁμολογήσει ταπεινὰ τὴ δογματικὴ ἐκτροπή της καὶ δὲν αἰσθανθεῖ τὴν ἀνάγκη τῆς ἐπιστροφῆς της «εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν», ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολὴ δὲν ζήσει τὴν εὐλογία τοῦ θεολογικοῦ πλούτου της ὡς εὐθύνη, ἀλλὰ καὶ δὲν διακρίνει τὴν ἀνάγκη τῆς μετανοίας γιὰ τὴν ἀσυνεπῆ μαρτυρία της, τότε οἱ διάλογοι, οἱ πρόωρες συμπροσευχὲς καὶ οἱ κοινὲς συναντήσεις θὰ ἔχουν χαρακτήρα μόνο κοσμικὸ καὶ ἐπικοινωνιακό, ἐνῶ στὴν οὐσία θὰ βαθαίνουν τὴ σύγχυση καὶ θὰ ἀπομακρύνουν ὅλους μας ἀπὸ τὴν μία καὶ σώζουσα ἀλήθεια.

Ἀδελφοί, «γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε, πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω» (Α΄ Κορ. ιστ΄ 13, 14).

 

Μετ’ εὐχῶν καὶ πολλῆς τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης

 

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Υ.Γ.: Ἡ κοινοποίηση τῆς παρούσης, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἀναρτημένη στὴν ἱστοσελίδα τῆς Μητροπόλεως www.imml.gr, ἐπαφίεται στὴν κρίση τῶν κατὰ τόπους ἐφημερίων καὶ Ἀρχιερατικῶν Ἐπιτρόπων.

 Ἐγκύκλιος 99η pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 617
Ἀριθμ.
Διεκπ. 388/5-5-2014


Κυριακὴ  Παραλύτου, 11 Μαΐου 2014


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   98Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Α Ν Ε Σ Τ Η !

Ἤδη πέρασαν τρεῖς ἑβδομάδες ἀπὸ τὸ Πάσχα, ἀπὸ τὴ γιορτὴ τῆς ἀληθινῆς πανηγύρεως καὶ τῆς αὐθεντικῆς εἰρήνης καὶ βρισκόμαστε πάλι μπροστὰ στὴν πρόκληση πολλαπλῶν αὐτὴ τὴ φορὰ ἐκλογῶν. Ὁ πασχαλινὸς ἑορτασμὸς λαμπροφόρος, γεμᾶτος φῶς καὶ χαρά. Ἡ πραγματικότητα ὅμως καὶ πάλι ζοφερή. Ἡ καθημερινότητα δυσβάσταχτη, οἱ προοπτικὲς ἀμφίβολες, οἱ ἐλπίδες ἐξανεμισμένες, οἱ ἐπιλογὲς περιορισμένες. Κρίση πρωτοφανής, προβλήματα τεράστια, πολιτευτὲς πολλοί, ἱκανοὶ ὅμως ἡγέτες ἐλάχιστοι, ὁ λαὸς βουλιαγμένος σὲ σύγχυση καὶ ἀθυμία. Φτώχεια, ἐξουθενωτικὰ μέτρα, ἀνεργία, θλίψη, αἴσθηση ἀδιεξόδου.

Κάποιοι ἰσχυρίζονται ὅτι βλέπουν φῶς. Μάλιστα ἐπαγγέλλονται σωτήριες λύσεις. Οἱ ὑποψήφιοι ὑπόσχονται. Τὰ ὀνόματα τῶν ποικίλων παρατάξεων δίνουν μιὰ εἰκόνα αἰσιοδοξίας. Ἐμεῖς ὅμως, ὁ λαός, ἀκόμη ὑποφέρουμε. Αὐτὸ ποὺ βλέπουμε μᾶς πονάει. Αὐτὸ ποὺ φανταζόμαστε μᾶς τρομάζει. Αὐτὴ εἶναι ἡ ὁρατὴ εἰκόνα τῆς κρίσης, αὐτὸ ποὺ φαίνεται.

Στὴν πραγματικότητα ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἡ κρίση εἶναι πνευματική. Ἐδῶ εἶναι τὸ πρόβλημα. Γι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἐλπίδες μας εἶναι μόνο πνευματικές. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι καὶ τὰ κριτήριά μας καὶ οἱ πολιτικές μας ἐπιλογὲς καὶ ἡ ψῆφος μας πρέπει νὰ ἔχουν βασικὰ πνευματικὸ ὑπόβαθρο. Ἀλήθεια, πῶς νὰ ψηφίσουμε ἕναν ἄνθρωπο δίχως ἀρετὴ καὶ τόλμη; Πῶς νὰ ἐμπιστευθοῦμε ἡγέτες δίχως σοβαρότητα καὶ ἀρχές, δίχως φόβο Θεοῦ καὶ σεβασμὸ στὴν ἱστορία, δίχως εὐαισθησία πίστεως, δίχως σταθερὲς καὶ ἀξίες; Ἂν σὲ τέτοιους ἐμπιστευθοῦμε τὴν ψῆφο μας, ἁμαρτάνουμε.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ εὐθύνη γενικὰ τῶν πολιτικῶν ἐκπροσώπων μας εἶναι μεγάλη. Αὐτοὶ μᾶς χάλασαν. Αὐτοὶ μᾶς ἔφτιαξαν μία κοινωνία ἀνεκτικὴ στὰ ναρκωτικά, ἀσεβῆ στὰ ἱερά, ἄτονη ἢ ἀναρχικὴ στὶς ἀντιδράσεις. Ἀποποινικοποίησαν τὴ μοιχεία, νομιμοποίησαν τὶς ἀμβλώσεις, θεσμοθέτησαν τὸν πολιτικὸ γάμο καὶ τὶς ἀνίερες συμβιώσεις, κατήργησαν τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς. Καὶ τώρα; Τώρα θέλουν νὰ καῖνε τοὺς νεκρούς, νὰ παντρεύουν ἄτομα τοῦ ἰδίου φύλου, νὰ παίρνουν τὰ ὄργανά μας εἰκάζοντας τὴ συναίνεσή μας, νὰ διευκολύνουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ φεύγουν ἀπὸ αὐτὸν τὸν κόσμο μὲ πολιτικὴ κηδεία, ἀδιάβαστοι, δίχως μιὰ προσευχή, δίχως μιὰ εὐλογία γιὰ τὴν ἄλλη ζωή• μὲ μοναδικὴ σφραγῖδα ἕνα μικρὸ ἠλεκτρονικὸ τσιπάκι καὶ ἕνα τεράστιο ψέμα μέσα καὶ γύρω τους.

Ἀλλὰ καὶ ἡ δική μας εὐθύνη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, δὲν εἶναι μικρή. Ἡ ποιότητα καὶ τὸ ἦθος ἑνὸς λαοῦ δὲν φαίνονται ἀπὸ τὸ πῶς ἐπιτίθεται, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πῶς γνωρίζει νὰ ἀμύνεται. Ἀπὸ τὰ ἀντανακλαστικά του γιὰ ἀντίδραση. Ἡ πραγματικὴ κρίση φαίνεται ἀπὸ τὸ ὅτι ὡς λαὸς δὲν εἴχαμε σύνεση καὶ τόλμη νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν πρωτοφανῆ πρόκληση στὸ οἰκονομικὸ καὶ κοινωνικὸ ἐπίπεδο. Καὶ τοῦτο διότι ἀποδειχθήκαμε πνευματικὰ γυμνοί. Συνέπεια καὶ αὐτὸ τῆς ἀποϊεροποίησης τῆς ζωῆς μας. Ἕνας στεγνὸς μηδενισμός, μία ἀνόητη ἀσέβεια, ἕνας παθολογικὸς καὶ μυωπικὸς ἐγωκεντρισμός, μιὰ ἄνευρη καὶ ἄκαρπη παιδεία, γκρέμισαν τὴν πίστη μας, ἀποδυνάμωσαν τὰ ἰδανικά, ὁδήγησαν σὲ ἀνόητες ἐπιλογὲς καὶ ἐξαφάνισαν κάθε ἰκμάδα καὶ ἴχνος τόλμης ἀπὸ τὸν λαό μας. Ἕνας λαὸς ποὺ παλινδρομεῖ ἀνάμεσα στὴν ἀγριότητα καὶ τὴν ἀπάθεια, ἀνάμεσα στὸ θράσος καὶ τὴν ἀνοησία, πῶς, ἀγαπητοί μου, νὰ ἀντισταθεῖ; Μᾶς ρούφηξαν τὸ αἷμα κι ἔτσι μᾶς πῆραν καὶ τὰ χρήματα καὶ τὰ δικαιώματα. Καὶ κυρίως τὴν ἀξιοπρέπεια.

Τέτοια κοινωνία μᾶς φτιάξανε. Τέτοια κοινωνία φτιάξαμε. Καὶ ὅλα αὐτὰ στηρίχθηκαν σὲ αὐτοὺς ποὺ ἐκλέξαμε καὶ σὲ μᾶς ποὺ τοὺς ψηφίσαμε. Ἐμεῖς καὶ ἐγκρίνουμε καὶ συγχωροῦμε, καὶ συχνὰ ἀδιαφοροῦμε. Γι’ αὐτὸ φταῖμε. «Ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου», λέγει ὁ ψαλμός. Μὲ τέτοια ἀθυμία καὶ βαθὺ πόνο, ἀπευθύνομαι σὲ ὅσους μποροῦν νὰ ἀκούσουν τὴν ἀδύνατη φωνή μου, σήμερα Κυριακὴ τοῦ Παραλύτου.

Ἔχω ὅμως μέσα μου καὶ μιὰ ἐλπίδα. Τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ξυπνήσουμε. Ἦρθε ἡ ὥρα γιὰ ἕνα γερὸ κόλαφο στὸ ἄθλιο σύστημα ποὺ μᾶς ρούφηξε ὅλο τὸ πνεῦμα. Τὸ κακὸ πρέπει νὰ σταματήσει τώρα καὶ ξεκάθαρα. Τὸ κακὸ δὲ δὲν εἶναι ποιοὶ τελικὰ θὰ βγοῦν καὶ τί θὰ κάνουν. Τὸ κακὸ γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ δώσουμε λόγο στὸν Θεὸ καὶ τὴν ἱστορία εἶναι τί θὰ κάνουμε ἐμεῖς, ἡ ὑπεύθυνη ψῆφος ἢ ἡ ἀδιαφορία μας.

Ἂς προσέξουμε πολὺ σὲ αὐτὲς τὶς ἐκλογές. Τὸ μήνυμα ποὺ θὰ δώσουμε πρέπει νὰ εἶναι πνευματικό. Μᾶς λένε ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρέπει νὰ σιωπήσει. Δὲν εἶναι δουλειά της νὰ ταράζει τὸν κόσμο. Εἶναι ὅμως ἀποστολή της νὰ ἀφυπνίζει.  Γι’ αὐτὸ καὶ τώρα εἶναι ἡ ὥρα ποὺ πρέπει νὰ μιλήσει. Ἂν πάλι σιωπήσουμε, τότε «καὶ οἱ λίθοι κεκράξονται». Δὲν ἀντέχουμε ἄλλο. Ἔχει ἀποστρέψει τὸ πρόσωπό του ὁ Θεὸς ἀπὸ πάνω μας. Νοιώθουμε ἐντελῶς ἀβοήθητοι σὲ ἕναν κατήφορο χωρὶς τέρμα. Θέλουμε τὸ φρένο τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μας. Καὶ αὐτὸ ἔχει νὰ κάνει μὲ τὴν ψῆφο μας. Ἐμπιστευόμαστε μόνον ἀνθρώπους ποὺ πιστεύουν στὸν Θεό, ποὺ τιμοῦν τὴν ἱστορία καὶ τὶς παραδόσεις μας, ποὺ σέβονται τὸν ἑαυτό τους, ποὺ ἀγαποῦν τὴν Ἑλλάδα πάνω ἀπὸ τὰ συμφέροντά τους, πρόσωπα τίμια καὶ μὲ σεβασμὸ στὴν ἱερὴ παρακαταθήκη ποὺ κληρονομήσαμε καὶ ὄχι μὲ ὑποτέλεια στὴν ἄθλια ταυτότητα ποὺ μᾶς κατασκευάζουνε.

Εἶναι πολὺ κρίσιμες αὐτὲς οἱ ἐκλογές. Ἐλπίδα μας -καὶ μάλιστα μεγάλη- εἶναι ὅτι θὰ δώσουν ἕνα σαφὲς καὶ ἠχηρὸ πνευματικὸ μήνυμα στὴν κοινωνία μας, ὅτι θὰ ἐκφρασθεῖ πνευματικὰ ὁ λαός μας. Ἂν κάτι τέτοιο συμβεῖ, τότε θὰ σημάνουν καὶ τὴν ἀρχὴ τῆς ἀλλαγῆς. Μιᾶς ἀλλαγῆς ποὺ καὶ ἀναγκαία εἶναι καὶ ἐπιθυμητὴ καὶ ἐφικτή. Ἡ διαφορὰ ἀπὸ τὴν εὐλογημένη κατάσταση ποὺ ὅλοι ἐπιθυμοῦμε εἶναι τεράστια. Ἡ ἀπόσταση πολὺ μικρή. Ὅσο μιὰ ἀπόφαση πνευματική.

 Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ στηρίζει τὸν λαὸ καὶ τὸ ἔθνος μας. Ἐμεῖς νὰ ψηφίζουμε κι Ἐκεῖνος νὰ ἐκλέγει. Καὶ νὰ φωτίζει τοὺς ἡγέτες μας «ἵνα καὶ ἡμεῖς ἐν τῇ γαλήνῃ αὐτῶν ἤρεμον καὶ ἡσύχιον βίον διάγωμεν ἐν πάσῃ εὐσεβείᾳ καὶ σεμνότητι».

 Μὲ ἀναστάσιμες εὐχὲς καὶ ἀγάπη,

 

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 98η  pdf


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 490
Ἀριθμ.
Διεκπ. 328/31-3-2014


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2014


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(97Η )

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Καὶ δι’ Αὐτοῦ «ὁ ᾅδης ᾐχμαλώτισται, ὁ Ἀδὰμ ἀνακέκληται, ἡ κατάρα νενέκρωται,
ἡ Εὔα ἠλευθέρωται, ὁ θάνατος τεθανάτωται καὶ ἡμεῖς ἐζωοποιήθημεν»

Ὁ ᾅδης αἰχμαλωτίστηκε, ὁ Ἀδὰμ ἀποκαταστάθηκε, ἡ κατάρα τῆς ἁμαρτίας χτυπήθηκε θανάσιμα, ἡ Εὔα ἐλευθερώθηκε, ὁ θάνατος θανατώθηκε κι ἐμεῖς δεχθήκαμε τὸ πλήρωμα τῆς ζωῆς.

Αὐτὸ γιορτάζουμε σήμερα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, τὸ φῶς, τὴ νίκη, τὴ ζωή, τὸν θρίαμβο τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τὴ διάλυση τοῦ σκότους, τὴν κατάργηση τῆς ἁμαρτίας, τὴ νέκρωση τοῦ θανάτου, τὴ συντριβὴ τοῦ κράτους τοῦ διαβόλου. Γι’ αὐτὸ καὶ «χαρᾶς τὰ πάντα πεπλήρωται», καὶ ἀκατάπαυστα πανηγυρίζουμε ψάλλοντας τὸν ἀναστάσιμο παιᾶνα «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν...» καὶ ἀνταλλάσσοντας τὸν ἀναστάσιμο χαιρετισμό «Χριστὸς Ἀνέστη, Ἀληθῶς Ἀνέστη!».

Αὐτὸ δὲν σημαίνει ὅτι δὲν ὑπάρχει διάβολος, οὔτε ὅτι ἔχει ἐξαφανιστεῖ ἡ ἁμαρτία, οὔτε ὅτι δὲν μᾶς ἀπειλεῖ ὁ θάνατος. Ἀλλὰ ὅτι αὐτὰ δὲν εἶναι πλέον ἀκατανίκητα. Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ αἰώνιος νικητής. Καὶ μάλιστα Αὐτὸς ποὺ νίκησε καὶ γιὰ λογαριασμό μας. Δυστυχῶς ὅμως, ὁ κόσμος ἀκόμη «κεῖται ἐν τῷ πονηρῷ», συμμαχεῖ μὲ τὴν ἄρνηση τοῦ Θεοῦ καὶ τὶς ἀντίχριστες δυνάμεις, καὶ συνεχίζει νὰ ὑβρίζει τὸ ὄνομά Του καὶ νὰ ἀσεβεῖ κατὰ τοῦ παναγίου προσώπου Του. Γι’ αὐτὸ γιὰ ὅσους ἔτσι πορεύονται ὁ θάνατος δὲν εἶναι πλέον ἀναπόφευκτη καταδίκη ἀλλὰ συνειδητὴ ἐπιλογή.

Ὅλα αὐτὰ τὰ ζοῦμε ἰδιαίτερα στὶς μέρες μας, τὰ βλέπουμε. Ἡ ἀποστασία διαρκῶς διευρύνεται, ἡ κακότητα ἐπεκτείνεται, ἡ διαστροφὴ μεγεθύνεται. Ἡ ἀνάγκη τοῦ Θεοῦ περιορίζεται, ἡ πίστη στὸν Χριστὸ προσβάλλεται, ἡ Ἀνάσταση ἀμφισβητεῖται. Ὁ Θεὸς περιφρονεῖται. Παντοῦ πόλεμοι, ἀναταραχές, θεομηνίες, ἀντίχριστα μηνύματα. Ἕνας κόσμος ἀναστατωμένος, ἀποπροσανατολισμένος, «συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ». Καὶ ὅλα αὐτὰ μετὰ τὸν θρίαμβο τῆς Ἀναστάσεως. Τί παράξενο! Πῶς εἶναι δυνατὸν αὐτὰ νὰ συμβαίνουν τώρα ποὺ τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας, τοῦ θανάτου καὶ τοῦ διαβόλου ἔχουν συντριβεῖ;

Μέσα ὅμως στὴν ἀγριότητα τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς αὐτοῦ τοῦ κόσμου ἀκούγεται ἡ φωνὴ τοῦ ἀγγέλου ὅτι «ἠγέρθη ὁ Κύριος», μέσα στὶς κραυγὲς μίσους τοῦ ὄχλου ἀντηχεῖ ἡ ὁμολογία τῶν μαθητῶν «ὅτι ἀνέστη ὁ Κύριος ὄντως», μέσα στὸ σκοτάδι τῆς ἱστορικῆς ἀθεΐας ἀκτινοβολεῖ τὸ ἀνέσπερο φῶς τῆς ἀναστάσεως, μέσα στὸ παραλήρημα τῆς παγκόσμιας ἀπελπισίας μεσουρανεῖ ἡ αἰώνια ἐλπίδα τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου. Ναί, καὶ σήμερα καὶ πάντοτε καὶ μέσα στὴν ἀποστασία, σὲ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη ἀκούγεται ὁ σταθερὸς ἀντίλαλος ὅτι «Ἀληθῶς Ἀνέστη ὁ Κύριος».

Πίσω ἀπὸ τὸν θαυμάσιο ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, πίσω ἀπὸ τοὺς ἐπιταφίους καὶ τὰ λουλούδια, πίσω ἀπὸ τοὺς ὕμνους καὶ τὰ τραγούδια, πίσω ἀπὸ τὰ κόκκινα αὐγὰ καὶ τὰ ψητὰ ἀρνιά, πίσω ἀπὸ τὶς πολλὲς εὐχὲς καὶ τὶς λαμπάδες, κρύβεται τὸ μυστικὸ τῶν ἐλπίδων μας καὶ ὁ θησαυρὸς τῆς ἀλήθειας αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Ἂν χάσουμε τὴν πίστη μας, χαθήκαμε. Ἂν κρατήσουμε ἀναμμένη τὴ λαμπάδα της, λυτρωθήκαμε. Ἡ ἀπάντηση στὴν ὅποια κρίση μας κρύβεται πίσω ἀπὸ τὸν θρίαμβο τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ: «ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με ἔχει ζωὴν αἰώνιον καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν».

Τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» πρέπει νὰ λέγεται μὲ τὰ χείλη μας καὶ νὰ ἀκούγεται ἀπὸ τὴν καρδιά μας. Εἶναι μεγάλη ἀλήθεια ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ ὅποιος τὴν δεχθεῖ στὴν καρδιά του, ἔχει τὸν Θεὸ μέσα του. Εἶναι ὅλος φῶς, ξεχειλίζει ἀπὸ ἀληθινὴ ζωή, δὲν φοβᾶται τὸν θάνατο, εἶναι γεμᾶτος ἐλπίδα.

Εὔχομαι ἡ εὐλογία τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ νὰ πλημμυρίζει τὴ ζωή σας, ἡ χαρὰ καὶ ἡ εἰρήνη Του νὰ ἐπιστρέψει στὸν κόσμο μας, καὶ τὸ φῶς Του νὰ δείξει διεξόδους στὶς κρίσεις μας καὶ νὰ ὁδηγεῖ τὰ διαβήματά μας.

          
 
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 97η pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 489
Ἀριθμ.
Διεκπ. 327


Κυριακὴ Βαῒων 2014


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   96Η


ΘΕΜΑ: «Στήριξη Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ -Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια»

Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὅπως ἀρκετοὶ ἀπὸ σᾶς γνωρίζουν, στὴ Μητρόπολή μας ἐδῶ καὶ τέσσερα χρόνια λειτουργεῖ μία πρότυπη Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας, με τὸ ὄνομα «ΓΑΛΙΛΑΙΑ». Ἡ Μονάδα αὐτὴ ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ 25μελὲς ἐξειδικευμένο ἐπιστημονικὸ προσωπικὸ καὶ εἶναι ἡ μόνη στὴν Ἑλλάδα, στηρίζει ἐντελῶς δωρεὰν καρκινοπαθεῖς προχωρημένου σταδίου, παρέχοντας ἰατρική, νοσηλευτική, ψυχολογική, κοινωνική καὶ πνευματικὴ φροντίδα.

Ἤδη ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» ἔχει περιθάλψει περίπου τριακόσιους ἀσθενεῖς καὶ ἡ ἐμπειρία τῆς ἀγάπης καὶ τῆς προσφορᾶς ποὺ ζοῦν οἱ λειτουργοὶ ὑγείας μας μαζὶ μὲ τοὺς πάσχοντες ἀδελφούς μας εἶναι ἀνεκτίμητη.

Ἕδρα καὶ βάση τῆς «ΓΑΛΙΛΑΙΑΣ» εἶναι τὰ Σπάτα καὶ πρῶτα ὁ Θεὸς τοὺς προσεχεῖς μῆνες θὰ λειτουργήσει καὶ μία βοηθητικὴ μονάδα στὸ Λαύριο.

Στόχος μας εἶναι νὰ ἀγκαλιάσουμε αὐτοὺς ποὺ βασανίζονται ἀπὸ ἔντονους πόνους καὶ ἐπώδυνα συμπτώματα, ποὺ ταλαιπωροῦνται ἀπὸ ψυχολογικὰ καὶ κοινωνικά, συχνὰ ἀξεπέραστα προβλήματα, ποὺ ἑτοιμάζονται νὰ φύγουν ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωή. Τὸ ἐργο αὐτὸ εἶναι ἱερό, μοναδικὸ καὶ μεγάλο καὶ εἶναι ἀνάγκη ὅλοι μας νὰ βοηθήσουμε, γιὰ νὰ στηριχθεῖ καὶ νὰ ἐπεκταθεῖ.

Σᾶς καλῶ λοιπὸν ὅλους νὰ γίνετε συμμέτοχοι σὲ αὐτὴ τὴν εὐλογημένη προσπάθεια. Γι’ αὐτὸ καὶ σήμερα Κυριακὴ τῶν Βαΐων, ποὺ ἑτοιμαζόμαστε καὶ γιὰ τὸ πάθος τοῦ Κυρίου καὶ γιὰ τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεώς Του, σὲ ὅλους τοὺς Ναοὺς τῆς Μητροπόλεώς μας, θὰ περιαχθεῖ δίσκος γι’ αὐτὸν τὸν σκοπό. Δὲν ὑπάρχει καλύτερος τρόπος νὰ γιορτάσουμε αὐτὲς τὶς μέρες ἀπὸ τὸ νὰ προσφέρουμε τὸ περιεχόμενο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς καρδιᾶς μας στοὺς ἀδελφούς μας. Ἡ βοήθεια τοῦ καθενός μας εἶναι ἀνεκτίμητη.

• Παράλληλα, σᾶς ἐνημερώνω ὅτι, ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ φέτος τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα θὰ ἐπισκεφθοῦμε τὰ Κοιμητήρια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, προκειμένου νὰ ψάλουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» καὶ νὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο γιὰ τὶς ψυχὲς τῶν προσφιλῶν μας κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Καλυβίων
12:00 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης

Στὴν Κερατέα, θὰ τελέσουμε Ἀρχιερατικὸ Τρισάγιο τὴν Τετάρτη 23 Ἀπριλίου, μετὰ τὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὶς 12:00 τὸ μεσημέρι.

• Τέλος, τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, στὶς 6:30 μ.μ., στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων, θὰ τελεσθεῖ καὶ ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης, ὅπου πλέον ὅλοι μαζί, ἑνωμένοι, ἀγαπημένοι καὶ συγχωρημένοι, θὰ συμπανηγυρίσουμε τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας.

Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας θὰ διανεμηθεῖ ὡς εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγὸ καὶ θὰ προσφερθεῖ πασχαλινὸ κέρασμα στὸ κτίριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.

 

 ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Σημείωση: Ἡ παροῦσα νὰ ἀναγνωσθεῖ κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, 13ης Ἀπριλίου ἐ.ἔ., πρὸ τῆς δισκοφορίας, τὸ δὲ Πρόγραμμα τῶν Ἀναστασίμων Τρισαγίων & τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἀγάπης νὰ ἀνακοινωθεῖ ἐκ νέου στὸ χριστεπώνυμο πλήρωμα κατὰ τὸ ἑσπέρας τῆς Μεγάλης Πέμπτης.

Ἐγκύκλιος 96η  pdf


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ


           Πρωτ. 1530
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 703/19-12-2013


Χριστούγεννα  2013


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 92Α
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ



Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον!
οὐρανὸν τὸ Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν τὴν Παρθένον,
τὴν φάτνην χωρίον ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρnτος, Χριστὸς ὁ Θεός,
ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μὲ τὰ λόγια ποὺ μόλις διαβάσαμε, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία διὰ τοῦ θεοφθόγγου στόματος τοῦ Ὑμνογράφου τῶν Χριστουγέννων ἀντικρύζει τὸ γεγονὸς τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως καὶ τὸ ὁμολογεῖ ὡς παράξενο μυστήριο, ἀσύνηθες καὶ μοναδικὸ.
Καὶ πράγματι τὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεὲμ μεταμορφώνεται σὲ οὐρανό, ἡ ταπεινὴ φάτνη γίνεται τόπος φιλοξενίας τοῦ ἀχώρητου Θεοῦ, ἡ Παναγία Παρθένος ἀποδεικνύεται θρόνος ὑποβασταζόμενος ὑπὸ τῶν ἀγγελικῶν χερουβικῶν δυνάμεων. Τὸ ταπεινὸ Βρέφος ποὺ προσκυνοῦμε δὲν εἶναι ἕνα μικρὸ παιδάκι ποὺ ἔρχεται στὸν κόσμο ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὁ παντέλειος Θεός. Τὸ γεγονὸς ποὺ ἑορτάζουμε δὲν εἶναι μία ἁπλῆ συνήθης γέννηση, ἀλλὰ ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου. Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ Θεὸς ἐνδύεται τὴν ἀνθρώπινη φύση, εἰσέρχεται στὴν ἱστορία καὶ ζεῖ ἀνάμεσά μας• «ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη».
Πραγματικὸ μυστήριο! Μέγα ὄντως καὶ παράδοξο! Τὸ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας, τὸ ὁμολογεῖ ἡ θεολογία μας, τὸ μαρτυρεῖ ἡ πίστη μας• «ὁ ἀχώρητος παντὶ πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί; ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρὸς πῶς ἐν ἀγκάλαις τῆς μητρός;» Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἄυλος Θεὸς νὰ λαμβάνει σάρκα, ὁ αἰώνιος Δημιουργὸς νὰ ἀποκτᾶ χρονικότητα, ὁ ἀχώρητος νὰ χωρεῖ μέσα στὰ περιορισμένα ὅρια τῆς ἀνθρώπινης φύσεως καὶ τῆς κοσμικῆς κτίσεως.
Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο μυστήριο. Δίπλα σ’ αὐτὸ λάμπει τὸ μυστήριο τῆς Θεοτόκου, τὸ σημεῖο τῆς ἐκ Παρθένου Γεννήσεως τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος γεννᾶται μὲ θαυμαστὸ τρόπο ἀπὸ Παρθένο Μητέρα, ὄχι ἐκ σπέρματος ἀνδρός. Εἶναι «ἀπάτωρ ἐκ Μητρὸς καὶ ἀμήτωρ ἐκ Πατρός». Δηλαδή, δὲν ἔχει πατέρα ὡς ἄνθρωπος, ὅπως δὲν ἔχει καὶ μητέρα ὡς Θεός. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ ὑμνογράφος ἱστάμενος ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ μυστηρίου ὁμολογεῖ ὅτι «ῥᾷον σιωπή», δηλαδὴ εἶναι προτιμότερη ἡ σιωπή, καθὼς ἡ γλῶσσα ἀδυνατεῖ νὰ περιγράψει τὸ ὄντως ἀπερίγραπτο μυστήριο.
Ἡ αἴσθηση ὅμως τοῦ μυστηρίου καὶ τῆς εὐλογημένης ἀπορίας δὲν σταματᾶ ἐδῶ. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ θεολογικὸ γεγονὸς τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως, ἐκτὸς ἀπὸ τὸ σημεῖο τῆς ἐκ Παρθένου Γεννήσεως, τὸ μυστήριο ἐκφράζεται καὶ ἀπὸ τὸν τρόπο, τὸν τόπο, τὶς συνθῆκες καὶ τοὺς ὅρους μὲ τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐνδύεται τὴν ἀνθρώπινη σάρκα. Λέγει πάλι ὁ ἐμπνευσμένος ὑμνoγράφος γιὰ τοὺς μάγους ὅτι αὐτὸ ποὺ τοὺς κατέπληξε δὲν εἶναι οἱ θρόνοι καὶ τὰ σκῆπτρα ἑνὸς ἐπιγείου βασιλέως, ἀλλὰ ἡ ἔσχατη πτωχεία τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ: «Τί γὰρ εὐτελέστερον σπηλαίου; τί δὲ ταπεινότερον σπαργάνων;». Καὶ ἐδῶ γεννᾶται ἡ νέα ἀπορία: Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ Θεὸς νὰ λανθάνει, νὰ κρύβεται, μέσα σὲ μιὰ τέτοια ὑπερβολὴ κενώσεως; Νὰ γεννᾶται κάτω ἀπὸ τὶς πλέον ταπεινὲς συνθῆκες ποὺ μπορεῖ νὰ γεννηθεῖ ἄνθρωπος; Γιατί κατὰ τὸν ἐρχομό Του, ἀντὶ νὰ φανερώνει, Αὐτὸς νὰ κρύβει τὴ δόξα Του;
«Ἄνθρωπος γίνεται Θεός, ἵνα τὸν Ἀδὰμ θεὸν ἀπεργάσηται», ὁ Θεὸς γίνεται ἄνθρωπος, γιὰ νὰ καταστήσει κατὰ χάριν θεὸν τὸν ἄνθρωπο. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως• τὸ νὰ γίνει ὁ κάθε ἄνθρωπος, ὁ καθένας μας χριστόμορφος, θεόμορφος, δηλαδὴ μὲ χαρακτηριστικὰ τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν τέταρτη αἰτία τοῦ μυστηρίου.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, προσεγγίζοντας τὸ μέγα μυστήριο τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως ἀφ’ ἑνός, καὶ ρίχνοντας μιὰ ματιὰ στὸν πεπτωκότα κόσμο καὶ στὴν ἀλήθεια τῆς στιγματισμένης ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἀνθρώπινης φύσεως ἀφ’ ἑτέρου, διερωτᾶται κανεὶς τί σχέση μπορεῖ νὰ ἔχει ἡ πραγματικότητά μας μὲ τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ; Πόσοι ἀπὸ μᾶς τοὺς βαπτισμένους χριστιανούς, τοὺς πιστοὺς τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας ζοῦμε τὸ πνεῦμα τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων καὶ διατηροῦμε στὶς ψυχές μας τὸν πόθο μιᾶς τέτοιας θεϊκῆς προοπτικῆς ἢ ἔστω τὴν πίστη σὲ αὐτὸν τὸν προορισμό μας;
Καὶ ὅμως ἡ ἑορτὴ ἀνακυκλώνεται κατ’ ἔτος γιὰ νὰ μᾶς ἐμπνεύσει πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση. Εὐχή μου λοιπὸν καὶ φέτος εἶναι νὰ ἀναβαπτισθοῦμε στὸ φρόνημα καὶ τὸ πνεῦμα τῆς προοπτικῆς μιᾶς ζωῆς γεμάτης ἀπὸ τὴν ἐλπίδα τῆς χάριτος τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ καὶ Λόγου, ἐμπνευσμένης ἀπὸ τὸν ἱερὸ πόθο τῆς θεϊκῆς προοπτικῆς μας καὶ ἔτσι νὰ προσδοκοῦμε καὶ τὴν ἐπὶ γῆς εἰρήνη Του στὸν κατὰ τὰ ἄλλα ἀποστατημένο κόσμο μας.
Καιρὸς νὰ ξεκολλήσει ὁ νοῦς μας ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τοῦ θανάτου μας καὶ νὰ μετατεθεῖ πρὸς τὴν ἀληθινὴ ζωή μας. Μόνον ἔτσι ἡ ἀσφυξία τοῦ πτωτικοῦ μας κόσμου καὶ τὸ παραλήρημα τῆς ὑφισταμένης κρίσεως θὰ βροῦν τὴ θέση ποὺ τοὺς ἁρμόζει. Μόνον ἔτσι, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, θὰ καταλάβουμε ποιὰ εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ Χριστοῦ, ποιὸ τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀνθρώπου, ποιὸς ὁ προορισμὸς μας, ποιὰ ἡ ἀληθινὴ χαρὰ καὶ ποιὰ ἡ στέρεη ἐλπίδα.
Σᾶς εὔχομαι


«ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΠΑΝΕΥΦΡΟΣΥΝΑ ΚΑΙ ΦΩΤΙΣΜΕΝΑ!»
«ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ!»

Μετὰ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἐνανθρωπήσαντι ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:  Νὰ ἀναγνωσθεῖ ἀντὶ κηρύγματος κατὰ τὴν Θεία Λειτουργία τῆς ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων.

Ἐγκύκλιος 92η pdf

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ


           Πρωτ. 1427
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 658


Σπάτα, 2 Δεκεμβρίου 2013


ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 91Η 


ΘΕΜΑ·  «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης»

Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ καὶ νὰ σᾶς στηρίζει στὸν ἀγῶνα τῆς ζωῆς, μαζὶ μὲ τὶς οἰκογένειές σας καὶ τὴν κοινωνία μας ὁλόκληρη.

Κάθε εὐκαιρία ἐπικοινωνίας μὲ τὸν εὐλογημένο λαὸ τοῦ Θεοῦ ἀποτελεῖ ἀφορμὴ εἰλικρινοῦς πνευματικῆς χαρᾶς. Ἔτσι καὶ σήμερα χαίρομαι πού, καθὼς βρισκόμαστε στὸ μέσον τῆς προεορτίου περιόδου τῶν Χριστουγέννων, μοιράζομαι μαζί σας τὴν προσδοκία τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ ἀνάμεσά μας. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ μήνυμα τῶν Χριστουγέννων. Εἶναι ὅμως σκεπασμένο ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα πάθη καὶ τὶς ἀδυναμίες μας, ἀπὸ τὶς μέριμνες τῆς ζωῆς καὶ τὶς διαταραγμένες σχέσεις μας, ἀπὸ τὰ δυσμενῆ γεγονότα καὶ τοὺς καθημερινοὺς πειρασμούς μας, ἀπὸ τὶς ἀνησυχίες καὶ τὶς ἀγωνίες ποὺ γεννᾶ ἡ σύγχρονη κοινωνικὴ καὶ πνευματικὴ παγκόσμια κρίση.

Χωρὶς ἀμφιβολία ἡ κρίση εἶναι πρωτοφανὴς καὶ πολυεπίπεδη. Αὐτὸ ποὺ θὰ εἶχα ὅμως νὰ σᾶς πῶ εἶναι νὰ μὴν παγιδευθοῦμε στοὺς φόβους, στὶς ἀνασφάλειες καὶ στὴν κατάθλιψη ποὺ ἀναπαράγεται στὴν κοινωνία μας. Εἶναι κρῖμα ἡ κρίση νὰ μᾶς συντρίψει. Μποροῦμε νὰ τὴν ζήσουμε μὲ ταπείνωση καὶ ὑπομονή, μὲ πίστη καὶ ἐλπίδα, μὲ ἀμοιβαία κοινωνία καὶ ἀγάπη, μὲ ἐθελοντικὴ προσφορὰ καὶ ἀλληλεγγύη. Εἶναι εὐκαιρία νὰ καταλάβουμε ὅτι δὲν εἴμαστε μεταξύ μας ξένοι καὶ ἀδιάφοροι, ἀλλὰ ἀδέλφια ποὺ συμπορευόμαστε μὲ ἀλληλοϋποστήριξη καὶ ἀξιοπρέπεια. Αὐτὸ ἀποτελεῖ τὴν καλύτερη ἄμυνά μας καὶ τὴ δύναμή μας.

Κάθε χρόνο, τέτοια περίοδο, καταβάλλουμε μία ἐντονότερη προσπάθεια νὰ ζήσουμε τὴν ἀγάπη μας, τὴ μεταξύ μας κοινωνία. Ἔτσι ἔχει καθιερωθεῖ καὶ ὁ λεγόμενος «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης», μιὰ δηλαδὴ πανελλαδικὴ ἐκστρατεία ἀγάπης. Κάποιοι πρότειναν φέτος νὰ τὸν παραλείψουμε. "Οἱ ἄνθρωποι δυσκολεύονται, δὲν μποροῦμε νὰ ζητοῦμε συνέχεια βοήθεια", εἶπαν. Ἐπιτρέψτε μου ὅμως νὰ πῶ κι ἐγὼ ὅτι ὁ ἔρανος στὴν Ἐκκλησία δὲν σημαίνει ὅτι ζητοῦμε, ἀλλὰ ὅτι δίνουμε τὴν εὐκαιρία σὲ ὅσους θέλουν καὶ μποροῦν νὰ ἀγκαλιάσουν μὲ τὴν προσφορά τους τοὺς πτωχότερους καὶ τοὺς δυσκολεμένους καὶ νὰ ἑνώσουμε ὅλοι μαζὶ τὶς δυνάμεις μας.

Πῶς νὰ τὸ κάνουμε; ὑπάρχει δυστυχῶς μεγάλη φτώχεια, μεγάλη δυστυχία, μεγάλος πόνος, μεγάλη ἀνάγκη. Εἶμαι σίγουρος ὅμως ὅτι ὑπάρχει καὶ μεγάλη, πολλὴ καὶ κρυμμένη ἀγάπη. Αὐτὴν θέλουμε νὰ ἀξιοποιήσουμε, πιστεύοντας ὅτι «μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν», ὅτι εἶναι εὐτυχέστερος αὐτὸς ποὺ μπορεῖ καὶ δίνει παρὰ αὐτὸς ποὺ λαμβάνει. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ λόγος ποὺ φέτος περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη χρονιὰ χρειάζεται μιὰ ἐκστρατεία ἀγάπης. Ὁ Ἔρανος τῆς Ἀγάπης εἶναι ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη. Ἐὰν μαζέψουμε ὅλοι τὴν ἀγάπη μας, θὰ δοῦμε θαύματα, θὰ συναντήσουμε θλιμμένες ψυχὲς νὰ χαμογελοῦν, θὰ ἀντικρύσουμε τὴν οἰκονομικὴ κρίση νὰ ἀποδυναμώνεται, θὰ χαροῦμε τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ ἀνάμεσά μας. Μὲ χαρὰ λοιπὸν καὶ ἀρχοντιὰ ἂς συμβάλουμε ὅλοι στὴν προσπάθεια αὐτὴ τῆς συντονισμένης ἀγάπης στὴ Μητρόπολή μας· «ἱλαρόν γαρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός».

Ἀξίζει νὰ σᾶς ποῦμε ὅτι φέτος ποὺ αὐξήθηκαν οἱ ἀνάγκες αὐξήθηκε καὶ ἡ προσφορὰ στὴ Μητρόπολή μας. Μόνο στὸ διάστημα τῶν δέκα μηνῶν αὐτοῦ τοῦ ἔτους συγκεντρώθηκε βοήθεια, σὲ χρήματα, τρόφιμα, εἴδη ἔνδυσης καὶ ὑπόδησης, φάρμακα καὶ τὰ λοιπὰ ποὺ ξεπέρασε τὰ ἀντίστοιχα ὁλόκληρης τῆς περασμένης χρονιᾶς.

Οἱ διακονητὲς τοῦ «Ἐράνου τῆς Ἀγάπης», ποὺ θὰ περιέλθουν κάθε γωνιὰ τῆς Μητροπόλεώς μας ἀπὸ τὶς 14 ἕως τὶς 21 Δεκεμβρίου, θὰ χτυπήσουν καὶ τὴν δική μας πόρτα. Ἡ διακριτικὴ παρουσία τους εἶναι ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Χριστοῦ στὸ σπίτι καὶ στὴ ζωή μας. Νὰ τοὺς δεχθοῦμε ὡς τὴν μεγαλύτερη εὐλογία τῆς χρονιᾶς, ὡς τὴν καλύτερη εὐκαιρία τῆς ἀγάπης μας.

Εὔχομαι σὲ ὅλους σας
ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Μετὰ ἑορτίων προσρήσεων καὶ πολλῆς τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ:  Ἡ παροῦσα νὰ ἀναγνωσθεῖ ἐπ’ Ἐκκλησίαις τὶς Κυριακὲς 8η καὶ 15η Δεκεμβρίου 2013 ἀντὶ κηρύγματος.

Ἐγκύκλιος 91η pdf

xr2
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 1368
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 627


Σπάτα, 20 Νοεμβρίου  2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ 
Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς
Τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ·  «Περὶ τοῦ δῆθεν ἱερομονάχου Ποιμένος»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἐδῶ καὶ μέρες ἔχει κυριολεκτικὰ ἀναστατωθεῖ καὶ ὀ ἐκκλησιαστικὸς κόσμος ἀλλὰ καὶ ἡ ἑλλαδικὴ κοινωνία ἀπὸ τὴν ἀσεβῆ ἐμφάνιση κάποιου δῆθεν ἱερομονάχου, ὁ ὁποῖος, ὀνομαζόμενος Ποιμένας, μὲ τὶς ἀλλεπάλληλες προκλητικὲς τηλεοπτικὲς ἐμφανίσεις του ταλαιπωρεῖ καὶ σκανδαλίζει τὴν πίστη μας καὶ ἰσοπεδώνει βάναυσα κάθε αἴσθημα σεβασμοῦ τῆς Ἐκκλησίας μας.

Δεδομένου ὅτι ὁ συγκεκριμένος ρασοφόρος ἐγκαταβιώνει ἐντὸς τῶν κανονικῶν ὁρίων τῆς Μητροπόλεως Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς, σὲ παράνομο μοναστικὸ καθίδρυμα μὲ τὸ ὄνομα Ἱερὰ Μονὴ Παναγίας Μυρελαίου στὴν Παιανία, πρὸς καλύτερη ἐνημέρωσή σας, ἐπανέρχομαι σὲ παλαιότερη ἐγκύκλιό μας, ἡ ὁποία ἐκδόθηκε ἀκριβῶς πρὸ ἔτους, καὶ τὴν ὁποία θὰ ἤθελα νὰ ἀκούσετε ὅλοι μετὰ πολλῆς προσοχῆς, διότι φέτος εἶναι πιὸ ἐπίκαιρη παρὰ ποτέ.

(Νὰ ἀναγνωσθεῖ εὐκρινῶς ἡ κατωτέρω 80ή Ἐγκύκλιος)




ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 80Η,
14ης Νοεμβρίου 2012
 

          Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια ἔχουν ἐγκατασταθεῖ στὴν περιοχή μας, στὰ ὅρια Παιανίας καὶ Κορωπίου, στὶς ὑπώρειες τοῦ Ὑμηττοῦ, κάποιοι μοναχοί, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἔχουν ἱδρύσει καὶ μονὴ μὲ τὸ ὄνομα Μονὴ Μυρελαίου. Ἐπειδὴ ἡ ὅλη παρουσία τους ἔχει ἀρκετὰ ἀπασχολήσει καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στὸ παρελθὸν καὶ τώρα τὴ Μητρόπολή μας, πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν πιστῶν εἴτε παρασύρονται εἴτε ἀποροῦν καὶ διερωτῶνται περὶ τῆς παραπάνω Μονῆς, αἰσθάνομαι τὴν εὐθύνη ὡς ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης τῶν Μεσογείων καὶ τῆς Λαυρεωτικῆς, ἔξω ἀπὸ φατριασμοὺς καὶ ἐμπάθειες, νὰ ἀπευθυνθῶ στὴν ἀγάπη σας καὶ νὰ σᾶς ἐνημερώσω σχετικῶς.

          Ἡ ἐν λόγῳ ὑπόθεση ἀποτελεῖ ἴσως ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σοβαρὰ προβλήματα στὴν περιοχή μας αὐτὸν τὸν καιρὸ καὶ θὰ πρέπει ἰδιαίτερα νὰ τὸ προσέξετε. Καὶ τοῦτο διότι οἱ συγκεκριμένοι κληρικοὶ μὲ ἐπικεφαλῆς κάποιον π. Ποιμένα δυστυχῶς συγκαλύπτουν τὴν ἰδιόμορφη παρασυναγωγική τους ἐκκλησιαστικὴ ταυτότητα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραπλανᾶται καὶ νὰ παρασύρεται πολὺς ἀνυποψίαστος κόσμος, ἀκόμη καὶ κάποιοι ἱερεῖς. Νὰ ξέρετε, πίσω ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τῶν λόγων, τὰ τραπεζώματα, τὶς ἀφηγήσεις γιὰ εἰκόνες ποὺ μυροβλύζουν, τὶς παρηγορητικὲς προσευχὲς κρύβεται ἕνα μεγάλο καὶ ἐπικίνδυνο ψέμα: οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι δὲν ἀνήκουν σὲ καμμία κανονικὴ Ἐκκλησία, στεροῦνται κανονικῆς ἐπισκοπικῆς εὐλογίας καὶ ὡς ἐκ τούτου οὔτε στὸν Χριστό, τὸν ὁποῖο ἐπαγγέλλονται, ἀνήκουν, οἱ δὲ μυστηριακές τους πράξεις δὲν ἀναγνωρίζονται ἀπὸ καμμία κανονικὴ Ἐκκλησία καὶ ἀπὸ κανένα μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Δυστυχῶς, ἀνήκουν στὸν ἑαυτό τους καὶ καπηλεύονται τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν πίστη τοῦ λαοῦ.

          Οἱ μοναχοὶ αὐτοί, ἀφοῦ κυριολεκτικὰ ἀναστάτωσαν τὴ Μητρόπολη Χαλκίδος, ἐδιώχθησαν ἀπὸ τὸν κανονικὸ Μητροπολίτη κ. Χρυσόστομο καὶ τελικῶς ἐγκαταστάθηκαν στὴν Ἐπαρχία μας. Κανεὶς δὲν γνωρίζει ποιὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησιασική τους ἀρχή. Λέγεται ὅτι ἔχουν σχέση μὲ τὸν αὐτοανακηρυχθέντα Πατριάρχη, σχισματικὸ Μητροπολίτη Κιέβου Φιλάρετο. Ἐμᾶς μᾶς τὸ διέψευσαν. Ἐμφανίζονται ἐγγεγραμμένοι σὲ κάποια Μητρόπολη, ἀλλὰ οὔτε ὁ Μητροπολίτης τοὺς γνωρίζει οὔτε μὲ τὴν ἄδειά του ἔχουν φύγει. Ἀκοῦμε ὅτι συχνὰ μνημονεύουν τὸ δικό μου ὄνομα ὡς Ἀρχιεπίσκοπό τους. Αὐτὸ ὅμως λειτουργεῖ μόνον παραπλανητικά, δεδομένου ὅτι δὲν διακονοῦν κάτω ἀπὸ τὴν εὐλογία μου. Κυκλοφοροῦν φωτογραφίες στὸ διαδίκτυο ποὺ τοὺς ἐμφανίζουν μὲ πετραχήλια νὰ τελοῦν ἁγιαστικὲς πράξεις στὸ γκουρουϊστικὸ κέντρο Σατυανάντασραμ, τὸ ὁποῖο ἐπίσης δραστηριοποιεῖται στὴν περιοχή μας παραπλανητικά.

          Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ σᾶς ἐνημερώσω ὑπεύθυνα καὶ νὰ καλέσω ὅλους σας νὰ ἀποφύγετε κάθε ἐπικοινωνία μαζί τους γιὰ τὸ καλὸ τῆς ψυχῆς σας. Ἂν σὲ ἕνα κακόφημο κέντρο κινδυνεύει ἡ ἠθική μας, σὲ τέτοια κέντρα πλάνης κινδυνεύει ἡ πίστη μας καὶ μολύνεται ἡ σχέση μας μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του. Ὅπως ἡ Οὐνία διατηρῶντας τὰ ἐξωτερικὰ σχήματα ἀποτελεῖ «δούρειο ἵππο» κατὰ τῆς πίστεώς μας, κατὰ ἀνάλογο τρόπο καὶ ἡ Μονὴ Μυρελαίου μὲ τοὺς ρασοφόρους της εἶναι πραγματικὸς «λύκος μὲ ἔνδυμα προβάτου».

          Κατόπιν τούτων, ὅποιος ἐνδιαφέρεται νὰ διαφυλάξει τὴν ἀκεραιότητα τῆς πίστης του καὶ τὴν καθαρότητα τῆς σχέσης του μὲ τὴν Ἐκκλησία, θὰ πρέπει μὲ κάθε τρόπο νὰ ἀποφεύγει οἱασδήποτε μορφῆς ἐπίσκεψη στὴ λεγόμενη Μονὴ Μυρελαίου. Οὔτε ἀπ’ ἔξω νὰ μὴν περνᾶτε, οὔτε ἀπὸ περιέργεια. Ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης: «καὶ χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγετε» (Β΄ Ἰω. α΄ 10), οὔτε καλημέρα δὲν χρειάζεται. Κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἐκεῖ ρασοφόρους, κάθε συμμετοχὴ σὲ προσευχὲς καὶ ἄλλες δῆθεν ἱεροπραξίες ἢ δεῖπνα καὶ κοινὲς τράπεζες εἶναι παιχνίδι μὲ τὴ φωτιὰ καὶ διάλογος μὲ τὴν πλάνη. Φυσικά, νὰ μὴν ἐμπιστεύεστε τὶς οἰκονομίες σας καὶ πολὺ περισσότερο νὰ μὴν κοινωνεῖτε ἀπὸ τὰ χέρια τους.  Ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος τῆς Ἀγάπης Ἰωάννης ὁ Θεολόγος: «Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι» (Α΄ Ἰω. δ΄ 1).

          Εὐχή μας εἶναι ἡ ἐν μετανοίᾳ ἐπιστροφή τους στὴν ἀγκαλιὰ τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ προσευχόμαστε, αὐτὸ καὶ ἐλπίζουμε.

          Μὲ τὴν εὐκαιρία δὲ τοῦ ἀρξαμένου Σαρανταημέρου τῶν Χριστουγέννων, εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ σᾶς φωτίζει μὲ τὴν ἀλήθειά Του, νὰ σᾶς προστατεύει μὲ τὴν ἀγάπη Του καὶ νὰ σᾶς εὐλογεῖ μὲ τὴν χάρι Του.

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ



Σημείωση:  Ἡ παροῦσα νὰ ἀνγνώσθη ἐπ’ ἐκκλησίαις τὴν Κυριακὴ 18 Νοεμβρίου 2012 καὶ νὰ ἀναγνωσθεῖ ὡς ἔχει τὴν Κυριακὴ 24 Νοεμβρίου 2013, μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας .

Eγκύκλιο Σημείωμα pdf



xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 954
Ἀριθμ.
Διεκπ. 468


Σπάτα,  19  Σεπτεμβρίου  2013


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   88Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὅπως ἐνδεχομένως γνωρίζετε, ἀπὸ τὸν Μάρτιο τοῦ 2010, ὑπὸ τὴν εὐθύνη τῆς Μητροπόλεώς μας λειτουργεῖ μὲ τὸ ὄνομα «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» ἡ μόνη ἴσως ὀργανωμένη Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας γιὰ ἀσθενεῖς ποὺ πάσχουν ἀπὸ ἀπειλητικὴ γιὰ τὴ ζωή τους ἀσθένεια, κυρίως γιὰ ὀγκολογικοὺς ἀσθενεῖς.

Ἤδη ἡ Μονάδα αὐτή ποὺ λειτουργεῖ στὴ βάση τῆς Κατ’ Οἶκον Φροντίδας καὶ ἀπὸ τὸν Νοέμβριο τοῦ 2012 διαθέτει ἐπίσης καὶ σύγχρονο Κέντρο παροχῆς Ἡμερήσιας Φροντίδας στὸν χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Χριστοῦ στὰ Σπάτα, ἔχει περιθάλψει περισσότερους ἀπὸ 230 ἀσθενεῖς, σήμερα δὲ ἡ δεκαπενταμελὴς διεπιστημονικὴ ὁμάδα, μὲ τὴ βοήθεια καὶ 60 περίπου ἐκπαιδευμένων ἐθελοντῶν, ἐπιμελεῖται 58 ὀγκολογικοὺς ἀσθενεῖς προχωρημένου σταδίου, προσφέροντας ἰατρική, νοσηλευτική, ψυχολογική, κοινωνικὴ καὶ πνευματικὴ στήριξη ἐντελῶς δωρεὰν ὡς διακονία ἀγάπης στὸν συνάνθρωπο.

Ἐπειδὴ πιστεύουμε ὅτι τὸ ἔργο ποὺ προσφέρει ἡ «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» εἶναι πολύτιμο ἀπὸ κάθε πλευρὰ καὶ σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις ἀναγκαῖο, σκεφθήκαμε σὲ συνεργασία μὲ τοὺς Δήμους Κρωπίας καὶ Παλλήνης νὰ τὸ καταστήσουμε γνωστὸ στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Μητροπόλεώς μας ὀργανώνοντας δύο ἐκδηλώσεις, μία στὸ Ἀμφιθέατρο τοῦ Δήμου Κρωπίας τὴν Κυριακὴ 29 Σεπτεμβρίου στὶς 7μ.μ. καὶ μία στὸ Πολιτιστικὸ Κέντρο τοῦ Γέρακα, τὴν Κυριακὴ 6 Ὀκτωβρίου στὶς 7μ.μ.

Κατόπιν τούτου, καὶ ἀφοῦ ἐκφράσω τὶς εὐχαριστίες μου στοὺς κυρίους Δημάρχους καὶ τὰ Δημοτικὰ Συμβούλια Κορωπίου καὶ Παλλήνης, σᾶς καλῶ ὅλους νὰ ἔρθετε νὰ περάσουμε μαζὶ μιὰ ὥρα ἀλήθειας καὶ αἰσιοδοξίας ἀντικρύζοντας τὸ ἔργο τῆς δημιουργικῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ὑγιοῦς ἐθελοντισμοῦ στὸν τόσο εὐαίσθητο τομέα τοῦ πόνου καὶ τῆς ὑγείας.

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ ὅλους, ἀδελφοί μου καὶ νὰ σᾶς ἐνισχύει.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Σημείωση:
✓ Νὰ ἀναγνωσθεῖ στὶς ἐνορίες τοῦ Κορωπίου, Παιανίας, Γλυκῶν Νερῶν, Καλυβίων καὶ Μαρκοπούλου τὶς Κυριακὲς 22 καὶ 29/9 καὶ στὶς ἐνορίες τῆς Παλλήνης, τοῦ Γέρακα, τῆς Ἀνθούσης καὶ τοῦ Πικερμίου τὶς Κυριακὲς 29/9 καὶ 6/10.


Ἐγκύκλιος 88η  pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 953
Ἀριθμ.
Διεκπ. 467


Σπάτα,  19  Σεπτεμβρίου  2013


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   87Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὅπως κάθε χρόνο, ἔτσι καὶ κατὰ τὴ φετινὴ ἐκκλησιαστικὴ χρονιά θὰ λειτουργήσει ἡ Σχολὴ Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Μητροπόλεώς μας. Ἡ ἀνάγκη νὰ ἐμπλουτισθεῖ ἡ λατρεία μας μὲ καλλίφωνους ψάλτες ἢ πολὺ περισσότερο μὲ βυζαντινοὺς χοροὺς κατὰ προτίμηση νέων κατὰ τὴν ἡλικία ἱεροψαλτῶν, καὶ ἡ πεποίθηση ὅτι ἡ ἐκκλησιαστικὴ μουσικὴ ἀποτελεῖ ἕνα ἐξαιρετικὸ μέσο πνευματικῆς καλλιέργειας μᾶς ὁδηγεῖ στὴν ἀπόφαση καὶ νὰ προβάλουμε τὸν σκοπό της καὶ μὲ κάθε τρόπο νὰ βοηθήσουμε στὴ λειτουργία τῆς Σχολῆς. 

Ἤδη τὰ τελευταῖα χρόνια ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐγγεγραμμένων σπουδαστῶν ξεπερνάει τοὺς 150 κατ’ ἔτος, ἔχουν δὲ ὁλοκληρώσει τὸν τετραετῆ κύκλο σπουδῶν περίπου 30 νέοι καὶ νέες, πολλοὶ ἐκ τῶν ὁποίων ἔχουν ἤδη ἀναλάβει καὶ ἀναλόγια ἱερῶν ναῶν στὴν περιοχή μας.
Ἡ ἕδρα τῆς Σχολῆς βρίσκεται στὰ Σπάτα, φέτος θὰ λειτουργήσουν παραρτήματα στὴν Παλλήνη, στὴ Ραφήνα, στὸ Κορωπὶ, στὸ Μαρκόπουλο καὶ στὸ Λαύριο.

Ἡ Σχολὴ εἶναι ἀνεξάρτητη, ἀναγνωρισμένη ἀπὸ τὸ Κράτος καὶ λειτουργεῖ ὑπὸ τὴν ἄμεση ἐποπτεία τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ, χορηγεῖ δὲ Πτυχίο Ἱεροψάλτου, Δίπλωμα Βυζαντινῆς Μουσικῆς καὶ οἱ ἀποφοιτῶντες ἀποκτοῦν τίτλο Μουσικοδιδασκάλου Ψαλτικῆς Τέχνης.

Ὡς ἐκ τούτου, ἀπευθύνουμε καὶ ἐφέτος θερμὴ τὴν σύσταση καὶ προτρoπή μας πρὸς τοὺς καλλίφωνους νέους καὶ νέες τῆς Ἐνορίας, ὅπως καὶ σὲ κάθε ἐνδιαφερόμενο, νὰ ἐγγραφοῦν καὶ νὰ παρακολουθήσουν τὰ μαθήματα Βυζαντινῆς Μουσικῆς.
Στὸ πλαίσιο τῶν μαθημάτων ἀλλὰ καὶ τῶν δραστηριοτήτων τῆς Σχολῆς θὰ λειτουργήσει καὶ Βυζαντινὴ Ἐκκλησιαστικὴ Χορωδία.

Γιὰ περισσότερες πληροφορίες μπορεῖτε νὰ ἀπευθυνθεῖτε στὶς ἐνορίες σας.


Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Σημείωση:
✓ Ἡ παροῦσα νὰ ἀναγνωσθεῖ ἐπ’ ἐκκλησίαις τὶς Κυριακὲς 22 Σεπτεμβρίου καὶ 29 Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ.


Ἐγκύκλιος 87η  pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 905
Ἀριθμ.
Διεκπ. 452


Σπάτα,  9  Σεπτεμβρίου  2013


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   86Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ 1η Σεπτεμβρίου κάθε ἔτους ὀνομάζεται ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου καὶ ἑορτάζεται στὴν Ἐκκλησία μας ὡς ἡ ἀρχὴ τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Μὲ τὴν εὐκαιρία λοιπὸν αὐτήν, εὔχομαι σὲ ὅλους σας ἡ νέα ἐκκλησιαστικὴ χρονιὰ νὰ εἶναι καρποφόρα καὶ εὐλογημένη. 

Οἱ μέρες ποὺ βρίσκονται μπροστά μας διαγράφονται δύσκολες. Οὔτε οἱ συνθῆκες καὶ οἱ ὅροι τῶν τελευταίων ἐτῶν δικαιολογοῦν αἰσιοδοξία οὔτε ἡ παγκόσμια κατάσταση μᾶς ἐπιτρέπει νὰ ἐλπίζουμε σὲ ἀνώδυνη ἀναστροφὴ τοῦ κλίματος. Κρίσιμα γεγονότα στὴν Εὐρώπη, προκλητὲς ἐξεγέρσεις στὴ γεωγραφικὴ γειτονιά μας ἀλλὰ καὶ λάθος ἐπιλογὲς σὲ ὁλόκληρο τὸν πλανήτη ρυθμίζουν τὶς λεπτομέρειες τῆς ζωῆς μας σὲ κοινωνικό, οἰκονομικό, ἐθνικὸ ἀλλὰ καὶ πνευματικὸ ἐπίπεδο. Ὁ πόλεμος ποὺ διεξάγεται παγκοσμίως καὶ στὸν ὁποῖο ὀφείλεται ἡ ὅλη ἀναταραχὴ εἶναι καὶ οἰκονομικός, εἶναι ὅμως κυρίως πνευματικός. Καὶ στὴν πατρίδα μας, τὸ ξήλωμα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς πίστης, τὸ ξέφτισμα τῶν παραδόσεων καὶ τῶν συνηθειῶν μας, ἡ ἀλλοίωση τῆς νοοτροπίας καὶ τοῦ ἤθους ἐξελίσσονται μὲ ἐπιταχυνόμενους ρυθμούς.

Ἡ μόνη ἐλπίδα μας θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησία. Ὄχι βέβαια ἡ ἐκκλησία τῆς ἐκκοσμίκευσης καὶ τοῦ συμβιβασμοῦ, ὄχι ἡ ἐκκλησία τῶν νεκρῶν συνηθειῶν καὶ τῆς τυπολατρίας, ὄχι ἡ ἐκκλησία τῆς βίας καὶ τοῦ ἐμπαθοῦς ζηλωτισμοῦ, ὄχι ἡ ἐκκλησία τῆς ἀδράνειας καὶ τοῦ ἐφησυχασμοῦ, ὄχι ἡ ἐκκλησία ὡς ἐξάρτημα τοῦ κοσμικοῦ κράτους. Ἡ μόνη λύση εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῆς ὁμολογίας καὶ τοῦ ἡρωισμοῦ, ἡ Ἐκκλησία τοῦ συνεποῦς βίου καὶ τοῦ ἀληθοῦς ἁγιασμοῦ, ἡ Ἐκκλησία τῆς γνήσιας ἀγάπης καὶ τῆς αὐθεντικῆς προσευχῆς, ἡ Ἐκκλησία τῆς εὐλογημένης μας παράδοσης καὶ τοῦ καινοτόμου λόγου, ἡ Ἐκκλησία τοῦ σταυρωμένου καὶ ἀναστημένου Χριστοῦ.

Γιὰ αὐτὸ καὶ σᾶς προτρέπω ὅλους, ὅπου συναντήσετε ζωντανό λόγο, καθαρὴ μαρτυρία, τίμιο ἱερέα, ἀληθινὴ ζωή, νὰ τὰ στηρίξετε μὲ ὅλη σας τὴ δύναμη ὡς ὅ,τι πολυτιμότερο ὑπάρχει. Παράλληλα ὅμως σᾶς καλῶ νὰ ἀγωνιστοῦμε μαζὶ γιὰ τὴν ἐξυγίανση τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ζωῆς. Ὅπου δεῖτε ψέμα, συμφέρον, τεμπελιά, ἀδιαφορία, ἀνηθικότητα, ἐκμετάλλευση, πρόκληση, ἀσέβεια στὴ ζωὴ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας, στιγματῆστε το μέσα σας καὶ μὴ διστάσετε διακριτικὰ νὰ τὸ μοιρασθεῖτε μαζί μας. Δὲν θὰ φερθοῦμε σκληρὰ σὲ κανένα πρόσωπο, ἀλλὰ καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψουμε τὸν πνευματικὸ ἐκφυλισμό μας σὲ κανέναν ἀπολύτως. Πρέπει νὰ τὸ καταλάβουμε ὅλοι. Δὲν ὑπάρχουν περιθώρια ἀνοχῆς στὴν ἀσέβεια καὶ στὸ γκρέμισμα τῆς πίστης. Ἡ ἐξυγίανση καὶ τὸ ζωντάνεμά μας εἶναι μονόδρομος. Καὶ πρέπει νὰ τὸν βαδίσουμε ὅλοι μαζί.

Ἡ ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου ὅμως συνδυάζεται καὶ μὲ τὴν ἔναρξη τῆς νέας σχολικῆς χρονιᾶς. Εἴθισται μὲ αὐτὴ τὴν ἀφορμή, κάθε χρόνο ὁ Μητροπολίτης νὰ στέλνει μιὰ ἐγκύκλιο στὰ παιδιά. Ἐγὼ φέτος δὲν θὰ τὸ κάνω, γιατὶ οὔτε ἡ κραυγή μου θὰ ἀκουστεῖ οὔτε ἡ φωνή μου θὰ γίνει κατανοητὴ ἐκείνη τὴ στιγμή. 

Ἀπευθύνομαι ὅμως σὲ σᾶς, ὡς πιστοὺς τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ὡς ἁγνοὺς πολῖτες τῆς τσακισμένης κοινωνίας μας. Ἡ πρώτη αἰτία τοῦ παγκόσμιου διασυρμοῦ μας καὶ τῆς κοινωνικο-οικονομικῆς κρίσης μας εἶναι ἡ ἀπονεύρωση καὶ ἴσως ἀπονέκρωση τῆς παιδείας μας. Αὐτὴ εἶναι ἡ σπονδυλικὴ στήλη τῆς ἐθνικῆς μας ὑπόστασης. Ἀσυγχώρητα ἐπιπόλαιες ἢ καὶ καταστροφικὲς πολιτικὲς στὸν χῶρο τῆς παιδείας, ἐδῶ καὶ χρόνια, προσπάθησαν συστηματικὰ νὰ μᾶς ἀποξενώσουν ἀπὸ τὴ γλῶσσα μας, νὰ ξεθωριάσουν τὴν ἱστορία μας, νὰ γελοιοποιήσουν τὴν πίστη μας, νὰ ἀλλοιώσουν τὶς διαχρονικὲς ἀρχές μας, νὰ καταργήσουν τὴν ἠθική μας, νὰ ἀμφισβητήσουν τὶς ἱστορικὲς σταθερές μας, νὰ γκρεμίσουν τὰ θεμέλια τῆς κοινωνίας μας. Ἡ αἰδὼς ἐξαφανίστηκε ἀπὸ τὸ στερέωμα τῆς ἀγωγῆς τῶν παιδιῶν μας, ὁ σεβασμός, ἡ ἐπιδίωξη τῆς ἀρετῆς, ὁ στόχος τῆς ἀξιοκρατίας, ἡ ἀγάπη στὴν πατρίδα ἔχουν πλέον ἀποκτήσει ἄλλη σημασία ἀπὸ τὴν πρωταρχική τους.

Πρέπει μὲ πόνο νὰ ποῦμε τὴν ἀλήθεια. Ἡ παιδεία μας δὲν ἐμπνέει, δὲν ἀσκεῖ ἀγωγή, δὲν καλλιεργεῖ. Τὸ σημερινὸ σχολεῖο δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὸ σχολεῖο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ. Ἐκεῖνο συγκρινόταν μὲ ναό, τὸ σημερινὸ μὲ ἐργαστήρι πληροφόρησης καὶ μόνον∙ ἐκεῖνο ἔδινε φτερὰ στὴν καρδιὰ καὶ ἔφτιαχνε ἐλεύθερους ἀνθρώπους· τὸ σημερινό κατασκευάζει ἐπίπεδα μυαλὰ καὶ μονοδιάστατες ἀνθρώπινες ὀντότητες·∙ ἐκεῖνο εἶχε στόχο τὴν ὁλοκλήρωση τοῦ προσώπου, τὸ σημερινό τὴν ἰσοπέδωσή του στὸ ἐπίπεδο τοῦ μηδενισμοῦ καὶ τοῦ ἀτομισμοῦ.

Τί νὰ τὴν κάνουμε τέτοια παιδεία, τί μᾶς προσφέρει αὐτὸ τὸ σχολεῖο, τί νὰ ἐλπίζουμε ἀπὸ ἕνα τέτοιο ἐκπαιδευτικὸ μηχανισμό; Οὔτε τὴν ψυχή μας ζωντανεύει οὔτε τὸν νοῦ μας φωτίζει. Δὲν εἶναι ἱκανὸ οὔτε ἐργασιακὴ προοπτικὴ νὰ μᾶς ἐξασφαλίσει. Προβάλλει ὡς καινούργια ἰδέα τὴν διὰ βίου μάθηση, καὶ μᾶς ὁδηγεῖ νομοτελειακὰ στὴ διὰ βίου ἀνεργία. Ἐκεῖ φτάσαμε! 

Kάποιοι πάλι ἔφτασαν νὰ ἐπιμένουν στὴν κατάργηση τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν ἐνῶ ἀρκετοὶ ὑπερασπίζονται τὴ διατήρησή του. Ἡ λύση ὅμως δὲν εἶναι οὔτε τὸ ἕνα οὔτε τὸ ἄλλο. Αὐτὸ ποὺ χρειάζεται ἡ παιδεία μας εἶναι ἕνα ἀνανεωμένο μάθημα καὶ μία διδαχὴ ποὺ θὰ ξαναζωντανέψει τὴν πίστη καὶ θὰ ἐπαναφέρει τὴν ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ στὴ ζωὴ τῶν παιδιῶν μας.

Καιρὸς νὰ ἀπαιτήσουμε τὴν ἀναγκαία ἀλλαγή. Αὐτὴν ποὺ ἐπιβάλλει ἡ λογικὴ τῆς ἐθνικῆς ἐπιβίωσης καὶ ἀρνεῖται νὰ υἱοθετήσει δυστυχῶς τὸ σύνολο τῶν πολιτικῶν φορέων μας. Ἂς ὑψώσουμε τὴ φωνή μας. Ἂς τὸ ποῦμε ἐμεῖς στὰ παιδιά μας καὶ στοὺς δασκάλους τους. Ἂς τὸ φωνάξουμε στὰ αὐτιὰ τῶν κυβερνώντων, ἂς κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε. Ἂς ἀποφύγουμε τὸν ἐφησυχασμό, τὴ σιωπή, τὴν ἀδράνεια, τὴν ἀναβολή. Ἡ παιδεία μας πρέπει νὰ ἀναστηθεῖ. Καὶ αὐτὸ δὲν θὰ γίνει μὲ θαῦμα οὔτε ἀπὸ μόνο του. Θὰ τὸ πετύχουμε μὲ ἀγῶνα καὶ προσπάθεια. 

Καλῶ καὶ ὅσους ἐκ τῶν ἐκπαιδευτικῶν μας συμμερίζονται αὐτὴ τὴ διαπίστωση σὲ μιὰ συμπόρευση ἀναγεννητική. Ἡ τιμὴ ποὺ θὰ ἀπολαύσουν εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπὸ τὸ ὅποιο τίμημα θὰ καταβάλουν. Ἐμεῖς προσευχόμαστε γι’ αὐτοὺς καὶ εὐχόμαστε. 

Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς εὐλογεῖ ὅλους, ἀδελφοί μου, καὶ νὰ μᾶς φωτίζει.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 86η  pdf


xr1

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ



Πρωτ. 808
Ἀριθμ.
Διεκπ. 417/1-8-2013


Κυριακὴ 4 Αὐγούστου 2013


Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ   85Η


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἤδη βρισκόμαστε στὴν περίοδο τοῦ Δεκαπενταυγούστου καὶ καθὼς καθημερινὰ ψάλλουμε τοὺς κανόνες τῆς Παρακλήσεως στὴν Παναγία μας, ὁ πόνος καὶ ἡ ἐλπίδα ἐναλλάσσονται στὴν καρδιά μας. Ἡ θλίψη καὶ ἡ αἴσθηση τοῦ ἀδιεξόδου γιὰ τὰ γήϊνα, τὰ καθημερινὰ ἀλλὰ καὶ τὰ κοινωνικὰ καὶ ἐθνικά μας θέματα, ὅταν δὲν τὰ ἀπωθοῦμε, κυριολεκτικὰ μᾶς πνίγουν. Φθάσαμε σὲ μία κατάσταση ὅπου οἱ διαχειριστὲς τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἱστορίας μας μᾶς ἔχουν ἀπογοητεύσει. Τὸ μόνο ποὺ καταφέρνουν νὰ κάνουν εἶναι νὰ καταργοῦν τὴ λογική, νὰ ξερριζώνουν κάθε στοιχεῖο τῆς ἐπιβίωσής μας καὶ νὰ ξηλώνουν κάθε κλωστὴ ἀπὸ τὸ κέντημα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῶν ἀξιῶν μας. 

Ἡ παιδεία ἔχει συστηματικὰ ἀπογυμνωθεῖ ἀπὸ τὴν παράδοση καὶ τὶς ἀξίες τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας. Ἡ οἰκογένεια δέχεται καὶ αὐτὴ νομοθετικὰ χτυπήματα ποὺ ἀπεργάζονται τὴ διάλυσή της. Ἡ πολυτεκνία φορολογεῖται, ἡ πίστη περιθωριοποεῖται, ἡ ἐλευθερία καταργεῖται.

Καὶ τώρα τελευταῖα, κάποιοι ἀποφάσισαν νὰ φορολογήσουν καὶ τὸν Θεὸ ποὺ αὐτοὶ φαίνεται πὼς δὲν πιστεύουν, ἀλλὰ στὸν Ὁποῖο καὶ μόνον Αὐτὸν ἐμεῖς ἐλπίζουμε. Τὰ πάντα ἑρμηνεύονται μὲ οἰκονομικὲς παραμέτρους, ἀκόμη καὶ οἱ τελευταῖες ἐναπομείνασες πνευματικές μας σταθερές.

Μόλις πρὶν ἀπὸ λίγες μέρες, παρὰ τὶς κραυγὲς ἀγωνίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ ἀρκετῶν Μητροπολιτῶν, ἀγνοῶντας καὶ τὶς διαμαρτυρίες τῶν συνδικάτων τῶν ἐργαζομένων, τελικὰ κατάφεραν νομοθετικὰ νὰ ἀποδυναμώσουν καὶ τὴν ἀπὸ αἰώνων καὶ ἀπὸ Θεοῦ καθιερωμένη ἀργία τῆς Κυριακῆς. Ἡ πράξη αὐτὴ χτυπάει καὶ τὴν ψυχὴ καὶ τὴν φύση μας καὶ τὶς κοινωνικὲς ἀντοχές μας. Μᾶς ἀπομυζοῦν τὸν χρόνο τοῦ Θεοῦ, τὸν χρόνο τῆς ἀνάπαυσης, καὶ μᾶς στεροῦν τὸν χρόνο νὰ ζήσουμε λίγες στιγμὲς μαζὶ ὡς οἰκογένεια. Ὁ κατήφορος, ἀγαπητοί μου, φαίνεται πὼς δὲν ἔχει τελειωμό. Οὔτε καὶ ὁ παραλογισμὸς ὅρια. «Μωραίνει Κύριος ὃν βούλεται ἀπολέσαι».

Ἤδη φτιάχνεται ἕνας λαὸς ποὺ ἐνοχλεῖται ἀπὸ τὴν θέα τῶν ναῶν καὶ τοὺς ἤχους τῶν καμπανῶν. Οἱ ἁγιασμοὶ καὶ οἱ εὐλογίες περιορίζονται. Τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν εἴτε διαστρέφεται εἴτε ἀποβάλλεται ἀπὸ τὴν ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν ὡς ἀνεπιθύμητο. Μέχρι σήμερα, οἱ γιορτές μας ὅλες εἶναι θρησκευτικές, ἐκκλησιαστικές. Θὰ μᾶς τὶς ἀλλάξουν. Καταβάλλεται προσπάθεια νὰ ἀποβληθεῖ ἀπὸ τὴ ζωή μας κάθε τι ποὺ θυμίζει τὸν Θεό. Καὶ τὸ ὄνομά Του ἐνοχλεῖ. Αὐτὸ εὔκολα βλασφημεῖται καὶ πολὺ δύσκολα ὁμολογεῖται. 

Τὸ μόνο ποὺ μᾶς μένει εἶναι νὰ ἀφυπνισθοῦμε καὶ νὰ ἀντιδράσουμε. Ὄχι βέβαια μὲ ἐμπαθεῖς καὶ κοσμικοὺς τρόπους, οὔτε πάλι γιὰ νὰ ἀναχαιτίσουμε τὸν ἐγκληματικὸ κατήφορο. Αὐτὸ δὲν θὰ τὸ καταφέρουμε. Αὐτὸ ποὺ μᾶς μένει καὶ μποροῦμε νὰ καταφέρουμε εἶναι νὰ κρατήσουμε τὴ μαγιὰ τῆς πίστης καὶ τοῦ αὐτοσεβασμοῦ μέσα μας καθαρὴ καὶ τὴ φλόγα τῆς ὁμολογίας ἀναμμένη.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἐρχόμαστε στὶς Παρακλήσεις. Ἡ προσευχή μας στὴν Παναγία Μητέρα μας καὶ γιὰ τὰ προβλήματά μας καὶ γιὰ τὴ ζωή μας, κυρίως ὅμως γιὰ τὸ ἔθνος καὶ τὴν πίστη μας πρέπει νὰ βγεῖ καὶ φέτος πύρινη ἀπὸ τὸ βάθος τῆς ψυχῆς μας. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο. 

Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀπάντησή μας στὴν προσπάθεια κατάργησης τῆς Κυριακῆς ἀργίας πρέπει νὰ εἶναι δυναμικὴ καὶ πνευματική. 

α. Μὲ περισσότερο ζῆλο ἐφ’ ἑξῆς νὰ ἁγιάζουμε τὴν Κυριακή μας. Μὲ προθυμία, ἀνελλιπῶς κάθε Κυριακή, νὰ προσερχόμαστε στοὺς ναούς μας, μάλιστα πιὸ νωρὶς τώρα. Ἡ κατάνυξη καὶ ἡ εὐλάβεια, ἡ μυστηριακή συμμετοχή, ἡ τάξη καὶ εὐπρέπεια, εἶναι ἀνάγκη ὅσο ποτὲ ἄλλοτε νὰ ἐπιβληθοῦν στὶς ἀκολουθίες μας. Ἐπίσης, ἡ παρακολούθηση ὁμιλιῶν ποὺ καλλιεργοῦν καὶ ἐνισχύουν τὴν πίστη, ἡ πνευματικὴ μελέτη, ἡ τόνωση τοῦ κατηχητικοῦ ἔργου, ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι δράσεις ποὺ ἁγιάζουν τὴν Κυριακή, ποὺ τὴν καθιστοῦν μέρα  ξεχωρισμένη γιὰ τὸν Κύριο καὶ τὴν ψυχή μας.

β. Ὅσοι ἔχουμε μαγαζιὰ δὲν πρέπει ἐπ’ οὐδενὶ νὰ ὑποχωρήσουμε στὸν πειρασμὸ νὰ τὰ ἀνοίγουμε. Νὰ μὴν τὸ κάνετε, ἀδελφοί μου. Οὔτε μετὰ τὴν ἐκκλησία. Ἡ Κυριακὴ εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Τοῦ ἀξίζει ὁλόκληρη. Ἡ ἀργία τῆς Κυριακῆς εἶναι ἱερή. Καὶ νὰ εἶστε σίγουροι ὅτι ἂν αὐτὸ τὸ κάνετε γιὰ τὸν Θεό, δὲν θὰ σᾶς ἀφήσει. Θὰ ἀπαντήσει στὴ ζωή σας μὲ σημεῖα καὶ εὐλογίες ποὺ δὲν μπορεῖτε νὰ φανταστεῖτε. Δοκιμάστε καὶ θὰ δεῖτε. 

γ. Κανένας ἀπὸ μᾶς δὲν θὰ πρέπει νὰ κάνει τὰ ψώνια του τὴν Κυριακή. Ὅπως ζήσαμε μέχρι τώρα, ἔτσι θὰ συνεχίσουμε νὰ μὴ συμμετέχουμε στὴν ἀσέβεια. Ἡ ἀργία καταργεῖται ὄχι μόνον ἀπὸ τὸν ἔμπορο ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸν πελάτη. Καὶ 

δ. Ὅλοι μαζὶ σὰν ἕνα σῶμα θὰ πρέπει νὰ στηρίξουμε τοὺς ἐμπόρους ποὺ σέβονται τὸν Θεό καὶ δὲν παραβιάζουν τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς. Ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ψωνίζουμε. Μὲ τὸν τρόπο αὐτόν, καὶ αὐτοὶ θὰ βοηθηθοῦν καὶ ἐμᾶς θὰ εὐλογήσει ὁ Θεός.

Τέλος, ἐλπίζω ἡ κυρία ἀντιπεριφερειάρχης μας, γνωστὴ γιὰ τὸν σεβασμό της στὰ ἱερὰ καὶ τὰ αὐτονόητα, νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ τῆς ἀναλογεῖ, πειθαρχῶντας περισσότερο στὸν Θεό καὶ τὴ λογικὴ τῶν ἱερῶν ἀξιῶν παρὰ στὶς κομματικὲς ἐπιλογές ποὺ ἴσως τῆς προτείνουν. Καλὸ εἶναι νὰ ἀκούσει ὄχι μόνο τὴ φωνὴ τῶν ἀχόρταγων καταναλωτῶν ἀλλὰ καὶ τὸν στεναγμὸ τῶν μικρῶν καὶ ἀνίσχυρων ἐργαζομένων καὶ ἔτσι ἀπὸ τὰ γραφεῖα τῆς Περιφέρειας νὰ βρεθεῖ στὸ κέντρο τῆς ζωῆς μας. Ἐξ ἄλλου αὐτὸ τὸ δικαίωμα τῆς δίνει καὶ ὁ νόμος.

Ὁ Θεὸς μαζί μας καὶ βοήθειά μας ἡ Παναγία μας.

 

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν,
  

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 85η  pdf


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 429
Ἀριθμ.
Διεκπ. 229/25-4-2013


Κυριακὴ τοῦ Πάσχα 2013


ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 84Η 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

«Ἀνέστη Χριστὸς ἐκ νεκρῶν, λύσας θανάτου τὰ δεσμά∙ (αἶνοι, ἦχος βαρύς)
ἐν τῇ ἐγέρσει Του χαρᾶς τὰ πάντα ἐπλήρωσε καὶ (αἶνοι, ἦχος δ΄)
ἐν τῇ ἀναστάσει Του τὰ σύμπαντα ἐπλούτισε» (αἶνοι, ἦχος πλ. α΄)

       Γιὰ μιὰ ἀκόμη χρονιὰ ἀξιωνόμαστε νὰ γιορτάσουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀπὸ τὴν πρώτη κιόλας ἀκολουθία τῆς Σαρακοστῆς, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς ἔβαλε ὡς στόχο τὸ νὰ ἀξιωθοῦμε «κατιδεῖν τὸ ἅγιον Πάσχα, πνευματικῶς ἐναγαλλιώμενοι» (Στιχηρὸν Κατανυκτικόν, Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς, Λυχνικόν). Ζήσαμε τὸν ἀγῶνα τῆς νηστείας, περάσαμε ἀπὸ τὴν περιγραφὴ τῶν γεγονότων τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, συμπορευθήκαμε μὲ τὸν Κύριο στὸ πάθος Του καὶ σήμερα χαιρόμαστε τὸν θρίαμβο τῆς Ἀναστάσεως, τὴν ὑπὸ τοῦ Κυρίου συντριβὴ τοῦ θανάτου, τὴν κατάργηση τοῦ κράτους τοῦ διαβόλου.

        Μέσα στὴ Μεγάλη Ἑβδομάδα ἀντικρύσαμε μὲ ἀπορία τὸν ἄνθρωπο νὰ σταυρώνει τὸν Θεό του, μὲ ἔκπληξη τὸν Θεάνθρωπο ἑκουσίως νὰ σταυρώνεται καὶ «ἐν νεκροῖς νὰ λογίζεται», τὴν πραγματικότητα τῆς ἀνθρώπινης προδοσίας, πτώσεως καὶ πνευματικῆς αὐτοκαταστροφῆς καὶ τὴν ἀλήθεια τῆς ἄπειρης ἀγάπης καὶ μακροθυμίας τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου. Σήμερα ζοῦμε τὴ χαρὰ τοῦ θεϊκοῦ θριάμβου, τὴν ἀπόδειξη τοῦ κενοῦ μνημείου, τὴ λάμψη τῆς θεότητος τοῦ Κυρίου, τὴν ἐλπίδα καὶ τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως. Γι’ αὐτὸ καὶ ψάλλουμε ἀκατάπαυστα «Χριστὸς Ἀνεστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος».

        Κι ἐφέτος ὅμως, ζοῦμε τὸ Πάσχα μέσα στὴν ἀποπνικτικὴ ἀτμόσφαιρα μιᾶς κρίσης ποὺ καταστρέφει περιουσίες καὶ κόπους μιᾶς ὁλόκληρης ζωῆς, ποὺ ἀνακατεύει λαοὺς καὶ θρησκεῖες, ποὺ ἰσοπεδώνει ἱστορίες καὶ παραδόσεις, ποὺ καταργεῖ ἱερὲς ταυτότητες, ποὺ αἰφνιδιάζει μὲ ἀλλεπάλληλα ἀδιέξοδα καὶ ἐκβιάζει μὲ παράλογες ἀπαιτήσεις, πού, ἐνῷ ἐμφανίζει τοὺς ὑπεύθυνους, κρύβει τοὺς πραγματικοὺς ὑπαίτιους, ποὺ ἀπομακρύνοντας διαρκῶς τὸ φῶς μᾶς βυθίζει ὅλο καὶ περισσότερο στὸ σκοτάδι. Κυρίως ὅμως μιᾶς κρίσης ποὺ ἔχει σταυρώσει τὸν Θεὸ καὶ ὡς πρόσωπο καὶ ὡς ἐλπίδα καὶ ἐπιδιώκει ἢ νὰ Τὸν ἀγνοεῖ ἢ περισσότερο νὰ Τὸν ἐξαφανίσει.

       Ἡ εἰκόνα τῆς ζωῆς μας μοιάζει μὲ μιὰ ἀτελείωτη Μεγάλη Ἑβδομάδα καὶ ἡ παροῦσα ἐμπειρία μας μὲ μιὰ ἀπαράκλητη Μεγάλη Παρασκευή. Γύρω μας σταυρωτὲς μὲ ἀσύλληπτο μῖσος, ὄχλοι μὲ ἀδιακαιολόγητη πνευματικὴ ἐπιπολαιότητα. Κι ἐμεῖς, σὰν τοὺς μαθητὲς τοῦ Κυρίου, κάποιοι ἀρνούμεθα, κάποιοι ἐγκαταλείπουμε, οἱ περισσότεροι κρυβόμαστε μὲ φόβο ἢ ἀμήχανα εἴμαστε «βραδεῖς τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐλάλησαν οἱ προφῆται», παραμένοντας στὴ νάρκη τῆς ὀλιγοπιστίας μας.

       Παρὰ ταῦτα, ἀδελφοί μου, ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Ὅσο καὶ ἂν φωνάζει ὁ ὄχλος, ὅσο κι ἂν καρφώνουν οἱ σταυρωτές, ὅσο καὶ ἂν σφραγίζουν τὸν τάφο οἱ ἀρχιερεῖς καὶ φαρισαῖοι τῆς σύγχρονης ἐποχῆς, ὅσο καὶ ἂν ἀπουσιάζουν οἱ μαθητὲς ἀπὸ τὰ γεγονότα, ὅσο καὶ ἂν ἡ Ἐκκλησία φαίνεται ἀδικαιολόγητα νὰ σιωπᾶ, τὸ ἅγιο Φῶς ἀναδύεται ἀπὸ τὸν Πανάγιο Τάφο καὶ σήμερα, ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ζωὴ ἀνατέλλουν, διότι «Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνήσκει, θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει» (Ρωμ. στ΄ 9).

       Ἡ πίστη στὸ πρόσωπο τοῦ Ἀναστάντος καὶ ἡ ὁμολογία τοῦ γεγονότος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου εἶναι ὁ μόνος τρόπος ὁ καθένας μας νὰ ἐλευθερωθεῖ ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὶς ἁλυσίδες τῆς προσωπικῆς του κρίσης. Δὲν θὰ λυτρωθοῦμε μόνοι μας. Ὁ Ἀναστὰς θὰ μᾶς λυτρώσει. Αὐτὸς θὰ μᾶς ἀναστήσει, σὲ ἐμᾶς τοῖς «ἐν τοῖς μνήμασι» τῶν παθῶν μας θὰ χαρίσει τὴ ζωή.

       Ἀλλὰ καὶ ὡς ἔθνος ἔχουμε βουλιάξει στὴν κρίση τῆς πνευματικῆς μας προδοσίας. Στηρίξαμε τὴν ἐλπίδα μας στὸν θεὸ τοῦ χρήματος καὶ αὐτὸς μᾶς πρόδωσε. Καταστρέψαμε τὶς εὐλογημένες μνῆμες τῆς ἱστορίας μας. Ἐμπιστευθήκαμε τὸ μέλλον μας στὰ ἐπίγεια ἐπιτεύγματα. Καὶ αὐτὰ φάνηκαν ἀνεπαρκῆ. Ἀπομακρύναμε τὸν Θεὸ ἀπὸ τὴν παιδεία μας. Γκρεμίσαμε τὴν πίστη μας στὸν Χριστὸ ἀπὸ τὶς καρδιές μας. Τὸν ραπίσαμε μὲ τὰ χέρια τῆς ἀσεβείας μας, Τὸν σταυρώσαμε μὲ τὰ καρφιὰ τῆς σκληροκαρδίας μας καὶ Τὸν σφραγίσαμε μέσα στὸν τάφο τῆς λήθης, τῆς ἀδιαφορίας καὶ τῆς ἀπιστίας μας.

       Ἡ Ἐκκλησία μας ὅμως διατηρεῖ πολλὲς ἐλπίδες γιὰ τὸν κόσμο μας, γιὰ τὸ ἔθνος μας, γιὰ τὸν καθένα μας χωριστά. Καὶ τοῦτο, διότι ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ καὶ «θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει». Ὁ Χριστὸς ἀνέστη γιὰ ὅλον τὸν κόσμο, ἀνέστη καὶ γιὰ τοὺς σταυρωτές Του, καὶ γιὰ τοὺς διὰ μέσου τῶν αἰώνων διῶκτές Του καὶ γιὰ τοὺς ἀρνητές Του, καὶ γιὰ μᾶς.

       Ἂς μιμηθοῦμε στὴν πίστη καὶ στὴν ἀφοσίωση τὶς μυροφόρες γυναῖκες καὶ ἂς κρατήσουμε μέσα στὶς καρδιές μας τὴν ἐλπίδα τους. Ὅσο μικρὴ καὶ νὰ εἶναι, δὲν θὰ μᾶς προδώσει. Τὰ δάκρυα τοῦ πόνου μας θὰ ἀναμειχθοῦν μὲ τὰ μύρα τῶν ἱερῶν πόθων καὶ ἐλπίδων μας καὶ θὰ ἐπιβεβαιώσουν τὴν ἁγία πίστη μας. «Αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον• ἡ πίστις ἡμῶν» (Α΄ Ἰω. ε΄ 4). «Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν»  (Ρωμ. ιγ΄ 11).

       Εὔχομαι ἡ εὐλογία τοῦ Ἀναστάντος Χριστοῦ νὰ πλημμυρίζει τὴ ζωή σας, ἡ χαρὰ καὶ ἡ εἰρήνη Του νὰ ἐπιστρέψει στὸν κόσμο μας, καὶ τὸ φῶς Του νὰ δείξει διεξόδους στὶς κρίσεις μας καὶ νὰ ὁδηγεῖ τὰ διαβήματά μας.

          
 
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ


 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Πασχάλιος Ἐγκύκλιος 84η pdf


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

Πρωτ. 428
Ἀριθμ.
Διεκπ. 228/25-4-2013


Κυριακὴ Βαῒων 2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 83Η 


ΘΕΜΑ·  «Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια»

Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ᾿ ἡμᾶς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

       Ἤδη μετὰ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς περιόδου τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς βρισκόμαστε μπροστὰ στὴ θύρα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος. Σὲ λίγες μέρες ἑτοιμαζόμαστε νὰ γιορτάσουμε τὴ γιορτὴ τοῦ Πάσχα, τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὶς μέρες αὐτὲς πολὺς λόγος θὰ γίνει γιὰ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου, γιὰ τὸ κενό Του μνῆμα, γιὰ τὴ συντριβὴ τοῦ θανάτου, γιὰ τὴν ζωὴ ποὺ ἀνατέλλει ἐκ τοῦ Τάφου Του.

        Ἀκόμη καὶ ὅταν θὰ ψάλλουμε τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη», οἱ ἴδιες λέξεις, θάνατος, ζωὴ, μνῆμα, νεκροί, θὰ διαδέχονται ἡ μία τὴν ἄλλη. Τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως ἔρχεται νὰ ἀκουμπήσει καὶ τὶς ψυχὲς ὅλων μας ὅσοι ἔχουμε βαρειὰ τὴν καρδιά μας ἀπὸ θανάτους προσφιλῶν μας προσώπων, γονέων, ἀδελφῶν, συζύγων, ἴσως καὶ παιδιῶν. Ἡ ἀπουσία τους ἀπὸ κοντά μας, ὁ ἐπώδυνος ἢ ἐνδεχομένως καὶ ξαφνικὸς χωρισμὸς μπορεῖ νὰ ἔχουν καταστρέψει ὄνειρα, νὰ ἔχουν τραυματίσει ζωντανὲς ἀναμνήσεις, νὰ ἔχουν συντρίψει δυνατὲς σχέσεις. Ὁ σταυρὸς τοῦ χωρισμοῦ συχνὰ εἶναι ἀσήκωτος, ἡ ἐξαφάνσιση τῶν ἐλπίδων μας ἔντονη, ἐνδεχομένως καὶ ἡ κλονισμὸς τῆς πίστης μας ἰσχυρός.

        Ὅπως ὅμως θὰ ἀκούσουμε στὸν Κατηχητικὸ Λόγο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, μετὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου «Μηδεὶς φοβείσθω θάνατον· ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ θάνατος... Ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον; ποῦ σου Ἅδη τὸ νῖκος; ... Ἀνέστη Χριστός, καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος. Χριστὸς γὰρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο». Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου φέρνει καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως.

        Προκειμένου λοιπὸν ἀφ’ ἑνος μὲν νὰ ὁμολογήσουμε τὴν πίστη μας στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ στὴ δική μας ἀνάσταση ἀφ’ ἑτέρου δὲ νὰ βρθοῦμε κοντὰ στοὺς κεκοιμημένους ἀδελφούς μας, ὅπως κάθε χρόνο ἔτσι καὶ φέτος τὸ πρωΐ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, θὰ τελεσθῆ Ἀρχιερατικὸ Ἀναστάσιμο Τρισάγιο κατὰ τὸ ἑξῆς πρόγραμμα:

9:15 π.μ.         Κοιμητήριο Σπάτων
9:45 π.μ.   Κοιμητήριο Παιανίας
10:15 π.μ.   Νέο Κοιμητήριο Κορωπίου
10:45 π.μ.   Κοιμητήριο Μαρκοπούλου
11:15 π.μ.   Κοιμητήριο Καλυβίων
12:00 π.μ.   Κοιμητήριο Παλλήνης


        Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα, στὶς 6:30, στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου Σπάτων, θὰ τελεσθεῖ καὶ ὁ Ἑσπερινὸς τῆς Ἀγάπης, ὅπου πλέον ὅλοι μαζί, ἑνωμένοι καὶ συγχωρημένοι, θὰ συμπανηγυρίσουμε τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου μας.
        Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀκολουθίας θὰ διανεμηθεῖ ὡς εὐλογία τὸ κόκκινο αὐγὸ καὶ θὰ προσφερθεῖ πασχάλιο κέρασμα στὸ κτήριο τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας.
          
 
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 


† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Ἐγκύκλιος 83η pdf


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

           Πρωτ. 1216
Ἀριθμ.
           Διεκπ. 717
Σπάτα, 14 Νοεμβρίου  2012

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 80Η 
Πρὸς
Τοὺς Εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς
Τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

ΘΕΜΑ·  «Περὶ τῆς Μονῆς Μυρελαίου Ὑμηττοῦ»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

          Ἐδῶ καὶ μερικὰ χρόνια ἔχουν ἐγκατασταθεῖ στὴν περιοχή μας, στὰ ὅρια Παιανίας καὶ Κορωπίου, στὶς ὑπώρειες τοῦ Ὑμηττοῦ, κάποιοι μοναχοί, οἱ ὁποῖοι μάλιστα ἔχουν ἱδρύσει καὶ μονὴ μὲ τὸ ὄνομα Μονὴ Μυρελαίου. Ἐπειδὴ ἡ ὅλη παρουσία τους ἔχει ἀρκετὰ ἀπασχολήσει καὶ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στὸ παρελθὸν καὶ τώρα τὴ Μητρόπολή μας, πολλοὶ δὲ ἐκ τῶν πιστῶν εἴτε παρασύρονται εἴτε ἀποροῦν καὶ διερωτῶνται περὶ τῆς παραπάνω Μονῆς, αἰσθάνομαι τὴν εὐθύνη ὡς ὁ κανονικὸς Μητροπολίτης τῶν Μεσογείων καὶ τῆς Λαυρεωτικῆς, ἔξω ἀπὸ φατριασμοὺς καὶ ἐμπάθειες, νὰ ἀπευθυνθῶ στὴν ἀγάπη σας καὶ νὰ σᾶς ἐνημερώσω σχετικῶς.

          Ἡ ἐν λόγῳ ὑπόθεση ἀποτελεῖ ἴσως ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ σοβαρὰ προβλήματα στὴν περιοχή μας αὐτὸν τὸν καιρὸ καὶ θὰ πρέπει ἰδιαίτερα νὰ τὸ προσέξετε. Καὶ τοῦτο διότι οἱ συγκεκριμένοι κληρικοὶ μὲ ἐπικεφαλῆς κάποιον π. Ποιμένα δυστυχῶς συγκαλύπτουν τὴν ἰδιόμορφη παρασυναγωγική τους ἐκκλησιαστικὴ ταυτότητα, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραπλανᾶται καὶ νὰ παρασύρεται πολὺς ἀνυποψίαστος κόσμος, ἀκόμη καὶ κάποιοι ἱερεῖς. Νὰ ξέρετε, πίσω ἀπὸ τὴν γλυκύτητα τῶν λόγων, τὰ τραπεζώματα, τὶς ἀφηγήσεις γιὰ εἰκόνες ποὺ μυροβλύζουν, τὶς παρηγορητικὲς προσευχὲς κρύβεται ἕνα μεγάλο καὶ ἐπικίνδυνο ψέμα: οἱ συγκεκριμένοι ἄνθρωποι δὲν ἀνήκουν σὲ καμμία κανονικὴ Ἐκκλησία, στεροῦνται κανονικῆς ἐπισκοπικῆς εὐλογίας καὶ ὡς ἐκ τούτου οὔτε στὸν Χριστό, τὸν ὁποῖο ἐπαγγέλλονται, ἀνήκουν, οἱ δὲ μυστηριακές τους πράξεις δὲν ἀναγνωρίζονται ἀπὸ καμμία κανονικὴ Ἐκκλησία καὶ ἀπὸ κανένα μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Δυστυχῶς, ἀνήκουν στὸν ἑαυτό τους καὶ καπηλεύονται τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν πίστη τοῦ λαοῦ.

          Οἱ μοναχοὶ αὐτοί, ἀφοῦ κυριολεκτικὰ ἀναστάτωσαν τὴ Μητρόπολη Χαλκίδος, ἐδιώχθησαν ἀπὸ τὸν κανονικὸ Μητροπολίτη κ. Χρυσόστομο καὶ τελικῶς ἐγκαταστάθηκαν στὴν Ἐπαρχία μας. Κανεὶς δὲν γνωρίζει ποιὰ εἶναι ἡ Ἐκκλησιασική τους ἀρχή. Λέγεται ὅτι ἔχουν σχέση μὲ τὸν αὐτοανακηρυχθέντα Πατριάρχη, σχισματικὸ Μητροπολίτη Κιέβου Φιλάρετο. Ἐμᾶς μᾶς τὸ διέψευσαν. Ἐμφανίζονται ἐγγεγραμμένοι σὲ κάποια Μητρόπολη, ἀλλὰ οὔτε ὁ Μητροπολίτης τοὺς γνωρίζει οὔτε μὲ τὴν ἄδειά του ἔχουν φύγει. Ἀκοῦμε ὅτι συχνὰ μνημονεύουν τὸ δικό μου ὄνομα ὡς Ἀρχιεπίσκοπό τους. Αὐτὸ ὅμως λειτουργεῖ μόνον παραπλανητικά, δεδομένου ὅτι δὲν διακονοῦν κάτω ἀπὸ τὴν εὐλογία μου. Κυκλοφοροῦν φωτογραφίες στὸ διαδίκτυο ποὺ τοὺς ἐμφανίζουν μὲ πετραχήλια νὰ τελοῦν ἁγιαστικὲς πράξεις στὸ γκουρουϊστικὸ κέντρο Σατυανάντασραμ, τὸ ὁποῖο ἐπίσης δραστηριοποιεῖται στὴν περιοχή μας παραπλανητικά.

          Θὰ ἤθελα λοιπὸν νὰ σᾶς ἐνημερώσω ὑπεύθυνα καὶ νὰ καλέσω ὅλους σας νὰ ἀποφύγετε κάθε ἐπικοινωνία μαζί τους γιὰ τὸ καλὸ τῆς ψυχῆς σας. Ἂν σὲ ἕνα κακόφημο κέντρο κινδυνεύει ἡ ἠθική μας, σὲ τέτοια κέντρα πλάνης κινδυνεύει ἡ πίστη μας καὶ μολύνεται ἡ σχέση μας μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του. Ὅπως ἡ Οὐνία διατηρῶντας τὰ ἐξωτερικὰ σχήματα ἀποτελεῖ «δούρειο ἵππο» κατὰ τῆς πίστεώς μας, κατὰ ἀνάλογο τρόπο καὶ ἡ Μονὴ Μυρελαίου μὲ τοὺς ρασοφόρους της εἶναι πραγματικὸς «λύκος μὲ ἔνδυμα προβάτου».

          Κατόπιν τούτων, ὅποιος ἐνδιαφέρεται νὰ διαφυλάξει τὴν ἀκεραιότητα τῆς πίστης του καὶ τὴν καθαρότητα τῆς σχέσης του μὲ τὴν Ἐκκλησία, θὰ πρέπει μὲ κάθε τρόπο νὰ ἀποφεύγει οἱασδήποτε μορφῆς ἐπίσκεψη στὴ λεγόμενη Μονὴ Μυρελαίου. Οὔτε ἀπ’ ἔξω νὰ μὴν περνᾶτε, οὔτε ἀπὸ περιέργεια. Ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης: «καὶ χαίρειν αὐτοῖς μὴ λέγετε» (Β΄ Ἰω. α΄ 10), οὔτε καλημέρα δὲν χρειάζεται. Κάθε ἐπικοινωνία μὲ τοὺς ἐκεῖ ρασοφόρους, κάθε συμμετοχὴ σὲ προσευχὲς καὶ ἄλλες δῆθεν ἱεροπραξίες ἢ δεῖπνα καὶ κοινὲς τράπεζες εἶναι παιχνίδι μὲ τὴ φωτιὰ καὶ διάλογος μὲ τὴν πλάνη. Φυσικά, νὰ μὴν ἐμπιστεύεστε τὶς οἰκονομίες σας καὶ πολὺ περισσότερο νὰ μὴν κοινωνεῖτε ἀπὸ τὰ χέρια τους.  Ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος τῆς Ἀγάπης Ἰωάννης ὁ Θεολόγος: «Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα εἰ ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι» (Α΄ Ἰω. δ΄ 1).

          Εὐχή μας εἶναι ἡ ἐν μετανοίᾳ ἐπιστροφή τους στὴν ἀγκαλιὰ τῆς κανονικῆς Ἐκκλησίας. Γι’ αὐτὸ καὶ προσευχόμαστε, αὐτὸ καὶ ἐλπίζουμε.

          Μὲ τὴν εὐκαιρία δὲ τοῦ ἀρξαμένου Σαρανταημέρου τῶν Χριστουγέννων, εὔχομαι ὁ Θεὸς νὰ σᾶς φωτίζει μὲ τὴν ἀλήθειά Του, νὰ σᾶς προστατεύει μὲ τὴν ἀγάπη Του καὶ νὰ σᾶς εὐλογεῖ μὲ τὴν χάρι Του.

Μετὰ πατρικῶν εὐχῶν καὶ τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
 
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ


Σημείωση:  Ἡ παροῦσα νὰ ἀναγνωσθεῖ ἐπ’ Ἐκκλησίαις τὴν Κυριακὴ 18 Νοεμβρίου ἐ.ἔ. μετὰ τὸ πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας .



xr

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ




Σπάτα,  Κυριακὴ Πεντηκοστῆς 2012

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ


Πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

 

ΧΡΟΝΙΑ σας ΠΟΛΛΑ καὶ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

Πέρασε ἡ κατανυκτικὴ περίοδος τοῦ Τριωδίου, γιορτάσαμε τὸ Πάσχα καὶ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ ἤδη ὁλοκληρώνεται καὶ τὸ Πεντηκοστάριο. Γιορτὲς γεμάτες νόημα, εὐκαιρίες πλημμυρισμένες ἀπὸ ἐπαγγελίες χαρᾶς καὶ ἐλπίδας, χαραγμένες ἀπὸ ἀλήθεια καὶ προοπτικὴ πνευματικῆς ἐλευθερίας. Ἀλήθειες ὅπως ἡ ψηλάφηση τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν Θωμᾶ, ἡ θέα τοῦ Ἀναστάντος ἀπὸ τὶς Μυροφόρες, ἡ συνάντησή Του μὲ τοὺς μαθητές, ἡ συνομιλία καὶ ἡ φανέρωσή Του μὲ τοὺς δύο πρὸς Ἐμμαούς, ἡ ἔκχυση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ γιορτάζουμε σήμερα, προσφέρονται ὄχι γιὰ νὰ τὶς ἀκούσουμε ὡς ἱστορικὲς περιγραφές, οὔτε γιὰ νὰ τὶς παραδεχθοῦμε ὡς θρησκευτικὰ ἰδεολογήματα, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὶς πιστεύσουμε καὶ νὰ διηθήσουν ὅλες τὶς λεπτομέρειες τῆς ζωῆς μας. Αὐτὸς εἶναι ὁ κόσμος τοῦ Θεοῦ ποὺ ἡ Ἐκκλησία μας προτείνει γιὰ τὸν καθένα μας χωριστὰ καὶ γιὰ ὅλους μαζὶ ὡς κοινωνία καὶ ὡς οἰκουμένη.

Δίπλα σὲ αὐτὴν τὴν πρόταση ζωῆς καὶ ἤθους στέκεται ἡ θλιβερὴ ἐμπει-ρία τῆς κοσμικῆς πραγματικότητος, ὅπως τὴ ζοῦμε στὶς μέρες μας. Μιὰ κατάσταση χωρὶς ὅραμα, χωρὶς ἐλπίδα, χωρὶς φῶς. Ἡ ἀνθρώπινη ἀποτυχία σὲ ὅλη της τὴν ἔκταση. Τὸ οἰκονομικὸ σύστημα σὲ κατάρρευση. Τὸ Εὐρωπαϊκὸ ὅραμα μετατράπηκε σὲ ἐφιαλτικὸ ὄνειρο. Οἱ πολιτικὲς ὑποσχέσεις μεταμφιέστηκαν σὲ ἀνόητα ψέματα, ἀκατανόητα ἐπιχειρήματα καὶ ἀδικαιολόγητες ἐπιλογές. Ἕνας κόσμος δίχως τόλμη καὶ ἡρωϊσμό, δίχως ἐξυπνάδα καὶ πρωτοτυπία, δίχως ποιότητα καὶ πειστικότητα, δίχως πνεῦμα καὶ ζωή. Ὁ ψευτοθεὸς τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν ἀτομικῶν δικαιωμάτων ἐκφυλίσθηκε σὲ δικαίωμα ἐκλογικῆς ἐπιλογῆς ἀνάμεσα σὲ καταστροφικὰ σενάρια καὶ σὲ ἀνίκανους διαχειριστὲς τῆς καθημερινότητάς μας. Τὴν ἱστορικὴ δόξα τοῦ παρελθόντος μας τὴ διαδέχθηκε ὁ παγκόσμιος διασυρμός μας καὶ οἱ συνεχεῖς ἀπειλές. Τὸ μόνο ποὺ πλέον γεννᾶ ἡ χώρα μας εἶναι ἀδιέξοδα καὶ ἀναξιοπιστία, ἀσυνεννοησία καὶ ἀκυβερνησία.

Οἱ μισθοὶ καὶ οἱ συντάξεις περικόπηκαν, τὰ ἐπιδόματα ἀφαιρέθηκαν, τὰ χρέη αὐξήθηκαν, τὰ σπίτια μας φορολογήθηκαν, τὰ συσσίτια πλήθυναν, ἡ φτώχεια καὶ ἡ ἀνέχεια περίσσεψαν, οἱ ἄνεργοι συναγωνίζονται σὲ ἀριθμοὺς τοὺς ἐργαζόμενους, οἱ γέροντες ἀγωνιοῦν, οἱ νέοι ξενητεύονται, οἱ ἀναπνοές μας περιορίσθηκαν, οἱ ἐλπίδες μας στέρεψαν, τὰ ὁράματα πέθαναν.

«Τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖς οἵτινες οὐ δουλεύσουσί σοι ἀπολοῦνται» (Ἠσ. ξ΄ 12) καὶ «φυλὴ ἀνόμων ἐρημωθήσεται» (Σοφ. Σειρὰχ ιστ΄ 4). Αὐτὸ πάθαμε. Ἐγκαταλείψαμε τὸν Θεὸ καὶ ζοῦμε τὴν ἐρήμωση καὶ τὴν ἀπώλειά μας. Ἡ παιδεία μας χωρὶς ἀγωγή, ἡ ἱστορία μας χωρίς δόξα, ἡ Ἐκκλησία μας χωρὶς ὀμορφιά, ἡ ζωή μας χωρὶς ἀλήθεια, ἡ πορεία μας χωρὶς ἀξία. Αὐτὴ εἶναι ἡ αἰτία τοῦ σημερινοῦ μας καταντήματος. Καὶ δὲν τὸ ἔχουμε καταλάβει. Τὸ γκρέμισμα τῶν πνευματικῶν θεμελίων μας συνεχίζεται ἀπρόσκοπτα. Κάναμε τὸ λάθος νὰ ἐλπίσουμε ἐκεῖ ποὺ δὲν ἔπρεπε. Κάναμε τὸν κόπο νὰ ψηφίσουμε αὐτοὺς ποὺ δὲν ἀξίζουν. Κάνουμε τὸ ἔγκλημα νὰ μὴ μαθαίνουμε ἀπὸ τὰ λάθη μας. Τελικὰ οὔτε κυβέρνηση βλέπουμε οὔτε ἀληθινοὺς ἡγέτες καὶ ἄρχοντες διακρίνουμε οὔτε λύσεις διαφαίνονται. Ὅπως γράφει κάπου ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, «ὁ πλοῦς ἐν νυκτί, πυρσὸς οὐδαμοῦ, Χριστός καθεύδει», ἡ πορεία μας εἶναι στὸ σκοτάδι, φῶς πουθενά, καὶ ὁ Χριστός κοιμᾶται...

Ὄχι, ὅμως ἀγαπητοί μου, ἀδελφοί∙ ὁ Χριστὸς δὲν κοιμᾶται. Ἐμεῖς βυθισθήκαμε σὲ λησμοσύνη καὶ σὲ βαθὺ ὕπνο. Ἐμεῖς κοιμόμαστε. Γι’ αὐτὸ «ὥρα ἡμᾶς ἐκ τοῦ ὕπνου ἐγερθῆναι» (Ρωμ. ιγ΄ 11). Καιρὸς νὰ ξυπνήσουμε. Ἡ μέρα δὲν θὰ ἔρθει ἀπὸ μόνη της. Αὐτὴ τὴ μέρα θὰ τὴν φέρουμε ἐμεῖς∙ καὶ μάλιστα ὄχι τόσο μὲ τὰ σωστὰ ἔργα ἢ τὶς ὀρθὲς ἐπιλογές μας, ὅσο μὲ τὴν ὁμολογία τῆς πίστης καὶ τὴν προσευχή μας. Οἱ κοσμικὲς πολιτικὲς ἐπιλογές προσδοκοῦν «πότε θὰ κάνει ξαστεριά»∙ δὲν μποροῦν νὰ μᾶς βγάλουν ἀπὸ τὴ νύχτα, ἐλπίζουν σὲ ἀστεράκια. Ἐμεῖς προσδοκοῦμε ἡμέρα μὲ ἥλιο, τὸν Ἥλιο τῆς δικαιοσύνης. Δὲν προσδοκοῦμε ἕναν θεὸ ποὺ θὰ μᾶς λύσει τὰ ἐπίγεια προβλήματα γιὰ νὰ Τὸν ξαναξεχάσουμε∙ οὔτε θὰ ἀμνηστεύσει τὰ λάθη μας γιὰ νὰ τὰ ἐπαναλάβουμε. Πιστεύουμε στὸν Χριστό, στὸν ἀληθινό Θεό γιὰ νὰ δεχθεῖ τὴ μετάνοιά μας καὶ τὴν πίστη μας, γιὰ νὰ τὶς ποτίσει μὲ τὴ χάρι Του καὶ ἔτσι νὰ φανερώσει τὴν παρουσία Του. Ναί! Εἶναι δυνατὸν μέσα ἀπὸ τὸ σημερινὸ κατάντημα νὰ προκύψει δόξα καὶ μεγάλη εὐλογία, διότι «Μακάριον ἔθνος οὗ ἐστι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ» (Ψαλμ. λβ΄ 12)∙ μακάριο καὶ εὐλογημένο εἶναι τὸ ἔθνος ποὺ ἔχει τὸν ἀληθινὸ Θεὸ ὡς Κύριό Του. Αὐτὴ εἶναι μιὰ αἰώνια ἀλήθεια ποὺ δὲν ἑρμηνεύεται τόσο λογικά, ὅσο ἐπαληθεύεται ἱστορικὰ καὶ δικαιολογεῖται πνευματικά. Ὁ δρόμος τοῦ Θεοῦ παραμένει πάντα ἀνοιχτός.

Ἦρθε ἡ ὥρα ποὺ πρέπει νὰ ξυπνήσουμε. Ἂς ἀρχίσουμε μὲ ἐκτενεῖς προσευχὲς καὶ λιτανεῖες. Ὄχι γιὰ νὰ γλιτώσουμε ἀπὸ τὴν καταστροφή. Ὄχι γιὰ νὰ μᾶς ἀπαλλάξουν ἀπὸ τὰ μνημόνια. Ὄχι γιὰ νὰ μᾶς σβήσουν τὰ χρέη. Ὄχι γιὰ νὰ μειωθεῖ ἡ ἀνεργία. Ὄχι γιὰ νὰ ξεφύγουμε τὴν χρεωκοπία. Αὐτὰ ξέρει ὁ Θεὸς ἂν καὶ πῶς καὶ πότε θὰ τὰ φτιάξει. Αὐτὸ ποὺ χρειαζόμαστε εἶναι πρῶτον∙ ὅσοι ἀληθινὰ πιστεύουμε νὰ μετανοήσουμε. Νὰ μετανοήσουμε διότι Τὸν ξεχάσαμε, διότι Τὸν ἐγκαταλείψαμε, Τὸν περιφρονήσαμε, Τὸν πολεμήσαμε, ἀπορρίψαμε τὸν δρόμο καὶ τὶς ἐντολές Του. Ἀκόμη καὶ ὅσοι Τὸν ὁμολογοῦμε, δυστυχῶς ἐπιλέξαμε νὰ ζήσουμε χωρὶς τὴ δύναμή Του.

Καλούμαστε νὰ Τὸν δοξάσουμε ὄχι γιὰ τὶς ἐπίγειες χαρές μας. Δὲν ὑπάρχουν πλέον τέτοιες. Νὰ Τὸν δοξάσουμε γιὰ τὴν παρουσία καὶ τὴν ἀλήθεια Του, γιὰ τὸ ἔλεος καὶ τὴν ἀγάπη Του∙ γιὰ τὴ μακροθυμία Του.

Καλούμαστε νὰ Τὸν ὁμολογήσουμε σήμερα. Νὰ ὁμολογήσουμε ὅτι «οὗτοι ἐν ἅρμασι καὶ οὗτοι ἐν ἵπποις, ἡμεῖς δὲ ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν μεγαλυνθησόμεθα» (Ψαλμ. ιθ΄ 8). Ἐλπίδα μας καὶ ἐπιστηριγμός μας εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ μόνον. Αὐτὸς εἶναι τὸ μέλλον μας καὶ ἡ προοπτική μας.

Καὶ τέλος, καλούμαστε νὰ ζητήσουμε ὁ Κύριος νὰ ἀναδείξει ἄρχοντες ἱκανοὺς νὰ ἀναλάβουν τὶς εὐθύνες τοῦ τόπου μας, τὴν προστασία τῆς ἱστορίας μας, τὸν σεβασμὸ τῆς πίστης καὶ τῆς παράδοσής μας∙ ἡγέτες μὲ φόβο Θεοῦ, μὲ νοῦν Χριστοῦ, ἀνιδιοτελεῖς πατριῶτες μὲ ξεκάθαρη προαίρεση, πολιτικὴ σύνεση καὶ ἡρωικὴ βούληση, διότι τέτοιους χρειαζόμαστε, μόνο τέτοιους μποροῦμε νὰ ψηφίσουμε καὶ τέτοιους μόνο ἀξίζει αὐτὸ ποὺ ὀνομάζεται Ἑλληνικὴ ταυτότητα καὶ Ὀρθόδοξη συνείδηση.

Παράλληλα, ἡ δική μας γενιά, ποὺ καὶ αὐτὴ φαίνεται ἀνίκανη νὰ ὑλοποιήσει τὸ Τάμα τῶν προγόνων μας, πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ τὸ ἀνανεώσει μὲ ἕνα νέο Τάμα. Τώρα ποὺ πεινᾶμε, τώρα νὰ κτίσουμε τὸν ναὸ τοῦ Τάματός μας. Ὅπως ἡ Ὀρθόδοξη Ἀλβανία στὸ κέντρο τῶν Τιράνων αὐτὲς τὶς μέρες ἐγκαινιάζει τὸ Πνευματικὸ Κέντρο τῆς πίστης της, ὅπως οἱ Σέρβοι στὸ Βελιγράδι, οἱ Ρουμάνοι στὸ Βουκουρέστι καὶ οἱ Ρῶσοι στὴ Μόσχα, πρόσφατα μέσα στὴ φτώχεια τους ἔκτισαν τοὺς ναοὺς τοῦ Σωτῆρος καὶ τῶν Ἁγίων τους, κατὰ μείζονα λόγο ἐμεῖς τώρα πρέπει νὰ ἐκπληρώσουμε τὸ παλιὸ καὶ τὸ σύγχρονο Τάμα μας. Αὐτὸ ἀξίζει περισσότερο καὶ ἀπὸ τὶς προσευχές μας. Γιατὶ τὶς συνοδεύει καὶ μὲ ἔργα. Σήμερα πρέπει νὰ δείξουμε ὅτι περισσότερο ἀπὸ τὸ νὰ συντηρήσουμε τὸ σῶμα μας ἔχουμε ἀνάγκη νὰ ζωογονήσουμε τὴν πίστη μας. Αὐτὸ ποὺ μᾶς λείπει δὲν εἶναι ἡ ὑλικὴ τροφή, ἀλλὰ ἡ σχέση μας μὲ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸ ποὺ ἀποτελεῖ τὴ δοκιμασία μας δὲν εἶναι ἡ φτώχεια καὶ ἡ πεῖνα μας, ἀλλὰ ἡ ἀποξένωση ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἡ στέρησή Του.

Σᾶς καλῶ λοιπὸν ὅλους, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὅσοι συμμερίζεστε αὐτὴ τὴν ἀνάγκη, ὅσοι συντηροῦμε ψήγματα πίστης μέσα μας, νὰ ἐπιρρίψουμε τὴν ἐλπίδα μας «ἐπὶ τὸν Κύριον», λιτανεύοντες καὶ προσευχόμενοι. Νὰ ὁμολογήσουμε μὲ συντριβὴ τὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴ διάθεση τῆς ἐπιστροφῆς μας στὴν ἀδιάψευστη ἐλπίδα Του∙ στὰ δωμάτιά μας μόνοι μὲ δάκρυα στὰ μάτια, στούς ναούς μας ὅλοι μαζὶ μὲ προσευχὲς καὶ ὁλονύκτιες δεήσεις, ἐνδεχομένως στούς δρόμους καὶ στὶς πλατεῖες μὲ κεριὰ καὶ λαμπάδες. Αὐτὰ δὲν εἶναι ἄγνωστα στὴν ἱστορία μας, εἶναι δοκιμασμένοι δρόμοι στὴ ζωὴ τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἡ ἐλπίδα μας, ἀδελφοί μου, δὲν βρίσκεται στὶς ἐκλογὲς τῆς 17ης Ἰουνίου ἐκεῖ ἴσως βρίσκεται μέρος μόνον τῆς εὐθύνης μας. Τὸ σύνολο τῶν ἐλπίδων μας βρίσκεται στὴ σημερινὴ ἑορτὴ τῆς Πεντηκοστῆς. Γιατὶ στὰ αὐτιά μας ἠχεῖ ἡ προτροπὴ τοῦ προφητάνακτος Δαβίδ: «Μὴ πεποίθατε ἐπ’ ἄρχοντας ἐπὶ υἱοὺς ἀνθρώπων οἷς οὔκ ἐστι σωτηρία» (Ψαλμ. ιμε΄ 3). Γιατὶ δὲν πιστεύουμε σὲ πολιτικοὺς ποὺ ἀλλάζουν τὶς ὑποσχέσεις τους, ἀλλὰ στὸ Πανάγιο Πνεῦμα ποὺ ἀλλοιώνει τοὺς μαθητὲς καὶ «πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδεικνύει». Ὄχι σὲ αὐτοὺς ποὺ διχασμένοι δὲν μποροῦν νὰ φτιάξουν μιὰ κυβέρνηση, ἀλλὰ σὲ Αὐτὸν ποὺ «εἰς ἑνότητα πάντας καλεῖ». Ὄχι στὴν ἀλαζονικὴ σύγχυση τῆς σύγχρονης Βαβέλ, ἀλλὰ στὴν καθαρότητα τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ. Ὄχι στὶς ἄκαρπες προσπάθειες τῶν ἡγετῶν αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ἀλλὰ στὴν παγκαρπία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

 

«Ἀδελφοί, στήκετε ἐν τῇ πίστει, ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε» (Α΄ Κορ. ιστ΄ 13)
«Εἰ ὁ Θεὸς μεθ’ ἡμῶν οὐδεὶς καθ’ ἡμῶν»

 

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ῾Ο Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ




ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ


2019
  145 Πασχάλιος Ἐγκύκλιος [pdf]
  144 Άγιο Φως - Αναστάσιμα Τρισάγια - Εσπερινός της Αγάπης 2019 [pdf]

 

2018
  142 Χριστουγεννιάτικο μήνυμα [pdf]
  141 Έρανος Αγάπης [pdf]
  140 Σχολή Βυζαντινής Μουσικής
  139 Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων με την έναρξη του σχολικού έτους 2018-2019 [pdf]
   Προς τους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων, τους γονείς και δασκάλους με την έναρξη του σχολικού έτους 2018-2019 [pdf]
  137 Στήριξη τῶν Πυροπαθῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας [pdf]
  136 Πασχάλιος Ἐγκύκλιος [pdf]
  134 Κυριακὴ τῆς Ὁρθοδοξίας [pdf]

 

2017
  133 Ἐγκύκλιος Χριστουγέννων [pdf]
  132 Ἔρανος τῆς Ἀγάπης [pdf]
  129 Προς τους μαθητές των Γυμνασίων και Λυκείων, τους γονείς και καθηγητές με την έναρξη του σχολικού έτους 2017-2018 [pdf]
        Προς τους μαθητές των Δημοτικών Σχολείων των Δημοτικών Σχολείων, τους γονείς και δασκάλους με την έναρξη του σχολικού έτους 2017-2018 [pdf]
  126 Πασχάλιος Ἐγκύκλιος [pdf]
  125 Κυριακὴ τῶν Βαΐων: Ἀφὴ τοῦ Ἀγίου Φωτός - Γαλιλαία - Ἀναστάσιμα Τρισάγια-Ἑσπερινός τῆς Ἀγάπης [pdf]
  124 Κυριακὴ τῆς Ὁρθοδοξίας [pdf]
Kατανυκτικοὶ Ἑσπερινοὶ 2017 [pdf]

 

2016
 123 Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα [pdf]
 122 Ἔρανος τῆς Ἀγάπης [pdf]
 119 Mήνυμα μὲ τὴν ἔναρξη τοῦ σχολικοῦ ἔτους 2016-2017 [pdf]
 118 Στήριξη Μονάδας Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ [pdf]
 117 Περὶ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου [pdf]
 116 Πασχάλιος Ἐγκύκλιος [pdf]
 115 Kυριακὴ τῶν Βαΐων: Γαλιλαία -Ἀναστάσιμα Τρισάγια [pdf]

 

2015.
Χριστουγεννιάτικο μήνυμα [pdf]
112 Ἔρανος καὶ ἐκδηλώσεις τῆς Ἀγάπης [pdf]
Μήνυμα γιὰ τὴν νέα σχολικὴ χρονιά [pdf
Ἴνδικτος [pdf]
 107 Πασχάλια Ἐγκύκλιος [pdf]
 106 Kυριακὴ τῶν Βαΐων: Γαλιλαία -Ἀναστάσιμα Τρισάγια [pdf]

 

2014
104 Χριστουγεννιάτικο μήνυμα [pdf]
101 Μήνυμα μὲ τὴν ἔναρξη τῆς σχολικῆς χρονιᾶς 2014-15 [pdf]
 99 Ἐγκύκλιος 99η [pdf]
 98 "Tὸ μήνυμα τῶν εκλογῶν" [pdf]
 97 Πασχάλιος ’Εγύκλιος [pdf]
 96 Kυριακὴ τῶν Βαΐων: Γαλιλαία -Ἀναστάσιμα Τρισάγια [pdf]

 

2013
92 Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα 2013 [pdf]
91 Ἔρανος τῆς Ἀγάπης [pdf]
Ἐγκύκλιο Σημείωμα [pdf]
 88 Ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας "ΓΑΛΙΛΑΙΑ" [pdf]
 87 Ἒναρξη Μαθημάτων Σχολῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως [pdf]
 86 Μὲ τὴν ἔναρξη τῆς σχολικῆς χρονιᾶς [pdf]
 85 Γιὰ τὴν ἀργία τῆς Κυριακῆς [pdf]
 84 Πασχάλιος ’Εγύκλιος [pdf]
 83 Ἀναστάσιμα Τρισάγια [pdf]

 

 

2012
 82 Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα [pdf]
 80 Περὶ τῆς Μονῆς Μυρελαίου Ὑμηττοῦ [pdf]
 76 «ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ» [pdf]
 75 Προσηλυτιστικὴ δράση τῆς «Ἄφθονης Ζωῆς» στὴν Παλλήνη καὶ τὸ Πικέρμι [pdf]
 74 Πασχαλινὸ Μήνυμα [pdf]
 73 Τέλεση Ἀναστασίμου Τρισαγίου ὑπὸ τοῦ Μητροπολίτου τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς τοῦ Πάσχα στὰ Κοιμητήρια [pdf]
 72 Περὶ ἐκδηλώσεων «Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ» [pdf]

 

 

 

2011
 69 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 68 «Γιὰ τὴν καύση» [pdf]
 64 «Γιὰ τὴν ἐκδήλωση τῆς ὀργάνωσης Σατυανάνταρσαμ Γιόγκα» [pdf]
 63 «Γιὰ τὴν οἰκονομικὴ κρίση» [pdf]
 62 «Πρὸς τοὺς μαθητὲς τῶν Λυκείων Μεσογείων & Λαυρεωτικῆς»[pdf]
 60 «Πασχάλιος Ἐγκύκλιος» [pdf]
 59 «Ἀναστάσιμα Τρισάγια» [pdf]
 58 «Συμμετοχὴ στὸν Ἀκάθιστο Ὕμνο» [pdf]
 56 «Ἑβδομάδα Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς» [pdf]

 

 

 

2010
 55 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 50 «Μονάδα Ἀνακουφιστικῆς Φροντίδας ΓΑΛΙΛΑΙΑ» [pdf]
 49 «Ἔναρξη σχολικοῦ ἔτους 2010-2011» [pdf]
 48 «Πασχάλιος Ἐγκύκλιος» [pdf]
 47 «Ἑβδομάδα Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς» [pdf]

 

 

 

2009
 46 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 45 «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης» [pdf], Ἀπολογισμὸς φιλανθρωπικοῦ καὶ κοινωνικοῦ ἔργου [pdf]
 44 «Γιὰ τὴν λειτουργία τῆς σχολῆς Βυζαντινῆς Μουσικῆς» [pdf]
 43 «Ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τῶν Κατηχητικῶν Συνάξεων» [pdf]
 42 «Πρὸς τοὺς μαθητὲς τῶν Γυμνασίων καὶ Λυκείων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας» [pdf]
 41 «Ἡ ἐξάπλωσις τοῦ ἰοῦ τῆς γρίππης τῶν χοίρων καὶ τὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας» [pdf]
 38 «Πασχάλιος Ἐγκύκλιος» [pdf]
 37 «Ἀναστάσιμα Τρισάγια» [pdf]

 

 

 

2008
 35 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 32 «Ὑποδοχή λειψάνου Ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ» [pdf]
 31 «Πρὸς τοὺς μαθητὲς τῶν Γυμνασίων καὶ Λυκείων τῆς ῾Ιερᾶς Μητροπόλεώς μας» [pdf]
 30 «Πασχάλιος Ἐγκύκλιος» [pdf]
 29 «Ἀναστάσιμα Τρισάγια» [pdf]

 

 

 

2007
 27 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 26 «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης» [pdf]
 25 «Συμπαράσταση στοὺς πυροπαθεῖς ἀδελφούς μας» [pdf]
 24 «Περὶ τῆς τελέσεως Ἱερῶν Μυστηρίων σὲ ἰδιωτικὰ Παρεκκλήσια καὶ ὑπαίθριους χώρους» [pdf]
 23 «Πασχάλιος Ἐγκύκλιος» [pdf]
 22 «Ἑβδομάδα Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς» [pdf]

 

 

 

2006
 21 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 20 «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης» [pdf]
 19 «Πρὸς τοὺς μαθητάς» [pdf]
 18 «Π Α Σ Χ Α Λ Ι Ο Σ   Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ» [pdf]
 17 «Ἑβδομάδα Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς» [pdf]
 16 «Πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς ἱεροψάλτες» [pdf]

 

 

 

2005
 15 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 14 «Ἔρανος τῆς Ἀγάπης» [pdf]
 13 «Πρὸς τοὺς μαθητάς» [pdf]
 12 «ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ» [pdf]
 11 «Γιὰ τὴ σύναξη τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν» [pdf]
 10 «Πασχάλιος Ἐγκύκλιος» [pdf]
 9 «ΕΠΙ ΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» [pdf]
 8 «ΕΠΙ ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ» [pdf]
 7 «ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ» [pdf]
 6 «ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ» [pdf]

 

 

 

2004
 5 «Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα» [pdf]
 4 «῞Οροι λειτουργίας ἰδωτικῶν παρεκκλησίων» [pdf]
 2 «῎Ερανος τῆς ᾿Αγάπης» [ pdf]